Tibetan
ན་མོངས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་བྱེད་ཀྱི་བཤད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི། འཇིག་ལྟ་དང་མ་རིག་པ་སོ་སོར་འདོད་པ་ལྟར་ན། དཔེར་ན་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་མུན་པ་ཅུང་ཟད་བབ་སྟེ་ཐག་པའི་གནས་ལུགས་མི་གསལ་བ་ན་དེ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ལྟར། ཕུང་པོའི་གནས་ལུགས་གསལ་བ་ལ་སྒྲིབ་པའི་མ་རིག་པའི་མུན་པ་ལས་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་སྐྱེ་ལ། དེ་ལས་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་སྐྱེའོ། །དེ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། འཇིག་ལྟ་ཉིད་ཉོན་མོངས་ཀྱི་རྩ་བའོ། །དེ་ཡང་འཇིག་ལྟས་བདག་ ཏུ་བཟུང་བ་ན་རང་གཞན་སོ་སོ་བར་རིས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལྟར་བཅད་ནས་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཆགས་པ་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཞེ་སྡང་འབྱུང་ཞིང་བདག་ལ་དམིགས་ནས་ཁེངས་པ་ཡང་སྐྱེ་ལ། བདག་དེ་ཉིད་ལ་རྟག་ཆད་དུ་འཛིན་ཅིང་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སོགས་དང་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྤྱོད་པ་ངན་པ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་སྐྱེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པ་སྟོན་པའི་སྟོན་པ་དང་དེས་བསྟན་པའི་ལས་འབྲས་དང་བདེན་བཞི་དང་དཀོན་མཆོག་སོགས་ལ་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ལོག་ལྟའམ། ཡང་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དམ་མེད་ཡིན་ནམ་མིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་དེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ལས་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་འབྲེལ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་དྲུག་ལས། རྟེན་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་ལོ། །དམིགས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཡུལ་རྣམས་སྣང་བའོ། །འདུ་འཛི་ནི། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་གྲོགས་ངན་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། །བཤད་པ་ནི། ཆོས་ལོག་པ་མཉན་པའོ། །གོམས་པ་ནི། སྔོན་ཉོན་མོངས་པ་འདྲིས་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། སྡུག་མི་སྡུག་གི་མཚན་མ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པ་སོགས་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ཉེས་དམིགས་ནི། ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པ་ན། དང་པོར་ སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་དང་། དམིགས་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་བརྟན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རིགས་མཐུན་གྱི་ཉོན་མོངས་མི་འཆད་པར་བྱེད་པ་དང༌། རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལ་གནོད་པ་དང༌། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མ་དང་གཉིས་ཀ་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྐྱེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། མྱང་འདས་ལས་རིང་དུ་དང༌། དགེ་བ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཉམས་པ་དང་། འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སོང་བ་ན་ཡིད་ཞུམ་པ་དང་། དགའ་བ་དང་མི་འཇིགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་མི་སྙན་པ་འཕེལ་བ་དང༌། སྟོན་པ་དང་སྲུང་མ་སོགས་དམ་པས་སྨོད་པ་དང༌། འགྱོད་བཞིན་དུ་འཆི་ལ་ཤི་ནས་ཀྱང་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་ཞིང་རང་གི་དོན་མི་འཐོབ་པའོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་འཇོམས་སེམས་ཅན་འཇོམས་ཤིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཇོམས། །ཉམས་བཅས་རྙེད་པས་དམན་ཞིང་སྲུང་དང་དེ་བཞིན་སྟོན་པས་སྨད། །རྩོད་པ་མི་སྙན་དེ་ནི་གཞན་དུ་མི་ཁོམ་གནས་སུ་སྐྱེ། །ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་ཉམས་པས་ཡིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་འཐོབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། ཞེ་སྡང་སྲེད་སོགས་དགྲ་རྣམས་ནི། །རྐང་ལག་ལ་སོགས་ཡོད་མིན་ལ། །དཔའ་མཛངས་མིན་ཡང་ཅི་ཞིག་ལྟར། །དེ་དག་གིས་བདག་བྲན་བཞིན་བྱས། །བདག་གི་སེམས་ལ་གནས་བཞིན་དུ། །དགའ་མགུར་ བདག་ལ་གནོད་བྱེད་པ། །དེ་ལ་མི་ཁྲོ་བཟོད་པ་ནི། །གནས་མིན་བཟོད་པ་སྨད་པའི་གནས། །གལ་ཏེ་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་རྣམས། །ཐམས་ཅད་བདག་ལ་དགྲར་ལངས་ཀྱང༌། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་མནར་མེད་པའི། །མེ་ནང་ཁྲིད་ཅིང་འཇུག་མི་ནུས། །ཉོན་མོངས་སྟོབས་ཅན་དགྲ་འདིས་ནི། །གང་དང་ཕྲད་ན་རི་རབ་ཀྱང༌། །ཐལ་བ་ཡང་ནི་མི་ལུས་པ། །དེར་བདག་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་འདོར། །བདག་གི་ཉོན་མོངས་དགྲ་བོ་གང༌། །དུས་རིང་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་ལྟར། །དགྲ་གཞན་ཀུན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར། །ཡུན་རིང་ཐུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐུན་པར་རིམ་གྲོ་བསྟེན་བྱས་ན། །ཐམས་ཅད་ཕན་དང་བདེ་བྱེད་ན། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་བསྟེན་བྱས་ན། །ཕྱིར་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གནོད་པ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགོན་པ་བའི་ཞལ་ནས། ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་མཚན་ཉིད་དང་གཉེན་པོ་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ཤེས་དགོས། ཉེས་དམིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྐྱོན་དུ་བལྟ། དགྲར་བཟུང༌། ཉེས་དམིགས་མ་ཤེས་ན་དགྲར་མི་གོ་བས། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་པ་ཡིན་གསུང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཆོས་མངོན་པ་མཉན། མ་མཐའ་ནའང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རབ་བྱེད་མཉན་ལ། རྩ་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཆགས་སྡང་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཙ་ན།
Chinese
這十種煩惱是如《攝類學》、《瑜伽行地論》和《五蘊論》的解釋中所說的那樣解釋的。第二，產生的次第是：如果認為壞聚見和無明是各自獨立的，就像在黑暗中，繩索的狀態不明顯時，會產生將其視為蛇的念頭一樣。同樣，由於遮蔽五蘊真實狀態的無明之暗，會產生將五蘊誤認為我的想法，並由此產生其他煩惱。如果認為這兩者是一體的，那麼壞聚見本身就是煩惱的根本。當壞聚見執著於我時，就會將自己和他人區分開來。這樣區分之後，就會對自己一方產生貪戀，對他人一方產生嗔恨，並且會因執著於我而產生傲慢。並且會將這個我執為常或斷，並產生我見等，以及與此相關的惡劣行為的最高執著。同樣，對於宣說無我的導師，以及他所宣說的業果、四諦和三寶等，會產生認為這些都不存在的邪見，或者懷疑這些是否存在，是否正確等。如《釋量論》所說：「若有我則知有他，由我他分生執與嗔，由此等及彼相連故，一切過失皆當生。」因此，以上所說是煩惱產生的方式。第三，產生煩惱的原因有六種：所依是煩惱的習氣；所緣是與煩惱產生相符的對境顯現；雜染是不依止正士，追隨惡友；聽聞是聽聞邪法；串習是先前串習煩惱的力量增長；作意是對於可愛與不可愛之相妄加增益，以及將無常執為常等不如理作意。第四，過患是：當煩惱產生時，首先會使心完全被煩惱染污，對對境產生顛倒的認知，使習氣更加堅固，使同類的煩惱不會止息，對自己、他人和兩者都造成損害，在今生和來世都產生過患，以及痛苦和不悅
English
These ten afflictions are explained as they appear in the explanations of the Compendium of Topics, the Grounds of Yogic Practice, and the Differentiation of the Five Aggregates. Secondly, the order of how they arise is as follows: If one considers the view of the transitory collection and ignorance as separate, it is like when a rope is coiled and a little darkness falls, so that the state of the rope is not clear, and then the thought arises of perceiving it as a snake. Similarly, from the darkness of ignorance that obscures the clear state of the aggregates, the delusion of mistaking the aggregates as self arises, and from that, other afflictions arise. If one considers these two as one, then the view of the transitory collection itself is the root of the afflictions. When the view of the transitory collection grasps at self, it creates a distinction between oneself and others. Having made such a distinction, attachment arises towards one's own side, and hatred arises towards the side of others, and arrogance also arises from focusing on self. And one grasps at that self as permanent or annihilated, and generates views of self, etc., and the highest attachment to bad behaviors related to that arises. Similarly, towards the teacher who teaches selflessness, and the results of actions, the four truths, and the Three Jewels, etc., that he teaches, one generates wrong views that these do not exist, or one generates doubt as to whether such things exist or not, whether they are correct or not. As it says in the Pramāṇavārttika, "If there is self, then one knows there is other. From the division of self and other, attachment and hatred arise. From these and their connections, all faults will occur." Therefore, what has been said above is the way in which afflictions arise. Thirdly, the causes for the arising of afflictions are six: The basis is the latent tendencies of the afflictions. The object is the appearance of objects that are in accordance with the arising of afflictions. Association is following bad friends who are not noble individuals. Explanation is listening to false teachings. Familiarity is increasing the power of previous familiarity with afflictions. Attention is the inappropriate attention of superimposing signs of attractiveness and unattractiveness, and grasping at impermanence as permanence, etc. Fourthly, the faults are: When afflictions arise, first, the mind is completely afflicted, one has a reversed perception of the object, the latent tendencies become more stable, afflictions of the same type do not cease, harm is caused to oneself, others, and both, faults are generated in this life and the next, and suffering and displeasure
Chinese
体验安乐，促成生等痛苦，远离涅槃，从善行中退失，从享受中退失，进入轮回中则意志消沉，没有喜悦和无畏，各处恶名远扬，被导师和护法等圣者呵责，在后悔中死去，死后也转生恶趣，不能获得自己的利益。在《经庄严论》中也说：烦恼摧毁自我，摧毁众生，摧毁戒律。有缺损的获得使人卑劣，守护者和如来同样呵责。争论恶名，那将转生到没有闲暇之处。获得和未获得，因衰损而在心中获得巨大的痛苦。如是说。《入行论》中也说：嗔恨贪等诸怨敌，非有手足等肢体，非是勇士亦非智，如何彼等令我役？彼住我心任意行，为所欲为损害我，我忍不忿岂应理，于此损恼应呵责。设若天神与非天，一切向我作敌对，彼等亦不能令我，投入无间大火中。大力烦恼之怨敌，若与彼等相遇时，纵使须弥山王亦，刹那粉碎化为尘。我之烦恼怨敌者，如是长时无始终，余敌不能如是久，相续不断恒为害。若以顺适敬奉彼，一切皆能作饶益，若以烦恼敬奉彼，反令损恼苦增长。如是所说之过患应知晓。贡巴瓦说：舍弃烦恼，必须了知烦恼的过患、体性、对治和生起之因。了知过患后，视为过失，视为仇敌。若不了知过患，则不视为仇敌，如《经庄严论》和《入行论》中所说的那样思维。还说为了了知烦恼的体性，也要听闻《阿毗达磨》，至少也要听闻《五蕴分别》，认识根本和近支烦恼后，贪嗔等任何一个在相续中生起时。
English
Experiencing happiness, causing suffering such as birth, being far from Nirvana, declining from virtue, declining from enjoyment, becoming discouraged when entering the cycle of existence, having no joy and fearlessness, increasing ill-repute in all directions, being reproached by the Teacher and protectors, etc., dying in regret, and even after death, being born in the lower realms and not obtaining one's own benefit. Also, in the Ornament of the Sutras, it says: "The afflictions destroy the self, destroy sentient beings, and destroy morality. Having defects, attainment makes one inferior, and the protectors and thus the Teacher similarly reproach. Disputes and ill-repute will cause one to be born in a place without leisure. Obtaining and not obtaining, due to decline, one obtains great suffering in the mind." Thus it is said. Also, in the Bodhisattvacharyavatara, it says: "Enemies such as hatred and desire do not have limbs such as arms and legs. They are not brave or intelligent, yet how do they make me a slave? They dwell in my mind and act as they please, harming me as they wish. Is it reasonable to be patient and not angry with them? It is a situation where patience should be condemned. Even if all the gods and demigods were to rise up against me as enemies, they could not lead me and throw me into the fire of Avici. This powerful enemy of afflictions, when encountered, can turn even Mount Meru into ashes in an instant. My enemy of afflictions is like that, long and without beginning or end. Other enemies cannot endure like that, continuously causing harm. If one serves them in harmony, everything will bring benefit and happiness. If one serves the afflictions, they will turn away and cause suffering and harm." One should know the faults that are spoken of in this way. Gonpawa said: To abandon afflictions, one must know the faults, characteristics, antidotes, and causes of arising of afflictions. Having known the faults, one should view them as faults and regard them as enemies. If one does not know the faults, one will not regard them as enemies, so one should think as it is said in the Ornament of the Sutras and the Bodhisattvacharyavatara. He also said that in order to know the characteristics of afflictions, one should listen to the Abhidharma, and at the very least, one should listen to the Analysis of the Five Aggregates, and after recognizing the root and branch afflictions, whenever any of attachment, hatred, etc., arise in the mind-stream.