Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་རེག་པ་དང་ཕྲད་པ་ན་ཆེས་སྡུག་བསྔལ་བ་བཞིན་དུ། ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ནམ་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནས་ལུས་སམ་སེམས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། མཁལ་མའི་ཟུག་གཟེར་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཚོར་བ་གཅིག་པུ་མིན་པ༌ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །རེག་པ་དེ་གཉིས་ཀ་དང་མ་ཕྲད་པའི་དུས་ཀྱི་འབྲས་ཚ་བ་ལྟ་བུ་ནི། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ། གནས་ངན་ལེན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འདི་ཡང་ཚོར་བ་གཅིག་པུ་ལ་མི་བྱ་བ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །འདི་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་སྔ་མའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བས་ན་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ན་ཆགས་པ་རྒྱས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་སྐྱེས་པ་ན་ཁོང་ཁྲོ་འཕེལ་བ་དང༌། བདེ་སྡུག་གང་ཡང་མིན་པའི་གནས་ངན་ལེན་དུ་གཏོགས་པའི་ལུས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པས་གཏི་མུག་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་ ལྔར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ལ། ཞེ་སྡང་གིས་ནི་འདིར་མྱ་ངན་སོགས་དང་ཕྱི་མར་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཅིང༌། གཏི་མུག་གིས་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ཀ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པའོ། །དེས་ན་ཚོར་བ་བདེ་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་བལྟས་ལ་འདོད་ཆགས་དགག །ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཕུང་པོ་འདི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལས་ཟུག་རྔུ་ལྟར་བྱུང་བར་བསམས་ལ་ཞེ་སྡང་དགག །ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་དང་ཟད་ཅིང་འགོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བལྟས་ལ་གཏི་མུག་དགག་སྟེ། ཚོར་བ་གསུམ་དུག་གསུམ་གྱི་རྒྱུར་མི་གཏོང་བའོ། །དེ་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བའི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་བཤད་པའོ། །དཔེར་ན་ཁུར་ཆེན་པོ་ཁྱེར་བ་ནི་ཁུར་དེ་ཇི་ཙམ་འཁུར་དགོས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདེ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོའི་ཁུར་ཡང་ཇི་སྲིད་བཟུང་དགོས་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་འདི་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་བརྟན་ཆགས་པར་ཡོད་པས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡོད་ན། ཚོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ད་ལྟ་མེད་པའི་སྐབས་རེ་བྱུང་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཡང་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་མ་བསྐྱེད་པས་ན། འདུ་བྱེ
Chinese
等的变化所产生的触觉相遇时，就像极其痛苦一样，要认识到感受是痛苦的。因为从出生之时起，就使身体或心灵感到痛苦，所以是痛苦的痛苦，就像肾脏的刺痛一样。而且，这不仅仅是感受本身，而是如前所述。如果这两种触觉没有相遇，就像余烬的灼热一样，那就是伴随烦恼的舍受，由于与恶趣相连，所以是行苦。这也不仅仅是感受本身，而是如前所述。这是受到先前业和烦恼的支配，并且与未来痛苦和烦恼产生的种子相连，因此具有普遍存在的恶趣。因此，当快乐的感受产生时，贪欲增长；当痛苦的感受产生时，嗔恨增长；既非快乐也非痛苦的恶趣之身，执着于无常为常等，愚痴就会增长。其中，贪欲会在来世产生五道轮回等痛苦，嗔恨则在此世产生忧伤等，来世产生恶趣的痛苦，愚痴则不舍弃前两者所产生的痛苦，因此会参与其中。因此，要将快乐的感受视为痛苦，从而断除贪欲。对于痛苦的感受，要想到这个蕴是痛苦之因的集合，从中产生如刺一般的事物，从而断除嗔恨。对于舍受，要观其为无常、耗尽和止息的自性，从而断除愚痴，不要让三种感受成为三种毒素的根源。这些是按照瑜伽行派的论典和辨了不了义论的观点来解释的。例如，背负重物就像背负的重量越大，就越没有舒适一样，同样，取蕴的重担也一样，只要需要承担，就会一直痛苦。因为这个蕴中痛苦和烦恼的恶趣根深蒂固，所以如果存在行苦，即使有时没有感受上的痛苦，也会立即从各种途径产生许多痛苦，因此，行
English
When contact arising from changes such as these is encountered, it is like being in extreme pain. One should recognize feeling as suffering. Because from the moment of birth, it causes suffering to the body or mind, it is the suffering of suffering, like the stabbing pain of a kidney. Moreover, this is not just feeling alone, but as before. If these two contacts do not meet, like the burning of embers, that is equanimity accompanied by defilements. Because it is connected to bad states, it is the suffering of formation. This also should not be taken as just feeling alone, but as before. This is dominated by previous karma and afflictions, and because it is connected to the seeds that give rise to future suffering and afflictions, it possesses the pervasive bad state. Thus, when a pleasant feeling arises, attachment increases; when a painful feeling arises, anger increases; and with a body belonging to a bad state that is neither pleasant nor painful, ignorance increases by clinging to impermanence as permanence, and so on. Among these, attachment causes the suffering of being born in the five realms, etc., in the future; hatred causes sorrow, etc., in this life and the suffering of bad migrations in the future; and ignorance does not abandon the suffering caused by the two, and therefore participates in them. Therefore, one should view pleasant feeling as suffering and abandon attachment. For painful feeling, one should think that this aggregate is a collection of the causes of suffering, and that something like a thorn arises from it, and thereby abandon hatred. For neutral feeling, one should view it as impermanent and of the nature of exhaustion and cessation, and thereby abandon ignorance, so that the three feelings do not become the source of the three poisons. These are explained according to the intention of the treatises of the Yogacara school and the Distinguishing the Provisional and the Definitive. For example, carrying a heavy load is like the more one has to carry the load, the less comfort there is. Similarly, the burden of the aggregates of appropriation is the same; as long as it needs to be carried, it will be suffering. Because the bad state of suffering and afflictions is firmly established in this aggregate, if there is the suffering of formation, even if there is sometimes no feeling of suffering, it immediately generates many sufferings from various avenues. Therefore, formation
Tibetan
ད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་པས་འདི་ལ་ སྐྱོ་བ་མང་དུ་བསྒོམ་མོ། །གཞན་ཡང་ཆགས་པ་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་ད་ལྟའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ནི་ཕལ་མོ་ཆེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པ་ལ་བདེ་བའི་བློ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་ལ་མ་བལྟོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ནི་མེད་དེ། དཔེར་ན་འགྲོ་དྲགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ན་བསྡད་པས་བདེ་བའི་བློ་འབྱུང་བ་དེ་སྔ་མའི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་རིམ་ནས་འགགས་པའི་ཚེ། བདེ་བ་རིམ་གྱིས་སྐྱེས་པར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ནི་མིན་ཏེ། སླར་ཡང་བསྡད་དྲགས་ན་སྔ་མ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པ་ཙམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། འགྲོ་འདུག༌དང་ཉལ་བ་དང་བཟའ་བཏུང་དང་ཉི་མ་དང་གྲིབ་མ་བསྟེན་པ་སོགས་ཀྱང་ཇི་ཙམ་རིང་དུ་བསྟེན་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདེ་བ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་དགོས་པ་ལ། རིང་དྲགས་ན་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མངལ་དུ་འཇུག་པ་ལས། དགའ་བོ་འཆག་པ་དང་འདུག་པ་དང་འགྲེང་བ་དང་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་དག་ཀྱང་སོ་སོ་སོ་སོར་སྡུག་བསྔལ་བར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་པས་སྤྱོད་ལམ་དེ་དང་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་བརྟགས་ན། གལ་ཏེ་འཆག་པས་ཉི་མ་འདའ་བར་བྱེད་ཅིང་འགྲེང་བར་མི་བྱེད་འདུག་པར་མི་བྱེད་ཉལ་བར་མི་བྱེད་ན། དེས་འཆག་པ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་ཞིང་དྲག་པ་ཉིད་དང་རྩུབ་པ་ཉིད་དང་མི་ བཟད་པ་ཉིད་དང་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཉིད་སོ་སོར་མྱོང་བར་འགྱུར་གྱི། འཆག་པ་དེ་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱོད་ལམ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་ནས། དགའ་བོ། འོན་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དེ་རྒྱུན་བཅད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གསར་པ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་བ་ལ་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་སྟེ། དགའ་བོ། འབྱུང་བ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཁོ་ན་འབྱུང་ལ། འགག་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འགག །འབྱུང་བ་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་དག་ཉིད་འབྱུང་ལ། འགག་པ་ན་ཡང་འདུ་བྱེད་དག་ཉིད་འགག་གོ །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། འཕེལ་བཞིན་པ་ཡི་བདེ་བ་ལ། །ཇི་ལྟར་བཟློག་པ་མཐོང་གྱུར་པ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བཞིན་ལ། །བཟློག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་
Chinese
如今的痛苦遍及所有痛苦，并且是其他两种痛苦的根源，因此要对此多加厌恶。此外，使贪恋增长的当下感受到的快乐，大多是因为痛苦被矫正后才产生快乐的想法。如果没有摆脱痛苦，本质上的快乐是不存在的。例如，走路过多感到痛苦时，坐下会产生快乐的想法，这是因为之前的巨大痛苦逐渐消失时，快乐才逐渐显现出来，但本质上并不是快乐。如果坐得太久，又会像之前一样产生痛苦。如果是本质上快乐的原因，就像仅仅依靠痛苦的原因就会使痛苦加剧一样，行走、坐卧、饮食、晒太阳和遮阴等，也应该随着依赖时间的增长而使快乐增加。但如果时间过长，只会产生痛苦。同样，从入胎开始，喜悦，行走、坐立、站立和躺卧的各种行为，也应该被理解为各自不同的痛苦。如果禅定者观察这些行为的本质，如果行走能够消磨时间，而不能站立、坐卧，那么他就会感受到行走带来的痛苦，感受到剧烈、粗糙、难以忍受和不悦，而不会对行走产生快乐的想法。经中这样说到。对于其他三种行为也这样说到。喜悦，然而，为了断除某种行为的痛苦，就会产生新的痛苦，从而产生快乐的想法。喜悦，产生时也只有这种痛苦产生，消失时也只有这种痛苦消失。产生时也只有行产生，消失时也只有行消失。经中这样说到。四百论中也说： 增长之乐如何见其反，如是增长之苦无有反。因此。
English
The present suffering pervades all sufferings and is the root of the other two sufferings, so one should cultivate much aversion to it. Furthermore, the present feeling of pleasure that increases attachment is mostly the thought of happiness arising from the correction of suffering. Without eliminating suffering, there is no happiness in its essence. For example, when one suffers from walking too much, the thought of happiness arises from sitting down. This is because when the previous great suffering gradually ceases, happiness gradually appears, but it is not happiness in its essence. If one sits for too long, it will cause suffering again as before. If it were the cause of happiness in its essence, just as relying on the cause of suffering increases suffering, walking, sitting, lying down, eating, drinking, sunbathing, and shading should also increase happiness as the time of reliance increases. But if the time is too long, it only produces suffering. Likewise, from the moment of conception, joy, walking, sitting, standing, and lying down should be understood as separate sufferings. If a meditator examines the nature of these behaviors, if walking can pass the time and cannot stand, sit, or lie down, then he will experience the suffering of walking, and experience intensity, roughness, unbearableness, and unpleasantness, and will not have a happy thought about walking. This is what the sutra says. The same is said for the other three behaviors. Joy, however, in order to cut off the suffering of a certain behavior, new suffering arises, and thus the thought of happiness arises. Joy, when it arises, only this suffering arises, and when it ceases, only this suffering ceases. When it arises, only action arises, and when it ceases, only action ceases. This is what the sutra says. The Four Hundred Verses also say: How is the reversal of increasing pleasure seen? Likewise, there is no reversal of increasing suffering. Therefore.