English
Furthermore, it is said that the sins that are certain to be experienced by those who uphold the sacred Dharma will also be experienced in this very life. It is also said: "The deeds that lead to evil destinies, through this, will only result in a fever in the head." If there is only the result of a fever in the head, how can it be eradicated from the root? The answer is: The complete maturation of the results of sinful deeds will lead to the experience of the suffering of hell. Those who have not even experienced the slightest suffering of hell, how can it not be completely eradicated from the root? How can it be said that there is no result at all when fever in the head and so on occur? Thus. Even if the antidote to destroy the seeds of affliction is not found, but it is weakened by adverse conditions, even if other conditions are gathered, it will not produce results. This is often seen in the causes and effects of both external and internal phenomena. Therefore, even if one strives to accumulate many virtuous deeds, if one does not guard against the causes that destroy virtuous deeds, such as anger, etc., as stated before, one should strive to guard against them and diligently correct non-virtuous deeds. Even extremely powerful deeds can be completely purified, except for the ripening of past deeds. What does this mean? The answer is: When the ripening has occurred, such as in the case of the blind, it is difficult to purify with the present antidote. However, when the cause has not yet produced the result, it is easy to reverse it. Therefore, there is no fault in saying that. In the Blaze of Reasoning, it is said: If sinful deeds can be completely exhausted, why is it taught that only the ripening of past deeds is excluded? The answer is: It refers to the enjoyment of the causes and effects that have become the nature of the blind, the one-eyed, the lame, the crippled, the mute, the deaf, and so on. Why? Because the results of the deeds that have become the nature of the state of ripening cannot be completely exhausted. However, what is created by the mind in the causal state can be completely exhausted when other differences of mind are obtained, as taught in the sutras to Angulimala, King Ajatashatru, Saka, the patricide, King Ashoka, and so on. If Ajatashatru and the matricide have virtue,
Tibetan
་སེམས་པ་གཞན་སྐྱེས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ། ཅིའི་ཕྱིར་ལས་ཟད་པར་མ་གྱུར་ནས་མནར་མེད་པ་དག་ཏུ་སྐྱེས་ཤེ་ན། དེའི་ལས་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མནར་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། ལས་རྣམས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་མ་ཟད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དར་གྱི་ཕོ་ལོང་བརྡབས་པ་ལས་འཕར་བ་བཞིན་དུ་དེར་སྐྱེས་ཤིང་ཐར་བ་ཡིན་ལ། དམྱལ་བའི་མེའི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རེག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྡིག་པ་ཤིན་ཏུ་རྩ་བ་ནས་འབྱིན་པར་ཡང་གྲུབ་ལ། ལས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་མ་ངེས་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་དཔའ་བས་བྱིན་གྱིས་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་བཀྲོངས་པ་ལ་འགྱོད་དེ། མཆོད་རྟེན་བྱས་ནས་མཆོད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་བྱས་ཤིང་ཉིན་རེ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལོ་སྟོང་ཕྲག་བྱེ་བ་ཕྲག་གོ་ལྔར་བྱས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བསྲུངས་ཀྱང༌། ཚེ་འཕོས་ནས་མནར་མེད་དུ་སྐྱེས་པ་དང༌། བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རེ་གཉིས་སུ་མིག་བཅར་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་མྱོང་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་བཤགས་པ་དོན་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་བཤགས་ན་དེ་བས་ཀྱང་ཆེ་བ་དང་རྒྱུན་རིང་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཤགས་བསྡོམ་གྱིས་ལྷག་མ་མེད་པར་འདག་པ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། དང་པོ་ནས་ཉེས་པས་མ་གོས་པའི་དག་པ་དང་བཤགས་ནས་དག་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཆེ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱང་ས་ལས། རྩ་ལྟུང་བྱུང་བ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པས་ཕྱིར་འཆོས་ནུས་ཀྱང༌། ཚེ་དེ་ལ༌ས་དང་པོ་ཐོབ་མི་སྲིད་པར་གསུངས་པ་ ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས། གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་དབང་གིས་ཆོས་སྤོང་བ་འདི་ལྟ་བུ་འདི་བགྱིས་པར་གྱུར་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་ཐར་བར་འགྱུར། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །འཇམ་དཔལ། གལ་ཏེ་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཉིན་གཅིག་ཅིང་དུས་གསུམ་དུ་ཉེས་པ་ལ་ཉེས་པར་བཤགས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཉུང་ན་བསྐལ་པ་བཅུས་བཟོད་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྡིག་པ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་མྱུར་ན་ཡང་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ལ་བསྐལ་པ་བཅུ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་མ་ལུས་པར་དག་པའི་དོན་ནི། འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་འབྱིན་པ་མ་ལུས་པར་དག་པ་ཡིན
Chinese
即使有其他心识产生，为什么业力没有耗尽就生于无间地狱呢？这是为了使人对业力及其果报产生信任，所以才示现生于无间地狱等处。 业力并非没有丝毫剩余地耗尽，就像击打丝绸气球后弹起一样，在那里出生并获得解脱。也不会被地狱的火链等触及。这样一来，也能彻底根除罪恶，而且业力也不会没有果报。如是说。对于某些人的特殊情况，则不确定。比如，国王达瓦（དཔའ་བས་，勇敢）因杀死班钦梅朵赞（བྱིན་གྱིས་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་，赐予莲花月亮）而后悔，建造佛塔并做了非常广大的供养，每天三次忏悔罪业，持续了五十五千亿年，并且严守戒律，但死后仍然生于无间地狱，并在十二万亿劫中遭受眼盲等无量痛苦，《三摩地王经》中如是说。即便如此，忏悔也不会毫无意义，因为如果不忏悔，将会遭受更大更持久的痛苦。即使忏悔能够完全消除剩余的业力，但最初未被罪业染污的清净和忏悔后的清净，两者之间有很大的差别。例如，在《菩萨地论》中说，如果犯了根本堕罪，即使通过受持菩萨戒可以恢复，但在那一世也不可能获得初地。 《集一切法经》中也说：“世尊，如果有人因恶友的影响而舍弃正法，做了这样的事情，世尊，那时他要如何才能解脱？” 这样请问后，世尊对妙吉祥童子说：“妙吉祥，如果七年之中，每天一次，一天三次，忏悔罪业，之后才能清净，此后至少需要十劫才能获得安忍。” 这样，即使罪业得以清净，但无论多么迅速，获得安忍也需要十劫。因此，完全清净的意义是，不再产生不悦意的果报，才是完全的清净。
English
Even if other minds arise, why are they born in the Avici hells without their karma being exhausted? It is to generate faith in karma and its fruits that birth in Avici and so forth is shown. It is not that all karmas are exhausted without any remainder. Like bouncing back from striking a silk balloon, one is born there and liberated. One is not even touched by the chains of hellfire and so forth. In this way, it is also established that sins are completely eradicated from the root, and karma is not without fruit. So it is said. It is uncertain for some particular individuals. For example, King Dawa (དཔའ་བས་, Brave) regretted killing Penchin Metok Dren (བྱིན་གྱིས་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་, Given Lotus Moon), built stupas and made very extensive offerings, confessed sins three times a day for fifty-five trillion years, and strictly observed the precepts, but after death was still born in Avici and experienced endless suffering such as blindness for twelve trillion kalpas, as stated in the Samadhiraja Sutra. Even so, confession is not meaningless, because if one does not confess, one will experience even greater and longer suffering. Even if confession can completely purify the remaining karma, there is a great difference between the purity that is not initially tainted by sin and the purity after confession. For example, in the Bodhisattvabhumi, it is said that if a root downfall occurs, even if one can restore it by taking the Bodhisattva vows, it is impossible to attain the first bhumi in that lifetime. The Sutra of Condensed Differentiation also says: "Bhagavan, if someone, under the influence of evil friends, abandons the Dharma and does such a thing, Bhagavan, how will he be liberated at that time?" After this question, the Bhagavan said to Manjushri, who had become a youth: "Manjushri, if for seven years, once a day, three times a day, one confesses sins as sins, then one will be purified, and after that, one will attain forbearance in at least ten kalpas." Thus, even if sins are purified, it is said that even if it is as quick as possible, it takes ten kalpas to attain forbearance. Therefore, the meaning of complete purification is that the non-desirable results are no longer produced, that is complete purification.
Tibetan
་གྱི། ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་ནི་ཆེས་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དང་པོ་ནས་མ་གོས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་སྡིག་ལྟུང་ཕྲ་མོ་ལའང་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་འཇུག་པར་གསུངས་ཏེ། བཤགས་པས་དག་པ་དང་དང་པོ་ནས་མ་བྱུང་བ་གཉིས་ཁྱད་མེད་ན། དེ་ལྟར་བྱ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་སྣང་སྟེ། རྐང་ལག་སོགས་བསྣད་པ་ཕྱིར་བཅོས་སུ་ཡོད་ཀྱང༌། དང་པོ་ནས་མ་བསྣད་པ་དང་མི་འདྲ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབད་པས་ཚོམས་ལས། སྡིག་པ་བྱས་ཤིང་བསོད་ནམས་མ་བྱས་ལ། །ཆོས་ དང་གོལ་ཞིང་ཆོས་མིན་ཐོབ་པའི་མི། །སྡིག་པའི་ལས་ཅན་འཆི་བས་འཇིགས་འགྱུར་ཏེ། །ཆུ་ཆེན་ནང་དུ་གྲུ་ངན་ཞིག་པ་བཞིན། །བསོད་ནམས་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་མ་བྱས་ལ། །དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྤྱད་པས། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་འཆི་བས་འཇིགས་མེད་དེ། །བརྟན་པའི་གྲུ་ཡིས་ཕ་རོལ་འགྲོ་བ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་སྔ་མ་ལྟར་མི་བྱ་བར་ཕྱི་མ་ལྟར་ཅི་འགྱུར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རིགས་པའི་ཚིག་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་བག་མེད་པར་འཇུག་ན་དོན་ཆུང་ལ། ཆོས་ཉུང་ངུ་ལས་མི་ཤེས་ཀྱང་གང་ཤེས་པ་ལ་འདོར་ལེན་གྱིས་བསྒྲུབ་ན་དོན་ཆེ་སྟེ། ཚོམས་ལས། གལ་ཏེ་རིགས་བཅས་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་ནི། །བག་མེད་མི་དག་དེ་ལྟར་བྱེད་མི་འགྱུར། །དཔེར་ན་ཕྱུགས་རྫིས་གཞན་གྱི་ཕྱུགས་བགྲང་ལྟར། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་སྐལ་བ་ཐོབ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རིགས་བཅས་ཉུང་ངུ་སྨྲ་བྱེད་ཀྱང༌། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་སྤོང་བྱེད་པ། །དེ་དག་དགེ་སྦྱོང་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང༌། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །བདག་ཉིད་ངན་འགྲོ་ལས་འདྲེན་ཏེ། །འདམ་རྫབ་ལས་ནི་གླང་ཆེན་བཞིན། །དགེ་སློང་བག་ཡོད་ལ་དགའ་ཞིང༌། །བག་མེད་པ་ལ་འཇིགས་ལྟ་བས། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སྤྲུག་པར་བྱེད། །རླུང་གིས་ལྗོན་ཤིང་ལོ་མ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བཤེས་སྤྲིངས་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་མངོན་བཞེད་ན། །ཡང་དག་ལྟ་ལ་གོམས་པ་དག་ཏུ་མཛོད། །གང་ཟག་ལོག་པར་ལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང༌། །ཐམས་ ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལས་གཉིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཅས་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་དང་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་གཞིར་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པས། སྔར་བཤད་པས་མཚོན་ནས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དང༌། མཛངས་བླུན་དང༌།
Chinese
的。生起道之证悟等是极为长远的，所以应当努力从一开始就不沾染。因此，诸位圣者说，为了生命也不明知故犯地犯下微小的罪过，如果忏悔清净和一开始就没有发生没有差别，那么就没有必要这样做了。世间也是如此显现，虽然损伤手脚等可以事后医治，但和一开始就没有损伤是不一样的。因此努力后，在《集颂》中说：造作罪业未行善，背离正法获非法之人，罪业深重之人为死亡所惧，犹如破败之船沉入大河之中。行善未造罪，修持圣者之道的正法，则其任何时候都不会为死亡所惧，犹如坚固之船驶向彼岸。如是所说，不要像前者那样做，而要尽力像后者那样做。而且，即使说了再多有道理的话，如果放纵不羁，也没有什么意义，即使从少许的佛法中一无所知，但如果将所知的内容加以取舍修行，意义就很大。如《集颂》中说：即使说了再多有道理的话，放纵不羁之人也不会那样去做，譬如牧童数着别人的牛，这些人无法获得沙门的果位。即使说了再少有道理的话，依循佛法而行，断除贪嗔痴之人，这些人才能获得沙门的果位。比丘喜爱谨慎，视放逸为畏惧，将自己从恶趣中救出，犹如大象从泥潭中脱身。比丘喜爱谨慎，视放逸为畏惧，能抖落一切罪业，犹如风吹落树叶。如是。《亲友书》中说：若欲希求人天之解脱，当于正见善修习，邪见之人行善事，一切异熟皆不妙。如是所说，如理观察缘起之二，即因和果，是成办一切乘和一切士夫之义的基础，是不可或缺的。以之前所说为例，忆念正念和贤愚等。
English
Of. Generating realizations of the path and so on takes a very long time, so one should strive not to be tainted from the beginning. Therefore, the noble ones said that even for the sake of life, they would not knowingly commit even the slightest sin. If purification through confession and not having occurred in the first place were no different, then there would be no need to do so. It also appears in the world that although damage to limbs and so on can be repaired afterwards, it is not the same as not having been damaged in the first place. Therefore, after striving, it is said in the Compendium: "Having committed sins and not done good deeds, turning away from the Dharma and obtaining non-Dharma, a person with sinful deeds is afraid of death, like a broken boat sinking in a great river. Having done good deeds and not committed sins, practicing the Dharma according to the ways of the holy ones, then he will never be afraid of death, like a stable boat going to the other shore." As it is said, do not do as the former, but strive to do as the latter. Moreover, even if one speaks many reasonable words, if one indulges in carelessness, it is of little meaning. Even if one knows nothing from a small amount of Dharma, it is of great meaning if one cultivates what one knows by accepting and rejecting. As it is said in the Compendium: "Even if one speaks many reasonable words, a careless and impure person will not do so. Just as a shepherd counts the cattle of others, these people will not obtain the fruit of a renunciate. Even if one speaks few reasonable words, following the Dharma and practicing the Dharma, abandoning desire, hatred, and delusion, these people will obtain the fruit of a renunciate. A monk delights in mindfulness and regards carelessness as fear, leading himself out of the lower realms, like an elephant emerging from a mud puddle. A monk delights in mindfulness and regards carelessness as fear, shaking off all sins, like the wind blowing leaves from a tree." Thus. As it is said in the Friendly Letter: "If you wish to attain the bliss of gods and liberation, then cultivate right view. Even if a person with wrong view performs good deeds, all the results will be unpleasant." As it is said, properly observing the two aspects of dependent arising, namely cause and effect, is the indispensable basis for accomplishing all vehicles and all the aims of individuals. As exemplified by what has been said before, mindfulness and discernment, and so on.