Tibetan
་ཡུན་གྱི་ཕན་བདེ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བླང་དོར་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་ལས་ཆེས་མཁས་འགའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཡོད་མིན་ཏེ། །མ་ལུས་དེ་ཉིད་མཆོག་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མཁྱེན་གཞན་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་དྲང་སྲོང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་དེ་མི་དཀྲུག །ཐུབ་ཚུལ་བཤིག་ཕྱིར་དེ་ཡང་དམ་ཆོས་ལ་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རྒྱལ་བའི་བཀའ་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་གདམས་པའི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཚད་ལྡན་གྱི་དགོངས་འགྲེལ་དང་དམ་པའི་མན་ངག་དང་མི་ལྡན་པར་བཀའ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པས་ཕྱི་རབས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པ་མི་རྙེད་པས། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་མན་ངག་རྣམས་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མན་ངག་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ན་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་སྟེར་བ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། མན་ངག་ལ་ཅི་ཙམ་སྦྱངས་ཀྱང་བཀའ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཆེན་མོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་ངེས་པ་སྟེར་མི་ནུས་པའམ་དེ་དག་དང་མི་མཐུན་པའི་ལམ་སྟོན་ན་ནི་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཡང་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ ལ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་མེད་པའི་བཤད་ཆོས་སུ་བྱས་ཤིང་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་སྙིང་པོའི་དོན་སྟོན་པའི་མན་ངག་ཟུར་དུ་ཡོད་པར་གོ་ནས་དམ་པའི་ཆོས་རང་ལ་བཤད་པ་དང་བསྒྲུབ་པའི་ཆོས་ལོགས་ལོགས་པ་གཉིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི། དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་རྒྱུད་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་ནང་གི་དོན་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིའི་གོ་རྒྱ་ཙམ་གཅོད་པའོ་ཞེས་བརྙས་པའི་གནས་སུ་འཛིན་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་གསོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་ཐར་འདོད་རྣམས་ལ་མི་སླུ་བའི་གདམས་པ་མཆོག་ནི་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ཡིན་མོད། དེ་ཡང་རང་ཉིད་བློ་ཞན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གདམས་པའི་མཆོག་ཏུ་གཞུང་དེ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་མི་ནུས་པས། དམ་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་ལ་ངེས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མན་ངག་འཚོལ་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། གཞུང་རྣམས་ནི་ཕྱི་རྒྱ་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་ལ། མན་ངག་རྣམས་ནི་ནང་གི་དོན་སྟོན་པས་མཆོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་ངོ་། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཆེན་པོ
Chinese
成办一切长远利益安乐之方便即是胜者之语，因为在指示取舍之处，唯一无有任何错谬者唯有佛陀。如是亦于《宝性论》中云：“何以故胜者较诸，世间任何智者更贤智，无余彼乃殊胜如实，由一切智者所知非由他。是故仙人亲口所说，经部无论为何皆勿扰，摧毁能仁之理彼亦，将成对胜法之损害故。”如是说。因此，胜者的教言经部与续部珍宝等是口诀之殊胜。虽然如此，若不具足具量之释论与圣者之口诀，而以自力趣入教言，则后世之所化众生不能获得密意，故而大车们造了释论之论典与口诀等。因此，若口诀清净，则必须是能给予大论典等定解者，无论如何修习口诀，若不能给予教言与大释论等之义的定解，或者指示与彼等不相符之道路，则唯有舍弃。任何大论典等被作为没有实修要诀的讲说之法，并且理解为指示实修要诀精要之义的口诀是另外存在的，从而认为圣法本身有讲说之法与实修之法两种，这是障碍生起对无垢经续与无垢释论之论典的极大恭敬，并且视为轻蔑之处，认为彼等仅仅是判决不指示内在之义的外在范围，要知道这是积聚舍法之业的罪障。因此，对于希求解脱者而言，无欺骗之口诀殊胜者即是大论典等，然而，又因为自己愚钝等原因，不能仅仅依靠论典而获得定解，因此，必须依靠圣者之口诀而寻求彼等之定解，应当如是寻求口诀，而不应认为论典等仅仅是判决外在范围，没有精要，而口诀等指示内在之义，是殊胜的。大瑜伽士
English
The means to accomplish all long-term benefits and happiness is the words of the Victorious Ones, for the only one who is free from all errors in indicating what to adopt and abandon is the Buddha alone. As it is also said in the Uttaratantra: "Why is the Victorious One more wise than any wise person in this world? Because he knows everything perfectly and completely, not by others. Therefore, do not disturb any Sutra spoken by the sage himself. Destroying the way of the Muni will also harm the sacred Dharma." Thus it is said. Therefore, the teachings of the Victorious Ones, such as the Sutra Pitaka and the precious Tantra Pitaka, are the supreme instructions. However, if one enters the teachings with one's own strength without having a qualified commentary and the oral instructions of the holy ones, then future disciples will not be able to find the meaning. Therefore, the great chariots composed treatises of commentary and oral instructions. Therefore, if the oral instructions are pure, then it is necessary to give certainty to the great treatises. No matter how much one studies the oral instructions, if one cannot give certainty to the meaning of the teachings and great commentaries, or if one shows a path that is not in accordance with them, then it should be abandoned. If the great treatises are made into teachings without the key points of practice, and it is understood that there are separate oral instructions that show the essential meaning of the key points of practice, and thus it is held that the holy Dharma itself has two separate teachings, explanation and practice, this hinders the generation of great respect for the stainless Sutras and Tantras and the treatises of stainless commentaries. And it should be known that holding them in contempt, thinking that they only judge the outer scope without showing the inner meaning, is accumulating the obscuration of the karma of abandoning the Dharma. Therefore, for those who desire liberation, the supreme instruction that does not deceive is the great treatises. However, because of one's own stupidity and other reasons, one cannot gain certainty by relying solely on the treatises as the supreme instruction. Therefore, one must rely on the oral instructions of the holy ones to seek certainty in them. One should seek oral instructions in this way, and one should not think that the treatises are only judging the outer scope and have no essence, while the oral instructions are showing the inner meaning and are supreme. Great Yogi
Tibetan
་བྱང་ཆུབ་རིན་ཆེན་གྱི་ཞལ་ནས། གདམས་ངག་ལ་ནང་བྱན་ཚུད་པ་ནི། བེའུ་བུམ་ལག་མཐིལ་ཙམ་ཞིག་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ལ་མི་ཟེར་གྱི། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ལ་ཟེར་ཞེས་པ་དང༌། ཇོ་བོ་ཆེན་པོའི་སློབ་ མ་སྒོམ་པ་རིན་ཆེན་བླ་མས་ཀྱང༌། ཨ་ཏི་ཤའི་གདམས་ངག་ལ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྡུལ་དུ་བརླགས་པས། ད་གཞུང་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་གོ་བ་ཞིག་བྱུང་གསུང་བ་ལྟར་གོ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཆོས་མང་དུ་བསླབས་ནས་ཆོས་བྱེད་ལུགས་གཞན་དུ་རྩད་གཅོད་དགོས་པ་བྱུང་ན་ནོར་བ་ཡིན་གསུང་བ་ལྟར། ཡུན་རིང་པོར་ཆོས་མང་དུ་བསླབས་ཀྱང་ཆོས་བྱེད་ལུགས་ཡེ་མི་ཤེས་པར་ཆོས་བྱེད་འདོད་བྱུང་བ་ན་རྩད་གཞན་ནས་གཅོད་དགོས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མ་གོ་བས་ནོངས་ཏེ། འདིར་བསྟན་པ་ནི་མཛོད་ལས། སྟོན་པའི་དམ་ཆོས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ལུང་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་ལས་མེད་ལ། ལུང་གི་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་ལག་ཏུ་ལེན་པའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་ལུགས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ལ། རྟོགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ན་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། རྟ་རྒྱུག་པ་ན་སྔོན་ལ་རྟ་ལ་དཀྱུས་ས་སྟོན་པ་དང་བསྟན་ཟིན་ནས་དེར་རྒྱུག་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དཀྱུས་ས་གཞན་དུ་བསྟན་ནས་རྒྱུག༌ས་གཞན་དུ་བྱེད་ན་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་བ་ལྟར། ཐོས་བསམ་གྱིས་གཞན་ཞིག་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྒྲུབ་པ་ན་གཞན་ཞིག་བསྒྲུབ་ཏུ་ག་ལ་རུང༌། དེ་ལྟར་ཡང་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཐ་མ་ལས། ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་ པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ་ཡི། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟ་དཀྱུས་ཀྱི་ས་བསྟན་ནས་རྒྱུག་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གདམས་པ་འདིས་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཚུལ་ནས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་བར་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་བསྡུས་ནས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་འཇོག་སྒོམ་དགོས་པ་རྣམས་ལ་འཇོག་སྒོམ་བྱེད། དཔྱད་ནས་བསྒོམ་དགོས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པར་དྲིལ་ནས་འཁྲིད་པས་ན་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་ལམ་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཆ་ཤས་འགའ་རེ་ལ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བར་ཚེ
Chinese
བྱང་ཆུབ་རིན་ཆེན་大师说：所谓通达诀窍，不是指仅仅理解像手掌心大小的《宝箧经》，而是指理解一切佛经都是诀窍。ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་（阿底峡尊者）的弟子，修行者仁钦喇嘛也说：我对阿底峡尊者的诀窍，在一座之上身语意三门都粉碎了，现在一切经论都成了诀窍。应该像这样理解。སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེ（导师仁波切）说：学习了很多佛法后，如果还需要另外寻找修行的方法，那就是错误的。像这样，虽然长时间学习了很多佛法，却完全不知道如何修行，想要修行时，就需要从其他地方寻找方法，这些都是因为没有理解之前所说的内容而犯的错误。这里所说的是，如《俱舍论》中所说：导师的殊胜法有两种，即教法和证法。像这样，只有教法和证法两种佛法。教法是指掌握修持佛法的方式，确定修行的方法。证法是指在确定之后，按照所确定的方式进行修持，因此这两者是因果关系。例如，赛马时，首先要给马指出跑道，指出之后再让它在那里跑。如果指出的跑道和其他地方不同，那就会成为笑话。同样，通过闻思确定了一个东西，但在修持时却修持另一个东西，那怎么能修成呢？就像《修次下篇》中所说：又，通过闻法和思惟产生的智慧所证悟的东西，就应该用从修习中产生的智慧去修习，而不是其他的，就像指出了赛马的跑道后就在那里跑一样。像这样，这个诀窍从依止善知识的方法到止观之间，将包括佛经及其注释在内的所有道的要点都完整地汇集在一起，对于所有这些，需要进行安住修和观察修的，就进行安住修。需要通过观察的智慧进行观察修的，就分别进行观察，然后按照次第融入实修，因此一切佛经都会显现为诀窍。如果不是这样，对于道的整体不完整的某些部分，在没有分别念的智慧的情况下，
English
From the mouth of Jangchub Rinchen: To be proficient in pith instructions does not mean to understand only a small text like the "Baeu Bum" (A Basketful of Jewels), but to understand all the scriptures as pith instructions. Jowo Je's (Atisha's) disciple, Gompa Rinchen Lama, also said: Through Atisha's pith instructions, my body, speech, and mind were shattered into dust in one sitting. Now, all the scriptures have become pith instructions. It is necessary to understand it in this way. The precious teacher said: If, after learning a lot of Dharma, one needs to seek other ways to practice, that is a mistake. Like this, although one has learned a lot of Dharma for a long time, one does not know how to practice at all. When one wants to practice, one needs to seek methods from other places. These are all mistakes made because one has not understood what was said before. What is taught here is, as stated in the Treasury of Knowledge: The Teacher's sacred Dharma has two aspects: scripture and realization. Like this, there are only two Dharmas: scripture and realization. The scripture is the way to take the Dharma into practice, to establish the method of practice. Realization is to practice according to how it was established after it has been established, so these two are cause and effect. For example, when racing a horse, one must first show the horse the racetrack, and after it has been shown, it runs there. If the racetrack is shown elsewhere and the race is run elsewhere, it becomes a joke. Similarly, if one establishes something through hearing and thinking, but then practices something else, how can one accomplish it? As it says in the final stage of the Stages of Meditation: Moreover, whatever is realized by the wisdom arising from hearing and thinking should be meditated upon by the wisdom arising from meditation, and not otherwise, just as one shows the racetrack to the horse and then it runs there. Like this, this pith instruction, from the method of relying on a spiritual friend to shamatha and vipashyana, completely gathers all the essential points of the path, including the scriptures and their commentaries. For all of these, those that need to be practiced with placement meditation are practiced with placement meditation. Those that need to be examined and meditated upon are examined with discriminating wisdom, and then led in a sequence of integrating them into practice, so all the scriptures appear as pith instructions. If it is not like this, for some parts of the path that are not completely whole, without the wisdom of discrimination,