Chinese
关于不净行的失败，据说对于认知，迷惑与不迷惑是相似的。在《俱舍论》的注释中说：如果以认为是自己的认知去接近别人的妻子，则不会成为业道；如果认为别人的妻子是另外一个人的，然后去接近，则说了成为和不成为两种情况。烦恼是：三毒中的任何一个。动机是：想要通过不净行来行事。加行是：在《摄事品》中说，让别人做邪淫，也会使参与者产生邪淫的罪过。但在《俱舍论》的根本和注释中说，对于这种情况，没有实际的业道。或许是考虑到了前者不是实际的罪过，需要考察。究竟是：二者交合。说谎的基础是：所见、所闻、辨别、认知四种，以及与此相反的四种。所要表达的对境是对方理解意义。关于意乐有三种，其中认知是：将所见转变为未见，或者将未见转变为所见等等。烦恼是：三种。动机是：改变认知后想要说谎。加行是：通过说或不说来接受，或者通过改变身体的姿势来表达。据说，无论为了自己还是他人的利益而说谎，都是一样的。这里说，如果委托说谎、离间语和粗恶语这三种，也会变成这三种。在《俱舍论》的根本和注释中说，委托四种语都会成为业道。在《律藏》中说，为了产生这些究竟的堕落，必须自己说。究竟是：对方理解。如果在《俱舍论》的注释中说，如果不理解，就只是空话。这对于离间语和粗恶语也是一样的。离间语的基础是：和谐与不和谐的众生。关于意乐有三种，其中认知和烦恼与之前相同。动机是：想要离间和谐的众生，以及想要不和睦的众生不和睦。加行是：用真实或不真实的话语，说出悦耳或不悦耳的内容，以及为了自己或他人的利益而说。究竟是：在《摄事品》中说：
English
Regarding the defeat of impure conduct, it is said that for cognition, confusion and non-confusion are similar. In the commentary on the Abhidharmakośa, it says: If one approaches another's wife with the cognition that she is one's own, it will not become a path of action; if one thinks that another's wife belongs to someone else, and then approaches her, then it is said that there are two cases, becoming and not becoming. Affliction is: any of the three poisons. Motivation is: wanting to act through impure conduct. Application is: In the Compendium of Topics, it is said that causing others to commit adultery will also cause the participant to incur the sin of adultery. However, in the root and commentary of the Abhidharmakośa, it is said that for such a situation, there is no actual path of action. Perhaps it is considering that the former is not an actual sin, and needs to be examined. The ultimate is: the union of the two. The basis of lying is: seeing, hearing, distinguishing, and knowing, and the four opposites of these. The object to be expressed is the other party understanding the meaning. Regarding intention, there are three, among which cognition is: transforming what is seen into unseen, or transforming what is unseen into seen, and so on. Affliction is: three. Motivation is: wanting to lie after changing cognition. Application is: accepting by speaking or not speaking, or expressing by changing the posture of the body. It is said that whether lying for one's own or others' benefit is the same. Here it is said that if one entrusts lying, divisive speech, and harsh speech, these three will also become these three. In the root and commentary of the Abhidharmakośa, it is said that entrusting all four types of speech will become a path of action. In the Vinaya, it is said that in order to generate these ultimate downfalls, one must speak oneself. The ultimate is: the other party understanding. If it is said in the commentary of the Abhidharmakośa that if one does not understand, it is just empty talk. This is the same for divisive speech and harsh speech. The basis of divisive speech is: harmonious and disharmonious beings. Regarding intention, there are three, among which cognition and affliction are the same as before. Motivation is: wanting to divide harmonious beings, and wanting disharmonious beings to remain disharmonious. Application is: speaking with true or untrue words, saying pleasant or unpleasant content, and speaking for one's own or others' benefit. The ultimate is: In the Compendium of Topics, it says:
Tibetan
འ་ནི་དབྱེ་བར་བྱ་བས་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབྱེད་པའི་ཚིག་སྨྲས་པ་གོ་བའོ། །ཚིག་རྩུབ་པོའི་གཞི་ནི། ཀུན་ནས་མནར་སེམས་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ། འདུ་ཤེས་དང་ཉོན་མོངས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། ངག་རྩུབ་པོས་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བདེན་མི་བདེན་གང་ཡང་རུང་བས་རིགས་སམ་ལུས་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་སྦྱར་བའམ་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་བརྩམས་ཏེ་མི་སྙན་པ་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། བསྡུ་བ་ལས། མཐའ་ནི་དེ་ལ་ངག་རྩུབ་པོ་སྨྲས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གང་ལ་སྨྲས་པའི་ཡུལ་དེས་གོ་བ་དགོས་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །ངག་བཀྱལ་པའི་གཞི་ནི། དོན་མེད་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནོ། །བསམ་པ་ ལ་གསུམ་ལས། འདུ་ཤེས་ནི། དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་འདིར་ནི་བརྗོད་འདོད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་ནས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་གོ་བྱའི་ཡུལ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ་། །ཀུན་སློང་ནི། མ་འབྲེལ་བའི་བྱུང་རྒྱལ་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། ངག་བཀྱལ་པ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། ངག་བཀྱལ་སྨྲས་ཟིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཞི་བདུན་དང་ལྡན་པ་སྟེ་འཐབ་མོ་དང་མཚང་འབྲུ་བ་དང་རྩོད་པ་དང་འགྱེད་པ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་བཅོས་སམ་བྲམ་ཟེའི་གསང་སྔགས་ལ་དགའ་བའི་བློས་ལུང་འབོགས་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་སོགས་དང༌། ཉམ་ཐག་པའི་སྨྲ་བ་སྨྲེ་སྔགས་ལྟ་བུ་དང༌། བགད་པ་དང་བརྩེས་པ་དང་དགའ་བར་བྱས་པ་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པ་སྨྲ་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྐུན་པོའི་གཏམ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་འཛིའི་གཏམ་སྨྲ་བ་དང་། ར་རོ་བ་དང་སྨྱོས་པ་ལྟ་བུར་སྨྲ་བ་དང༌། ལོག་པའི་འཚོ་བས་སྨྲ་བའོ། །འབྲེལ་བ་མེད་པ་དང་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པ་དང་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་སྨྲ་བ་ནི་སྔ་ཕྱི་མ་འབྲེལ་བ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟོན་པ་དང་བཞད་གད་དང་གླུ་ལ་སོགས་པ་དང་ཟློས་གར་མཁན་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟ་བའི་དུས་ན་སྨྲ་བའོ། །ངག་གི་ཉེས་པ་དང་པོ་གསུམ་ངག་བཀྱལ་དུ་འདོད་མི་འདོད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་འདིར་ནི་སྔ་མ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །བརྣབ་སེམས་ཀྱི་གཞི་ནི། གཞན་གྱི་ནོར་དང་ཡོ་བྱད་དོ། །བསམ་པ་ལ་གསུམ་ ལས། འདུ་ཤེས་ནི། གཞི་དེ་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་ནི། གསུམ་པོ་གང་རུང་ངོ་། །ཀུན་སློང་ནི། བདག་གིར་བྱ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམས་པའི་དོན་དེ་ལ་རྩོལ་བ་བྱེད་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། དེ་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནོར་ལ་སོགས་པ་དེ་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་ཆོས་ལྔ་ཚང་དགོས་ཏེ། རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་གསོག་པར་འདོད་པའི་བརྐམ་ཆགས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ནོར་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་ཅིང་རོ་མྱང་བར་བྱེད་པས་འཆུམས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཞན་དག་གི་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་འཁུ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དང༌། བརྣབ་སེམས་དེས་ངོ་ཚ་བ་མེད་ཅིང་ཉེས་དམིགས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །སེམས་དེ་ལྔ་པོ་གང་རུང་ཞིག་མ་ཚང་ན་བརྣབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་རྫོགས་སོ། །མི་དགེ་བ་བཅུ་ག་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་སྦྱོར་བ་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་བརྣབ་སེམས་སུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཀྱེ་མ་ཁྱིམ་གྱི་རྗེ་དཔོན་དེ་བདག་གི་བྲན་དུ་གྱུར་ཅིང་ཅི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། དེའི་བུ་དང་ཆུང་མ་སོགས་དང་ཟས་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ལའང་དེ་ལྟར་སེམས་པ་དང༌། ཀྱེ་མ་བདག་འདོད་པ་ཆུང་བ་དང་རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང་བརྩོན་ འགྲུས་བརྩམས་པ་དང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་གཏོང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ལ་སོགས་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། བདག་ལ་རྒྱལ་པོ་དང་དེད་དཔོན་དང་འཁོར་རྣམ་བཞིས་བཀུར་སྟི་བྱས་པ་དང་ཟས་གོས་སོགས་ཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་དང༌། ཀྱེ་མ་བདག་ཕྱི་མ་ལ་ལྷར་སྐྱེས་ནས་དེའི་འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་རྩེ་བ་དང༌། དྲག་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་གི་འཇིག་རྟེན་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཕ་མ་དང་བུ་དང་ཆུང་མ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཡོ་བྱད་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་ན་ཡང་བརྣབ་སེམས་སོ། །གནོད་སེམས་ཀྱི་གཞི་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། ཉོན་མོངས་ནི། ཚིག་རྩུབ་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་སློང་ནི། བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པར་འདོད་པ་སྟེ། བསད་པ་དང་བཅིངས་པ་དང་གཞན་ནམ་རང་གི་ངང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་རྒུད་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་སོགས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི། བསམ་པ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་བྱས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི། བརྡེག་པ་སོགས་བྱ་བར་ངེས་པའམ་ཐག་བཅད་པའོ། །འདི་ཡང་ལྔ་ཚང་ན་རྫོགས་ལ་མ་ཚང་ན་མི་རྫོགས་ཏེ། གནོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་དེ་དང་མཐུ
Chinese
因此，應當通過區分來認識。如是說，理解說區分的詞語。粗惡語的所依是：成為從各方面產生惱害之心的所依的眾生。關於意樂，想和煩惱如前。發心是：想要說粗惡語。加行是：無論真實與否，從種姓或身體的過失中編造，或者從戒律或行為的過失中開始，說不悅耳的話。究竟是：從集合中，《集論》中說：邊際是向其說粗惡語。如是所說的意義，需要理解向誰說的對象，在《俱舍論釋》中如此說。綺語的所依是：具有無意義的意義。關於意樂有三，想是：對此在那裡想。僅僅這樣說，但這裡是對想要說的意義本身在那裡想而說，因為這不需要被理解的對象。煩惱是：三者中的任何一個。發心是：想要說不相關的偶然之事。加行是：開始說綺語。究竟是：已經說完綺語。那也是具有七種所依，即說爭鬥、揭短、爭論、賭博等，以及以喜愛外道論典或婆羅門的秘密咒語之心來背誦和念誦等，以及可憐的說話，如呻吟等，以及說笑、愛撫、歡樂和享受等，以及說國王和大臣和國家（地名）和小偷等雜亂的話，以及像喝醉和瘋癲一樣說話，以及以邪命說話。說不相關和不符合佛法和不符合意義的話，即前後不相關和顯示一切煩惱，以及在看笑話和唱歌等和戲劇演員等的時候說話。關於前三個語業是否認為是綺語有兩種說法，但這裡與前者一致地說。貪心的所依是：他人的財物和用具。關於意樂有三，想是：對此所依在那裡想。煩惱是：三者中的任何一個。發心是：想要據為己有。加行是
English
Therefore, it should be recognized through differentiation. It is said, understand the words that differentiate. The basis of harsh speech is: sentient beings who are the basis for generating afflictive minds from all aspects. Regarding intention, perception and affliction are as before. Motivation is: wanting to speak harsh words. Application is: whether true or not, fabricating from faults of lineage or body, or starting from faults of discipline or conduct, speaking unpleasant words. Completion is: from the collection, it is said in the Compendium on the Abhidharma: the limit is speaking harsh words to that. The meaning of what is said is that it is necessary to understand the object to whom it is said, as explained in the commentary on the Abhidharmakosha. The basis of idle talk is: meanings that have no meaning. Regarding intention, there are three, perception is: perceiving it there. It is only said like that, but here it is speaking with perceiving the meaning that one wants to say itself, because this does not need an object to be understood. Affliction is: any of the three. Motivation is: wanting to speak unrelated accidental things. Application is: starting to speak idle talk. Completion is: having finished speaking idle talk. That also has seven bases, namely speaking of fighting, exposing faults, arguing, gambling, etc., and reciting and chanting with a mind that likes non-Buddhist scriptures or Brahmanical secret mantras, etc., and pitiful speech, such as groaning, etc., and speaking of laughing, caressing, rejoicing, and enjoying, etc., and speaking of chaotic talk such as kings and ministers and countries (place names) and thieves, and speaking like being drunk and insane, and speaking with wrong livelihood. Speaking of unrelated and non-Dharmic and meaningless things is speaking of things that are unrelated before and after and showing all afflictions, and speaking when watching jokes and songs, etc., and theater performers, etc. Regarding whether the first three verbal actions are considered idle talk, there are two opinions, but here it is said in accordance with the former. The basis of covetousness is: the wealth and belongings of others. Regarding intention, there are three, perception is: perceiving it there in that basis. Affliction is: any of the three. Motivation is: wanting to take it as one's own. Application is
Chinese
思维彼义而勤奋也。究竟者，决定彼为我所有也。如是说，希望财物等变为我所有也。彼贪心圆满需具五法，谓具于自之受用尤为贪著之心，及具欲积受用之贪欲心，及于他人之财物等美好者，以能周遍寻思而作品尝，具此耽著之心，及希望他人所有变为我所有，具此悭吝之心，及以贪心故，无有羞耻且不解脱罪过，具此压伏之心也。此五心任何一不具足，则贪心之体性不圆满也。于十不善业，从瑜伽行地中说其加行。成为未圆满贪心之情况者，唉嘛！彼家之主宰若成我之奴仆，且如我所欲而行，岂不甚佳？如是思及其子及妻等，及食物等身体之资具也。唉嘛！我若成为少欲、极寂静、发起精进、多闻、具舍施之行相等，若为他人所知，岂不甚佳？我若为国王及商主及四众所恭敬，且获得食物衣服等，岂不甚佳？唉嘛！我于后世生为天人，而嬉戏彼之五妙欲，及从大自在天及遍入天之世界，生为他化自在天，如是生起希求之心，及于父母及子及妻及奴仆等，及与梵天共同受用之资具生起希求心，亦是贪心也。害心之所依及想及烦恼者，如粗恶语一般。意乐者，欲殴打等，谓杀害及捆缚及他人或自己之受用衰损，岂不甚佳等。加行者，于彼思惟而作加行也。究竟者，决定或决意殴打等也。此亦五者具足则圆满，不具足则不圆满，谓于损害之因，与彼相符。
English
One strives for the meaning of that thought. The ultimate is the certainty that it will be mine. It is said, "May wealth and other things become mine." To perfect greed, five qualities are needed: having a mind that is particularly attached to one's own possessions; having a greedy mind that desires to accumulate possessions; having a clinging mind that thoroughly contemplates and savors the good qualities of others' wealth and so on; having a miserly mind that wishes what belongs to others to become one's own; and having an overwhelming mind that is shameless because of greed and does not know how to be liberated from faults. If any of these five minds is incomplete, the characteristic of greed is not perfected. In the ten non-virtuous actions, the application is explained in the Yogacarabhumi. The way in which incomplete greed arises is as follows: "Alas, if that master of the house were to become my servant and act as I wish, wouldn't that be wonderful?" Similarly, thinking about his children, wife, etc., and the necessities of the body such as food. "Alas, if others knew that I was content with little, very secluded, diligent, learned, and generous, wouldn't that be wonderful?" "If I were honored by kings, merchants, and the four assemblies, and received food, clothing, etc., wouldn't that be wonderful?" "Alas, may I be born as a god in the next life and enjoy its five desirable qualities, and may I be born as a Paranirmitavasavartin from the worlds of Mahesvara and Vishnu." Generating such desires, and generating desires for the possessions enjoyed in common with Brahma, such as parents, children, wife, and servants, is also greed. The basis, perception, and affliction of harmful intent are like harsh words. The intention is to desire beating and so on, such as killing, binding, and the decline of others' or one's own possessions, "Wouldn't that be wonderful?" The application is to apply oneself to that thought. The ultimate is to decide or resolve to beat and so on. This is also complete if all five are present, and incomplete if not all are present, that is, in the cause of harm, in accordance with it.