Tibetan
ས་པར་སོང་བ་ལ་འཇོག་གི །དེ་ལས་གཞན་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིར་ནི་དགེ་མི་དགེ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མཁས་པར་བྱས་ནས་འདོར་ལེན་ཚུལ་བཞིན་ དུ་བསྒྲུབ་པ་ཞིག་ལ་ཆོས་སུ་བྱ་དགོས་ཏེ། ལས་གཉིས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་རིང་དུ་བསམས་ནས་བླང་དོར་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་ན་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་མི་ལྡོག་པས། ངན་འགྲོ་ལ་འཇིགས་ཀྱང་འཇིགས་པ་དེ་ལས་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ངན་འགྲོ་ལས་སྐྱོབ་པ་ལ་རྒྱུའི་དུས་ན་ཡིད་མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པ་འཆོས་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཡང་ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་རྙེད་པ་ལ་རག་ལས་པས། གཉིས་པ་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ་དང༌། བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསམ་ཚུལ་དངོས་དང༌། སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། ལས་ངེས་པའི་ཚུལ་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་ཐ་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་ན་རླུང་བསིལ་བ་ལངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་དགེ་བའི་ལས་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་གི །མི་དགེ་བའི་ལས་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་ལ། ཚོར་བ་གདུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ནི་སྔོན་མི་དགེ་བ་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་གི །དགེ་བའི་ལས་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ནི་གནས་མེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགེ་ལས་བདེ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དང༌། །སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་བདེ་བ་དག །ཅེས་ གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་མིན་པར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་སྤྱི་ལས་བདེ་སྡུག་སྤྱི་དང༌། བདེ་སྡུག་གི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འཆོལ་བར་སོ་སོར་འབྱུང་བའི་ལས་འབྲས་ངེས་པ་ཅན་ནམ་མི་སླུ་བ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞིར་བསྔགས་པའོ། །ལས་འཕེལ་ཆེ་བ་ནི། ལས་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་འབྱུང་ལ། ལས་མི་དགེ་བ་ཆུང་ངུ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔ
Chinese
安住在那个地方。除此之外，不会有突发的事情发生。因此，这个时候，要精通善与非善以及它们的果报的区分，如理取舍，将此作为修行。如果长久思虑善恶二业及其果报，而不如理取舍，则无法阻止堕入恶趣之因。即使害怕恶趣，也无法从中解脱。因此，为了在果报时从恶趣中解脱，必须在因地纠正趋入不善之心的行为。而这取决于对业果的信心。第二，生起作为一切安乐之根本的信心，分为三：总的思维业果，分别的思维，以及思维后如何取舍。第一，分为二：真实的总体思维方式，以及分开思维。第一，分为四，首先是业决定之理：无论是凡夫还是圣者，感受寂静之乐，乃至地狱众生因凉风而生起的快乐，一切都源于先前积累的善业。从不善业中产生快乐是不可能的。感受痛苦之苦，乃至阿罗汉相续中生起的痛苦，一切都源于先前积累的不善业。从善业中产生痛苦是不可能的。《宝鬘论》中说：“不善业生诸苦，亦生一切诸恶趣，善业生诸善趣及，生生世世一切乐。”因此，安乐和痛苦不是无因而生，也不是由主宰和自在等不相顺之因所生，而是从善与非善之业中产生总体的安乐和痛苦，以及安乐和痛苦的各种差别，也毫不混淆地从善恶二业的各种差别中各自产生。确信这种业果的决定性或不虚妄性，被称为所有佛教徒的正确见解，被赞誉为一切白法的基石。业增长广大：即使是微小的善业，也会产生极其广大的安乐果报；即使是微小的不善业，也会产生痛苦的果报。
English
It rests on that place. Apart from that, nothing happens suddenly. Therefore, at this time, one must be skilled in distinguishing between good and non-good, along with their results, and properly adopt and abandon, taking this as practice. If one does not properly adopt and abandon after long considering the two karmas and their results, the cause of falling into the lower realms cannot be reversed. Even if one fears the lower realms, one will not be liberated from that fear. Therefore, to be saved from the lower realms at the time of results, one must correct engaging in non-virtuous thoughts at the time of causes. And that depends on gaining faith in karma and its results. Secondly, to generate faith, which is the root of all happiness and well-being, there are three aspects: thinking about karma and its results in general, thinking about them specifically, and how to adopt and abandon after thinking. The first has two parts: the actual way of thinking in general, and thinking separately. The first has four parts, first is the principle of the certainty of karma: Whether it is an ordinary person or an arya, happiness with the nature of feeling calm, even the happiness that arises when a cool breeze arises for beings born in hell, all of that arises from accumulating virtuous actions in the past. There is no place where happiness arises from non-virtuous actions. Suffering with the nature of feeling tormented, even all that arises in the stream of an arhat, arises from accumulating non-virtuous actions in the past. There is no place where suffering arises from virtuous actions. The Precious Garland says: "From non-virtue comes all suffering, Likewise, all the lower realms, From virtue comes all the happy realms, And happiness in all lives." Therefore, happiness and suffering do not arise from no cause, nor do they arise from dissimilar causes such as the chief and the powerful, but from the general karma of good and non-good come general happiness and suffering, and the various differences of happiness and suffering also arise separately from the various differences of the two karmas without the slightest confusion. Gaining certainty in this certainty or infallibility of karma and its results is called the correct view of all Buddhists, praised as the foundation of all white dharmas. The increase of karma is great: Even from a small virtuous action, a very great result of happiness arises, and even from a small non-virtuous action, a result of suffering arises.
Tibetan
ལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་འབྱུང་བས་ནང་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འཕེལ་འདྲ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཚོམས་ལས། སྡིག་པ་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འཇིགས་ཆེན་དང༌། །ཕུང་ཀྲོལ་ཆེན་པོ་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །ཁོང་པར་སོང་བའི་དུག་བཞིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་བྱས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་བདེ་ཆེན་འདྲེན། །དོན་ཆེན་དག་ཀྱང་བྱེད་འགྱུར་ཏེ། །འབྲུ་རྣམས་ཕུན་ཚོགས་སྨིན་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །ལས་ཆུང་ངུ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་བྱུང་བའི་མཐའ་བརྗོད་པས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། ལུང་གཞི་ལས། གནག་རྫི་དགའ་བོ་དང་དེའི་འཁར་བས་བརྫིས་པའི་སྦལ་པ་དང༌། ངང་པ་དང་ཉ་དང་རུས་སྦལ་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཡི་དྭགས་ལྔ་བརྒྱ་དང་ཞིང་པ་དང་གླང་ལྔ་བརྒྱའི་ བྱུང་བ་དང༌། མཛངས་བླུན་ནས་འབྱུང་བའི་གསེར་ལྷ་དང་གསེར་དབྱིག་དང་གླང་པོ་སྐྱོང་གི་བྱུང་བའི་མཐའ་བཞིན་ཏེ། ལུང་དང་མཛངས་བླུན་དང་ལས་བརྒྱ་པ་སོགས་ལས་ངེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཆོ་ག་དང་འཚོ་བ་དང་ལྟ་བ་བཞི་ལས། ཕྱི་མ་མ་ཉམས་ཤིང་སྔ་མ་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་པར་ཆ་འགའ་རེ་ཉམས་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀླུར་སྐྱེ་བར་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་བདག་བསྐལ་པའི་དང་པོར་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་གནས་པ་དང༌། གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཁོར་བ་འཇིག་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བ་དེའི་ཚེ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་ཀླུ་དང་ཀླུའི་བུ་དང་ཀླུའི་བུ་མོ་དག་ཉུང་བར་གྱུར་ཏེ་བདག་ཀྱང་འཁོར་ཉུང་བར་གྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ད་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ནང་ན་ཀླུ་དང་ཀླུའི་བུ་དང་ཀླུའི་བུ་མོ་དག་ཀྱང་འདི་ལྟར་ཚད་མ་མཆིས་ཏེ། གྲངས་ཀྱི་མཐའ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་ལགས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་གང་ལགས་རྐྱེན་ནི་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀླུའི་བདག་པོ། གང་དག་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་ཏེ། ཆོ་ག་ཉམས་པ་དང་འཚོ་བ་ཉམས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་བྱས་ལ། དེ་དག་གི་ལྟ་བ་ཡང་དྲང་པོར་གྱུར་ཏེ། དེ་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་རྣམས་སུ་ནི་མི་སྐྱེ་ཡི། ཤི་འཕོས་ནས་ཀླུའི་སྐྱེ་གནས་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྟོན་པ་འཁོར་བ་འཇིག་གི་བསྟན་པ་ ལ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་བྱེ་བ་ཕྲག་གོ་བརྒྱད་དང་། སྟོན་པ་གསེར་ཐུབ་ཀྱི་བསྟན
Chinese
因为会产生非常大的差别，所以内在的因果发展不像外在的因果那样。如《集颂》所说：即使做了小小的罪恶，也会导致来世的巨大恐惧和彻底的毁灭，就像进入体内的毒药一样。即使做了小小的善事，也会引导来世的巨大安乐，也能成就伟大的意义，就像谷物丰收成熟一样。如此等等。小小的业产生巨大的果报，这也可以通过讲述过去的经历来确立信念。如《律藏根本》所说：牧童嘎瓦及其棍棒所压死的青蛙，以及五百只雁、鱼、乌龟和海龟，五百个饿鬼，农民和五百头牛的经历，以及从贤愚经中出现的金天神、金杖和象护的经历等。这些都应从《律藏》、《贤愚经》和《业百篇》等中确定。此外，关于戒律、仪轨、生活和见解这四者，如果后者没有退失，而前三者没有完全清净圆满，只是部分退失，那么这些人会被说成会转生为龙。如《海龙王请问经》所说：世尊，当我在劫初住在巨大的海洋中时，以及当如来应供正遍知佛陀出现在世间时，巨大的海洋中的龙、龙子和龙女都变得稀少，我也变得眷属稀少。世尊，现在巨大的海洋中的龙、龙子和龙女如此之多，无法计数。世尊，这其中的原因和条件是什么？世尊回答说：龙王，那些在善说之法和律中出家，没有完全圆满清净戒律，仪轨退失、生活退失、戒律退失，但他们的见解是正直的，这些人不会堕入地狱，死后会转生到龙的处所。如此说道。也就是说，在导师拘留孙佛的教法中，有九十八俱胝的在家众和出家众，以及导师迦那迦牟尼佛的教法中。
English
Because very large differences arise, the internal cause and effect development is not like the external cause and effect. As stated in the "Collection of Verses": Even a small sin can cause great fear and complete destruction in the next life, just like poison entering the body. Even a small merit can lead to great happiness in the next life, and can accomplish great meaning, just like the abundant ripening of grains. And so on. That a small action produces a great result can also be established by recounting past experiences. As stated in the Vinaya-vastu: The frog crushed by the shepherd Gawa and his stick, as well as the five hundred geese, fish, turtles, and sea turtles, five hundred hungry ghosts, the farmer, and the experiences of five hundred cows, and the experiences of the golden deity, golden staff, and elephant keeper that appear in the Wise and Foolish Sutra, etc. These should all be determined from the Vinaya, the Wise and Foolish Sutra, and the Hundred Karmas Sutra, etc. Furthermore, regarding the four: discipline, ritual, livelihood, and view, if the latter is not lost, but the first three are not completely purified and perfected, and only partially lost, then these people are said to be reborn as nagas. As stated in the "Sutra Requested by the Naga King of the Sea": "Bhagavan, when I was dwelling in the great ocean at the beginning of the kalpa, and when the Tathagata Arhat Samyaksambuddha appeared in the world, the nagas, naga sons, and naga daughters in the great ocean became few, and I also became few in retinue. Bhagavan, now the nagas, naga sons, and naga daughters in the great ocean are so numerous that they cannot be counted. Bhagavan, what is the cause and condition for this?" The Bhagavan replied: "Naga King, those who have gone forth in the well-spoken Dharma and Vinaya, but have not completely perfected pure discipline, and whose ritual is lost, livelihood is lost, and discipline is lost, but whose view is upright, these beings will not be reborn in the hells, but will be reborn in the places of nagas after death." Thus it is said. That is to say, in the teachings of the teacher Krakucchanda Buddha, there are ninety-eight kotis of householders and renunciates, and in the teachings of the teacher Kanakamuni Buddha.