Tibetan
ས་བརླག་སེམས་ལྡན། །བསམ་བརླག་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པའི། །སྟོན་པ་ཁྱོད་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ནི་ལམ་བདེ་བས་འབྲས་བུ་བདེ་བ་འཐོབ་པ་དང༌། འཁོར་བའི་རྒྱུན་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཐར་འདོད་མི་སླུ་བ་དང༌། གཅིག་ཏུ་དགེ་བ་དང༌། ཉེས་པ་དག་པར་བྱེད་ལ། ཕྱི་རོལ་པའི་བསྟན་པ་ནི་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ལས། གང་སླད་ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི། །བདེ་བས་བདེ་བ་འཐོབ་བགྱིད་པ། །དེ་སླད་སྨྲ་བའི་སེང་ཁྱོད་ཀྱི། །གཞུང་ལུགས་ལ་ནི་འགྲོ་འདི་དང༌། །ཞེས་དང༌། བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ལས་ཀྱང་། འཇུག་དང་ལྡོག་ པ་གང་ལགས་དང༌། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་བྱང་གང༌། །དེ་ཉིད་དཔའ་བོ་ཁྱོད་བཀའ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ལགས། །འདི་ནི་གཅིག་པུ་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ནི་བསླུ་ཆོས་འབའ་ཞིག་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དང་གཞན་གྱི་ཚིག །དེ་ལས་ཁྱད་ཞུགས་གཞན་ཅི་འཚལ། །འདི་ནི་གཅིག་ཏུ་དགེ་ལ་དེ། །གཅིག་ཏུ་བར་ཆད་བགྱིད་ལགས་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ་དང་གཞན་གྱི་ཚིག །དེ་ལས་མི་འདྲ་ཅི་ཞིག་མཆིས། །དེ་ཡིས་བསྒོས་ཤིང་ཉེར་བསྒོས་པ། །འདི་ཡིས་དག་པར་བགྱིད་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་མགོན་པོ་ཁྱོད་བཀའ་དང༌། །གཞན་གྱི་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ལགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེས་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། མན་ངག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལས། བཞི་ཚན་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་སུ་མཐོང་ནས་བསྟེན་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ནི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་སྐྱབས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ལམ་སྟོན་པ་ལ་དངོས་སུ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་མཉན་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། དམ་པ་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཆོས་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ཅི་འོས་སུ་ཉན་ཅིང༌། གང་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་སྐྱབས་ སུ་སོང་བས་ནི་ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཆོས་མྱ
Chinese
心地丧失之人，思维丧失者，对无过失的导师您也视而不见。如是说。教法的差别是：胜者的教法，以道安乐故，获得果安乐，且从轮回的延续中解脱，能使烦恼完全清净，不欺骗希求解脱者，完全是善，能使罪业清净。而外道教法与此相反。在《殊胜赞》中说：为了什么您的教法，能以安乐获得安乐，因此语狮子您，众生趣入您的宗规。又在《应赞赞》中说：趣入和解脱是什么，以及从一切烦恼中解脱是什么，那正是勇士您的教言，与其他言词的差别。此乃唯一真实，彼乃纯粹欺骗之法，您的教言与其他的言词，除此之外还需求什么差别？此乃完全是善，彼乃完全制造障碍，您的教言与其他的言词，除此之外还有什么不同？彼以迷惑和近迷惑，此能使之清净，那正是怙主您的教言，与其他言词的差别。如是说。由此也能知晓僧众的差别。皈依后应学习的次第有二：从总摄中产生的，以及从口诀中产生的。第一者有两组四句，第一组四句是依止殊胜补特伽罗：如前所说，视殊胜善知识为一切功德之源而依止，皈依佛即是皈依导师，与其相顺的应修持之法，即是真实依止导师。听闻正法和如理作意：听闻殊胜佛陀和佛陀声闻所说的经典等法，随其所宜，凡是作意能使烦恼止息之对境，即是作意。皈依法即是执持应证得的教法和证法，与其相顺的应修持之法，即是此。修持与法相应的法：法
English
Those who have lost their minds and those who have lost their thoughts do not see even you, the faultless teacher. Thus it is said. The distinction of the teachings is that the Victorious One's teaching obtains happiness as a result of the ease of the path, turns away from the cycle of existence, completely purifies afflictions, does not deceive those who desire liberation, is entirely virtuous, and purifies misdeeds. The teachings of the outsiders are the opposite of these. In the "Praise of the Extraordinary" it says: For what reason is your teaching, which obtains happiness through happiness? Therefore, beings enter into the system of the Lion of Speech. And in the "Praise Worthy of Praise" it also says: What is entering and turning away? And what is the complete purification from all afflictions? That is the difference between the words of you, the hero, and the words of others. This is the only truth, while that is merely a deceptive teaching. What other difference is needed between your words and the words of others? This is entirely virtuous, while that entirely creates obstacles. What other difference is there between your words and the words of others? That which is deluded and nearly deluded by that, this will purify. That is the difference between the words of you, the protector, and the words of others. It is said. From this, one can also know the difference of the Sangha. There are two stages of what should be learned after taking refuge: that which arises from the summary and that which arises from the oral instructions. The first has two sets of four lines. The first set of four lines is relying on a superior individual: As previously explained, relying on a superior spiritual friend, seeing him as the source of all qualities. Taking refuge in the Buddha is taking refuge in the guide, and the practice that is in accordance with that is actually relying on the guide. Listening to the holy Dharma and properly applying the mind: Listening to the Dharma, such as the Sutra Pitaka, spoken by the holy Buddha and the Buddha's Shravakas, as appropriate. Whatever is applied to the mind, the object that stops afflictions is applied to the mind. Taking refuge in the Dharma is holding onto the Dharma of scripture and realization that should be attained, and the practice that is in accordance with that is this. Practicing the Dharma that is in accordance with the Dharma: Dharma
Tibetan
་ངན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། དགེ་འདུན་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ནི་མྱང་འདས་སུ་བགྲོད་པའི་གང་ཟག་ལ་གྲོགས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་དང་མཐུན་པར་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་ཚན་གཉིས་པའི་དབང་པོ་མི་རྒོད་པར་བྱ་བ་ནི། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་བག་ཡངས་སུ་སོང་བའི་རྗེས་སུ་ཡིད་འབྲངས་ནས། ཡུལ་རྣམས་ལ་རྒོད་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཅི་ནུས་སུ་ལེན་པའོ། །སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བར་བྱ་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྙིང་རྗེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པས། དེ་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱས་ཏེ་འཚེ་བ་སྤོང་བའོ། །དུས་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ནི། ཉི་མ་རེ་རེ་བཞིན་དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པར་བྱ་བའོ། །མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལ་གཉིས། སོ་སོ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགག་པའི་བསླབ་བྱ་དང༌། སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། གང་ཞིག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། །སྐྱབས་སུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་ འགྲོ་བ། །འཚེ་ཞིང་གསོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་འགྲོགས་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྷ་གཞན་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འགྲོ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་འཚེ་སྤོང་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང་མི་འགྲོགས་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་དྲག་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་སོགས་ལའང་ཕུགས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་མི་འཛིན་ན། ཡི་དྭགས་སུ་གྱུར་པའི་གཞི་བདག་དང་ཀླུ་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ཡང་སྐྱབས་གསུམ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ནས་དེ་དག་ལ་བློ་འགེལ་ན་མི་རུང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་འཕྲལ་གྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་གི་གྲོགས་འཆོལ་བ་ཙམ་ལ་མི་རུང་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན། སྦྱིན་བདག་ལ་འཚོ་བའི་གྲོགས་འཆོལ་བ་དང༌། སྨན་པ་ལ་ནད་གསོ་བའི་རེ་བལྟོས་འཆའ་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། མི་དང་དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྡེག་པ་དང་འཆིང་བ་དང་གོ་རར་གཞུག་པ་དང༌། སྣ་འབུགས་པ་དང་མི་ཐེག་བཞིན་དུ་འགེལ་བ་ལ་སོགས་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་དང་འཚེ་བ་སྤོང་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་
Chinese
是随顺于超越痛苦之后而修持，皈依僧伽，是摄持趋入寂灭之人为友伴，与其随顺的修持，是与趣入解脱者相同地学习之故。第二组的四法，不放纵诸根，是诸根放纵于外境之后，心随逐之，视放纵于诸境为过患，而令心转向内。应如实受持学处，是尽己所能受持佛所制定的学处。应慈悲有情，是胜者的教法以慈悲为殊胜，因此皈依彼，也应慈爱有情而舍弃损害。应时时勤于供养三宝，是日日应供养三宝。从口诀中产生的有二，各自和共同的学处。初者有二，遮止的学处和成办的学处。初者是，从《涅槃经》中说：“何人皈依三宝，彼乃真正之优婆塞，任何时候，不皈依其他天神。皈依神圣之法，远离恼害与杀戮之心。又皈依僧伽，不与外道为伴。”如是所说，不皈依其他天神，舍弃损害有情，不与外道为伴，此三者。其中初者是，世间的天神大自在天和遍入天等，也不视为究竟的皈依处，何况是成为饿鬼的地主和龙族？此乃若对三宝没有确信，而信任彼等则不如法，若仅是寻求彼等作为暂时的、符合佛法的某些事业的助伴，则没有不容许的，譬如，寻求施主作为生活的助伴，以及对医生抱有治愈疾病的期望一样。第二者是，对于人和牲畜等，以殴打、捆绑、囚禁、穿鼻、强加重负等，以意乐和行为来舍弃对有情的损害和恼害。第三者是，皈依三宝。
English
It is to practice in accordance with what transcends suffering. Taking refuge in the Sangha is to hold as companions those who proceed to Nirvana. The practice that is in accordance with that is to learn in the same way as those who have entered for the sake of liberation. The second set of four, not letting the senses run wild, is that after the senses have gone freely to the objects, the mind follows them, seeing the fault in running wild in the objects, and turning the mind inward. The basis of training should be taken up correctly, which is to take up as much as possible the basis of training established by the Buddha. One should have compassion for sentient beings, because the Victorious One's teaching is distinguished by compassion. Therefore, having taken refuge in that, one should also cherish sentient beings and abandon harm. One should strive to make offerings to the Three Jewels from time to time, which is to make offerings to the Three Jewels every day. There are two that arise from the oral instructions: individual and common trainings. The former has two: prohibitive trainings and accomplishing trainings. The first is, from the Nirvana Sutra: "Whoever goes for refuge to the three, is a truly virtuous layperson; at no time does one go for refuge to other gods. Going for refuge to the sacred Dharma, one is separated from the mind of harming and killing. Also going for refuge to the Sangha, one does not associate with non-Buddhists." As it is said, not going for refuge to other gods, abandoning harming sentient beings, and not associating with non-Buddhists, these three. Among these, the first is, worldly gods such as powerful gods and pervasive gods are not regarded as ultimate refuges, let alone earth lords and nagas who have become pretas. This is because if one does not have faith in the Three Jewels and trusts in them, it is not proper. If one merely seeks them as temporary companions for certain activities that are in accordance with the Dharma, there is nothing impermissible, just as one seeks a patron as a companion for life, or holds the hope of a doctor to cure illness. The second is, for humans and animals, etc., abandoning harm and injury to sentient beings by thought and action, such as beating, binding, imprisoning, piercing the nose, and imposing unbearable burdens. The third is, refuge in the Three Jewels.