Tibetan
གུ་དང༌། །འཁོར་བའི་བཙོན་རར་ཆུད་པར་རྣམ་གཟིགས་ན། །དྲང་སྲོང་དམ་པ་དེ་ནི་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ། །ཞེས་དང༌། འདོད་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའི་ཡིད་ལྡན་དང༌། །སྲེད་པ་ཆེ་ཞིང་རྟག་ཏུ་ཡུལ་བརྐམ་དང༌། །སྲེད་པའི་འདོད་ཆགས་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བ་རྣམས། །གཟིགས་ན་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེ། །ནད་དང་མྱ་ངན་རྣམ་པ་མང་དག་གིས། །ཤིན་ཏུ་གཙེས་པའི་སྐྱེ་དགུ་ཉོན་མོངས་རྣམས། །གཟིགས་ན་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་བསལ་སླད་དུ། །སྟོབས་བཅུ་མངའ་བའི་ཐུགས་རྗེ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རྟག་འབྱུང་སྟེ། །དེ་མི་འབྱུང་བ་ནམ་ཡང་སྲིད་མི་འགྱུར། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་བསམ་པར་གནས་པ་སྟེ། །དེ་བས་སངས་རྒྱས་དེ་ལ་སྐྱོན་མི་མངའ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྲན་པར་བྱའོ། །འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནི། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་ངོས་ནས་བཀྲིར་རུང་ན་ཐུབ་པས་གདུལ་བྱ་དེ་ཕུན་ཚོགས་དང་མ་སྤྲད་པ་དང༌། རྒུད་པ་ལས་མ་དྲངས་པ་མེད་པས་བགྱི་བར་འོས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་གཞོམ་པ་བཤད། །བདུད་ཀྱི་གཡོ་དག་བསྟན་པ་མཛད། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མི་བཟད་བརྗོད། །འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་བསྟན། །ཕན་དགོངས་ཐུགས་རྗེ་ཅན་གྱིས་ནི། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བགྱི་འཚལ་བ། །གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་མཛད་པ། །གཞན་ཀོ་ཅི་ཞིག་མཆིས་ལགས་ཀྱེ། །ཞེས་དང༌། བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་གང་ལས་འགྲོ་བ་དག །མ་དྲངས་རྒུད་པ་དེ་གང་མཆིས། །གང་དང་འཇིག་རྟེན་མ་སྤྲད་པའི། །ཕུན་ཚོགས་དེ་ཡང་གང་ཞིག་མཆིས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་དྲན་པར་བྱས་ན་དད་པ་ཡང་སྒོ་དུ་མ་ནས་སྐྱེ་ལ། ཡང་དང་ཡང་དུ་དྲན་པར་བྱས་ན་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གཞན་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འཕྲིག་ཚུད་ན་གསུང་རབ་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཕལ་མོ་ཆེས་སྐྱབས་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་པས། དེ་དག་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བར་འགྱུར་ལ། དཔྱད་སྒོམ་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་འདོར་བ་རྣམས་ནི། འདི་ལྟ་བུའི་ཚོགས་གསོག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་སྒོ་དུ་མ་བཀག་ནས་སྡོད་པ་ཡིན་པས། དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ད
Chinese
又，如果看到沉溺于轮回监狱中的众生，正直的圣者就会生起慈悲。又，看到被欲望征服的有情，贪婪且总是渴求对境，沉溺于贪欲之海的众生，诸佛就会生起大慈悲。被疾病和众多痛苦折磨的众生，看到被烦恼折磨的众生，为了消除所有痛苦，具有十力的佛陀会生起极大的慈悲。佛陀的大慈悲恒常生起，这不生起的情况永远不会发生。因为他安住在所有众生的心中，因此佛陀没有过失。如是应当忆念。事业的功德是，以身语意的利他事业自然成就，并且以不间断的方式利益一切有情。也就是说，如果从所化众生的角度来看，只要是可调伏的，佛陀必定会使其与圆满相连，并从衰败中解脱出来，因此所有应做之事都会 निश्चित地完成。如《百五十颂》中所说：您宣说了摧毁烦恼的方法，展示了魔的欺骗，讲述了轮回的不可忍受的自性，也展示了无畏的境地。具有利益他人的意愿和慈悲心，对于有情众生应该做的事情，有什么是您没有做的呢？还有什么其他的呢？如《赞颂应赞》中所说：您没有将众生从何处解脱出来，那衰败是什么？没有与世间相连的圆满，那又是什么？如是应当忆念。这些是简略忆念佛陀的方式，如果从各种门径忆念，信心也会从多种门径生起，如果反复忆念，力量会强大且持续长久。其他二宝的功德也与此相同。如是修习纯熟后，大多数经论和释论都会阐述三宝的功德，因此这些会显现为窍诀。如果认为分析性的禅修是分别念，而在实修时舍弃，那么就等于关闭了积累资粮和净除罪障的众多门径而停滞不前，因此就浪费了暇满人身。
English
Furthermore, when he sees beings trapped in the prison of samsara, the upright sage generates compassion. Moreover, when he sees sentient beings overwhelmed by desire, those who are greedy and always crave objects, those who have fallen into the ocean of craving and attachment, the victorious ones generate great compassion. When he sees sentient beings tormented by many kinds of sickness and suffering, those tormented by afflictions, the Buddha, possessing the ten powers, generates great compassion in order to eliminate all suffering. The great compassion of the Buddha constantly arises, and it is never possible that it does not arise. Because he dwells in the minds of all beings, therefore the Buddha has no faults. Thus, one should remember. The qualities of activity are that the activities of body, speech, and mind are spontaneously accomplished, and that he benefits all sentient beings in an uninterrupted manner. That is to say, if from the perspective of those to be tamed, if they are suitable for taming, the Buddha will definitely connect them with excellence and liberate them from decline, so he will certainly accomplish all that is appropriate to do. As it says in the Hundred and Fifty Verses: You have explained how to destroy afflictions, you have shown the deceptions of the demons, you have spoken of the unbearable nature of samsara, and you have also shown the path of fearlessness. With the intention to benefit and with compassion, what should you do for sentient beings that you have not done? What else is there? And as it says in the Praise of Praiseworthy: From what have you not delivered beings, what is that decline? What is that excellence with which the world has not been connected? Thus, one should remember. These are brief ways to remember the Buddha. If one remembers from various doors, faith will also arise from many doors. If one remembers again and again, the force will become strong and long-lasting. The qualities of the other two jewels are also the same. If one becomes proficient in this way of meditating, most of the scriptures and commentaries will show the qualities of the Three Jewels, so these will appear as instructions. If one thinks that analytical meditation is conceptual thought and abandons it during practice, then one is blocking the many doors of accumulating merit and purifying obscurations and remaining stagnant, thus wasting the leisure and endowment.
Tibetan
པག་ཏུ་མེད་པ་ལེན་པའི་གེགས་ཆེན་པོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་རྣམས་དུས་རྒྱུན་པའི་ཉམས་ལེན་དུ་བྱས་ན་བློ་གོམས་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པས་དང་པོར་བློ་སྦྱོང་དཀའ་སེ་བ་ཡང་ཕྱིས་དེ་ལ་ངང་གིས་འཇུག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་བདག་གིས་ཀྱང་ཐོབ་ན་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བ་དང༌། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཅི་བྱུང་ཡང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལས་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ རྒྱལ་པོ་ལས། ཁྱེད་ལ་བསྒོ་ཞིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་མི་དག་མང་དུ་རྟོག་བྱེད་པ། །དེ་ལ་གནས་པའི་རྟོག་པ་དེ་དག་གིས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་ཡི་ནི་སྐུ་བྱད་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ཐུབ་དབང་དྲན། །རྟག་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བསྒོམ་བྱས་ན། །དེ་ལ་སེམས་གཞོལ་རབ་ཏུ་འབབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་འཆག་འདུག་འགྲེང་ཞིང་གནས་པའི་ཚེ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་འདོད། །འཇིག་རྟེན་རྒྱལ་བ་བླ་མེད་བདག་འགྱུར་བར། །འདོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་སྨོན་ལམ་འདེབས། །ཞེས་དང༌། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རབ་དང་བ་ཡིས། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དག་གི་བསྔགས་པ་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དེས་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བསྒོམས་པས། །ཉིན་མཚན་དུ་ཡང་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་མཐོང༌། །ནམ་ཞིག་དེ་ནི་ན་ཞིང་མི་བདེ་ནས། །ཤི་ལ་ཐུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བྱུང་ན། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་དྲན་པ་མི་ཉམས་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བས་འཕྲོག་པར་ཡོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །པོ་ཏོ་བའི་ཞལ་ནས། ཡང་ཡང་བསམས་ན་ཡིད་ཇེ་ཆེས་དང་རྒྱུད་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་ནས་བྱིན་རླབས་འབྱུང༌། དེ་ལ་ངེས་ཤེས་རྙེད་པས་སྙིང་ཐག་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་ཙམ་ན་ཅི་བྱས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བྱ་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འོ་སྐོལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་ལ་མོ་མ་རྣོ་ཤོས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་བརྩི་གསུངས། དེ་ཡང་མོ་མ་མཁན་རྣོ་ཤོས་སུ་བྱེད་པ་ཞིག་གིས་ད་ལོ་ཁྱོད་ལ་རྩུབ་ཆགས་མེད། ང་རང་ཤེས་ཟེར་ན། བདེ་འབོལ་གྱིས་འགྲོ། དེ་ན་རེ། ད་ལོ་ཆགས་ཡོད་དོ་འདི་ཙུག་གྱིས་འདི་མ་བྱེད་ཟེར་ན་འབད་ནས་བསྒྲུབ། མ་གྲུབ་ན་འདི་སྐད་ཟེར་བ་ངས་མ་གྲུབ་སྙམ་ནས་བློ་མི་བདེ་བ་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདི་དང་འདི་སྤང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང༌། འདི་དང་འདི་བསྒྲུབ་བོ། །ཞེས་བཅས་པ་ལ་བློ་འགེལ་ལམ། མ་གྲུབ་ན་ཡིད་མི་བདེ་
Chinese
应当了知，这是摄取无量功德的巨大障碍。如果将这些作为日常的修持，因为心会习惯，所以最初修心虽然困难，但之后会自然而然地融入其中。并且，心想如果我也能获得像这样忆念佛陀的境界，从而生起菩提心。日夜都能见到佛陀，临终时无论遭受何种痛苦，都不会失去对佛陀的忆念。如《三摩地王经》所说：应告诫你并使你领悟，就像人们多起分别念一样，安住于其中的分别念，同样会使心专注于此。同样忆念胜者的身相，以及无量智慧的能仁。如果恒常修习忆念，心将深深地投入其中。当行走、站立、坐卧之时，都应珍视圣者的智慧。渴望成为世间无上的怙主，并以希求之心祈愿菩提。又说：以身语意极大的欢喜，恒常赞颂诸佛。如此修习心续，日夜都能见到世间怙主。何时此人因疾病而感到不适，乃至感受到临终的痛苦时，对佛陀的忆念也不会减退，不会被痛苦所夺走。博朵瓦说：反复思维，心会越来越强大，心续会越来越清净，从而产生加持。对此获得定解后，从内心深处皈依，仅仅学习他的教诲，所做的一切都会变成佛法。我们甚至不认为佛陀的智慧有最敏锐的占卜师那么厉害。比如，一个最厉害的占卜师说，今年你没有灾祸，我知道，可以安稳度过。如果他说，今年有灾祸，要这样这样避免，就会努力去做。如果没能做到，就会想，他说的话我没做到，心里不安。对于佛陀所说的这个和这个要舍弃，以及这个和这个要修持，是否相信呢？如果没做到，心里是否不安呢？
English
It should be known that this is a great obstacle to taking immeasurable merit. If these are made into daily practice, because the mind will become accustomed, although it is difficult to train the mind at first, it will naturally integrate into it later. And, thinking that if I could also attain such a state of remembering the Buddha, thereby generating Bodhicitta. Day and night, one will be able to see the Buddha, and at the time of death, no matter what suffering one experiences, one will not lose the remembrance of the Buddha. As the Samadhiraja Sutra says: You should be admonished and made to understand, just as people generate many conceptual thoughts, the conceptual thoughts that abide therein will similarly cause the mind to focus on it. Similarly, remember the form of the Victorious One, and the immeasurable wisdom of the Sage. If one constantly cultivates remembrance, the mind will deeply immerse itself in it. When walking, standing, sitting, and lying down, one should cherish the wisdom of the noble being. Desiring to become the supreme protector of the world, and with a desire to aspire to Bodhi. It also says: With great joy of body, speech, and mind, constantly praise the Buddhas. By cultivating the mindstream in this way, one will be able to see the protector of the world day and night. Whenever this person feels unwell due to illness, and even experiences the suffering of approaching death, the remembrance of the Buddha will not diminish, and will not be taken away by suffering. Potowa said: If you think about it repeatedly, the mind will become stronger and stronger, and the mindstream will become purer and purer, thereby generating blessings. After gaining certainty about this, take refuge from the depths of your heart, and merely learning his teachings, everything you do will become Dharma. We don't even think that the Buddha's wisdom is as powerful as the most astute diviner. For example, if the most powerful diviner says, this year you have no calamities, I know, you can pass it safely. If he says, this year there are calamities, avoid this and this, you will try hard to do it. If you fail to do it, you will think, I didn't do what he said, and feel uneasy. Do you believe in what the Buddha said, this and this should be abandoned, and this and this should be cultivated? If you fail to do it, do you feel uneasy?