Tibetan
་ཉིན་མོ་སྤྱོད་པའི་གནས་གཞན་ཞིག་ཏུ་ཁྲིད་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྷ་དག་སྤྲུལ་པའི་པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་བལྟར་ཕྱིན་པ་དང་ལྷའི་བུ་མེད་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་ལྷའི་བུ་མོས་གང་བ་མཐོང་ནས། ལྷའི་བུ་མི་འདུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དྲིས་པ་དང༌། ཀུན་དགའ་བོའི་ཚ་བོ་གཉིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས་དེ་གཉིས་ཤི་ནས་འདིར་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དེ་གཉིས་དགའ་ནས་མོའུ་འགལ་གྱི་བུ་ལ་སྨྲས་པ་དང་དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཕན་ཡོན་འདི་དག་དང་གཞན་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ལས་འབྱུང་བས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པས། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པས། ལུང་ནོད་པ་ན་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་བདེ་འགྲོ་ནས་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བ་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་པ་ན། འཕགས་པ། བདག་ཅག་གིས་ཡང་ལྷ་མིའི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་དགོས་སམ། བཞིན་བཟང་གཉིས། འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བར་ཇི་སྲིད་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྒྱུན་མ༌ཆད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ ཟོ་ཆུན་བརྒྱུད་མོའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་གཉིས་ཡིད་བྱུང་ནས་སླན་ཆད་ཉོན་མོངས་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པས། མོའུ་འགལ་གྱི་བུས་ཆོས་བསྟན་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ལེ་ལོ་འགོག་ཅིང་ལམ་སྒྲུབ་པའི་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པ་དང་ཡིད་ཐར་པ་ལ་བསྐུལ་ཞིང༌། དེ་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་རྩ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་བསྔགས་པ་ཡིན་པས་དེའི་མན་ངག་ལ། སྟོན་པ་ཞལ་བཞུགས་པ་ན༌ཡང་དེ་ལས་ལྷག་པ་གསུང་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་གི་བསམ་པ་རིམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལ། བློ་ཚོད་ཀྱང་བསམ་པ་དེ་འདྲ་བ༌ཞིག་མ་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འབད་ནས་བསྒོམ་དགོས་སོ། །སྣེའུ་ཟུར་པའི་ཞལ་ནས་ཀྱང༌། དེ་དག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་སྔར་བྱས་སམ་མ་བྱས། ད་ལྟ་བྱེད་དམ་མི་བྱེད། ཕྱི་མ་བྱ་སྙམ་འདུག་གམ་མི་འདུག་བརྟགས་ལ། སྔར་བྱས་སམ་ད་ལྟ་བྱེད་དམ་ཕྱི་མ་བྱ་སྙམ་འདུག་ན་དེར་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། དེར་སྐྱེས་ན་དེ་ཙ་ན་ང་ཅི་ཙུག་བྱེད་ངས་ནུས་སམ་སྙམ་དུ་ཀླད་པ་ཚ་ཀམ་ཀམ་པའམ། ཐང་ལ་འདུག་པ་ཀོག་ཀོག་ལྡང་ཡིན་པ་ཚུགས་ཐབས་ཡེ་མེད་པ་བསམས་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའི་བློ་ཅི་སྐྱེ་བྱ་གསུང་ངོ་། །དེ་ནི་གནད་དུ་སྣང་སྟེ་ད་ལྟ་རྟེན་བཟང་བས་དེ་ལྟར་བསམས་ན་སྔར་བསགས་སྦྱོང་བ་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་འཇུག་པ་ཉུང་དུ་འགྲོ་ཞིང་དགེ་བ་སྔར་བསགས་པ་འདུན་པ་དྲག་པོའི་སྨོན་ལམ་ གྱིས་ཁ་བསྒྱུར་བས་མང་པོར་སྤེལ་བ་དང༌། གསར་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་དུ་མ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པས་ཆོག་པས་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དལ་བ་དོན་ཅན་དུ་བྱར་ཡོད་ལ། ད་ལྟ་དེ་རྣམས་མ་བསམས་ན་ངན་འགྲོར་ལྷུང་བའི་ཚེ་འཇིགས་པ་དེ་དག་ལས་སྐྱོབ་པའི་སྐྱབས་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་ཅིང༌། དེའི་ཚེ་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་འདོར་ལེན་ལ་བློའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དགེ་སྤྱད་སྐལ་ལྡན་ཡང༌། །དགེ་བ་བདག་གིས་མ་བྱས་ན། །ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་རྨོངས་པ། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཅེས་དང༌། སུ་ཞིག་འཇིགས་ཆེན་འདི་ལས་བདག །ལེགས་པར་སྐྱོབ་པར་བྱེད་འགྱུར་ཞེས། །བྲེད་ཤ་ཐོན་པའི་མིག་བགྲད་ནས། །ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱབས་དག་ཚོལ་བར་བྱེད། །ཕྱོགས་བཞིར་སྐྱབས་མེད་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ནས་ཀུན་ཏུ་ཡི་མུག་འགྱུར། །གནས་དེར་སྐྱབས་ཡོད་མ་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བྱ། །དེ་བས་རྒྱལ་བ་འགྲོ་བའི་མགོན། །འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པའི་དོན་བརྩོན་པ། །སྟོབས་ཆེན་འཇིགས་པ་ཀུན་སེལ་ལ། །དེ་རིང་ཉིད་ནས་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་དག་ནི་རགས་པ་ཙམ་སྟེ་རྒྱས་པར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ན་བཞུགས་པས་ངེས་པར་བལྟ་དགོས་ཤིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་བལྟ་དགོས་ལ་བལྟས་པ་རྣམས་ལ་བསམ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་དམ་པ་སྐྱབས་འགྲོ་སྦྱང་བ། བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་ སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ། ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྒྱུ་མང་ཡང་སྐབས་འདིར་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཚེ་འདིར་མི་སྡོད་པར་མྱུར་དུ་འཆི་བ་དང༌། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་རང་དབང་མེད་ཀྱི། ལས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་ལ། ལས་ཀྱང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཇི་ལྟར་མཚན་མོ་མུན་ནག་སྤྲིན་རུམ་ན། །གློག་འགྱུ་སྐད་ཅིག་རབ་སྣང་སྟོན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་མཐུ་ཡིས་བརྒྱ་ལམ་ན། །འཇིག་རྟེན་བསོད་ནམས་བློ་གྲོས་ཐང་འགའ་འབྱུང༌། །དེ་ལྟས་དགེ་བ་ཉམ་ཆུང་ཉིད་ལ་རྟག །སྡིག་པ་སྟོབས་ཆེན་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀར་པོའི་ལས་ཉམ་ཆུང་ཞིང་ནག་པོའི་ལས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་སྟོབས་ཆེ་བས་ངན་འགྲོར་ལྷུང་བའི་ཚུལ་བསམས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་སྐྱེས་ནས་སྐྱབས་
Chinese
一天，他被带到另一个游玩的地方，听到一个方向传来天神所变的琵琶等乐器的声音，便前去观看，看到没有天子的宫殿里充满了天女。他问天子不在的原因，他们回答说：“阿难（ཀུན་དགའ་བོ།）的两个侄子出家后精进修行，死后便转生到这里。”两人听后很高兴，告诉目犍连（མོའུ་འགལ་གྱི་བུ།）说，两位沙弥因为这些利益以及其他精进修行而获得的利益，所以要精进修行啊！这样说了之后，精进修行时，领受教言时，也像之前所说的那样，从具有真正教言的善趣转生到恶趣。圣者问道：我们也要从天人和人中死去，然后转生到三恶道吗？贤面二尊说：只要五道轮回中的烦恼没有断绝，就必须像水桶传递一样在轮回中流转。两人听后感到厌恶，请求说：请您宣讲不再造作烦恼的佛法。目犍连为他们宣讲佛法，他们证得了阿罗汉果。因此，要阻止懈怠，生起修道的精进，并策励心意获得解脱。获得解脱的根本原因是赞叹修习痛苦，所以关于它的口诀，即使佛陀在世，也没有比这更殊胜的教言了。在此，小士和中士的次第生起之理非常清晰。在没有生起像这样的想法之前，必须持续不断地努力修习。内邬苏巴（སྣེའུ་ཟུར་པ།）也说：要观察转生到那些地方的原因，是以前造作了还是没有造作？现在正在造作还是没有造作？将来打算造作还是不打算造作？如果以前造作了，或者现在正在造作，或者将来打算造作，那么就会去那里。如果转生到那里，那时我该怎么办？我能做到吗？这样想着，要么头脑发热，要么坐在地上，一会儿起来一会儿倒下，没有任何办法阻止，想到这些就应该生起恐惧和害怕的心。这似乎是关键，因为现在有暇满人身，如果这样想，就能净除以前积累的罪业，减少将来堕入恶趣的机会，并且能以强烈的意愿忆念以前积累的善业。ོན་ལམ་（人名） 的翻译传播了很多，进入了很多新的门径，所以每一天都要把空闲时间变得有意义。现在如果不考虑这些，堕入恶道的时候，即使寻找能从那些恐惧中救护的皈依处也找不到。那时，对于该做和不该做的取舍，因为没有智慧的力量。如《入行论》中说：“何时行善有幸然，我未行善此良机，恶趣众苦所蒙蔽，尔时吾将作何为？”又说：“谁能善巧救我脱，此大怖畏苦难中？”惊恐万状睁大眼，于四方隅殷勤觅。然于四方遍寻觅，无 refuge（藏文：སྐྱབས，梵文天城体：शरण，梵文罗马拟音：śaraṇa，汉语字面意思：救护）见未得，绝望颓丧极哀戚。于此无 refuge（藏文：སྐྱབས，梵文天城体：शरण，梵文罗马拟音：śaraṇa，汉语字面意思：救护）之境，尔时我将何所为？是故救护众生怙，为救众生勤精进，具力能除一切怖，我今皈依彼尊前。如是说。这些只是粗略的，详细的在《念住经》中，所以一定要看，而且要反复看，看了之后要思考。第二，寻求来世安乐的方法有二：进入教法之门，修习殊胜的皈依；生起一切安乐之根本——信心的 श्रद्धा（藏文：དད་པ，梵文天城体：श्रद्धा，梵文罗马拟音：śraddhā，汉语字面意思：信）。第一方面有四点：依靠什么而皈依的因；依靠它而皈依的对境；以多少而皈依的方式；皈依之后所要学习的次第。第一点是：一般来说，原因有很多，但这里如前所说，因为不能停留在此生而迅速死亡，而且死后往哪里投生也没有自主权，而是受业力支配。业力也如《入行论》所说：“犹如暗夜浓云中，刹那闪电极明亮，如是佛力百道中，世人暂萌福慧意。故善何故恒微弱，罪恶力大极难当。”如是说，因为白业 कमजोर（藏文：ཉམ་ཆུང，梵文天城体：कमजोर，梵文罗马拟音：kamajora，汉语字面意思：虚弱）而黑业非常强大，所以想到堕入恶道的情形，生起恐惧和害怕，从而皈依。
English
One day, he was taken to another place of amusement, and hearing the sound of lutes and other instruments transformed by the gods from one direction, he went to see, and saw that the palace without the son of the gods was filled with goddesses. He asked the reason why the son of the gods was not there, and they replied, "The two nephews of Ananda (ཀུན་དགའ་བོ།) became monks and practiced diligently, and after they died, they were reborn here." The two were very happy to hear this, and told Maudgalyayana (མོའུ་འགལ་གྱི་བུ།), "The two novices, because of these benefits and other benefits obtained from diligent practice, should practice diligently!" After saying this, while practicing diligently, when receiving the precepts, it was also said, as mentioned before, that one is reborn from the happy realms to the miserable realms from the truly authentic precepts. The venerable one asked, "Will we also die and transmigrate from among gods and humans, and then be reborn in the three lower realms?" The two beautiful-faced ones said, "As long as the afflictions in the five realms of samsara are not cut off, one must wander in samsara like a chain of buckets being passed along." The two were disgusted to hear this, and requested, "Please explain the Dharma that will prevent us from creating afflictions in the future." Maudgalyayana explained the Dharma to them, and they attained the state of Arhat. Therefore, one should prevent laziness, generate diligence in practicing the path, and encourage the mind to attain liberation. The root cause of attaining liberation is praising the contemplation of suffering, so regarding its oral instructions, even when the Buddha was alive, there was no more excellent teaching than this. Here, the way in which the minds of small and medium individuals arise in sequence is very clear. Until such a thought arises, one must continuously strive to practice. Neu Zurpa (སྣེའུ་ཟུར་པ།) also said, "One should examine the causes of being born in those places, whether one has created them before or not? Whether one is creating them now or not? Whether one intends to create them in the future or not? If one has created them before, or is creating them now, or intends to create them in the future, then one will go there. If one is born there, what should I do at that time? Can I do it?" Thinking in this way, either one's head becomes hot, or one sits on the ground, sometimes getting up and sometimes falling down, with no way to stop it, one should generate a mind of fear and dread when thinking about these things. This seems to be the key, because now we have a precious human body with leisure and endowments, if we think in this way, we can purify the sins accumulated in the past, reduce the chances of falling into the lower realms in the future, and remember the good deeds accumulated in the past with a strong desire.
English
Onlam's translation has spread a lot and entered many new doors, so every day should be used to make leisure time meaningful. If you don't think about these things now, when you fall into the lower realms, you won't even find a refuge to protect you from those fears. At that time, you won't have the power of wisdom to choose what to do and what not to do. As it says in the Bodhicharyavatara: "When I have the opportunity to practice virtue, but I have not done so, when I am blinded by all the sufferings of the lower realms, what will I do then?" It also says: "Who will skillfully save me from this great fear and suffering?" With eyes wide open in terror, I diligently search in all four directions. But searching in all four directions, I find no refuge and become extremely despondent. In this place where there is no refuge, what will I do then? Therefore, the victorious one, the protector of beings, strives diligently to save beings, and has the power to dispel all fears, I now take refuge in that venerable one. So it is said. These are just rough outlines, the details are in the Mindfulness Sutra, so you must read it, and read it repeatedly, and after reading it, you must contemplate it. Secondly, there are two ways to seek happiness in the next life: entering the gate of the Dharma, practicing the supreme refuge; generating the root of all happiness and well-being - faith. The first aspect has four points: the cause of taking refuge, what one relies on; the object of refuge, what one relies on; the manner of taking refuge, how much one relies on; and the order of what one should learn after taking refuge. The first point is: Generally speaking, there are many causes, but here, as mentioned before, because one cannot stay in this life and dies quickly, and after death one has no autonomy over where one is reborn, but is subject to karma. Karma is also as stated in the Bodhicharyavatara: "Just as in the dark night, in the thick clouds, a flash of lightning shines brightly for a moment, so by the power of the Buddha, in a hundred paths, people temporarily generate the intention of merit and wisdom. Therefore, why is virtue always weak, and evil is powerful and extremely unbearable." As it says, because white karma is weak and black karma is very powerful, thinking about the situation of falling into the lower realms, fear and dread arise, and thus one takes refuge.