Tibetan
་མཚོན་ནི་འདིར་གཅོད་པ། །འཆི་བདག་རྒྱལ་པོས་བལྟར་ཡང་མེད་པར་འགྲོ། །ཞེས་དང༌། རྒ་བ་མཐོང་ཞིང་ནད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །སེམས་དང་བྲལ་བའི་ཤི་བ་མཐོང་ནས་ནི། །བརྟན་པས་བཙོན་ར་འདྲ་བའི་ཁྱིམ་སྤངས་ ཀྱིས། །འཇིག་རྟེན་ཕལ་པས་འདོད་སྤང་ནུས་རེ་སྐན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་དུས་ནི་དལ་བའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་དུས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། འོ་སྐོལ་ཕལ་ཆེར་ངན་འགྲོར་བསྡད་ཅིང་བདེ་འགྲོར་ཅུང་ཟད་རེ་འོངས་ཀྱང་མི་ཁོམ་པའི་གནས་སུ་ཤས་ཆེ་བས་དེ་དག་ཏུ་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་མི་རྙེད་ལ། བསྒྲུབས་པས་ཆོག་པའི་རྟེན་རེ་ཐོབ་པ་ན་ཡང་ཆོས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མི་བསྒྲུབ་པ་ནི་ད་དུང་མི་འཆི་སྙམ་པ་འདི་ལ་ཐུག་འདུག་པས་ན། བློས་མི་འཆི་བའི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་ནི་རྒུད་པ་ཀུན་གྱི་སྒོ་དང༌། དེའི་གཉེན་པོ་འཆི་བ་དྲན་པ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུ་ལ་ཆོས་ཟབ་མོ་གཞན་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ནོ་སྙམ་པ་དང༌། བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ཀྱང་དང་པོར་ཅུང་ཟད་ཙམ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཡི་རྒྱུན་པའི་ཉམས་ལེན་དུ་མི་འོས་སོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་བར་འདི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་དགོས་ལུགས་ལ་ངེས་པ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་འཆི་བ་དྲན་པའི་བློ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ནི། གཉེན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་བརྟན་པའི་དབང་གིས་དེ་དག་དང་བྲལ་གྱིས་དོགས་ནས་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བ་ནི། ལམ་ལ་ཡེ་མ་སྦྱངས་པའི་འཆི་བ་ལ་སྐྲག་ལུགས་ཡིན་པས་འདིར་དེ་བསྐྱེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ལུས་བླངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཆི་བ་ལས་མ་འདས་པས་དེ་ལ་སྐྲག་པ་བསྐྱེད་ཀྱང་རེ་ཞིག་ལ་དགག་མི་ནུས་མོད། །འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ ཕྱི་མའི་དོན་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་འགོག་པ་དང་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་བསྒྲུབས་པར་འཆི་བ་ལ་འཇིགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་དེས་སྐྲག་པ་བསམས་ན་དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་པས་འཆི་ཁར་མི་སྐྲག་པ་བྱར་ཡོད་ལ། དོན་དེ་དག་མ་བསྒྲུབས་ན་སྤྱིར་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ངན་འགྲོར་ལྟུང་བས་འཇིགས་ནས་འཆི་བའི་ཚེ་འགྱོད་པས་གདུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་རབས་ལས། རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཀྱང་གནས་མི་ནུས། །གང་ལ་བཅོས་སུ་མི་རུང་བ། །འཇིགས་ཤིང་སྡར་བར་བྱས་པ་ཡིས། །དེ་ལ་ཕན་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟགས་ན། །མི་རྣམས་སྡིག་པ་བྱས་པས་འགྱོ
Chinese
利刃在此斩断。（འདིར་གཅོད་པ།）死主阎罗也无法看见而离去。（འཆི་བདག་རྒྱལ་པོ།） 又说：见到衰老和疾病的痛苦，以及与心识分离的死亡后， 以坚定之心舍弃如监狱般的家，世俗之人有谁能舍弃欲望呢？ 总而言之，成办大丈夫之义的时机，就是获得暇满人身之时。我们大多数都住在恶趣，即使偶尔来到善趣，也大多处于无暇之处，因此在那些地方无法找到修法的机会。即使获得了可以修法的暇满人身，却不如法修行，都是因为还以为自己不会死。因此，执着于不会死的一方，是所有衰败之门；而其对治法，忆念死亡，则是所有圆满之门。因此，对于像这样的人，不要认为这是没有必要修习其他甚深佛法之人的修行，也不要认为即使要修，也只是最初稍微修一下，不适合作为长期的修行。要从内心深处生起定解，确信忆念死亡在初、中、后三个阶段都是必要的，并努力修习。第三，如何生起忆念死亡之心呢？由于对亲友等有强烈的执着，害怕与他们分离而产生恐惧，这是未经修习的凡夫对死亡的恐惧方式，所以这里不是要生起那种恐惧。那么，要生起什么样的恐惧呢？由于业和烦恼的驱使，所获得的身体都无法避免死亡，因此即使对死亡产生恐惧，暂时也无法阻止。然而，应该害怕没有为来世做好准备，没有阻止堕入恶趣的因，没有积累获得增上生和决定胜的因。如果想到这些，并因此而感到害怕，那么就有可能去努力积累这些因，从而在临终时不会感到恐惧。如果没有积累这些因，那么一般来说就无法从轮回中解脱，特别是会堕入恶趣，因此会因害怕而临终时充满后悔。如《本生经》中说：即使尽力守护也无法停留，对于无法补救之事，恐惧和胆怯又有什么用呢？如此观察世间规律，人们因造作恶业而后悔。
English
The sharp blade cuts here. (འདིར་གཅོད་པ།) The Lord of Death, Yama, cannot even see and departs. (འཆི་བདག་རྒྱལ་པོ།) It is also said: Having seen old age and the suffering of disease, and death, which is separation from consciousness, With steadfast mind, he abandoned the home that is like a prison. Who among ordinary people can renounce desires? In short, the time to accomplish the meaning of a great person is only when one has obtained the special support of leisure and endowment. Most of us dwell in the lower realms, and even when we occasionally come to the higher realms, we are mostly in places without leisure, so we cannot find opportunities to practice the Dharma in those places. Even when we obtain a support that is sufficient for practice, we do not practice the Dharma properly because we still think that we will not die. Therefore, clinging to the side of not dying is the door to all decline, and its antidote, remembering death, is the door to all perfections. Therefore, for such people, do not think that this is the practice of those who do not need to practice other profound Dharmas, nor should you think that even if you want to practice, you should only practice it slightly at first, and that it is not suitable as a long-term practice. From the depths of your heart, generate conviction that remembering death is necessary in the beginning, middle, and end, and strive to practice it. Third, what kind of mind should be generated when remembering death? Because of strong attachment to relatives and so on, fear arises from the fear of separation from them. This is the way ordinary people who have not trained in the path fear death, so this is not what we should generate here. So, what should we fear? Because all the bodies we have taken under the influence of karma and afflictions are inevitably subject to death, even if we fear death, we cannot prevent it for the time being. However, we should fear death if we have not prepared for the next life, have not prevented the causes of falling into the lower realms, and have not accumulated the causes of obtaining higher rebirth and definite goodness. If we think of these things and fear them, then it is possible to strive to accumulate these causes, so that we will not be afraid at the time of death. If we have not accumulated these causes, then in general we will not be able to escape from samsara, and in particular we will fall into the lower realms, so we will be filled with regret at the time of death because of fear. As it is said in the Jataka: Even if you try your best to protect it, you cannot stay. What is the use of fear and cowardice for what cannot be remedied? Thus, observing the laws of the world, people regret having committed evil deeds.
Tibetan
ད་པར་འགྱུར། །དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་ལེགས་པར་ཡོངས་མ་བྱས། །ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་དུ་དོགས། །འཆི་བར་འགྱུར་བའི་འཇིགས་པས་རྨོངས་པར་འགྱུར། །གང་ལས་བདག་གི་ཡིད་ནི་འགྱོད་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་བདག་གིས་བྱས་པར་ཡོངས་མི་དྲན། །དཀར་པོའི་ལས་ཀྱང་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱས། །ཆོས་ལ་གནས་ན་འཆི་བས་སུ་ཞིག་འཇིགས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ནི་འཆི་འོ་སྙམ་སེམས་པ། །གང་ལ་ངེས་པར་ཡོད་གྱུར་པ། །དེས་ནི་འཇིགས་པ་ཡོངས་བཏང་ཕྱིར། །འཆི་བདག་ལ་ཡང་ག་ལ་འཇིགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་མྱུར་དུ་འབྲལ་བར་གདོན་མི་ཟའོ་སྙམ་དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་མི་རྟག་པ་ བསམས་ན་ནི། དེ་དག་ལ་མི་འབྲལ་བར་རེ་བའི་སྲེད་པ་ལྡོག་པས་དེ་དག་དང་བྲལ་བས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ཀྱི་གདུང་བའི་དབང་གིས་འཆི་བ་ལ་སྐྲག་པ་མི་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་འཆི་བ་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི། རྩ་བ་གསུམ། རྒྱུ་མཚན་དགུ། ཐག་བཅད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གསུམ། ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ་དང༌། ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས། འཆི་བདག་ངེས་པར་འོང་ལ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་བསམ་པ་ནི། ལུས་ཇི་འདྲ་ཞིག་གི་སྐྱེ་བ་བླངས་ཀྱང་འཆི་བ༌འོང་སྟེ། མི་རྟག་པའི་ཚོམས་ལས། གང་ཡང་སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱང༌། །སྐུ་ལུས་འདི་ནི་སྤོང་མཛད་ན། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་གང་དུ་བསྡད་ཀྱང་འཆི་བ་འོང་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། གང་དུ་གནས་ན་འཆི་བས་མི་ཚུགས་པའི། །ས་ཕྱོགས་དེ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བར་སྣང་ལ་མེད་རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་མེད། །རི་བོ་རྣམས་ཀྱི་གསེབ་ཏུ་ཞུགས་ནའང་མིན། །ཞེས་སོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་དུས་ནམ་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་བས་འཇོམས་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། བྱུང་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཇི་སྙེད་པ། །ཀུན་གྱིས་ལུས་འདི་བཏང་ནས་འགྲོ་བ་དང༌། །དེ་ཀུན་འཇིག་པར་མཁས་པས་རྟོགས་ཀྱིས་ཏེ། །ཆོས་ལ་གནས་ཀྱི་ངེས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །འཆི་བདག་ལ་བྲོས་པས་མི་ཐར་ཞིང་ སྔགས་ལ་སོགས་པས་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་ནི། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པ་ལས། དཔེར་ན། ཕྱོགས་བཞི་ནས་རི་ཆེན་པོ་སྲ་བ་བརྟན་པ་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་མ་ཞིག་པ་མ་གས་པ་འཕན་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་མཁྲེགས་པ་གཅིག་ཏུ་སྟུག་པོ་
Chinese
现在翻译。善业也没有好好地完全做完。担心来世会产生痛苦。被死亡的恐惧所迷惑。什么使我的心感到后悔，那件事我完全不记得做了。白业也极度串习了。安住于佛法，谁会害怕死亡呢？如是说。四百颂中也说：心中想着我将要死亡，对于谁是确定的，他已经完全放弃了恐惧，又怎么会害怕死主呢？如是说的缘故。因此，身体和受用必定会迅速分离，要反复思维无常。如果思维，就不会有不分离的贪恋，因为贪恋的止息，就不会因为与它们分离而产生的内心的痛苦，也不会害怕死亡。第四，如何修持忆念死亡呢？通过三个根本，九个理由，三种决定的方式来修持。其中有三：思维必定会死亡，思维什么时候死不确定，思维死亡的时候除了佛法之外什么也帮不上忙。第一个有三个方面：思维死主必定会到来，而且也无法用因缘来阻挡。无论获得什么样的身体，都会死亡。无常的集合中说：无论是佛陀，还是独觉佛，还是佛陀们的声闻，如果他们也舍弃了这个身体，更何况是普通人呢？如是说。无论住在哪里，死亡都会到来。那里面说：哪里有安住而死亡无法到达的地方呢？空中没有，大海中没有，进入到山脉的缝隙中也没有。如是说。过去和未来的时间里，众生被死亡摧毁没有任何差别。那里面说：过去和将来有多少，所有人都舍弃这个身体而离去，智者了知所有这些都会毁灭，安住于佛法，一定要行持。如是说。无法通过逃跑来逃脱死主，也无法通过 咒语等来阻挡。国王教言中说：例如，从四个方向来的大山，坚硬、稳固、有核心、不损坏、不破裂、没有空隙、非常坚硬、完全密集
English
Now translate. Good deeds have not been done well and completely. There is concern that suffering will arise in the next life. One becomes bewildered by the fear of death. What makes my mind regretful, I don't remember doing that at all. White deeds have also been extremely practiced. If one abides in the Dharma, who will fear death? Thus it is said. The Four Hundred Verses also say: Thinking in the mind that I will die, for whom it is certain, he has completely abandoned fear, how can he fear the Lord of Death? Thus it is said. Therefore, one must repeatedly contemplate impermanence, thinking that the body and possessions will surely be quickly separated. If one contemplates, there will be no clinging to not being separated from them, because of the cessation of clinging, there will be no mental suffering caused by separation from them, and there will be no fear of death. Fourth, how to cultivate mindfulness of death? It should be cultivated through three roots, nine reasons, and three kinds of determination. Among them, there are three: contemplating that one will surely die, contemplating that it is uncertain when one will die, and contemplating that at the time of death, nothing other than the Dharma can help. The first has three aspects: contemplating that the Lord of Death will surely come, and that it cannot be prevented by circumstances. No matter what kind of body is obtained, death will come. In the Collection on Impermanence it says: Whether it is a Buddha, a Pratyekabuddha, or the Shravakas of the Buddhas, if they also abandon this body, what need is there to mention ordinary people? Thus it is said. No matter where one lives, death will come. It says there: Where is there a place to abide where death cannot reach? It is not in the sky, not in the ocean, not even if one enters into the crevices of the mountains. Thus it is said. In the past and future times, there is no difference in how beings are destroyed by death. It says there: How many have come and will come, all abandon this body and depart, the wise realize that all these will be destroyed, abide in the Dharma, one must practice. Thus it is said. One cannot escape the Lord of Death by running away, nor can one prevent it with mantras and so on. In the Advice to the King it says: For example, a great mountain coming from four directions, hard, stable, having a core, not damaged, not broken, without gaps, extremely hard, completely dense