Tibetan
ཞུང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བསླབ་བཏུས་དང་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་བསྡུ་ན་གཉིས་ཏེ། གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ལ༌ཡང་ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་བ་དང་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཏེ། སེམས་དེ་སྐྱེས་ན་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་སྔར་བསགས་དུ་མ་འདག་པ་དང༌། ཕྱིས་གསོག་པ་རྣམས་རྒྱུན་འཆད་པ་དང༌། བདེ་འགྲོའི་རྒྱུ་སྔར་བསགས་རྣམས་དེས་ཟིན་པས་རྒྱ་ཆེར་འཕེལ་བ་དང༌། གསར་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དེས་ཀུན་ནས་སློང་བས་ ཟད་པའི་མཐའ་མེད་པའོ། །མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པ་ལ། སྔོན་དུ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་ཡོན་ལ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་མེད་ན། ཕན་ཡོན་དེ་དག་སེམས་བསྐྱེད་ལས་འབྱུང་བས་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །དེས་ན་སྔོན་དུ་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ཕན་ཡོན་གཉིས་པོ་དེ་ལ་ཐོབ་འདོད་བསྐྱེད་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་བསམ་པ་སྦྱོང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕན་ཡོན་གཉིས་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེས་ནས་ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པ་ན། སེམས་དེའི་རྩ་བ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་རང་བདེ་བས་ཕོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཚུལ་བསམས་པ་ན། བ་སྤུ་གཡོ་འགུལ་མེད་པ་ཞིག་ལ་སེམས་ཅན་གཞན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པའི་ཚེ་བདེ་བས་ཕོངས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བ་ལ་མི་བཟོད་པ་འོང༌ས་མེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ཅན་དེ་དག་རྣམས་ལ་སྔོན། །རང་གི་དོན་དུ་འདི་འདྲའི་སེམས། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མ་རྨིས་ན། །གཞན་གྱི་དོན་དུ༌ག་ལ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་སྐབས་སུ་རང་ལ་ངན་འགྲོར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནོད་པ་འབབ་ཚུལ་དང༌། འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་མཐོ་རིས་ན་ཡང་ སྡུག་བསྔལ་ཞིང་ཞི་བའི་བདེ་བ་མེད་ཚུལ་རྣམས་བསམས་ནས། དེ་ནས་གཉེན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་རང་གི་ཉམས་ལ་དཔགས་ནས་བསྒོམས་པས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བས་ན་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་བསམ་པ་སྦྱོང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་ཡིན་གྱི། ལམ་ལོགས་པ་ཞིག་ཏུ་འཁྲིད་པ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་
Chinese
殊胜的《学集论》和《入行论》中这样说到。如此所说的利益如果归纳起来有两种，即暂时的利益和究竟的利益。首先，暂时的利益也有两个方面：不堕恶趣和转生善趣。如果生起这种心，那么以前积累的诸多恶趣之因得以清净，以后积聚的恶趣之因得以断绝，以前积累的善趣之因被其所摄持而广大增长，新造作的善趣之因也被其所策发，因此没有穷尽之时。究竟的利益，解脱和一切智也依赖于此心而轻易成就。如果事先没有对暂时和究竟的利益产生真实的希求之心，那么这些利益是从菩提心产生的，因此努力生起此心，即使说了也只会变成空话，如果观察自己的相续就会非常清楚。因此，首先要生起对增上生和决定胜这两种利益的希求，就必须修习与下士、中士共同的意乐。这样，在对两种利益生起希求之后，开始修习具有利益的心时，必须生起此心的根本——慈爱和大悲。而且，如果思维自己因安乐匮乏和痛苦煎熬而在轮回中流转的情形，那么对于一个毫毛都不动摇的人来说，当其他众生在轮回中流转时，因安乐匮乏和痛苦煎熬而无法忍受的情况是不可能发生的。如《入行论》云：“众生于彼等，先为自义故，如是之心念，梦中亦未生，为他岂能生？”因此，在下士的阶段，思维自己遭受恶趣痛苦损害的情形，在中士的阶段，思维即使生于天界也没有痛苦，没有寂静安乐的情形。之后，再以自己的体验来观修曾经是亲人的众生，这会成为生起慈爱和悲心的因，并且由此生起菩提心，因此修习与下士、中士共同的意乐，是生起真实菩提心的方法，而不是引向其他歧途。
English
It is said in the excellent Compendium of Trainings and Engaging in Bodhisattva Behavior. If we summarize the benefits of what is said in this way, there are two: temporary benefits and ultimate benefits. First, there are two aspects to temporary benefits: not falling into the lower realms and being born in the higher realms. If that mind arises, then the many causes of lower realms previously accumulated are purified, and the causes of later accumulation are cut off. The causes of higher realms previously accumulated are taken by it and greatly increase, and those newly created are also motivated by it, so there is no end to exhaustion. The ultimate meaning of liberation and omniscience is also easily accomplished by relying on that mind. If there is no genuine desire to obtain the temporary and ultimate benefits beforehand, then these benefits arise from the mind of enlightenment, so even if you say that you should strive to generate that mind, it will only become empty words, which is very clear if you examine your own mind. Therefore, in order to generate the desire to obtain the two benefits of higher status and definite goodness, one must cultivate the thoughts common to small and medium-sized people. In this way, after the desire to obtain the two benefits has arisen, when one begins to meditate on the mind that has benefits, one must generate the root of that mind, loving-kindness and great compassion. Moreover, if you think about how you wander in samsara, lacking happiness and tormented by suffering, then for someone who does not move a single hair, it is impossible for the situation to arise where they cannot bear the lack of happiness and torment of suffering when other sentient beings wander in samsara. As it is said in Engaging in Bodhisattva Behavior: "For those sentient beings, before, for their own sake, such a thought has not even arisen in a dream, how can it arise for others?" Therefore, in the stage of a small person, think about how the suffering of the lower realms falls on oneself, and in the stage of a medium person, think about how even in the heavens there is suffering and no peaceful happiness. Then, contemplate the sentient beings who have become relatives in the same way as one's own experience, which will become the cause of generating loving-kindness and compassion, and from that, the mind of enlightenment will arise, so cultivating the thoughts common to small and medium-sized people is the way to generate a genuine mind of enlightenment, not leading to another wrong path. Likewise, that
Tibetan
གཉིས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལས་འབྲས་བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསག་སྦྱང་གི་སྒོ་དུ་མ་ལ་འབད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་རྒྱུད་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཡན་ལག་བདུན་པ་སྐྱབས་འགྲོ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་འགྱུར་བས་དེ་དག་ཀྱང་སེམས་དེ་སྐྱེ་བའི་ཐབས་སུ་གོ་བར་བྱའོ། །འདིར་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་གི་ཆོས་སྐོར་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྲོ་ལུགས་རྣམས་བླ་མས་ཀྱང་ལེགས་པར་བརྡ་སྤྲད། སློབ་མས་ཀྱང་དེ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པར་བྱས་ལ། སྐྱོང་རེས་ཀྱིས་དེ་དག་དྲན་པར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྦྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་ལམ་སོ་སོ་བ་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་དངོས་ལ་མ་སླེབ་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ངེས་པ་གང་ཡང་མི་རྙེད་པས་སེམས་དེ་སྐྱེ་བའི་གེགས་སམ། ཡང་ན་དེའི་བར་དུ་དོན་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་ནས་འགྲོ་བས་འདི་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །དེ་ ལྟར་ཆུང་འབྲིང་གི་ལམ་སྦྱང་བ་དང་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་རྒྱུད་ལ་ཅི་སྐྱེ་བྱ། དེ་ནས་སེམས་དེ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྐྱབས་འགྲོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྨོན་པའི་ཆོ་ག་བྱ། སྨོན་པ་ཆོ་གས་བཟུང་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ལ་འབད་པས་བསླབ། དེ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྡུ་བཞི་སོགས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པའི་སློབ་འདོད་མང་དུ་སྦྱངས་ལ། སྙིང་ཐག་པ་ནས་སློབ་འདོད་བྱུང་བ་ན་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་ངེས་པར་བླང༌། དེ་ནས་རྩ་ལྟུང་གིས་མ་གོས་པ་ལ་སྲོག་བསྡོས་བྱ་ཞིང༌། གཞན་ཡང་ཟག་པ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཉེས་བྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གོས་པ་ལ་འབད་ཅིང༌། ཅི་སྟེ་གོས་ནའང་ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་སྦྱང༌། དེ་ནས་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱི་ལ་བསླབ་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བཀོལ་དུ་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསམ་གཏན་ལ་ལེགས་པར་བསླབ་བོ། །ལམ་སྒྲོན་ལས། མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། སྐབས་གཞན་དུ་ཇོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་གསུངས་པས་དེའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་བོ། །དེ་ནས་བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་བཅད་པའི་ཕྱིར་དུ
Chinese
第二，通过皈依、思维业果等多种方式努力积资净障，这些都会变成菩提心之前行，修心之方便，七支供等皈依等，因此，也应将这些理解为生起菩提心之方便。在此，上师应善巧地传授小士道和中士道的法类如何成为生起无上菩提心之支分的方法，弟子也应对此生起定解，并通过互相提醒，忆念这些，将它们修习为生起菩提心之支分，这一点非常重要。如果不这样做，则大士夫之道与各个道就会变得毫无关联，并且在未到达真正的大士夫之道之前，对菩提心不会有任何定解，因此会成为生起菩提心之障碍，或者在此期间会从重大意义上退失，因此对此要努力。如此，修习小士道和中士道之次第，并如大士夫道中所说的那样善加修习后，务必在相续中生起无伪的菩提心。之后，为了稳固此心，首先进行不共的皈依，然后进行发愿仪轨。以发愿仪轨摄持后，努力修习其中的学处。之后，为了学习菩萨的行持，即六度和四摄等，要广泛地修习希求学习之心，当从内心深处生起希求学习之心时，务必受持清净的入行律仪。之后，要以生命作为抵押，不被根本堕罪所染污，并且还要努力不被其他轻微和中等的罪行以及恶作所染污。如果染污了，也要按照所说的忏悔方法好好地忏悔。之后，要普遍地学习六度，特别是为了能随心所欲地运用心于善妙之对境，要好好地修习寂止之自性——禅定。《菩提道灯论》中说：“为生神通当勤修，由彼成就能圆满。”这只是一个例子，在其他场合，阿底峡尊者自己也说为了生起胜观也要修习寂止，因此也要为此修习寂止。之后，为了断除执著二取的束缚
English
Secondly, striving through various means of accumulating merit and purifying obscurations, such as taking refuge and contemplating karma and its effects, will all become preliminaries to bodhicitta, methods for training the mind, and the seven-branch offering, including taking refuge. Therefore, these should also be understood as methods for generating that mind. Here, the guru should skillfully explain how the teachings of the Lesser and Middling Persons become branches for generating the unsurpassed bodhicitta, and the disciple should also gain certainty about this. By reminding each other and remembering these, it is extremely important to train them as branches for generating bodhicitta. If this is not done, the path of the Great Person and the individual paths will become unrelated, and without reaching the actual path of the Great Person, there will be no certainty about bodhicitta, thus becoming an obstacle to generating that mind, or in the meantime, one will degenerate from great meaning. Therefore, effort should be made in this. Thus, having trained in the paths of the Lesser and Middling Persons, and having trained well as explained in the context of the Great Person, be sure to generate genuine bodhicitta in the mindstream. Then, in order to stabilize that mind, first perform the uncommon refuge, and then perform the aspiration ritual. Having taken hold of the aspiration ritual, strive to train in its precepts. Then, in order to study the conduct of a bodhisattva, such as the six perfections and the four ways of gathering disciples, extensively train in the desire to learn. When the desire to learn arises from the depths of your heart, be sure to take pure vows of entering the bodhisattva path. Then, pledge your life not to be defiled by root downfalls, and also strive not to be defiled by other minor and medium transgressions and misdeeds. If you are defiled, then purify them well according to the methods of confession as taught. Then, generally study the six perfections, and especially, in order to be able to use the mind as desired on virtuous objects, train well in the nature of calm abiding—meditation. The Lamp for the Path says, "To generate clairvoyance, diligently cultivate calm abiding, for by it, accomplishments are perfected." This is just an example. In other instances, Lord Atiśa himself also said that calm abiding should be cultivated in order to generate insight, so calm abiding should also be cultivated for this purpose. Then, in order to cut the bonds of clinging to the duality of self