Tibetan
།ད་ལྟ་ཉིད་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ནི། ནམ་འཆི་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གསུམ་པས་ནི་སྐྱེ་བ་རྟིང་མ་རྣམས་སུ་ཆོས་བྱའོ་སྙམ་ནས་འདོར་བའི་ལེ་ལོ་འགོག་ལ། བཞི་པས་ནི་ཚེ་འདིར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱང་ལོ་དང་ཟླ་བ་དང་ཞག་སྔ་མ་རྣམས་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་བསྒྲུབ་པས་ཆོག་སྙམ་ནས་མི་འཇུག་པའི་ལེ་ལོ་འགོག་པས་དེ་གཉིས་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ་པར་བསྡུས་ནས་གསུམ་དུ་བྱས་ཀྱང་ཆོག་གོ །དེ་ལྟར་ན་འཆི་བ་དྲན་པ་ནི་འདིར་ཡང་འབྲེལ་མོད་འོན་ཀྱང་ཚིག་ཚོགས་ཆེ་བས་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྒོ་སྣ་ཚོགས་ནས་བསམས་ན་བློའི་འཁུལ་ཆེ་བས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བསམས་ལ། དེ་ཙམ་མ་ནུས་ན་དལ་འབྱོར་གྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་སྒོ་ནས་དོན་ཆེ་ལུགས་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་དཀའ་ཚུལ་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཇི་ལྟར་འཚམ་པ་རེ་སྔར་བཤད་པ་ནས་བླངས་ལ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ལ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་དཀའ་བ་ནི། སྤྱིར་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པ་ལའང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམ་དག་སྣ་གཅིག་བྱེད་དགོས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་དལ་འབྱོར་ཚང་བ་འཐོབ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པས་གཞི་བཟུང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་གྲོགས་བྱས། སྨོན་ལམ་དྲི་མ་མེད་པས་མཚམས་སྦྱོར་བ་སོགས་དགེ་རྩ་མང་པོ་ཞིག་དགོས་ན་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུ་བསྒྲུབ་པའང་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བར་སྣང་བས་དེ་ལ་དཔགས་ནས་འབྲས་ བུ་བདེ་འགྲོའི་རྟེན་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྙེད་དཀའ་བར་སེམས་པའོ། །འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་རྙེད་དཀའ་བ་ནི། རིགས་མི་མཐུན་ངན་འགྲོ་རྣམས་ལ་བལྟོས་ཏེ་བདེ་འགྲོ་ཙམ་ཡང་སྲིད་མཐར་སྣང་ལ། རིགས་མཐུན་བདེ་འགྲོ་ལ་བལྟོས་ཏེ་ཡང་དལ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཆེས་དཀོན་པ་བསྒོམ་པའོ། །དགེ་བཤེས་དོལ་པས་འདི་ལ་ནན་ཆེར་མཛད་པས་ཆོས་གཞན་ཀུན་དེས་སྣ་དྲངས་ནས་བྱུང་གསུང་བ་ལྟར་ཡིན་པས་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་བའི་ཚུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐོག་མར་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་དང་བར་དུ་ཚོགས་བསགས་པ་དང་ཐ་མར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་ཡིན་པས། ཆོས་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་བྱ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ནི་གཉིས་ཏེ། གནས་སྐབས་མངོན་མཐོ་དང་མཐར་ཐུག་ངེས་ལེགས་སོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་ཀྱི་མངོན་མཐོ་བསྒྲུབ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དངོས་སམ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཆོས་སྐོར་དུ་འདུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ཁྱད་པར་ཅན་ནི། ཚེ་འདི་ལ་ཆེས་ ཆེར་མི་བྱེད་པར་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་མཐོ་རིས་ཀྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་དེའི་རྒྱུ་རྣམས་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། གང་ཞིག་ཐབས་ནི་གང་དག་གིས། །འཁོར་བའི་བདེ་བ་ཙམ་དག་ལ། །རང་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བྱེད་པ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་ཐ་མར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་ལེགས་ལ་གཉིས་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བ་ཙམ་གྱི་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་ངོ་། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དངོས་སམ་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཆོས་སྐོར་དུ་འདུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ནི། སྲིད་པ་མཐའ་དག་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ནས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཐར་པ་རང་གི་དོན་དུ་ཐོབ་བྱར་བྱས་ཏེ་དེའི་ཐབས་ལམ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། སྲིད་པའི་བདེ་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་ཤིང༌། །སྡིག་པའི་ལས་ལས་ལྡོག་བདག་ཉིད། །གང་ཞིག་རང་ཞི་ཙམ་དོན་གཉེར། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་འབྲིང་ཞེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇོ་བོས་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མ་ལས། གསང་སྔགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས། །བླ་མ་སངས་རྒྱས་གསུང་བས་ན། །དེ་དོན་འདིར་ནི་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་མཁྱེན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ནི་གཉིས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་གཉིས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ཆོས་སྐོར་དུ་འདུ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ནི། སྙིང་ རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་བྱར་བྱས་ཏེ། ཕྱིན་དྲུག་དང་རིམ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་སྒྲོན་ལས། རང་རྒྱུད་རྟོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །ཡང་དག་ཟད་པར་ཀུན་ནས་འདོད། །སྐྱེས་བུ་དེ་ནི་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྐྱེས་བུ་དེས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་
Chinese
現在就必須修持，因為死亡沒有定時。其中第三個是為了阻止認為來世再修法的懈怠，第四個是為了阻止認為今生必須修持，但今年、月、日沒有修成，之後再修也可以的懈怠，因此將這兩者歸納為迅速修持，合為三個也可以。這樣，憶念死亡在這裡也有關聯，但因為詞句繁多，所以將在下面講述。這樣從各種角度思考，會使思緒混亂，所以按照之前所說的思考。如果做不到那樣，就將暇滿的本質是什麼，以及從暫時和究竟的角度來說意義重大，以及從因和果的角度來說難得的方式歸納起來，從之前所說的內容中提取適合的部分來修持。其中從因的角度來說難得的是，一般僅僅獲得善趣，也必須做持戒等清淨的善事。特別是獲得圓滿的暇滿，要以清淨的戒律為基礎，以布施等為助伴，以無垢的發願來連接等等，需要許多善根，但修持那樣的因似乎非常少，因此以此來衡量，果報善趣的總體和特別難得。從果的角度來說難得的是，相對於種類不同的惡趣，僅僅是善趣也似乎很遙遠。相對於種類相同的善趣，特別是暇滿更是極其稀有，要這樣修持。格西多爾巴對此非常重視，說其他一切佛法都是由此引導而來的，所以要努力。第二，如何取精要分二，對總體道次第建立定解，以及對此如何取精要的實際。第一分二，一切經論都包含在三士道的體系中，以及從三士道的角度依次引導的原因。第一，佛陀最初發菩提心，中間積累資糧，最後現證圓滿正等覺，一切都是為了利益有情，因此，所說的一切法也都是為了利益有情。
English
It is necessary to practice right now, because death is not fixed. The third is to prevent the laziness of thinking that one will practice Dharma in future lives, and the fourth is to prevent the laziness of thinking that one must practice in this life, but if one has not succeeded in the previous years, months, and days, it is okay to practice later, so these two are summarized into rapid practice, and it is okay to combine them into three. In this way, mindfulness of death is also related here, but because there are many words, it will be discussed below. Thinking from various angles in this way will confuse the mind, so think as previously stated. If you cannot do that, summarize what the nature of leisure and endowment is, and how important it is from the perspective of temporary and ultimate, and how difficult it is to obtain from the perspective of cause and effect, and extract suitable parts from what was said before to practice. Among them, what is difficult to obtain from the perspective of cause is that, in general, even just obtaining a good rebirth requires doing one kind of pure virtue such as keeping precepts. In particular, to obtain perfect leisure and endowment, one must take pure discipline as the foundation, with generosity and so on as companions, and connect with pure aspirations, etc., which requires many roots of virtue, but it seems that cultivating such a cause is very rare, so measure this and think that the overall and special attainment of the fruit of good rebirth is rare. What is difficult to obtain from the perspective of fruit is that, relative to the different kinds of evil destinies, even just a good rebirth seems very distant. Relative to the same kind of good rebirth, especially leisure and endowment are extremely rare, and one should practice in this way. Geshe Dolpa attached great importance to this, saying that all other Dharmas were led by this, so one should strive. Second, how to take the essence is divided into two: establishing a definite understanding of the general path, and how to actually take the essence of it. The first is divided into two: how all the scriptures are included in the system of the three types of individuals, and the reasons for guiding in sequence from the perspective of the three types of individuals. First, all of the Buddha's initial generation of Bodhicitta, the accumulation of merit in the middle, and the final manifestation of perfect enlightenment are for the benefit of sentient beings, therefore, all the teachings are also for the benefit of sentient beings.
Chinese
能成办之。如是，所为成办有情之义有二，即暂时增上生与究竟决定胜。其中，从成办暂时之增上生开始，所有讲述的一切都可归纳为下士道或与下士道共同之法类。特殊之下士者，不甚注重今生，而追求来世天界的圆满，并致力于成办彼等之因。如《道灯论》云：“何者以诸方便，唯于轮回乐，自之义利而行者，当知彼为下士夫。”如是说故。决定胜有二，即仅从轮回中解脱之解脱与一切智之果位。其中，从声闻与独觉之乘开始，所有讲述的一切都可归纳为中士道或与中士道共同之法类。中士者，于一切有生起厌离，以从有中解脱之解脱作为自己之义利而欲获得，并投入于彼之方便道——三学。如《道灯论》云：“背离有海乐，性自退罪业，何者唯求自寂灭，是说彼为中士夫。”如是说故。觉窝（阿底峡）于《略行炬论》中云：“依于密咒波罗蜜，而欲成办菩提者，上师佛陀所宣说，是故彼义于此书。”如是说故。成办遍智之方便有二，即密咒大乘与波罗蜜多大乘。彼二者可归纳为大士道之法类。大士者，为大悲所控制，欲令有情之诸苦全部灭尽，故以成佛作为所欲获得者，并修学六度及二种次第等。如《道灯论》云：“由自调伏苦恼力，若欲尽除他众苦，彻底 желает 尽除他众苦，是说此为胜士夫。”如是说，彼士夫以波罗蜜多
English
that which accomplishes. Thus, the purpose of accomplishing the meaning of sentient beings is twofold: temporary higher rebirth and ultimate definite goodness. Among them, starting from accomplishing the temporary higher rebirth, all that is spoken is included in the Dharma category of the small person or common to the small person. The special small person is one who does not pay much attention to this life, but seeks the perfection of the heavens in the next world, and engages in accomplishing those causes. As the Lamp for the Path says: "Whoever, with whatever means, only seeks happiness in samsara for his own benefit, know that person to be the lowest." Therefore, there are two kinds of definite goodness: liberation from samsara alone and the state of omniscience. Among them, starting from the vehicle of the hearers and solitary Buddhas, all that is spoken is included in the Dharma category of the intermediate person or common to the intermediate person. The intermediate person is one who generates weariness with all existence, and makes liberation from existence the object to be attained for his own benefit, and engages in the three trainings as the means to that. As the Lamp for the Path says: "Turning one's back on the happiness of existence, one's nature turns away from sinful deeds, whoever only seeks his own peace, that is said to be the intermediate person." Therefore, Jowo (Atisha) said in the Condensed Practice Lamp: "Relying on the secret mantra Paramita, one wishes to accomplish enlightenment, the Lama Buddha said, therefore, that meaning is written here." As it is said. There are two means to accomplish omniscience: the great vehicle of secret mantra and the great vehicle of Paramita. These two are included in the Dharma category of the great person. The great person is one who is controlled by great compassion, and in order to completely exhaust the suffering of sentient beings, makes Buddhahood the object to be attained, and studies the six perfections and the two stages, etc. As the Lamp for the Path says: "By the power of subduing one's own suffering, if one wishes to completely eliminate the suffering of others, completely wishes to completely eliminate the suffering of others, it is said that this is the supreme person." As it is said, that person uses Paramita as the means to accomplish enlightenment.