Tibetan
་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་འཁོར་རྣམ་བཞི་མི་རྒྱུ་བའི་ཡུལ་མཐའ་འཁོབ་དང༌། གླེན་ལྐུགས་དང་ཡན་ལག་དང་རྣ་བ་སོགས་མ་ཚང་བའི་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་དང༌། ཚེ་སྔ་ཕྱི་དང་ལས་འབྲས་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན་དང༌། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པའི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་མེད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མས་ནི་བླང་དོར་ཤེས་པར་མི་ནུས་ལ་གསུམ་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་མི་མོས་པའོ། །ངན་སོང་གསུམ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བློ་སྐྱེ་བར་ཤིན་ཏུ་དཀའ་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བས་མི་ནུས་པ་དང༌། ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ནི། བཤེས་སྤྲིངས་འགྲེལ་པར་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་དང་གཟུགས་མེད་པ་གཉིས་ལ་བཤད་ཅིང༌། མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གཏམ་ལས། འདོད་པའི་བྱ་བས་རྟག་ཏུ་གཡེངས་པའི་འདོད་ལྷ་ལ་བཤད་དེ། འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་གནས་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ན་གྲོང་ལས་དགོན་པའི་ཚུལ་དུ་ཡོད་ཅིང་། དེར་སྐྱེས་མ་ཐག་དང་འཆི་བའི་ཚེ་མ་གཏོགས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་འགགས་ནས་བསྐལ་ཆེན་མང་པོར་གནས་པར་མངོན་པ་ནས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་མེད་ན་ཡོད་པའི་འཕགས་པ་ མི་ཁོམ་པར་མི་རིགས་པས་དེར་སྐྱེས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་ཐར་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་སྐལ་བ་མེད་པས་མི་ཁོམ་པའོ། །རྟག་ཏུ་གཡེངས་པའི་འདོད་ལྷ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་དེ་དག་ལ་མི་ཁོམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིངས་འགྲེལ་པ་ལས། གནས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཏུ་དགེ་བ་བྱ་བའི་དལ་བ་མེད་པས་ན་མི་ཁོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་འབྱོར་པ་ལ་གཉིས་ལས། རང་འབྱོར་ལྔ་ནི། མི་ཉིད་དབུས་སྐྱེས་དབང་པོ་ཚང༌། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་གནས་ལ་དད། །ཅེས་པའོ། །དེ་ལ་དབུས་སུ་སྐྱེས་པ་ནི། འཁོར་རྣམ་བཞི་རྒྱུ་བ་ཡོད་སར་སྐྱེས་པའོ། །དབང་པོ་ཚང་བ་ནི། གླེན་ལྐུགས་སུ༌མ་སོང་ཞིང་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དང་མིག་རྣ་སོགས་ཚང་བའོ། །ལས་མཐའ་མ་ལོག་པ་ནི། མཚམས་མེད་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ལ་དད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་གནས་འདུལ་བ་ལ་དད་པ་སྟེ་འདུལ་བ་ནི་འདིར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ག་ལ་བྱའོ། །ལྔ་པོ་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་ཤིང་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་ཡིན་པས་རང་གི་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་འབྱོར་ལྔ་ནི། སངས་རྒྱས་བྱོན་དང་དམ་ཆོས་སྟོན། །བསྟན་པ་གནས་དང་དེ་རྗེས་འཇུག །གཞན་ཕྱིར་སྙིང་ནི་བརྩེ་བ་འོ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བྱོན་པའམ་
Chinese
也是如此。其中，四众（比丘，比丘尼，优婆塞，优婆夷）无法前往的边地，以及愚笨、口吃、肢体和耳朵等不齐全的根缺者，以及认为没有前后世、业果和三宝的邪见者，以及没有佛陀出世的没有圣教这四者中，前两者和后者无法分辨取舍，第三者是不信奉正法。三恶道生起佛法之心非常困难，即使稍微生起，也会因痛苦的折磨而无法修行，以及长寿天。在《亲友书释》中，解释为无想天和无色天两种。在八无暇的讲述中，解释为总是被欲望之事所迷惑的欲界天。无想天位于第四禅天的果实广大之处的一侧，以类似于村庄中的寺院的形式存在，在那里，除了刚出生和死亡时，心和心所的运行停止，并在许多大劫中存在，这是经文中显现所说的。无色界中存在的圣者，由于不适合处于无暇之处，因此在那里出生的凡夫俗子没有修持解脱道的机会，因此是无暇。总是被欲望迷惑的欲界天也与此类似。因此，这些被称为无暇，如《亲友书释》中所说：“在那八个地方没有行善的闲暇，因此称为无暇。”如是说。第二是圆满，圆满分为两种。自身圆满五者是：人身、生于中央、根 पूर्ण、不犯禁行、信奉正法。如是说。其中，生于中央是指生于四众可以前往的地方。根 पूर्ण是指没有变成愚笨、口吃，并且肢体、小肢体、眼睛、耳朵等齐全。不犯禁行是指没有做过或教唆他人做过五无间罪。信奉正法是指信奉产生世间和出世间一切善法的处所——律藏，此处律藏是指三藏。这五者由自身所摄，是修法的顺缘，因此称为自身的圆满。他圆满五者是：佛陀出世、宣说正法、教法住世、随教修行、为他慈爱。如是说。其中，佛陀出世或
English
It is also like that. Among them, the borderlands where the four assemblies (bhikshus, bhikshunis, upasakas, and upasikas) cannot go, as well as those who are foolish, stuttering, and whose senses are incomplete due to missing limbs and ears, etc., as well as those with wrong views who believe there is no past and future life, no karmic results, and no Three Jewels, and the four without the Buddha's appearance and without the holy teachings, the first two and the last cannot distinguish between what to accept and reject, and the third is not believing in the true Dharma. It is very difficult for the three lower realms to generate the mind of Dharma, and even if it arises slightly, it is impossible to practice due to being tormented by suffering, as well as the long-lived gods. In the commentary on the "Friendly Letter," it is explained as the unconscious realm and the formless realm. In the discussion of the eight unfree states, it is explained as the desire gods who are always distracted by the affairs of desire. The unconscious realm is located on one side of the fourth dhyana's place of great fruition, existing in the manner of a monastery in a village, where, except for the time of birth and death, the movement of mind and mental factors ceases, and it exists for many great kalpas, as stated in the scriptures. The noble ones existing in the formless realm are not suitable for being in an unfree state, so ordinary beings born there have no opportunity to practice the path to liberation, hence it is unfree. The desire gods who are always distracted by desire are also similar to this. Therefore, these are called unfree, as stated in the commentary on the "Friendly Letter": "In those eight places, there is no leisure to do good, hence they are called unfree." Thus it is said. The second is endowment, which is divided into two types. The five personal endowments are: human birth, born in the central lands, complete senses, not committing heinous deeds, and having faith in the Dharma. Thus it is said. Among them, being born in the central lands means being born in a place where the four assemblies can go. Complete senses means not becoming foolish or stuttering, and having complete limbs, small limbs, eyes, ears, etc. Not committing heinous deeds means not having committed or caused others to commit the five heinous crimes. Having faith in the Dharma means having faith in the Vinaya, the place where all worldly and transcendental virtues arise, and here Vinaya refers to the three pitakas. These five are included by oneself and are conditions for practicing Dharma, hence they are called personal endowments. The five other endowments are: the appearance of a Buddha, the teaching of the true Dharma, the existence of the teachings, following the teachings, and loving others. Thus it is said. Among them, the appearance of a Buddha or
Tibetan
འབྱུང་བ་ནི། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ཚོགས་བསགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་སྟེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ། ། དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སམ་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའོ། །ཆོས་བསྟན་པ་གནས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཤིང་ཆོས་བསྟན་པ་ནས་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་བར་དུ་དོན་དམ་པའི་དམ་ཆོས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་མ༌ཉམས་པའོ། །ཆོས་གནས་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ནི། ཆོས་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་མཐུ་ཡོད་པར་རིག་ནས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །གཞན་གྱི་ཕྱིར་སྙིང་བརྩེ་བར་བྱེད་པ་ནི། སྦྱིན་པ་པོ་དང་སྦྱིན་བདག་གིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་སྟེར་བའོ། །དེ་ལྔ་ནི་གཞན་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཅིང་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་ཡིན་པས་གཞན་འབྱོར་རོ། །ཉན་ས་ལས་བཤད་པའི་གཞན་འབྱོར་བཞི་ནི་ད་ལྟ་མ་ཚང་བར་སྣང་ཡང་དམ་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་ཆོས་གནས་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྗེས་མཐུན་པ་ཚང་དུ་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་དལ་འབྱོར་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་ནི། གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཞིག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཆོས་རྣམ་དག་བསྒྲུབ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན་མ་ཤི་ཚུན་ཆོད་ཀྱི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་སེལ་བ༌ཙམ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་དུད་འགྲོ་ལ༌ཡང་ཡོད་པས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་དུད་འགྲོ་དང་འདྲ་སྟེ། སློབ་སྤྲིངས་ལས། ཇི་ལྟར་གླང་བུ་ཁྲོན་ཟབ་ཁ་ནས་འཁྲུངས་པ་ཡི། །རྩྭ་ལོ་ཁམ་འགའ་ལ་ནི་ཡིད་ནི་ཆགས་གྱུར་ནས། །རྙེད་པ་གྲུབ་པ་མེད་པར་གཡང་དུ་ལྷུང་བ་ལྟར། །འཚོ་བའི་འཇིག་རྟེན་བདེ་ལྡན་འདོད་པའང་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྟེན་གང་རུང་རུང་གིས་མི་ཆོག་པས་སྔར་བཤད་པའི་རྟེན་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཐོབ་དགོས་ཏེ། སློབ་སྤྲིངས་ལས། བདེ་གཤེགས་ལམ་རྟེན་འགྲོ་བ་འདྲེན་པར་ཆས་གྱུར་ཅིང༌། །སེམས་ཀྱི་སྟོབས་ཆེན་མི་ཡིས་རྙེད་པ་གང་ཡིན་པ། །ལམ་དེ་ལྷ་དང་ཀླུ་ཡིས་རྙེད་མིན་ལྷ་མིན་དང༌། །མཁའ་ལྡིང་རིག་འཛིན་མི་འམ་ཅི་དང་ལྟོ་འཕྱེས་མིན། །ཞེས་དང༌། མངལ་དུ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། མིར་སྐྱེས་ནའང་དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་ཡང་གནས་མཆོག་ཡིན་པས་བསྐལ་པ་བྱེ་བར་ཡང་རྙེད་དཀའོ། །ལྷ་དག་འཆི་བ་ནའང་ལྷ་གཞན་དག་ཁྱོད་བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག །བདེ་འགྲོ་ནི
Chinese
生起者：以无数三大劫积聚资粮，安住于菩提树下，现证圆满正等觉。 讲述正法者：佛陀或其声闻讲述佛法。佛法讲述安住者：从佛陀成佛并讲述佛法，直至未入涅槃之间，以如实显现真实正法的方式，修行之法不衰退。佛法安住随行者：以证悟佛法本身，了知对众生有显现正法的能力，而随行如实证悟之教导。为他人慈悲者：布施者和施主给予法衣等物。此五者存在于他相续中，是修法的条件，故为他圆满。 《声闻地》中所说的他圆满四者，现在看来并不齐全，但讲述正法和佛法讲述者安住，以及佛法安住者随行，是顺应的，可以齐全。第二，思维暇满难得有意义：为了成就究竟的安乐，如果没有修持清净的佛法，那么仅仅致力于成就未死之前的安乐和消除痛苦，连旁生也有，即使生于善趣，也与旁生相同。如《亲友书》云： 犹如牛犊生于深坑中， 贪恋少许草叶而心生喜， 未得成就便堕入悬崖般， 希求世间安乐亦复如是。 故如是说。一般而言，修持这样的佛法，特别是修持大乘道，不能以任何所依身都可以，所以必须获得如前所说的所依身。如《亲友书》云： 善逝道之所依，已备引导众生者， 心力强大之人所获得， 此道天龙不得得，非天亦不得， 妙翅明咒持明非人与腹行，亦不得。 又如《入胎经》中云： 即使生为人，也具有如是无边痛苦，然而是殊胜之处，故于百千劫亦难得。 诸天众临终时，诸天众云：愿汝得生善趣！ 善趣者
English
Arising: Having accumulated merit for three countless great kalpas, dwelling at the Bodhi tree, and manifestly realizing complete perfect enlightenment. Explaining the sacred Dharma: The Buddha or his Shravakas explain the Dharma. The abiding of the explained Dharma: From the Buddha's enlightenment and explanation of the Dharma until not entering Nirvana, the Dharma of practice is not diminished by the method of actually manifesting the true Dharma. The following of the abiding Dharma: By realizing the Dharma itself, knowing that there is the power to manifest the sacred Dharma to sentient beings, and following the teachings as they are realized. Being compassionate for others: Givers and patrons give Dharma robes and other things. These five exist in the continuum of others and are conditions for practicing the Dharma, so they are other perfections. The four other perfections explained in the Shravaka Bhumi seem incomplete now, but explaining the sacred Dharma and the abiding of the explained Dharma, and the following of the abiding Dharma, are in accordance and can be complete. Second, contemplating the preciousness of leisure and endowment: In order to achieve ultimate happiness, if one does not practice pure Dharma, then merely striving to achieve happiness and eliminate suffering before death is something that even animals have. Even if one is born in a good rebirth, it is the same as an animal. As the Letter to a Friend says: Just as a calf is born in a deep pit, It delights in a few blades of grass, And falls into a precipice without achieving anything, So is the desire for worldly happiness. Therefore, it is said. In general, practicing such Dharma, and especially practicing the Mahayana path, cannot be done with just any basis, so one must obtain such a basis as previously described. As the Letter to a Friend says: The basis of the Sugata's path, equipped to guide beings, That which is obtained by a person with great mental strength, That path is not obtained by gods or nagas, nor by asuras, Nor by garudas, vidyadharas, kinnaras, or those who crawl on their bellies. Also, as it says in the Entering the Womb Sutra: Even if one is born as a human, one has such endless suffering, but it is a supreme place, so it is difficult to obtain even in hundreds of thousands of kalpas. When the gods die, the other gods say: May you be born in a good rebirth! A good rebirth is