Tibetan
་པའི་དོན་དྲན་པར་བྱས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་དགོས་ཀྱི། ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཙོམ་འཇོག་ཙམ་ཞིག་བྱས་པས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་མི་འགྲོའོ། །འདིར་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་ཞེས་སྔར་ཞི་གནས་དང་སྐབས་འདི་དག་ཏུ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ནི། འདི་ནི་འདིའོ་འདི་ནི་འདི་མིན་ནོ་ཞེས་མང་དུ་མི་དཔྱོད་པར་དམིགས་པ་ཞིག་བཟུང་ནས་གནས་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི། རྟོག་བྲལ་དུ་འདོད་པ་མིན་ནོ། །གཞན་ལུགས་དགག་པ་གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལྟ་བ་མ་རྙེད་པའི་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དང་པོ་ཡང་མི་འདོད་ལ། ལྟ་བ་རྙེད་ནས་མི་རྟོག་པར་གང་བཞག་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་མི་འདོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་སྐྱོང་རེས་ཀྱིས་དེའི་སྔོན་རོལ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ཚར་གཅིག་བཏང་ན། དེའི་འོག་ཏུ་མི་རྟོག་པར་གང་བཞག་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་ན་གཉིད་ལོག་ཁར་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་ཚར་གཅིག་བྱས་ནས་དེའི་རྗེས་སུ་གཉིད་འཐུག་པོ་ལོག་པའི་མི་རྟོག་པ་ཡང་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་སོང་བར་གཉིས་ཀ་ལ་མཚུངས་ལ། རང་དུས་ན་ལྟ་བའི་སྟེང་དུ་བཞག་པའི་སྒོམ་ཡིན་མི་དགོས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་བཞག་པ་ཡིན་ཀྱང༌། དེ་ནས་ཅུང་ཟད་སོང་བ་ན་ལྟ་ཐོག་ཏུ་བཞག་པ་ཤོར་ནས་སྤྱིར་བློ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟོག་པར་གནས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོམ་མ་ཡིན་པས་རྟོག་པ་སྤྱང་བར་བྱས་ཏེ། ལྟ་ཐོག་ཏུ་གནས་མི་གནས་བྱ༌ར་ཐུ་རེ་བྱས་ནས་སྐྱོང་དགོས་སོ། །གཞན་ལུགས་དགག་པ་བཞི་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། དེ་ལྟར་སྔ་མ་གསུམ་མི་འདོད་ཀྱི། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ་དྲངས་ཏེ། དེ་ནས་དེའི་དོན་དེ་ལ་སེམས་བཟུང་ནས་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། ལུགས་དང་པོ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའང་མེད་ལ། ལུགས་གཉིས་པ་ལྟར་མི་རྟོག་པར་སྐྱོང་བའི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དྲན་པར་མི་བྱེད་པ་ཡང་མིན་ཞིང༌། ལུགས་གསུམ་པ་ལྟར་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ཡང་དེ་ནས་ལྟ་ཐོག་ཏུ་མི་གནས་པའི་མི་རྟོག་པ་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་ལྟ་བའི་དཔྱད་པ་བྱས་ཟེར་བའི་དོན་ལྟ་བ་དྲན་ཙམ་བྱས་ནས། ལྟ་ཐོག་ཏུ་འཇོག་སྒོམ་ཁོ་ན་བྱེད
Chinese
应当忆念空性的意义来修习空性，仅仅做任何都不思索的静止，不能算是修习空性。这里，按照我自己的宗派，所谓“任何都不思索”，在之前的止观和这些时候经常出现，是指不作过多“这是这个，这不是这个”的思辨，而是抓住一个对境而安住，并非想要达到无分别。驳斥其他宗派的第三点是：有些人说，不认可没有获得见解的无分别状态是修习空性的开始，也不认可获得见解后所安住的无分别状态是修习空性。然而，通过交替修习任何都不思索的状态，在此之前，如果用各别思索的智慧进行一次观察，那么之后所安住的一切无分别状态都会变成修习空性的意义。这也是不合理的。如果是这样，那么在入睡前进行一次见解的观察，之后进入深度睡眠的无分别状态也会变成修习空性，这太过分了。因为两者在见解的观察先行的方面是相同的，而且在自身的时间里，似乎不需要是安住在见解之上的修行。因此，即使在进行见解的观察后，安住在已经确定无自性的意义上，但过了一会儿，安住在见解之上的状态消失了，而只是普遍地安住在什么都不思索的状态中，这不是空性的修习，所以要使分别念变得敏锐，并且要特别注意是否安住在见解之上，这样来修习。驳斥其他宗派的第四点是：有些人说，不认可前面三种观点，而是在修习空性的时候，首先要引发对空性的定解，然后将心专注于那个意义上，不作其他思辨而安住，这才是没有颠倒地修习空性。因为既没有像第一种观点那样，心没有转向空性，也没有像第二种观点那样，在修习无分别状态的时候，不忆念空性的见解，也没有像第三种观点那样，即使见解的观察先行，之后也没有安住在见解之上的无分别状态。他们这样认为。这所谓的“进行见解的观察”，实际上只是忆念了一下见解，然后就只是做安住在见解之上的修行。
English
One should meditate on emptiness by remembering the meaning of emptiness. Merely engaging in a state of non-conceptual stillness, without any thought, does not constitute meditating on emptiness. Here, according to my own tradition, the term 'non-conceptual,' which frequently appears in the context of quiescence (shamatha) and these occasions, refers to abiding by holding onto an object of focus without engaging in extensive deliberation of 'this is this, this is not this.' It does not imply aiming for a state devoid of thought. The third refutation of other systems is: Some say that they do not accept that placing oneself in a non-conceptual state without having found the view is the beginning of meditating on emptiness, nor do they accept that whatever is placed in a non-conceptual state after finding the view is meditating on emptiness. However, they say that if one alternates with cultivating a state of non-conceptuality, and prior to that, one engages in a single instance of analysis with the wisdom of individual discrimination, then whatever non-conceptual state one places oneself in thereafter will become meditating on the meaning of emptiness. This is also unreasonable. If that were the case, then engaging in a single instance of analyzing the view before falling asleep, and then falling into a deep sleep of non-conceptuality thereafter, would also become meditating on emptiness, which would be an extreme consequence. This is because both are similar in that the analysis of the view precedes them, and it seems that it is not necessary for the meditation to be placed upon the view during its own time. Therefore, even if one engages in the analysis of the view and abides in the meaning of having ascertained the absence of inherent existence, if after a while the placement on the view is lost and one simply abides in a state of non-conceptuality in general, this is not a meditation on emptiness. Therefore, one must sharpen one's conceptual awareness and carefully monitor whether one is abiding on the view, and cultivate in that way. The fourth refutation of other systems is: Some say that they do not accept the previous three positions. Rather, when meditating on emptiness, one should first generate certainty about emptiness, and then hold the mind on that meaning without engaging in other speculations. This is meditating on emptiness without perversion, because it does not lack the mind turning towards emptiness like the first position, nor does it lack remembering the view of emptiness when cultivating non-conceptuality like the second position, nor does it lack the non-conceptual state not abiding on the view even though the analysis of the view precedes it like the third position. This is what they think. This so-called 'engaging in the analysis of the view' actually means merely remembering the view and then only doing the meditation of placing oneself on the view.
Tibetan
་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས། རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་ལ་འཇོག་སྒོམ་བྱེད་པའི་ཞི་གནས་ཙམ་ཡོད་ཀྱི། དཔྱད་སྒོམ་ལྷག་མཐོང་གི་སྐྱོང་ཚུལ་མེད་པས་ཞི་ལྷག་གཉིས་འབྲེལ་བར་སྐྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་གི་ལུགས་ནི། བདག་མེད་པའི་ངེས་དོན་གྱི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ན་དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་བས། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ཞིག་ ཤོག་ལྷེབ་ ནས་ བར། དགོས། དེ་ཡང་གོ་བ་ཙམ་ཡོད་པས་མི་ཆོག་པས་སྐྱོང་བའི་ཚེ་ལྟ་བ་དྲན་ནས་དཔྱོད་པ་དང་དཔྱད་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པ་ཞིག་དགོས་ལ། དེ་ལ་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྒོམ་པ་གཉིས་ཀ་དགོས་ཀྱི། ཕྱོགས་རེ་བས་མི་ཆོག་གོ །འདི་ལ་གསུམ། འཇོག་སྒོམ་དང་དཔྱད་སྒོམ་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་ཅུང་ཟད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་ཕུ་ཐག་ཆོད་པའི་ལྟ་བའི་ངེས་པ་མེད་ན་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ནི་དེའི་རྒྱུར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྟ་བ་དེ་འཆད་པའི་གཏམ་མ་ཐོས་པ་ལྷག་མཐོང་གི་གེགས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རྒྱུ་གང་ལས་བྱུང་བ་ལགས། བྱམས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པའི་གཏམ་འདོད་པ་བཞིན་མ་ཐོས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་གེགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པ་ལས། ཐོས་པ་ལས་ཤེས་རབ་འབྱུང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་སོགས་སྔར་དུ་མ་ཞིག་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་བ་དེ་ལས་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་ལུགས་ནི། དང་པོ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚེ་ལུང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་དུ་མ་ནས་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང༌། གཏན་ལ་ ཕེབས་པའི་ཚེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་དེ་མི་སྐྱོང་བར། འཇོག་སྒོམ་ཙམ་ཞིག་བྱས་པས་སྐྱེ་བ་མིན་པས། ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་དགོས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག །དང་པོ་ནས་མི་དཔྱོད་པར་མི་འདོད་ཀྱང་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་ནས་བསྒོམ་པའི་ཚེ། དཔྱད་སྒོམ་བྱས་ན་རྟོག་པ་རྣམས་མཚན་འཛིན་ཡིན་
Chinese
因此，如果有人想要修习空性，这是不合理的。因为如果是那样，那个人只有修习空性的止观，而没有观修胜观的修行方法，因为没有止观双运的修行，所以是片面的。第二，就我自己的观点而言，如果没有找到无我真谛的见解，那么他相续中的所有禅修都不会面向无我。因此，必须找到无我的见解。 从纸张到。 此外，仅仅理解是不够的，在修行时，必须忆念见解并进行观察，并且必须对所观察的意义进行禅修。对于此，既需要不观察无我之义的止修，也需要以各别自证智进行观察后的禅修。仅仅一方面是不够的。这里有三点：需要止修和观修的原因，驳斥对此的辩论，以及稍微解释修行方法的要点。第一点是：如果没有对无我之义有定论的见解，就不会产生胜观的证悟，因为这是胜观的因。此外，没有听到解释此见解的言论，也被认为是胜观的障碍。《解深密经》中说：“世尊，止观从何因缘而生？”慈氏菩萨说：“从戒律清净之因缘而生，以及从听闻和思维所生的见解清净之因缘而生。”又说：“没有如愿听到圣者的言论，是胜观的障碍。”《胜鬘经》中，如无贪子所问：“从听闻生智慧，以智慧断除烦恼”等等，如先前所引述的那样宣说。从那个见解中产生胜观的方式是：首先，在确定时，从经论和理证的多种角度进行分析和确定。在确定 之后，不要以各别自证智反复观察和修行，仅仅进行止修是不会产生的。因此，在成就止观之后进行禅修时，必须进行观察和修行。对此，有些人说：虽然不希望一开始就不进行观察，但在听闻和思维之后已经确定，在禅修时，如果进行观修，那么分别念都是执著相。
English
Therefore, if someone wants to meditate on emptiness, it is unreasonable. Because if that were the case, that person would only have the shamatha of meditating on emptiness, but would not have the method of cultivating vipassana through analytical meditation, because there is no cultivation of shamatha-vipassana combined, so it is one-sided. Secondly, according to my own view, if the view of the true meaning of selflessness is not found, then all the meditations in his continuum will not be directed towards selflessness. Therefore, a view of selflessness must be found. From paper to. Furthermore, it is not enough to just understand, when practicing, one must remember the view and observe, and one must meditate on the meaning of what is observed. For this, both the shamatha that does not observe the meaning of selflessness and the meditation after observing with individual self-awareness wisdom are necessary. It is not enough to have only one aspect. There are three points here: the reason why both shamatha and vipassana are needed, refuting the debate on this, and briefly explaining the key points of the practice method. The first point is: if there is no definite view on the meaning of selflessness, the realization of vipassana will not arise, because this is the cause of vipassana. Furthermore, not hearing the words explaining this view is also considered an obstacle to vipassana. The Samdhinirmocana Sutra says: "Lord, from what causes and conditions do shamatha and vipassana arise?" Maitreya Bodhisattva said: "They arise from the cause of pure morality, and from the cause of pure view arising from hearing and thinking." It also says: "Not hearing the words of the noble ones as desired is an obstacle to vipassana." In the Vimalakirti Sutra, as asked by the son of non-greed: "Wisdom arises from hearing, and with wisdom one eliminates afflictions," etc., as stated as quoted earlier. The way vipassana arises from that view is: first, when determining, analyze and determine from various angles of scripture and reasoning. After determining, do not repeatedly observe and practice with individual self-awareness wisdom, merely doing shamatha will not produce it. Therefore, when meditating after achieving shamatha, one must observe and practice. To this, some say: Although it is not desired not to observe from the beginning, after having determined through hearing and thinking, when meditating, if one does analytical meditation, then the conceptual thoughts are all grasping at characteristics.