Tibetan
་མིན་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་རེ་རེ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་པད་མའི་རྩ་བའི་རྩུབ་པ་དང་འདབ་མའི་འཇམ་པ་རྣམས་ནི་འགའ་ཞིག་གིས་འབད་ནས་བྱེད་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་རྨ་བྱ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བཟུང་ནས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་རྣམས་འགོད་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་ན་ཡུལ་དང་དུས་གཅིག་ན་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་ དེ་ཡུལ་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་དགོས་ལ། ཡང་ན་འགར་ཡང་མེད་དགོས་ཏེ། ཡུལ་དུས་འདིར་འབྱུང་ལ་འདིར་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གི་རྒྱུ་ཡོད་མེད་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱང་བྱ་རོག་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོར་ན། གཅིག་སྐྱེས་ན་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་བའམ་ཡང་ན་ནམ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་འཇིག་རྟེན་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་ལ་འབད་པ་དུ་མ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་རྒྱུ་མེད་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བར་ལྟ་ཞིག་འགྱུར་ན་ནི། །དེའི་ཚེ་མཐའ་དག་རྟག་ཏུ་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང༌། །འབྲས་འབྱུང་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡིས་ས་བོན་ལ་སོགས་ནི། །བརྒྱ་ཕྲག་དག་གི་སྒོ་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ལ་གནོད་པ་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འགྲུབ་ལ། དེ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཁྱབ་པ་སྔར་མཐའ་གཞན་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་འགྲུབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་ཐལ་འགྱུར་བྱས་པའི་ཚེ་དེའི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་དཔག་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་སུ་དམ་བཅའ་བསྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་ངག་མེད་དོ། །འཇུག་པ་ལས། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་དང༌། །རྒྱུ་ལ་མ་བལྟོས་ཡོད་པ་མིན་པས་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ། །ཞེས་སྐྱེ་བའི་མཐའ་བཞི་ལ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཐལ་བ་བཀོད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དང་པོ་ནས་ཕྱི་རྒོལ་ལ་གཞན་གྲགས་དེ་ལྟར་བཀོད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་རྣ
Chinese
也不是在那本身之中存在，因为从每一个（事物）产生是不成立的。如是说。说从自性产生的人们，没有见到莲花的根的粗糙和花瓣的柔软是某人努力做成的。同样，也没有见到孔雀等被某人抓住后安排颜色和形状。因此，事物的产生唯有是从自性产生的，他们这样说。这不合理，如果从无因而生，那么与处所和时间同时存在的生 就必须在一切处所和时间存在。或者在任何地方都不存在，因为无法指出在此时此地产生和不在此处不产生的理由的那些原因的有无。孔雀的羽毛也会在乌鸦身上存在等等。总之，如果一生，就从一切生，或者就永不生。为了获得果实，世间的人们对它的原因做诸多努力，这一切都将变得无意义。《入行论》中也说：如果认为仅仅从无因而生，那么一切事物将恒时从一切事物中产生。为了产生果实，这个世界也不会以成百上千的方式收集种子等。如是说。这样，由于见到对四句生（四种产生方式）的妨害，因此成立了没有从四边产生。对于那（没有从四边产生）来说，没有自性生是周遍的，如先前在遮破其他边的时候所说的那样成立。因此，事物没有自性也必定会由此而确定。这在作了反驳的时候，是依靠那（反驳）的作用而产生的后来的推测，实际上没有直接成立宗义的陈述。入行论中说：因为不是从自、他、二者和无因产生，所以事物没有自性。这样，总结了对生的四边作妨害的语句所说的意义，这是显示了在陈述反驳的果实上，依靠理证，后来的推测是如何产生的道理，而不是一开始就向外道那样陈述。这样，依靠遮破自性生，事物
English
Nor is it in that itself, because arising from each (thing) is not established. Thus it is said. Those who say that it arises from its own nature have not seen that the roughness of the lotus root and the softness of the petals are made by someone's effort. Likewise, it has not been seen that peacocks, etc., are held by someone and then arranged with colors and shapes. Therefore, the arising of things is only from their own nature, they say. This is unreasonable, if it arises from no cause, then the arising that exists simultaneously with place and time must exist in all places and times. Or it must not exist anywhere, because it is impossible to point out the existence or non-existence of the reasons why it arises here and does not arise here. The feathers of the peacock will also exist on the crow, and so on. In short, if one arises, it arises from everything, or it will never arise. In order to obtain the fruit, all the efforts that the people of the world make for its cause will become meaningless. It is also said in the "Entering the Middle Way": If one thinks that it arises only from no cause, then all things will always arise from all things. In order to produce fruit, this world will not collect seeds, etc., in hundreds and thousands of ways. Thus it is said. Thus, because of seeing the harm to the fourfold arising (four ways of arising), it is established that there is no arising from the four extremes. For that (no arising from the four extremes), there is pervasion by no arising from its own nature, as was previously established when refuting the other extremes. Therefore, the absence of self-nature in things will also necessarily be determined by this. This, when a refutation is made, is a later inference that arises depending on the function of that (refutation), but in reality there is no statement that directly establishes the thesis. The "Entering the Middle Way" says: Because it does not arise from self, other, both, and without cause, things are without self-nature. Thus, summarizing the meaning of the statements that harm the four extremes of arising, this shows how the later inference arises depending on the sign on the fruit of stating the refutation, but it is not stated to the outsider in that way from the beginning. Thus, relying on the refutation of arising from its own nature, things
Tibetan
མས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་ན། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པ་རྙེད་པར་སླ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་དོ། །གཞན་ཡང་རབ་བྱེད་བདུན་པ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞི། །ཞེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་ན་ནི་གོལ་ས་གཅོད་པ་བློ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པ་གསལ་བས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་མྱུ་གུ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། ཞེས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་བྱའོ། །དཔེར་ན་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ན་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་རྣམས་མིག་རྣ་སོགས་སུ་སྣང་བ་དེ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་བློའི་ངོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་རང་གི་གནས་ཚུལ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་འཛིན་པར་དོན་དེ་རང་གི་གནས་ལུགས་སམ་སྡོད་ལུགས་སུ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་མྱོང་བ་དང་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ། དེ་ལྟར་ སྣང་བའི་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པར། དོན་དེ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་སྟེང་དུ་སྡོད་ཚུལ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་འདྲ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དང་རང་དབང་བའི་དོན་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་བ་ཡོད་ན་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་འགལ་ཏེ། མི་འགལ་ན་ནི་གྲུབ་ཟིན་པའི་བུམ་པ་སླར་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་མི་དགོས་པ་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཡོད་པ། །དེ་ནི་རང་དབང་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །དེས་ན་བདག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། འདི་ན་གང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དང་རང་དབང་དང་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་རང་ལས་གྲུབ་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས
Chinese
如果获得了对无自性的定解，那么也容易获得对无实事也无自性的定解。因此，证悟一切法自性空性的中观见解就容易获得了。此外，《七十空性论》中说：“何为依缘起，彼即自性寂。”《入中论》中也说：“以何缘故事物由依赖而生，这些分别不能被考察。因此，依缘起之理，能断除一切邪见之网。”如是说，如果依靠缘起的理证，而获得对苗芽等自性空性的定解，那么，由于断除歧途在心中极为清晰，故略作阐述。此处，苗芽是没有以自性成立的自性的，因为是依赖自己的因缘而产生的。例如影像一般。这是以他称量所作的后比量。例如，当面容的影像显现时，小孩子们认为眼睛、耳朵等显现，那是在那样的心的面前是那样的，但不要认为如所显现般的事物是其自身的状态，而是如认为事物是其自身的状态或存在方式一般，众生也是对于所体验和显现的法，不是由如是显现的心的力量所安立，而是认为对于那些事物，如所显现般的以自己的体性的方式在境上存在着存在方式，这是对存在自性的增益之方式。那样的境的自性是自己的体性和自性和自主性的意义，如果存在那样的事物，那么与依赖其他因缘相违，如果不相违，那么已经成立的瓶子再次不需要从因缘中产生，这是不能容许承认的。如是，《四百论》中也说：“何者依赖而生，彼即非自主。此等皆无自主，故无我存在。”其注释中也说：“此处，何者是自己的体性和自性和自主，并且不依赖于他者，那么对于那样的由自己成立的，缘起是不存在的。一切有为法也是缘起的。如是，事物依赖于何者
English
If one gains certainty about the absence of inherent existence, it becomes easier to gain certainty about the absence of inherent existence in non-things as well. Therefore, the Madhyamaka view of realizing that all phenomena are empty of inherent existence is easily attained. Furthermore, the Seventy Stanzas on Emptiness states: "Whatever is dependently arisen, that is inherently peaceful." And the Entering the Middle Way also states: "Because things arise dependently, these discriminations cannot be examined. Therefore, this reasoning of dependent arising cuts through all nets of wrong views." As it is said, if one relies on the sign of dependent arising and gains certainty about the emptiness of inherent existence in sprouts and so on, then, since cutting off deviations is very clear in the mind, a little will be said. Here, a sprout does not have inherent existence established by its own nature, because it arises depending on its own causes and conditions. For example, like an image. This is a subsequent inference made by another's measure. For example, when an image of a face appears, small children think that eyes, ears, etc., appear, that is how it is in the face of such a mind, but do not think that things as they appear are their own state, but as if thinking that things are their own state or way of being, sentient beings also, for the phenomena of experience and appearance, are not established by the power of the mind that appears as such, but think that for those things, as they appear, in their own nature, there is a way of existing on the object, this is the way of imputing existence of inherent existence. Such a nature of the object is the meaning of one's own nature, inherent existence, and autonomy, and if such a thing exists, then it contradicts dependence on other causes and conditions, and if it does not contradict, then the already established vase does not need to arise from causes and conditions again, which cannot be allowed to be admitted. Thus, the Four Hundred also states: "Whatever arises in dependence, that is not independent. All these are without independence, therefore there is no self." Its commentary also states: "Here, whatever is its own nature and inherent existence and autonomy, and does not depend on others, then for such a self-established one, dependent arising does not exist. All conditioned phenomena are also dependently arisen. Thus, a thing depends on what