Tibetan
།ཡན་ལག་ཡོན་ཏན་འདོད་ཆགས་མཚན་ཉིད་དང་ནི་བུད་ཤིང་ལ་སོགས་དང༌། །ཡོན་ཏན་ཅན་ཡན་ལག་ཅན་ཆགས་དང་མཚན་གཞི་མེ་ལ་སོགས་དོན་དག །དེ་རྣམས་ཤིང་རྟའི་རྣམ་དཔྱད་བྱས་པས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པར་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གང་གི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བོ་འཇིག་རྟེན་པ་འདིས་བསྙད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མ་བརྟགས་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདི་དག་ནི་བུམ་པ་ལ་མཚོན་ན། བུམ་པ་ནི་ཡན་ལག་ཅན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་མཚན་གཞི་ ཡིན་ལ། གྱོ་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡན་ལག་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དང༌། ལྟོ་ལྡིར་བ་དང་མཆུ་འཕྱང་བ་དང་མགྲིན་པ་རིང་བ་སོགས་ནི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྣམ་བུ་སོགས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །འདོད་ཆགས་ནི་ལྷག་པར་ཞེན་པ་དང་ཆགས་པ་ནི་དེའི་རྟེན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆགས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ལ་འགྲེལ་བཤད་ལས་བཤད་དོ། །མེ་ནི་སྲེག་བྱེད། བུད་ཤིང་ནི་བསྲེག་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡན་ལག་ཅན་འདོགས་ལ། ཡན་ལག་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ཡན་ལག་འདོགས་པ་ནས་མེ་ལ་བལྟོས་ནས་བུད་ཤིང་དང་བུད་ཤིང་ལ་བལྟོས་ནས་མེར་འདོགས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་རོ། །རབ་བྱེད་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང༌། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང༌། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ། །གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་གིས། །དངོས་པོ་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང་། འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་དང་། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཅིང༌། ཕན་ཚུན་བལྟོས་པའི་གྲུབ་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་དཔྱད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཤེས་ན། དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱེར་ནས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་ནུས་པས། སྔར་བཤད་པའི་དཔེ་དོན་གཉིས་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་འདུ་ཤེས་ནི། །ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་བློས་སྦྱར་ བྱ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་པར་དག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན། །གཅིག་གིས་ཀྱང་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས། །གཅིག་གིས་ཀྱང་ནི་ཐམས་ཅད་མཐོང༌། །ཇི་སྙེད་མང་པོ་བཤད་བྱས་ཀྱང༌། །དེ་ལ་དྲེགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་དབབ་པ་ནི། གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པའི་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་དྲུག་དང་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ། དེ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཆོས་དེ་དག་གི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་འཇུག་པར། མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་ནས་དངོས་པོ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ཉིད་འགྲེལ་པར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་གསུངས་པས་འདིར་དེ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རབ་བྱེད་དང་པོ་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང༌། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་གང་དག་བདག་ལས་གང་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དམ་བཅའ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཐལ་འགྱུར་གྱིས་འགོག་པ་ནི། དེ་ལྟར་དམ་བཅས་ཀྱང་དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་རྟགས་མི་བརྗོད་པར་དམ་བཅའ་དེ་དག་ལས་ལྡོག་པ་ལ་གནོད་པ་སྟོན་པའོ། །འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་ལ་བལྟོས་མི་བལྟོས་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པས་རྒྱུ་ལ་བལྟོས་པ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ དང་རྒྱུ་གཉིས་རང་བཞིན་གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་སྐྱེ་བ་ནི། བདག་སྐྱེ་དང་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་སྐྱེ་བ་ནི་གཞན་སྐྱེ་ཡིན་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་བདག་གཞན་རེ་རེ་བ་དང་བདག་གཞན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་གཉིས་སུ་ངེས་ལ། རེ་རེ་བ་ལ་བདག་སྐྱེ་དང་གཞན་སྐྱེ་གཉིས་ཡིན་པས་མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཞིག་འགོག་པའི་མཐའ་གཞན་སེལ་ལུགས་ནི་དེ་ལྟར་དུ་ཡིན་ནོ། །མྱུ་གུ་ནི་མྱུ་གུའི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་ན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་གང་དུ་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ན། མྱུ་གུ་རང་གི་བདག་ཉིད་ཐོབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན། མངོན་པར་གསལ་བའི་མྱུ་གུ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ཐུག་མེད་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེས་ཟིན་པའི་ས་བོན་སླར་ཡང་སྐྱེ་ན་ནི། ས་བོན་དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེ་དགོས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ས་བོན་ཙམ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་སྐྱེ་བས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་རྙེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རབ་བྱེད་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང༌།
Chinese
肢分功德贪欲与特征，以及木柴等等事物。 具功德者、具肢分者、贪著与基体，以及火焰等等意义。 这些以分析车乘的方式来观察，并非以七种方式存在。 除了这些之外，以世间共称的方式存在。 如是说。因此，那些众生世间之人所称说的，也应当理解为未经观察而存在的。那又是什么呢？肢分和具肢分等等，如果以瓶子为例，瓶子是具肢分者、具功德者和基体。瓦片等等是肢分，蓝色等等是功德，腹部膨胀、嘴部下垂、颈部细长等等是特征。对于氆氇等等也同样适用。贪欲是特别的执着，贪著是它的所依。关于这一点，在对贪著者的解释中已经说明。火是焚烧者，木柴是被焚烧者。因此，依靠肢分而安立具肢分，依靠具肢分也安立肢分，乃至依靠火焰而安立木柴，依靠木柴而安立火焰，都应当这样理解。第八品中也说：作者依赖于业而存在，业也依赖于作者本身。除了依赖而生起之外，没有见到成立的原因。以及，通过作者和业，应当了解其余的事物。如是说，所生和能生，行者和所行，所见和能见，量和所量等等一切，并非自性成立，应当理解为仅仅是互相依赖而成立。这样，如果像我一样，通过观察，了解了自性空和无自性，以及行为合理的二谛安立方式，那么就可以将此应用于一切法，从而能够轻易地证悟一切法的无自性。因此，应当对之前所说的比喻和意义获得定解。正如《三摩地王经》中所说：你如何理解我之相，同样以智慧应用于一切。一切诸法皆是彼之体性，清净如虚空。一人亦能知一切，一人亦能见一切。
English
Limbs, virtues, desire, characteristics, and firewood, etc. Possessing virtues, possessing limbs, attachment, and the base, and the meaning of fire, etc. These, when analyzed in the manner of a chariot, do not exist in seven ways. Apart from these, they exist in the manner of worldly convention. Thus it is said. Therefore, those things that worldly beings speak of should be understood as existing without being examined. What are they? Limbs and possessors of limbs, etc. For example, in the case of a pot, the pot is the possessor of limbs, the possessor of qualities, and the base. Fragments, etc., are limbs, and blue, etc., are qualities. A bulging belly, a drooping mouth, a long neck, etc., are characteristics. The same applies to woolen cloth, etc. Desire is excessive attachment, and clinging is its basis. This is explained in the commentary on those who are attached. Fire is the burner, and firewood is what is burned. Therefore, just as one posits the possessor of limbs in dependence on the limbs, and one also posits the limbs in dependence on the possessor of limbs, so one should apply it all the way to positing firewood in dependence on fire, and positing fire in dependence on firewood. Also, in the eighth chapter, it says: The agent exists in dependence on the action, and the action also exists in dependence on the agent itself. Apart from arising in dependence, the cause of establishment is not seen. And, through the agent and the action, one should understand the remaining things. Thus it is said, the produced and the producer, the goer and the going, the seen and the seer, the measure and the measurable, etc., all are not established by their own nature, but should be understood as merely established in dependence on each other. In this way, if, like myself, one understands emptiness of inherent existence and absence of inherent existence through analysis, and the way of establishing the two truths in which action is reasonable, then one can apply this to all phenomena and easily realize the absence of inherent existence of all phenomena. Therefore, one should gain certainty about the example and meaning explained earlier. As it is said in the King of Samadhi Sutra: Just as you understand the perception of self, apply that understanding to everything with your mind. All phenomena are of that nature, completely pure like the sky. One also knows everything through one, one also sees everything through one.
Chinese
说了这么多，也不会因此而生起骄慢。如是说。第二，确立诸法无自性。作为安立为补特伽罗之基础的五蕴，以及地界等六界，眼等六处等是法。彼等远离以自性成立的自性，即是彼等法之无我。虽然确立它的方式有很多，但在《入中论》中，通过遮止四句生，而确立事物无自性，这在注释中被称为法无我，所以这里简略地叙述它。第一品中说：非从自生亦非从他，非从二生亦非无因，任何事物于任何处，生皆永无有。如是说。任何内外事物，从自性于任何处，生皆永无有。如是说。同样，其他的三个宗派也应如此运用。如此以归谬法遮止从自性生。虽然如此立宗，却不说明对此的能立之比喻和理由，而是显示与这些宗派相违背的过失。此处，如果自性生，则决定了是否依赖因，对于依赖因的情况，也决定了果和因是自性一还是自性异。其中，因果自性相同之生是自生，自性相异之生是他生。因此，对于这些，也确定了各自的自和他，以及从自他集合而生两种。各自的自生和他生，仅仅是遮止四句生的排除其他边的方式就是如此。如果苗芽是从苗芽的自性中产生，那么产生就变得没有意义，因为产生是为了获得将要产生的事物的自性，而苗芽已经获得了自己的自性。例如，如同显而易见的苗芽一样。产生也会变成无穷无尽，因为如果已经产生的种子再次产生，那么这个种子就必须一次又一次地产生。这样，仅仅是种子不断地产生，就会导致没有机会产生苗芽等过失。第二十品中也说：
English
Even having spoken so much, one will not become arrogant because of it. As it is said. Second, establishing the selflessness of phenomena. The five aggregates that are the basis for designating a person, as well as the six elements such as the earth element, and the six sense bases such as the eye, etc., are phenomena. The emptiness of those phenomena from inherent existence, which is established by their own nature, is the selflessness of those phenomena. Although there are many ways to establish it, in the Madhyamakāvatāra, it is said in the commentary that the establishment of the absence of inherent existence in things by negating the four alternatives of arising is the selflessness of phenomena, so here it will be briefly described. The first chapter says: Not from self, not from other, not from both, not without cause, whatever things, wherever, arising never exists. Thus it is said. Whatever internal and external things, from self, wherever, arising never exists. It is said. Similarly, the other three propositions should also be applied. Thus, the arising from self is refuted by consequentialism. Although such a proposition is made, no example or reason is given to prove it, but rather the faults that contradict those propositions are shown. Here, if it arises by its own nature, it is determined whether it depends on a cause or not. For the case of depending on a cause, it is also determined whether the result and the cause are of the same nature or of different natures. Among them, the arising of cause and effect with the same nature is self-arising, and the arising of different natures is other-arising. Therefore, for these, it is also determined that there are two types of arising: from each of self and other, and from the collection of self and other. Each of self-arising and other-arising, the way to eliminate other extremes by merely negating the four alternatives of arising is thus. If a sprout arises from its own nature of the sprout, then arising becomes meaningless, because arising is for the purpose of obtaining the nature of the thing to be arisen, and the sprout has already obtained its own nature. For example, like a clearly visible sprout. Arising will also become endless, because if the seed that has already arisen arises again, then that seed must arise again and again. In this way, the mere continuous arising of the seed will lead to the fault of not finding the opportunity to arise for sprouts and so on. The twentieth chapter also says: