Tibetan
དང་ཕྲད་པའི་ཉེས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྔ་མའི་བདག་ཞིག་ཀྱང་བདག་ཕྱི་མས་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསགས་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས། གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དེ་དང་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཇུག་པ་ལས། མྱ་ངན་འདས་སྔོན་སྐད་ཅིག་ཉིད་ལ་ནི། །སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པོ་མེད་པས་དེ་འབྲས་མེད། །གཞན་གྱིས་བསགས་ལ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇུག་པ་ལས། སྐྱོན་གཞན་གསུམ་ཡང་གསུངས་མོད་ཀྱང༌། རང་སྡེ་ཁོ་ནའི་འདོད་པ་འགོག་པར་སྣང་ཞིང་འདིར་ཐུན་མོང་དུ་འགོག་པར་འདོད་པས་མ་བཀོད་དོ། །རིགས་པ་དེ་གཉིས་ཀྱང་རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པ་ལས། གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དེར་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང༌། །དེར་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང༌། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང༌། །དེ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལས་ཆུད་ཟ་བ་སོགས་གཉིས་པོ་དེ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་བཀོད་པའོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །ཞེས་པ་ནི། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་ཀྱི་དུས་ཀྱི་བདག་དང་ད་ལྟའི་བདག་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་ན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་སྔ་མ་ལ་ཅི་ཡང་རག་མི་ལས་པས་སྔ་མ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བ་དང༌། བུམ་པ་བྱས་པའི་ཚེ་སྣམ་བུ་མི་འཇིག་པ་ལྟར་བདག་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་ན་སྔ་མ་མི་འཇིག་པར་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྔར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་སོ་སོ་བ་ཡིན་ཀྱང་ལས་ཆུད་ཟོས་པ་དང་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བ་མ་གྲུབ་པས་བསྒྲུབ་དགོས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་ན་ནི་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དཔེར་ན་བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྦས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འཇུག་པ་ལས། དེ་ཉིད་ དུ་རྒྱུད་ཡོད་ན་སྐྱོན་མེད་ན། །སྔར་རྣམ་དཔྱད་ཚེ་རྒྱུད་ལ་ཉེས་བཤད་ཟིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྔར་ཇི་ལྟར་དཔྱོད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། བྱམས་པ་ཉེ
Chinese
以及相遇的过失是：如果认为，即使先前的我，也因后来的我享受果报而没有造作徒劳的过失。如果是这样，那么对于丝毫也没有积累成为感受那个业果之因的业的其他人，就会变成享受其他人积累的业的果报，因为由自性成立的其他人积累的果报，由与那个自性各异的其他人享受。就像《入行论》中所说： “在寂灭之前的一刹那，没有生灭的作者，所以没有那个果报。他人积累的，他人将享用。” 这样说了。《入行论》中，虽然也说了其他三个过失，但似乎只是为了遮止自宗的观点，因为这里想要共同遮止，所以没有写出来。那两个理路也在第二十七品中说：如果这个变成其他，那么没有它也会产生，同样在那里也会存在变化，在那里没有死也会产生。断灭和业徒劳，以及他人所作的业，他人各自感受等等，会有这样的过失。这样说了。业徒劳等等那两个是月称论师所安立的。如果这个变成其他，意思是说，先前的生世时候的我与现在的我，如果自性各异的话。如果是那样，因为先前的一点也得不到，所以没有依赖先前也会产生，就像造瓶子的时候布匹不会坏灭一样，后来的我产生的时候，先前不会坏灭而存在，以及先前没有死也会在这里产生的意思。如果前后世的诸我，即使是自性成立的各自不同，也没有业徒劳和没有造作以及相遇的过失，因为是一条相续的缘故。如果这样说，这个也和没有成立自相各自不同而需要成立一样，如果自性各异，那么相续相同也不应理，譬如慈氏和近护一样。就像《入行论》中所说： “如果那里有相续就没有过失，先前观察的时候已经说了相续的过失。” 这样说了。先前如何观察，就是那个论中，慈氏
English
And the fault of encountering is: If one thinks that even the previous self does not have the fault of making efforts in vain because the later self enjoys the result. If that is the case, then for another person who has not accumulated even a little bit of karma that becomes the cause of experiencing that karmic result, it will become that they enjoy the result of the karma accumulated by another person, because the result accumulated by another person established by its own nature is enjoyed by another person who is different from that self. As it is said in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: "In the moment before nirvana, there is no creator of arising and ceasing, so there is no result of that. Others accumulate, others will enjoy." Thus it is said. In the Engaging in the Bodhisattva Deeds, although three other faults are also mentioned, it seems that they are only to refute the views of one's own school, and since here it is intended to refute them in common, they are not written down. Those two reasons are also stated in the twenty-seventh chapter: If this becomes other, then it will arise without it, and likewise there will be change there, and one will be born there without dying. Cessation and karma will be in vain, and the karmas done by others will be experienced separately by others, and so on, there will be such faults. Thus it is said. The two, such as karma being in vain, were established by Chandrakirti. If this becomes other, it means that the self of the previous life and the present self are different in their own nature. If that is the case, since nothing is obtained from the previous one, it will arise without relying on the previous one, and like the cloth not perishing when a pot is made, when the later self is born, the previous one will not perish and will remain, and it means that one will be born here without dying before. If the selves of previous and later lives, even if they are separate established by their own nature, there is no fault of karma being in vain and not being done and encountering, because they are of one continuum. If one says so, this is also like not establishing one's own characteristics as separate and needing to be established, and if the natures are different, then the same continuum is also not reasonable, like Maitreya and Nera-sbhas. As it is said in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: "If there is a continuum there, there is no fault, the fault of the continuum has already been explained when examining earlier." Thus it is said. How to examine earlier is in that very text, Maitreya
Tibetan
ར་སྦས་ལ་བརྟེན་ཆོས་རྣམས་ནི། །གཞན་ཉིད་ཕྱིར་ན་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་མིན་ཏེ། །གང་དག་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བ། །དེ་དག་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་པར་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བར་གྲུབ་ན་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་གཉིས་བཞིན་དུ་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བཞག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པ་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུད་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་ན་ཡིན་ཚུལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འདོད་དགོས་ལ། རིགས་པ་དེ་འདྲ་བས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པ་ན་ཡང་དཔྱད་བཟོད་པའི་དངོས་པོ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་དད་པའི་སྔ་མས་བསགས་པའི་ལས་ཕྱི་མས་མྱོང་ན། རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ལ་ཡང་ཀུན་ནས་མཚུངས་པས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པ་འདི་ནི་འདི་འདྲའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །འོ་ན་སྔ་དུས་ཀྱི་མྱོང་མཁན་དང་ཕྱི་དུས་ཀྱི་དྲན་མཁན་གཉིས་གཅིག་མ་ཡིན་པས། རང་གི་ལུགས་ལའང་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་བཞིན་དུ་སྔར་མྱོང་བ་དྲན་པ་དང་སྔར་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཕྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་མི་འགལ་ལ། གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཞོས་བཀང་བའི་སྣོད་ཁང་པ་ན་གནས་པའི་ཐོག་རྩྭ་ལས་ བྱས་པའི་སྟེང་ན་གནས་པའི་ཕུག་རོན་སྐྱ་བོའི་རྐང་པ་ཞོའི་སྣོད་དུ་མ་ཞུགས་ཀྱང་དེའི་རྐང་རྗེས་དེར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ། ཚེ་འདིའི་གང་ཟག་གིས་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་དུས་སུ་མ་ཕྱིན་ཀྱང་སྔར་གྱི་མྱོང་བ་རྣམས་འདིར་དྲན་པར་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་སྤངས་ཤིང༌། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གསལ་བར་གྱུར་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་མི་རྟག་པ་ཁོ་ནར་ཡོད་ན་ནི། དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་བདག་གིས་སྐྱེ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་ལྷགས་པ་ཡོད་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཅན་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་འདམ་བཞིན་དུ་ཞོའི་སྣོད་ཁང་པའི་ནང་ན་གནས་པ་དག་ལ་རྩྭ་ཐོག་ཆེས་མང་པོས་གཡོགས་པའི་སྟེང་ན་གནས་པའི་ཕུག་རོན
Chinese
依赖于隐蔽的诸法，因为是他者，所以不属于一个相续。凡是以自相而各别的，那些不应属于一个相续。如是，如果以自相而成立各别，就像两个不同的相续一样，不能安立为一个相续。第二十七品中也说：如果天人是他者，相续就不合理。如是说。总之，如果是以自性成立的他者，就必须认为是可以被审查存在方式的理智所审查的。然而，如果用这样的理智详细审查，连微尘许的可被审查的事物也没有，所以如果是自性各异的前者所积累的业由后者来体验，那么和相续各异的情况也完全相同，无法区分。这在所有类似的情况下都要知道。那么，既然过去时候的体验者和后来时候的记忆者不是同一个，那么按照你们的观点，也和相续各异的情况一样，过去体验的事情被回忆起来，以及过去积累的业的果报在后来被享用是不合理的，是吗？没有过失。因为在这里，相续是一不相违背，而在其他宗派，相续是一是不允许的。例如，装满酸奶的容器在房子里，栖息在用茅草做成的屋顶上的灰鸽子，即使脚没有进入酸奶的容器，也能在那里看到它的脚印一样。此生的补特伽罗即使没有去到前世，也能在此回忆起过去的体验，这也不相违背。四百论的注释中说：舍弃了对因和果是同一或他异的分别，如果以因的差别而显现的行蕴的相续仅仅是不恒常，那么，以它的近取因所假立的补特伽罗回忆起前世也是合理的。事物不是以自相成立的，因为在那些事物上存在着如此这般的因缘临近，并且转变本身并非不合理，因此，对于事物不是以自相成立的因，应当完全考察不可思议的业的差别。就像这样，如同泥土一样，对于位于酸奶容器房子里的人，栖息在被极多的茅草覆盖的屋顶上的鸽子。
English
The phenomena that depend on concealment, because they are other, do not belong to a single continuum. Those that are distinct by their own characteristics, it is not reasonable for them to belong to a single continuum. Thus, if they are established as distinct by their own characteristics, just like two different continua, they cannot be established as a single continuum. In the twenty-seventh chapter, it is also said: If gods and humans are other, the continuum will not be reasonable. Thus it is said. In short, if it is other established by its own nature, it must be considered amenable to examination by the reasoning that examines the manner of existence. However, if examined in detail by such reasoning, there is not even a particle of examinable object, so if the karma accumulated by the former, which is distinct by its own nature, is experienced by the latter, then it is completely the same as in the case of different continua, and it is impossible to distinguish them. Know this in all such cases. Then, since the experiencer of the past time and the rememberer of the later time are not the same, then according to your own system, just like different continua, it is unreasonable for the past experience to be remembered, and for the fruit of the karma accumulated in the past to be enjoyed later, is it? There is no fault. Because here, it is not contradictory that the continuum is one, but in other schools, it is not permissible for the continuum to be one. For example, just as the feet of a gray pigeon dwelling in a house with a container filled with yogurt, dwelling on a roof made of thatch, do not enter the yogurt container, but its footprints can be seen there. Even if the person of this life has not gone to the time of the previous life, it is not contradictory to remember the past experiences here. In the commentary on the Four Hundred Verses, it is said: Abandoning the imputation that cause and effect are the same or different, if the continuum of conditioned phenomena, which is manifested by the difference of the cause, is only impermanent, then it is reasonable for the person who is imputed by its proximate cause to remember the previous life. Things are not established by their own characteristics, because there are such conditions approaching those things, and the transformation itself is not unreasonable, therefore, for the cause of things not being established by their own characteristics, the inconceivable differences of action should be completely examined. Just like this, like mud, for those who are in the yogurt container house, the pigeon dwelling on the roof covered with a great deal of thatch.