Tibetan
ད་མས་གནོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་མ་ནོར་བ༌རྙེད་ན་ནི། གྲུབ་མཐའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རྙེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཕྱི་རྒོལ་འདིས་ཆོས་ཅན་མིག་དང་རྟགས་རང་ལ་མི་བལྟ་བ་དང་དཔེ་བུམ་པ་དང་ཆོས་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་མི་བལྟ་བ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ནི་རང་གི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པས་དེ་དག་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱི་རྒོལ་དེས་དེ་དག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་དང་ཡོད་པ་གཉིས་སོ་སོར་མི་ཕྱེད་པས་དེ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞལ་བྱ་འཇལ་བའི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་རློམ་པའི་ཡུལ་ལ་རིགས་པས་གནོད་ཀྱང༌། ཁོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་གནོད་པ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རིགས་པས་ག་ལ་འགོག །དེས་ན་ཁོའི་ལུགས་དང་རང་གི་ལུགས་གཉིས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞལ་བྱ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་མ་བྱུང་བས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་མི་བསྒྲུབ་པར་ཁོ་རང་གི་ཁས་བླངས་ལ་འགལ་བ་སྟོན་པ་ཙམ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚུལ་ནི། སྔར་བཀོད་པའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་མཚོན་ན་ཆོས་ཅན་མིག་དེ་ལ་རང་ལ་མི་བལྟ་བའི་རྟགས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ལ། སྔོ་སོགས་ལ་བལྟ་བ་རང་གི་ངོ་ བོས་གྲུབ་པ་ནི་དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པས་སྔ་མ་དེ་ཕྱི་མ་འགོག་བྱེད་དུ་རུང་གི །མིག་ལ་རྟགས་དེ་དང་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་གཉིས་ཡོད་ན་ཡོད་མཉམ་དང་མེད་ན་མེད་མཉམ་དུ་སོང་ན་དེ་གཉིས་གནོད་བྱེད་དང་གནོད་བྱར་ག་ལ་རུང༌། དེས་ན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་དང་རྟགས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། ཁོས་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གོ །ཆོས་ཅན་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་ཡོད་པར་ཁོ་རང་གིས་ཁས་ལེན་པས་དབུ་མ་པས་དེ་དག་བསྒྲུབ་ག་ལ་དགོས། གལ་ཏེ་དེ་ལའང་བསྙོན་ནས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མ་གྲུབ་པས་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་ན་ནི། མི་བསྙོན་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས་དེ་དག་དང་བརྩད་པ་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པས་དེའི་ཟླ་བོ་སུ་ཞིག་གིས་བྱེད།འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གལ་ཏེ་ཕ་རོལ་པོས་རང་ལ་མི་བལྟ་བ་དང་སྔོ་སོགས་ལ་བལྟ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་འགལ་བ་སྟོན་ན་འགལ་བར་ཅིས་ཤེས། འགལ་བ་ཡིན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་ན་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་འགྲུབ་དགོས་པས་གཞན་ལ་གྲགས་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །ཁས་བླངས་པས་འགལ་བར་འཇོག་ན་ནི་རང་ལ་མི་བལྟ་བ་དང་གཞན་ལ་བལྟ་བ་གཉིས་ཕ་རོལ་པོས་ནི་མི་འགལ་བར་འདོད་པས། དེའི་ཁས་བླངས་ཀྱིས་འ
Chinese
如果仅仅因为受到损害的原因就能找到没有错误的观点，那么所有的颠倒的宗派也都能找到，是这样吗？这个外道认为，作为有法的事物眼睛，以及作为理由的自己不看自己，以及作为例子的瓶子和作为法的蓝色等等不看自身而存在的对境，按照自己的观点，也认为是在名言中存在的，因此，对这些用理证进行损害是不可能的。然而，那个外道没有区分这些事物以自性存在和存在这二者，因此，虽然用理证损害了那些自认为是通过以自性成立的所量、量度来成立的对境，但是，怎么能用理证来阻碍他相续中的没有受到损害的名言识所成立的事物呢？因此，因为他的观点和自己的观点这二者，没有承诺以自性成立的所量、量度在相似的显现中成立，所以不是用自续来成立，而仅仅是揭示他自己的承诺的矛盾。那样的道理是，如果以先前所列举的他称的论式为例，作为有法的事物眼睛，其自己不看自己的理由是在名言中存在的，而看蓝色等等以自性
English
If a correct view could be found simply by relying on the reason of being harmed, then all inverted tenets would also be able to find it, is that so? This outsider asserts that the subject, the eye, and the sign, not seeing itself, and the example, the vase, and the property, blue, etc., the objects that exist without seeing themselves, are also considered to exist nominally according to their own system, so it is not possible to harm them with reasoning. However, since that outsider does not distinguish between these things existing by their own nature and existence, although reasoning harms those objects that presume to be established by a measure that measures the measurable established by their own nature, how can reasoning prevent the things established by the nominal consciousness in his continuum that are not harmed? Therefore, since neither his view nor one's own view has agreed that the measurable and the measure established by their own nature are established in a similar appearance, it is not established by one's own continuum, but only shows the contradiction of his own commitment. The reason for this is that, if we take the previously listed other-accepted syllogism as an example, the reason that the subject, the eye, does not see itself exists nominally, and seeing blue, etc., by its own nature
Tibetan
གལ་བར་འཇོག་པ་མི་འཐད་ལ། རང་གིས་འགལ་བར་ཁས་བླངས་པས་འཇོག་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་ཏེ། ཕྱི་རྒོལ་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་འདི་མི་འགལ་བར་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཁོ་བོས་འདི་འགལ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཇི་ལྟར་སྨྲར་རུང་སྙམ་ན། སྐྱོན་ དེ་ནི་མེད་དེ། རང་ལ་མི་བལྟ་ན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འགལ་བ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པས། ཁས་བླངས་ཙམ་གྱིས་མི་འཇོག་གོ །འོ་ན་ཚད་མ་དེ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་བསྟན་ནས་འགལ་བ་ངེས་པར་བྱས་པས་ཆོག་མོད། ཁོའི་ཁས་བླངས་ལ་བརྟེན་པ་ཅི་དགོས་སྙམ་ན། དངོས་སྨྲ་བའི་ངོར་འགལ་བ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མར་འགྲུབ་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་གཞལ་བྱ་འཇལ་བ་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་ཤིང༌། དེ་ཡང་མེད་ན་རང་གིས་དེ་ཁས་བླངས་ནས་ཇི་ལྟར་འགལ་བ་བསྒྲུབ། གཞལ་བྱ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང༌། ཚད་མར་འཇོག་པ་མི་འགལ་བ་ཁོ་ལ་གྲུབ་ཟིན་ནས་དེ་འདྲ་བའི་ཚད་མས་སྒྲུབ་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ༌རྙེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་རང་ལ་མི་བལྟ་བ་ཡིན་ན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་པར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་ཅི་དགོས། དེས་ན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་རྟོགས་པར་འདོད་ན་དེ་དག་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས་ཤིག །འོ་ན་ཁོ་རང་ལ་གྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ལ་མི་བལྟ་བ་ལ་གཞན་ལ་བལྟ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་མེད་པས་ཁྱབ་ལུགས་ཇི་ལྟར་སྟོན་སྙམ་ན། བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏའི་འགྲེལ་པ་བཞིན་བཤད་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཆུ་དང་ལྡན་པས་ས་ལ་རླན་དང༌། མེ་དང་ལྡན་པས་ཆུ་ལ་ཚ་བ་དང༌། སྣ་མའི་མེ་ཏོག་དང་ལྡན་པས་གོས་ལ་དྲི་ཞིམ་པ་དམིགས་པ་ནི། ཆུ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལ་རླན་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོ་དེ་དམིགས་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་པར་མཐོང་ཞིང༌། ཁྱེད་རང་ཡང་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དངོས་ པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་འགའ་ཞིག་ཡོད་ནའང་རང་བཞིན་དེ་རང་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ནས་དེ་དང་ལྡན་པས་གཞན་ལ་ཡང་དམིགས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཐོག་མར་རང་ལ་མ་དམིགས་ན་དེ་དང་ལྡན་པ་ན་གཞན་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་ལ་དྲི་མི་ཞིམ་པ་མ་དམིགས་ན་དེ་དང་ལྡན་པའི་གོས་ལ་ཡང་དྲི༌ང་བ་མི་དམིགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཕྱི་རྒོལ་རང་ལ་གྲགས་པའི་འཐད་པས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ངེས་སུ་བཅུག་ནས། དེ་ནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་མིག་ལའང་ལྟ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ཐོག་མར་རང་ལ་བལྟ་བ་དམིགས་ནས། དེ་ནས་
Chinese
如果认为必须成立是不合理的。如果因为自己承认了相违就必须成立，那就太过分了。对于外道，你不应该认为这没有相违，因为他自己已经承认了这相违。如果有人想知道应该如何说，那么，这个过失是没有的。如果不看自己，那么以自性成立的自性存在相违，这是通过量成立的，所以仅仅通过承认是不能成立的。那么，只要把那个量给对方看，确定了相违就可以了，为什么还需要依赖他的承认呢？对于实在论者来说，相违成为成立论证的量，依赖于以自性成立的所量被衡量成立。如果连这个都没有，自己承认了它，又如何成立相违呢？即使所量没有以自性成立的自性，如果他已经成立了安立为量并不相违，那么以这样的量来成立，就是获得了通达诸法无自性的见解。对于他来说，如果不看自己，那么成立他具有以自性成立的见解是相违的，又何必成立呢？因此，如果想要理解月称论师的宗派，就应该仔细研究这些，并且彻底理解。那么，如果依赖他自己所承认的，不看自己而看他人的，以自性成立的不存在，应该如何显示周遍呢？应该像佛护的注释那样解释。例如，因为具有水，所以土地湿润；因为具有火，所以水温暖；因为具有鼻花的鲜花，所以衣服有香味，这是因为看到水等三者，必须依赖于看到湿润等三者。你们自己也同样认为，即使诸法具有以自性成立的某种自性，也必须首先看到那个自性在自己身上，然后因为具有它，才能看到在其他事物上。如果它最初没有在自己身上显现，那么具有它时，又如何能在其他事物上看到呢？例如，如果没有看到鼻花没有香味，那么具有它的衣服上也不会看到香味一样。像这样，通过外道自己承认的道理，确定了随顺和违逆之后，然后将它应用到当前的情况中。因此，如果眼睛也具有观看的自性，那么首先应该看到观看自己，然后
English
It is unreasonable to insist on establishing it. If it must be established because one has admitted the contradiction, that is too extreme. To the opponent, you should not think that this is not contradictory, because he himself has admitted this contradiction. If one wonders how one should speak, then, there is no fault in that. If one does not look at oneself, then the contradiction that there is self-nature established by its own nature is established by valid cognition, so it cannot be established merely by admission. Then, it would be sufficient to show that valid cognition to the other party and ascertain the contradiction. Why is it necessary to rely on his admission? For the realist, the contradiction becoming a valid cognition that establishes depends on the measurable being measured, which is established by its own nature. If even this is not there, how can one establish the contradiction after admitting it oneself? Even if the measurable does not have a self-nature established by its own nature, if it has already been established for him that establishing it as valid cognition is not contradictory, then establishing it with such a valid cognition is to have found the view of realizing that all phenomena are without self-nature. For him, if he does not look at himself, then establishing that he has a view established by its own nature is contradictory, so why establish it? Therefore, if you want to understand the system of Chandrakirti, you should examine these carefully and thoroughly understand them. Then, if relying on what he himself acknowledges, not looking at oneself but looking at others, how should one show the pervasion of non-existence established by its own nature? It should be explained like the commentary of Buddhapalita. For example, because it has water, the earth is moist; because it has fire, the water is warm; because it has fragrant flowers of the nose, the clothes have a fragrant smell. This is because seeing the three, such as water, one must rely on seeing the three, such as moisture. You yourselves also think the same way, that even if phenomena have some self-nature established by its own nature, one must first see that self-nature in oneself, and then because one has it, one can see it in other things. If it does not appear in oneself at first, then how can one see it in other things when one has it? For example, if one does not see that the nose flower has no fragrance, then one will not see the fragrance on the clothes that have it. In this way, after determining the accordance and contradiction through the reason that the opponent himself acknowledges, then apply it to the current situation. Therefore, if the eye also has the nature of seeing, then one should first see seeing oneself, and then