Tibetan
་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་མི་རྟག་པའང་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པའི་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་གཉིས་ཀས་གྲུབ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་གང་བཀོད་པ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པས་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དམ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གཞན་སྡེ་ལ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་བསྒྲུབ་པ་ན། བདེན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་རང་ལ་མི་འགྲུབ་ལ། བརྫུན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་ཕ་རོལ་པོ་ལ་མི་འགྲུབ་པས་ཁྱད་པར་དེ་འདྲ་བ་དོར་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་ཙམ་ ཞིག་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དབུ་མ་པ་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དཔྱོད་པའི་གཞི་ཡིན་པས། གཉིས་ཀའི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་དོན་ཡང་། ཕྱི་རྒོལ་ལ་ཚད་མ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་སྔ་རྒོལ་ལའང་གྲུབ་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་དགག་པ་ལ་གཉིས། དོན་མི་འཐད་པ་དང༌། དཔེ་བཀོད་པ་དང་མི་འདྲ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཚིག་གསལ་ལས། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ནར་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཙམ་གྱིས་བདག་གི་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ནི་ཉམས་པར་གྱུར་པར་འདིས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཡོད་པར་གྱུར་པའི་དོན་ཆ་ཙམ་ཡང་དམིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། གང་གི་ཚེ་རབ་རིབ་ཅན་མ་ཡིན་པས་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་མི་འདོགས་པ་དེའི་ཚེ་ནའང་གང་གིས་ན་དེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པའི་དོན་ཆ་ཙམ་ཡང་དམིགས་པ་ག་ལ་ཡོད། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱིས་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །བསྒྲུབ་པའམ་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། ། མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ
Chinese
因此。正如需要所立宗在双方共同显现中成立一样，法无常也需要双方都成立一个未作区分的共同体。也就是说，例如，在所举的例子中，需要在能立成立之前，先成立一个双方共同显现的事物。同样，中观派在向其他宗派论证眼等内处，或色等外处不是从自性产生时，以及向自宗主张事物的人论证不是从他性产生时，如果将“真实的眼等”作为所立宗，则自宗无法成立；如果将“虚假的眼等”作为所立宗，则对方无法成立，因此需要舍弃这种区分，只将眼和色作为所立宗。因为中观派和主张事物的人，是以自生存在与否等差别法进行辨析的基础，所以需要成立在双方的共同显现中。大概是这样想的。所谓成立在共同显现中，也就是指外来的辩论者通过什么样的量成立，先前的辩论者也通过同样的量成立。 第二，驳斥它分为两点：道理不合理，以及与所举的例子不符。第一点是：在《明句论》中说：“那不是那样的。像这样，当在此处将阻断产生作为要成立的法时，仅仅通过颠倒，依靠它的所立宗获得自性事物，这本身就被你承认已经丧失了。颠倒的和不颠倒的是不同的。因此，当患有眼疾的人像看到毛发一样，通过颠倒将不存在的事物执着为存在时，那么存在的意义连一丝一毫也无法被认识到。当没有眼疾的人像看到毛发一样，通过不颠倒不附加不真实的事物时，那么又有什么能使它成为世俗，连一丝一毫也不存在的意义被认识到呢？因此，导师曾说：如果通过现量等，认识到一些事物，那么如果要成立或驳斥它，因为不存在，所以我没有过失。这样说的。因为那样
English
Therefore. Just as it is necessary for the probandum to be established in a mutually apparent way, the impermanence of phenomena also needs to be established by both parties as a general concept without distinction. That is, for example, in the example given, it is necessary to establish something that is mutually apparent before the probans is established. Similarly, when the Madhyamikas argue with other schools that the inner sense bases such as the eye, or the outer sense bases such as form, do not arise from themselves, and when they argue with their own school's proponents of entities that they do not arise from others, if they take "true eyes, etc." as the subject, then their own school cannot establish it; if they take "false eyes, etc." as the subject, then the opponent cannot establish it. Therefore, it is necessary to abandon such distinctions and only take the eye and form as the subject. Because the Madhyamikas and the proponents of entities use the difference of whether self-existence exists or not as the basis for analysis, it is necessary to establish it in the mutual appearance of both parties. That's probably what they think. The meaning of being established in mutual appearance is that whatever kind of valid cognition the external debater establishes, the previous debater also establishes with the same kind of valid cognition. Second, refuting it is divided into two points: the reasoning is unreasonable, and it does not match the example given. The first point is: In the Clear Words, it says: "That is not the case. Like this, when the obstruction of production is taken as the dharma to be established here, then only through inversion, relying on its subject, the attainment of self-nature is admitted by oneself to have been lost. Inverted and non-inverted are different. Therefore, when a person with blurred vision, like seeing hair, grasps what does not exist as existing through inversion, then not even a trace of the meaning of existence can be recognized. When a person without blurred vision, like seeing hair, does not attach what is not true through non-inversion, then what can make it conventional, not even a trace of the meaning of non-existence is recognized? Therefore, the teacher once said: If through direct perception, etc., some things are recognized, then if it is to be established or refuted, because it does not exist, I have no fault. That's what he said. Because that way
Tibetan
ར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དག་ཐ་དད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། གང་ཞིག་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་མིག་ཀུན་རྫོབ་པ་ག་ལ་ཡོད། དེའི་ཕྱིར་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དང་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་མེད་པས་འདི་ལན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའོ། །འདི་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། མདུན་ན་གསལ་བའི་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་མཚོན་ན་རྟོགས་སླ་བས་དེའི་སྟེང་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །ལན་གྱི་གཞུང་དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཅན་མཐུན་སྣང་དུ་མི་འགྲུབ་ལུགས་སྟོན་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། འདིར་ཕྱི་རྒོལ་གང་དང་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་མི་འགྲུབ་པའི་མི་འགྲུབ་ལུགས་སྟོན་པའི་ཕྱི་རྒོལ་དེ་ནི་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་ཕྱི་རྒོལ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། སྤྱིར་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དེ་དག་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་རང་རྒྱུད་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ལའང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཚིག་ཚོགས་བསྐྱུང་བའི་ཕྱིར་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་གོ་བར་བྱ་ལ། རང་བཞིན་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་རང་རྒྱུད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། ། གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་པ་དེ་འགྲུབ་ལུགས་ནི་དེ་འཛིན་པའི་མིག་གི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་ཚད་མས་འགྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་མ་འཁྲུལ་བར་དེ་དག་གིས་མ་གྲུབ་ན་དོན་བསྒྲུབ་པའི་མངོན་སུམ་དུ་མི་རུང་བས་མ་འཁྲུལ་བ་དགོས་སོ། །རྟོག་མེད་མ་འཁྲུལ་བར་འགྲུབ་པ་ནི་དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་གང་ལ་མ་འཁྲུལ་བར་སོང་ས་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དེ་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་ངེས་པར་ལྟོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རྒོལ་ལ་ཚད་མ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་ཆོས་ཅན་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་དེ་ནི་སྔ་རྒོལ་ལ་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་གང་ལའང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པས། དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སློབ་དཔོན་འདིས་དགོངས་ནས་རང་རྒྱུད་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་གསར་དུ་
Chinese
因为颠倒和不颠倒的各不相同，所以在不颠倒的情况下，没有颠倒。既然如此，又怎么会有作为有法者的世俗眼呢？因此，由于没有所依不成立的过失和没有因不成立的过失，所以这个回答是不正确的。如是说。例如，对于“色处不是从我而生，因为存在，如同面前显现的瓶子”这样的论式，因为容易理解，所以将在此基础上进行解释。那些回答的论典表明了有法在共许上不成立的方式。那么，这是怎么样的呢？这里，指出与哪个外道在共许上成立的有法不成立的不成立方式的外道，虽然在《明句论》中所说是阻止我生的外道，但一般来说，是指认为诸法在胜义中具有自性的有实事师，以及认为在名言中这些法具有以自相成立的自性宗。虽然也说应成自续派是说无自性的，但在这里，为了减少文字，说无自性应理解为是应成派，说有自性应理解为是有实事师和自续派。 将色处作为有法成立的方式是，必须通过执持它的眼识的现量来成立。而且，如果不是不欺骗的，就不能成为成办义的现量，所以必须是不欺骗的。不欺骗地成立，在他们的宗派中，必须依赖于对什么不欺骗地显现，那个以自相成立的显现并且如显现般存在。这样，对于外道来说，以什么样的量成立有法的量，对于前道来说是不允许的，因为任何法在名言中也没有以自相成立的自性。因为没有成立它的量，所以这位论师这样认为，从而遮破自续。也就是说，对于对方来说，新产生了
English
Because the inverted and the non-inverted are different, in the state of non-inversion, there is no inversion. Since this is the case, how can there be a conventional eye that becomes the subject of debate? Therefore, since there is no fault of the basis not being established and no fault of the reason not being established, this answer is incorrect. So it is said. For example, regarding the syllogism that "the form aggregate does not arise from self, because it exists, like a pot manifest in front," it will be explained on this basis because it is easy to understand. Those answer texts show how the subject of debate is not established in common agreement. So, how is it? Here, the opponent who points out the way in which the subject of debate, which is established in common agreement with the opponent, is not established, although in the Clear Words it is said to be the opponent who prevents self-arising, in general, it refers to the proponent of entities who believes that phenomena have self-nature in ultimate reality, and the Svātantrika who believes that they have self-nature established by their own characteristics in conventional reality. Although it is also said that the Madhyamaka Svātantrika speaks of emptiness of essence, here, in order to reduce words, speaking of no self-nature should be understood as the Prāsaṅgika, and speaking of self-nature should be understood as both the proponent of entities and the Svātantrika. The way to establish the form aggregate as the subject of debate is that it must be established by the direct perception of the eye consciousness that holds it. Moreover, if it is not non-deceptive, it cannot be a direct perception that accomplishes the meaning, so it must be non-deceptive. To be established as non-deceptive, in their system, it is necessary to rely on what is not deceived, the self-characteristic of what appears, and that which exists as it appears. In this way, for the opponent, whatever kind of valid cognition establishes the subject of debate, that valid cognition is not permissible for the proponent, because no phenomenon has a self-nature established by its own characteristics even in conventional reality. Because there is no valid cognition that establishes it, this teacher thinks in this way, and thus refutes the Svātantrika. That is, for the other party, a new