Tibetan
ཞིན་གྱིས། །ཡོད་པ་མིན་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཞེད། །ཅེས་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཉིད་ཀྱང༌། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་དུ། །གྲུབ་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཞེད་པ་ལགས། །ཞེས་དང༌། རེ་ཞིག་ཞིག་པའི་རྒྱུ་ལས་ཀྱང༌། །འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ལ། །མ་ཞིག་ལས་མིན་རྨི་ལམ་དང༌། །འདྲ་བའི་སྐྱེ་བ་ཁྱོད་ཉིད་བཞེད། །ཅེས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། མཁས་པ་དག་གིས་ཕྱོགས་འདི་ནི་སྐྱོན་མེད་ཅིང་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ཏེ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་ཁས་བླངས་པ་ལྟར་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཆད་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་འདི་ཉིད་ཁས་བླངས་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ངེས་པར་ཁས་བླང་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་དེ་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་མང་ངོ་། །ཡང་འཇུག་འགྲེལ་ལས། དམ་བཅའ་བ་བཞི་པོ་དེ་ རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས། དེ་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག །གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དམ་བཅའ་བཞི་བཤད་ལ། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པས་ན། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལུགས་ལ་རང་འདོད་དང་ཁས་ལེན་དང་དམ་བཅའ་ནི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལུགས་བཞི་པ་དགག་པ་ནི། འདིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་ཀྱང་རང་མཚན་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཐ་སྙད་དུ་འགོག་པར་སྣང་བ་མི་ལེགས་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། དབུ་མ་པས་ཕྱི་རྒོལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་གཞན་དོན་རྗེས་དཔག་གིས་བསྒྲུབས་པའི་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལུགས་སུ་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ཚིག་གསལ་ནས་དམིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་དགག་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་འདྲ་དེ་འདོད་ན། དེ་ལ་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་སྦྱོར་དུ་ཆུག་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཡིན་པ་བཟློག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ད་དུང་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བས་འདིར་དེ་ཙམ་ལས་མི་སྤྲོའོ། །གཉིས་པ་རང་གི་ལུགས་བཞག་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་བས་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་སུན་ཕྱུང་ནས་རང་གི་ལུགས་བཞག་པ་ཉིད་བརྗོད་ན་གཉིས་ཀ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཚིག་གསལ་ལས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་ཚིག་མངས་པས་འཇིགས་ནས་འདིར་ནི་གཙོ་བོ་རྣམས་ སྟོན་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་གཉིས། རང་རྒྱུད་སུན་དབྱུང་བ་དངོས་དང༌། དེ་རང་ལ་མི་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པ་དང༌། སྐྱོན་དེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐབས་འདི་རྣམས་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བར་སྣང་བས་ཚིག་གསལ་གྱི་ཚིག་དྲངས་ཏེ་བཤད་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཅི་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཉིས་སྤྱི་ཉིད་བཟུང་བ་ཡིན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་འཛིན་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ལས་གྱུར་པའི་སྒྲ་འཛིན་ན་ནི་དེ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་འཛིན་ན་ནི་དེ་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་པ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་འཆའ་བ་ནའང་བྱས་པའི་སྒྲ་འཛིན་ན་དེ་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་དེ་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཅི་རིགས་པར་འཇིག་པའང་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་སངས་རྒྱས་པ་རང་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཕ་རོལ་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདིར་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་དོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཙམ་ཞིག་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཞེས་པའོ། །འདིའི་དོན་ནི། སངས་རྒྱས་ པས་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་ཅེས་དམ་འཆའ་བ་ན། འབྱུང་འགྱུར་གྱི་སྒྲ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་བྱེ་བྲག་པ་ལ་མི་འགྲུབ་ལ། ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒྲ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ན་རང་ལ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་པས་ཀྱང་གསལ་བྱེད་པ་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་འཆའ་བ་ན། བྱས་པའི་སྒྲ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་གསལ་བྱེད་པ་ལ་མི་འགྲུབ་ལ། སྔར་ཡོད་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཞེས་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་ན་རང་ལ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་སོ་སོའི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཆོས་ཅན་ནི་རྒོལ་བ་གཉིས་ཀས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་དཔྱོད་པའི་གཞི་ཡིན་པས། གཉིས་ཀའི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་དགོས་པའི
Chinese
又说：“你认为是不存在的。” 造作者和业本身，你也在名言中开示。你认为是在互相观待的状况中成立的。 又说：“从暂时坏灭的因，也不应产生果。你认为不是从坏灭的因，而是如梦幻般的生起。” 又说：“凡是缘起法，你认为就是空性。” 《入中论释》中也说：“智者们认为此宗派无过失且具有利益，应毫不犹豫地承诺。” 又说：“因此，仅仅承诺缘起，就像承诺了因一样，因为承诺了依之而假立。我们的宗派不会有过失，即一切名言都断绝，对方也应承诺此理。” 如此明确地说明必须承诺，类似的还有很多。 又，《入中论释》中，复述了那四个誓言之后，为了以理证成而宣说：“彼从彼生非从他，岂能从彼二俱生？非有彼无岂能有？” 如此宣说了四个誓言，在《明句论》中也同样宣说，因此，龙树菩萨和月称论师的宗派中，是存在自宗主张、承诺和誓言的。 驳斥第四种宗派： 这种宗派认为，虽然在名言中存在自相，但以理智分析时，在名言中也遮破自相，这似乎是不合理的，因为之前已经说过了。 中观宗认为，以他义现比量成立外道实事宗的两种宗派中，第三种成立方式的理路是月称论师的宗派，这种观点是不合理的。 因为《明句论》中对此作了特别的破斥。 如果认可这种观点，即使不使用事物力量加入的理路的名称，也无法否认它是自续理路。 这些将在后面进一步阐述，所以在此不再赘述。 第二，建立自己的宗派： 如果遮破应成派自续派的宗派之后，直接宣说自己的宗派，就能理解两者，所以先
English
Furthermore, it is said, "You consider it to be non-existent." You also teach the agent and the action itself in conventional terms. You consider it to be established in a state of mutual dependence. It is also said, "It is not reasonable for a result to arise from a cause that has temporarily ceased. You consider birth to be like a dream, not from a cause that has ceased." It is also said, "Whatever arises dependently, you consider that to be emptiness." The Commentary on the Entrance [to the Middle Way] also states, "Wise individuals, thinking that this system is faultless and beneficial, should undoubtedly accept it." It also says, "Therefore, merely accepting dependent arising, just as accepting the cause, because of accepting what is imputed in dependence upon it. Our system will not incur the fault that all conventions are cut off, and the opponent should also accept this." It is thus explicitly stated that one must make a commitment, and there are many similar instances. Again, in the Commentary on the Entrance, after reciting the four pledges, it is explained for the purpose of establishing them with reason: "It is not from that, nor from another, how could it be from both? How could it exist without a cause?" Thus, the four pledges are explained, and it is similarly stated in the Clear Words, so in the systems of the Protector Nagarjuna and Chandrakirti, there are self-assertions, commitments, and pledges. Refuting the fourth system: This system holds that although there is self-character in conventional terms, when analyzed with reason, self-character is also refuted in conventional terms, which seems unreasonable, as has been said before. The Madhyamikas consider that the third mode of proof, which is established by inference for the sake of others to establish the externalist proponents of entities in both systems, is the system of the teacher Chandrakirti, which is not reasonable. Because the Clear Words makes a specific refutation of such a view. If one accepts such a view, even if one does not use the term 'reasoning by the force of things,' it is impossible to deny that it is a Svātantrika reason. These will be further explained later, so I will not elaborate further here. Second, establishing one's own system: If, after refuting the Svātantrika system of the Prāsaṅgikas, one directly states one's own system, both will be understood, so first
Chinese
应当讲述。关于此，虽然《释论》中讲了很多，但因为文字繁多而畏惧，所以这里只讲述主要的。其中有二：真实驳斥自续，以及那与自身不相符之理。第一者有二：揭示所立基之法未成立方面的过失，以及揭示由该过失导致理由也未成立。第一者有二：陈述主张，以及驳斥它。第一是：这些段落，在《释论》中所说的内容中，也显得非常难以理解，所以引用《释论》的文字来解释。如是说：如果“声音无常”这样说的时候，法和有法二者是执取共同的体性，而不是差别。如果执取差别，那么比量和所比量的名称就会消失。像这样，如果执取四大所生的声音，那么这在对方是不成立的。如果执取虚空的功德，那么这在自己（指佛教徒）是不成立的。同样，胜论派主张声音无常时，如果执取所作的声音，那么这在对方是不成立的。如果执取显现的，那么这在自己是不成立的。同样，随其应理的坏灭，如果是有因的，那么这在佛教徒自己是不成立的；如果是无因的，那么这在对方是不成立的。因此，就像这里执取法和有法的共同之处一样，这里也应当执取舍弃差别的有法而已，是这样说的。这段话的意思是：佛教徒向胜论派主张声音无常时，如果执取“将要产生的声音”作为有法，那么在胜论派那里是不成立的；如果执取“虚空功德的声音”作为有法，那么在自己这里是不成立的。同样，胜论派也向显现者主张声音无常时，如果执取“所作的声音”作为有法，那么在显现者那里是不成立的；如果执取“先前存在，由因缘显现的声音”作为有法，那么在自己这里是不成立的。因此，不能把各自不共同的主张作为有法，因为有法是辩论双方辨别差别法的依据，所以必须是双方共同认可成立的
English
It should be told. Regarding this, although the Commentary has said a lot, fearing the abundance of words, here only the main ones are explained. There are two: actually refuting the Svātantrika, and the way that it does not match itself. The first has two: showing the fault of the basis, the subject, not being established, and showing that the reason is also not established by that fault. The first has two: stating the assertion, and refuting it. The first is: These sections, among what is said in the Commentary, also seem very difficult to understand, so quoting the words of the Commentary to explain. As it says: If "sound is impermanent" is said, then the dharma and the subject of dharma are both grasping the common nature, not the difference. If the difference is grasped, then the terms of inference and what is to be inferred will disappear. Like this, if the sound produced from the four great elements is grasped, then it is not established in the opponent. However, if the quality of space is grasped, then it is not established in oneself (referring to the Buddhist). Similarly, when the Vaiśeṣika asserts that sound is impermanent, if the sound that is made is grasped, then it is not established in the other. However, if it is to be manifested, then it is not established in oneself. Similarly, the destruction as appropriate, if it has a cause, then it is not established in the Buddhist himself; if it is without a cause, then it is not established in the opponent. Therefore, just as here the commonality of dharma and subject of dharma is grasped, so here also only the subject of dharma that abandons the difference should be grasped, it is said. The meaning of this passage is: When the Buddhist asserts to the Vaiśeṣika that sound is impermanent, if "the sound that will arise" is grasped as the subject of dharma, then it is not established in the Vaiśeṣika; if "the sound of the quality of space" is made as the subject of dharma, then it is not established in oneself. Similarly, when the Vaiśeṣika also asserts to the manifestor that sound is impermanent, if "the sound that is made" is grasped as the subject of dharma, then it is not established in the manifestor; if "the sound that existed before, manifested by conditions" is grasped as the subject of dharma, then it is not established in oneself. Therefore, one cannot take one's own uncommon assertion as the subject of dharma, because the subject of dharma is the basis for both debaters to distinguish the different dharmas, so it must be established as mutually agreeable to both.