Tibetan
་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་པ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མི་རུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དེ་སུས་ཀྱང་བཟློག་ཏུ་མི་རུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་གསལ་ལས། རང་ལ་དམ་བཅའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའང་རང་ལུགས་མེད་པའི་ཁུངས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དམ་བཅའ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས་ཕྱོགས་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། རང་ལུགས་ལ་སུན་དབྱུང་བྱ་དང་འབྱིན་བྱེད་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པས་ཁྱེད་རྒྱུ་འབྲས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཕྲད་ནས་སམ། མ་ཕྲད་པར་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཅེས་རིགས་པའི་བརྟག་པ་བྱས་ནས། བཀག་པའི་སུན་འབྱིན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་འཇུག་ སྟེ། རིགས་པས་བརྟག་བཟོད་དུ་འདོད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རང་ལུགས་མེད་པ་ནི་གཏན་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་མཚུངས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་ཕྲད་ནས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་པ་ཉིད་ལ། སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་མ་ཕྲད་པར་ཡང་སུན་འབྱིན་པར་མི་བྱེད་དེ། སུན་དབྱུང་བ་དང་སུན་འབྱིན་པ་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པའི་བསམ་པ་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་དངོས་སྨྲ་བས་བཀོད་པའི་རིགས་པའི་བརྟག་པ་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་བཀོད་ཀྱི། ཁས་ལེན་མེད་པ་མ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ཡུམ་གྱི་མདོ་དྲངས་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུས། རབ་འབྱོར་ལ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་གང་གིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཐོབ་པ་འཐོབ་ཅེས་དཔྱད་ནས་དྲིས་པ་ན། དེ་གཉིས་ཀས་འཐོབ་པ་བཀག་པ་ན། ཤཱ་རིའི་བུས། འོ་ན་ཐོབ་པ་དང་རྟོགས་པ་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན། སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་དེ་གཉིས་ཡོད་མོད་ཀྱི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དཔེར་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་ཁས་བླང་བར་གསུངས་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། འདིས་ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པའམ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་བཀག་ཅིང༌། གཉིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མི་རིགས་ པའི་ཕྱིར། མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཐོབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་སུན་འབྱིན་པ
Chinese
那是不存在的。就像把海市蜃楼当成水一样，如果执着于它的自性，就不应该依赖于自己的因缘而产生，而且这种执着是谁也无法阻止的。因此，《释论》中说：“因为自己没有承诺。” 这也不是没有自宗的依据，因为这是没有自续宗的承诺的意思。入中论中说没有宗派，是因为自宗认为能破和所破二者都不是自性成立的，所以你们认为因果是自性成立的，如果遇到或者没有遇到，因产生果，这样进行理性的观察之后，这种遮破的辩驳对我们来说是不适用的，因为不需要认为是经得起理性观察的。这只是那个意思，并不是说完全没有自宗。那个论典的解释中说：“对我们这一方来说，不会变成相同的过失，因为对我们这一方来说，辩驳者和所辩驳的事物即使相遇也不会进行辩驳，辩驳者和所辩驳的事物不相遇也不会进行辩驳，因为所辩驳的和辩驳的二者都不是自性成立的。因此，不要考虑相遇和不相遇。”这是因为把自性不成立作为不适用实事宗所提出的理性观察的理由，而不是没有承认。作为那个的证明，引用了《般若经》中的经文，舍利子问善现：“已生和未生的法，以哪个未生的法获得？”当他们两个都遮止获得时，舍利子问：“那么，没有获得和证悟吗？”就像之前引用的那样，虽然那两个是存在的，但不是以二的方式存在。那也是在名言中存在，在胜义中是不存在的。以这个作为例子，说要那样承认。入中论释中说：“因为这样会变成二，所以遮止以已生或未生的法获得，而且二对于无事物来说是不合理的。因此，就像不观察而在世俗名言中承认获得一样，所破和能破
English
That does not exist. Just as mistaking a mirage for water, if one clings to its inherent nature, it should not arise dependent on its own causes and conditions, and this clinging cannot be prevented by anyone. Therefore, the Clear Words states, "Because there is no commitment to oneself." This is not evidence of not having one's own system, because it means not having a Svātantrika commitment. The Entrance to the Middle Way states that there is no পক্ষ (pakṣa, पक्ष, side, position, tenet) because the proponent believes that neither the object to be refuted nor the refuter are inherently established. Therefore, if you believe that cause and effect are inherently established, whether they meet or do not meet, the cause produces the effect. After examining this with reasoning, such refutation of blocking does not apply to us, because it is not necessary to consider it withstands rational examination. This is the meaning, but it is not at all that there is no own system. The commentary to that scripture states, "It will not become the same fault for our side, because for our side, the refuter and the object to be refuted, even if they meet, do not refute, and the refuter and the object to be refuted, even if they do not meet, do not refute, because both the object to be refuted and the refuter are not inherently established. Therefore, do not consider meeting or not meeting." This is because the reason for not applying the rational examination put forth by the realists is that it is not inherently established, not that there is no acceptance. As proof of that, a sutra from the Mother (Prajñāpāramitā) is quoted. Shariputra asked Subhuti, "Which of the born and unborn dharmas obtains the unborn dharma?" When both of them blocked obtaining, Shariputra asked, "Then, is there no obtaining and realization?" As quoted before, although those two exist, they do not exist in the manner of two. That also exists in conventional terms, but does not exist in ultimate terms. Using this as an example, it is said to accept it in that way. The commentary to the Entrance to the Middle Way states, "Because in this way it would become two, it is blocked that obtaining is obtained by the born or unborn dharma, and also two is not reasonable for non-things. Therefore, just as obtaining is accepted in worldly convention without examination, the object to be refuted and the refuter
Tibetan
་དག་ཀྱང་ཕྲད་པའམ་མ་ཕྲད་པར་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་རིགས་པའི་བརྟག་པ་བྱས་ན་དེ་གཉིས་གང་ལ་ཡང་སུན་འབྱིན་པ་མེད་ཀྱང་། དེས་སུན་འབྱིན་པ་ཡོད་པ་མི་ཁེགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ཁས་བླང་དགོས་པར་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའང་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་དྲངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གཞན་ཡང༌། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡོད་ཁྱད་པར་རྣམས། །གཟུགས་བརྙན་ལ་ཡང་གཟས་བཟུང་ལ་སོགས་རྣམས་ཚེ་མཐོང་འགྱུར་ལ། །ཉི་མ་དང་ནི་གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པར་ཕྲད་དང་མ་ཕྲད་པར། །མི་རིགས་མོད་ཀྱི་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །མི་བདེན་བཞིན་དུའང་རང་གི་བྱད་བཞིན་མཛེས་པར་བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་འདིར་ཡང་ཤེས་རབ་གདོང༌། །སྦྱང་བར་བྱ་ལ་ནུས་པ་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། །འཐད་པ་དང་བྲལ་ལས་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཕྲད་པའམ་མ་ཕྲད་པར་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྐྱེན་གཟུགས་ ཉེ་བ་ལས་གཟུགས་བརྙན་དུ་དམིགས་པ་ན་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བྱ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་སུ་ཐལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་བས། རང་གི་ཚིག་ལའང་ཐལ་བ་མཚུངས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་རང་ལ་ཕར་བཀག་པའི་རིགས་པའི་མགོ་བསྒྲེ་མི་འཇུག་པའི་ལན་དེ་ལྟར་གསུངས་ཀྱི། རང་ལུགས་མེད་དོ་ཞེས་མ་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་རྒྱུས་ཕྲད་ནས་སམ། མ་ཕྲད་པར་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ཅེས་བརྟག་པ་བྱས་ནས་བཀག་པའི་སྐྱོན་རང་ལ་མི་འཇུག་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་འདོད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སྤོང་བ་ཡིན་གྱི། རང་ལུགས་མེད་ཅེས་བྱས་ནས་སྤོང་བ་མིན་ཏེ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་འདི་དག་གཉིས་ཅར་ཡང་ནི་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །བདག་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱ
Chinese
那些也并非是相触或不相触。然而，要知道，在名言中，反驳者以反驳来使被反驳者成为反驳者。如果对相触与不相触的理路进行考察，那么对这两者中的任何一个都没有反驳。但是，由于它并不排除存在反驳，因此必须在名言中承认存在对他方的反驳，因为已经明确地这样说了。不仅如此，他们也认为以理证可以成立所要成立的。就像前面引用的那样，紧接着说：犹如你所见的太阳的轮圆上的种种差别，在影像上也同样能见到被罗睺星遮蔽等等。太阳和影像，虽然并非相触或不相触，但依靠它们，仅仅会产生名言。虽然并非真实，也能为了成立自身容颜的美丽。要知道，就像那是存在一样，这里也是如此，智慧之面。对于应该加以磨练的，能够见到作用的理证来说，即使脱离了正理，也能领悟所要成立的。犹如影像，由于它稍微存在着，因此与太阳的轮圆相触或不相触而产生，这样的分别在任何情况下都是不可能的。然而，就像由于近于缘起之形而显现为影像时，会确定想要领悟的意义那样。同样，以自性空的驳斥来驳斥所要驳斥者和驳斥者，并且以自性空且脱离正理的理证来成立所要成立的。而且也不会成为二者相违，因此要知道，也不应该以同样的过失来指责自己的言辞。这样回答了不容许将反过来遮止自己的理路掉头。但并没有说没有自己的宗派。此外，对于认为因果以自性成立的人来说，如果考察因是相触还是不相触而产生果，那么遮止的过失不会落在自己身上，这也是因为以认为没有自性作为理由来避免的。但并不是以没有自己的宗派来避免的。如《入行论释》中说：你问为什么呢？因为这两者都如幻术一般，因此，对于我来说，不会成为过失，世间的事物。
English
Those are also neither touching nor not touching. However, it should be known that in name, the refuter uses refutation to make the refuted a refuter. If the reasoning of touching and not touching is examined, then there is no refutation for either of these two. However, since it does not exclude the existence of refutation, it is necessary to acknowledge the existence of refutation of the other party in name, because it has been clearly stated that way. Moreover, they also believe that what is to be established can be established by reasoning. Just like what was quoted earlier, immediately after that it says: Just as you see the various differences on the orb of the sun, in the image you can also see being obscured by Rahu and so on. The sun and the image, although not touching or not touching, but relying on them, only a name will arise. Although not true, it can also establish the beauty of its own face. Know that just as that is existent, so it is here, the face of wisdom. For the reasoning that should be cultivated and can see the effect, even if it is separated from the correct reasoning, it can realize what is to be established. Just like the image, since it exists slightly, therefore touching or not touching the orb of the sun and arising, such distinctions are impossible in any case. However, just as when it appears as an image due to being close to the shape of dependent origination, it will determine the meaning that one wants to realize. Similarly, the refuter refutes what is to be refuted and the refuter with the refutation of emptiness of self-nature, and the reasoning that is empty of self-nature and separated from the correct reasoning establishes what is to be established. Moreover, it will not become contradictory to both, therefore know that one should not accuse one's own words with the same fault. This is how it is answered that the reasoning of turning back to prevent oneself is not allowed. But it was not said that there is no own tenet. Furthermore, for those who believe that cause and effect are established by self-nature, if one examines whether the cause touches or does not touch and produces the effect, then the fault of preventing will not fall on oneself, this is also because it is avoided by taking the reason of believing that there is no self-nature. But it is not avoided by saying that there is no own tenet. As it is said in the Commentary on the Entering the Middle Way: How do you ask why? Because both of these are like illusions, therefore, for me, it will not become a fault, the worldly things.