Tibetan
ས་སྟོང་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན། མངོན་སུམ་དང་དེས་ཡུལ་འཇལ་བ་ཡང་དངོས་པོའི་ནང་དུ་འདུས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་མེད་པ་ཡིན་པས་དེས་མི་འགོག་གོ་སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་དེ་ནི། རྩོད་ཟློག་ལས། རེ་ཞིག་དངོས་པོ་མངོན་སུམ་གྱིས། །དམིགས་ནས་ཟློག་པར་བྱེད་ཡིན་ན། །གང་གིས་དངོས་རྣམས་དམིགས་འགྱུར་བ། །མངོན་སུམ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་དེའི་ལན་ཡིན་ལ། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་ཟློག་པར་བྱེད་ན་ནི་རུང་ན། དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་དུ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའང་འདུས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚད་མས་དམིགས་པ་མེད་དོ། །མི་དམིགས་ན་འགོག་པར་ཡང་མི་འཐད་པས། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པའོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ནི་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ལ་ཡུན་རིང་པོས་ཀྱང་སུན་འབྱིན་བརྗོད་མི་ནུས་པར་བསྟན་ལ། ཁྱེད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུའང་མི་འདོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བས་ན། འདོད་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཁུངས་སུ་ཇི་ལྟར་རུང༌། འཇུག་འགྲེལ་ལས། གང་གི་ཕྱིར་བཏགས་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་འདི་མི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སུན་འབྱིན་པ་དང་ལན་སྨྲ་བས་དབུ་མ་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གླགས་མི་རྙེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལྷས། ཡོད་དང་མེད་དང༌། ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་དྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཁེགས་པའི་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་པར་འདོད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སུན་མི་ཕྱིན་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པས་ན། རང་ལུགས་མེད་པའི་ཁུངས་སུ་མི་རུང་ལ། ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གཉིས་སུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས། སྔར་མུ་བཞི་འགོག་པ་དང་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་སེལ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་གསུངས་པ་ནི་ལུང་དེའི་འགྲེལ་པར། གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཚེ། དེ་ལྟར་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ ངེས་པར་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཕྱོགས་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ལ་དངོས་པོར་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པ་ལ་བྱས་ན་དེ་མེད་པར་མཐོང་བས་ཉོན་མོངས་འགག་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བས་སོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་དངོས་པོ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པ་ལ་ཕྱོགས་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེའི་གོང་དུ་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་འདི་གཏིང་མ་དཔོགས་ཤིང་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། ངེས་པ་ཁོ་ནར། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་འབྱུང་བ་ཡི། །ལྟ་བ་མི་བཟད་མ་རུངས་འཛིན། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དངོས་པོ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུང་དེ་དག་གིས་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་མེད་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པས། རྩོད་ཟློག་དང་བཞི་བརྒྱ་པ་དྲངས་ནས་ཕྱོགས་གཞན་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དགག་བྱ་ལ་གཉིས་ལས། རང་བཞིན་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དགག་བྱ་ལ་བྱས་ན། དེ་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་མི་འགོག་པར་གསུངས་པ་མི་རིགས་པས། ཡུལ་ཅན་གྱི་དགག་བྱ་སྒྲོ་འདོགས་ལ་བྱའོ། །དེའི་ འགྲེལ་པར། འགོག་བྱེད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་མེད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དགག་བྱ་དང་འགོག་བྱེད་མེད་པ་ལ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་འདིས་འདི་བཀག་གོ །ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐུར་པ་བཏབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་མི་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་ཟློག་ལས། སྤྲུལ་པ་ཡིས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང༌། །སྒྱུ་མ་ཡི་ནི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་འགོག་བྱེད་ལྟར། །འགོག་པ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། གལ་ཏེ་འཛིན་དེ་རང་བཞིན་ཡོད། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འཛིན་པ་གང་ཞིག་བརྟེན་ནས་འབྱུང༌། །དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་འཛིན་པ་རང་བཞིན་ཡོད། །འཛིན་པ་དེ་ལ་སུ་ཡིས་བཟློག །ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཚུལ་དེ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཀླན་ཀ
Chinese
如果说地是空性的，那么现量以及它衡量对境也包含在事物之中，因此自性必须是空性的。如果这样想，因为它是没有的，所以它不会阻碍。那个论典是，《辩驳论》中说：‘暂时凭借现量，如果以对境而进行辩驳，以什么使事物成为对境，那个现量是不存在的。’这是对它的回答。它的解释中也说：‘如果你们凭借现量来衡量一切事物，并辩驳说一切事物都是空性的，那还可以。’但那也是不合理的。为什么呢？因为在一切事物之中，也包含了现量的量，因此是空性的。衡量事物的是什么，那也是空性的。因此，量没有衡量。如果不衡量，那么阻碍也是不合理的。因此，说一切事物都是空性的，那是不合理的。’因为这样说的缘故。四百论中说：‘有和无以及有无。’等等所说的是，在那的解释中说：显示了即使经过很长时间，也不能驳倒说空性的人。你们却说不想要空性，那么，怎么能成为什么都不想要的依据呢？入行论释中说：因为对于说安立存在的那些人来说，说二是不合理的，同样的原因，凭借二来进行驳斥和回答，对中观派来说，无论如何也找不到破绽。如圣天所说：‘有和无。’等等引用了四句。这样，对于认为破除了以自性成立的实有，而安立为假有的人们来说，说事物存在，是认为以自性成立；说事物不存在，是认为色等的事物的作用全部被破除。因为引用了这二者不能驳倒的知识，所以不能成为没有自宗的依据。而且，有无等观点也像说二的观点一样非常清楚。因此，就像以前在遮破四句和遣除说有无的方式时所说的那样。六十正理论中所说的是，在那部经的解释中说：当
English
If it is said that the ground is emptiness, then direct perception and its measurement of objects are also included within things, so by nature it must be empty. If one thinks that way, since it is non-existent, it will not obstruct. That treatise is, in the Refutation of Arguments: 'For a while, by direct perception of things, if one refutes by focusing on objects, by what do things become objects? That direct perception is non-existent.' This is the answer to that. In its commentary it also says: 'If you measure all things by direct perception and refute that all things are empty, then it is acceptable.' But that is also unreasonable. Why? Because within all things, the measure of direct perception is also included, therefore it is empty. What measures things is also empty. Therefore, the measure does not measure. If it does not measure, then obstruction is also unreasonable. Therefore, saying that all things are empty is unreasonable.' Because it is said that way. In the Four Hundred Verses it says: 'Existing and non-existing and existing-nonexisting.' And so on, what is said is, in its commentary it says: It shows that even after a long time, one cannot refute those who speak of emptiness. You say that you do not want emptiness, so how can it be the basis for wanting nothing? In the Entering the Middle Way Commentary it says: Because for those who say that things exist by imputation, it is unreasonable to speak of two, for the same reason, by relying on two to refute and answer, the Madhyamikas cannot find any fault in any way. As Aryadeva said: 'Existing and non-existing.' And so on, four lines are quoted. Thus, for those who believe that the real existence established by its own nature is refuted, and established as imputed existence, saying that things exist is believing that they are established by their own nature; saying that things do not exist is believing that the functions of things like form are all refuted. Because the knowledge that these two cannot be refuted is quoted, it cannot be the basis for not having one's own system. Moreover, views such as existence and non-existence are also very clear like the view of speaking of two. Therefore, it is as explained earlier in the context of refuting the four extremes and eliminating the way of speaking of existence and non-existence. What is said in the Sixty Stanza Reasoning is, in the commentary of that scripture it says: When
Chinese
如是，因无事物，故无自他之方，于彼时，如是见者之烦恼，必将止息。如是宣说无方之理由为无事物。然此乃以自相或自性立为事物，若以作用而立，则与见彼无而说烦恼止息相违。故谓以自性承许事物之无方，乃为无方。如彼经文之前，《六十正理论释》中云：“何者于此缘起之法性，不作甚深思择，而于诸事物之自相作意者，若彼等有事物之承许，则定唯有贪嗔生起，执持不悦意之见，由此生起诤论。”故谓于事物施设自相，乃为承许事物。故彼等经文非谓中观派无自宗，故引诤返及《四百论》而谓无承许他宗。如《明句论》所说之义，应如是知。 “因无应破，故我亦不破任何。”如是所说，于应破有二，若谓于施设自性有之所破，以彼无为理由而不破，则不应理，故应以有境之应破施设为之。于彼释中云：“亦无能破。”故谓彼二无者，乃谓于以自相成立之应破与能破无者，执彼如是有，而汝以是破是，如是汝作诽谤。非谓彼二不许如幻，如《诤返论》中云：“化人以化人，幻师以幻人，如幻以幻遮，此遮亦如是。”又云：“若执彼有自性，则不生于依赖，何执生于依赖，彼岂非空性耶？若执彼有自性，谁能遮彼执？余者亦如是，故不应责难。”
English
Thus, because there are no things, there is no possibility of self and other sides. At that time, the afflictions of those who see in this way will surely cease. Thus, the reason for the absence of sides is stated as the absence of things. However, this is established as things by their own characteristics or own nature. If it is established by function, it contradicts the statement that afflictions cease by seeing that it is absent. Therefore, it is said that the absence of sides that acknowledges things by their own nature is the absence of sides. As before that scripture, in the commentary on the "Sixty Stanzas of Reasoning": "Those who do not deeply contemplate this nature of dependent arising, and who conceive of the own characteristics of things, if they have an acceptance of things, then there will definitely only be the arising of attachment and hatred, holding unpleasant views, and disputes will arise from this." Therefore, it is said that imposing own characteristics on things is the acceptance of things. Therefore, those scriptures do not mean that the Madhyamika school has no self-established system, so it is not the case that they do not accept other systems by quoting the "Refutation of Arguments" and the "Four Hundred Verses." The meaning of what is said in the "Clear Words" should be understood as such. "Because there is nothing to be refuted, I also do not refute anything." As it is said, there are two things to be refuted. If it is said that the object of refutation is the imputation of inherent existence, and it is not refuted because of its absence, then it is unreasonable. Therefore, it should be taken as the object of refutation of the subject. In that commentary, it is said: "There is also no refuter." Therefore, saying that these two are absent means that for those who have no object of refutation and no refuter established by their own characteristics, you have grasped them as such, and you refute this with this, and thus you make slander. It is not that these two are not accepted as illusory, as in the "Refutation of Arguments": "An emanation is refuted by an emanation, a magician by a magical person, as illusion refutes illusion, this refutation is also the same." And also: "If that grasping has inherent existence, then it will not arise dependently, what grasping arises dependently, is that not emptiness? If grasping has inherent existence, who can refute that grasping? The rest are also the same, therefore there should be no blame."