Tibetan
་དཔེ་ཡང་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་དང་། དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་དེ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་སྦྱོར་བའི་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་རྒོལ་ལ་བསྐྱེད་པར་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་ལ་སྡང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་རང་རྒྱུད་འགོག་པའི་ངལ་བས་ཅི་བྱ་སྙམ་ན། དེ་ལ་དམ་བཅའ་དང་ཕྱོགས་མེད་པར་བཤད་པའང་ཁྱེད་ཅག་གིས་དྲངས་པ་ལྟར་ཡང་ཡོད་ལ། ཁས་བླངས་བཞག་དགོས་པ་ཡང་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་ཡོད་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་དྲངས་ནས་ཕྱོགས་མེད་པར་བསྒྲུབ་ག་ལ་ནུས། འོན་ཀྱང་རང་ བཞིན་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ཡོད་ན་རང་རྒྱུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོགས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་བདེན་པ་ཞིག་སྟེ། འདི་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དཀའ་གནས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ལན་ནི་རང་ལུགས་འཇོག་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྩོད་ཟློག་ལས་དམ་བཅའ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དབུ་མ་པས་སྨྲས་པ་ལ། དངོས་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་དམ་འཆའ་བའི་ཚིག་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་མི་འཐད་ལ། རང་བཞིན་མེད་ན་རང་བཞིན་ཡོད་པ་འགོག་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བརྩད་པ་ལས་འཕྲོས་པ་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་སྔར་རྩོད་ཟློག་རྩ་འགྲེལ་དྲངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དམ་བཅའ་ཡོད་མེད་ནི་སྤྱིར་ཡོད་མེད་རྩོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་རྩོད་པ་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་བའི་དམ་བཅས་པའི་ཚིག་དེ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་དམ་བཅས་པ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་ངེད་ལ་ཡོད་ནའང༌། ངེད་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པས་སྐྱོན་དེ་ང་ལ་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། དམ་བཅའ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་འགའ་ ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་གསུངས་པ༌ཡང༌། སྔར་ཚིག་གསལ་གྱི་ལུང་དྲངས་པ་ལྟར་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དམིགས་བྱ་དང་དམིགས་བྱེད་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། རྟེན་འབྱུང་གི་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁོའི་བསམ་པ་ལ། དངོས་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ནས་འགོག་ན་འཐད་ནའང༌། དབུ་མ་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི
Chinese
也需要典范。像这样，如果想要依靠作为周遍和法相之理的因，以及由其所要成立的立宗，和以了悟它的比量结合的言语，来在外敌心中生起（定解），那么，在那时仅仅是憎恨自续这个名称而已，想着用阻止自续的辛劳做什么呢？对此，如你们所引用的那样，也有说没有立宗和无宗派的说法，也有很多说必须安立承诺，仅仅引用那些怎么能够成立无宗派呢？然而，生起如果有自性空的立宗，就会变成自续派的怀疑，是非常真实的，因为这似乎是非常微细的难点。对此的回答将在确立自宗的时候讲述。关于在《诤返论》中说没有立宗，是因为中观派说事物没有自性，实事师辩驳说，如果像这样立宗的词句有自性，那么一切事物都没有自性就不合理，如果没有自性就不能遮止有自性，这是从辩论中引申出来的。对于没有自性的事物，进行破立的行为也是合理的，就像之前引用的《诤返论》的根本和注释一样。因此，有无立宗并不是争论一般有无，而是争论立宗“一切事物都没有自性”的词句是否有自性。如果承认像这样立宗的词句有自性，我们就有和立宗一切事物都没有自性相违的过失，但我们不这样认为，所以那个过失我没有，这是这个意思。所以，不能作为没有立宗的理由，因为无自性和没有二者差别非常大。如果说“如果现量等”，等等所说的现量等什么也不缘，也是像之前引用的《明句论》的教证一样，是说在量和所量上，没有以自性成立的所缘和能缘，而不是说缘起的量和所量没有。还有，他的想法是，如果事物的自相由现量成立后再遮止才合理，但是中观派认为一切事物都是自性
English
Exemplification is also needed. Thus, if one wishes to generate (conviction) in the mind of an external opponent by relying on the reason that is the nature of the subject and pervasion, as well as the proposition to be established by it, and the words that combine the inference that realizes it, then, at that time, it is merely hating the name of Svatantrika, and what is the use of the labor of preventing Svatantrika? Regarding this, as you have cited, there are also statements saying there is no proposition and no sectarianism, and there are also many statements saying that a commitment must be established, how can one establish non-sectarianism by citing only those? However, the doubt that if there is a proposition of emptiness of inherent existence, it will become a Svatantrika, is very true, because this seems to be a very subtle difficulty. The answer to this will be explained when establishing one's own system. The reason why it is said in the Vigrahavyavartani that there is no proposition is because when the Madhyamika says that things do not have inherent existence, the realist argues that if the words of such a proposition have inherent existence, then it is unreasonable that all things do not have inherent existence, and if it does not have inherent existence, it cannot negate having inherent existence, this is derived from the debate. It is also reasonable to perform the actions of refutation and establishment for things that do not have inherent existence, just like the root and commentary of the Vigrahavyavartani cited earlier. Therefore, the existence or non-existence of a proposition is not a dispute about general existence or non-existence, but a dispute about whether the words of the proposition "all things do not have inherent existence" have inherent existence. If one admits that the words of such a proposition have inherent existence, we would have the fault of contradicting the proposition that all things do not have inherent existence, but we do not think so, so I do not have that fault, that is the meaning. Therefore, it cannot be used as a reason for not having a proposition, because the difference between non-inherent existence and non-existence is very large. If it is said that "if manifest, etc.", etc., also say that manifest, etc. do not apprehend anything, it is also like the quote from the Prasannapada cited earlier, it is saying that on valid cognition and the object to be cognized, there is no object to be apprehended and apprehending subject that are established by their own nature, but it is not saying that the valid cognition and the object to be cognized of dependent origination do not exist. Also, his idea is that it is reasonable to negate the own-character of things after it has been established by manifest cognition, but the Madhyamika thinks that all things are inherently existent.