Tibetan
་ལེགས་པར་ངོས་མ་ཟིན་པས། རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕར་ལ་བཀག་པ་ན། ཚུར་ལ་བཟློག་པའི་ཚེ་རང་གི་ལུགས་ལའང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཚུངས་པར་འཇུག་པར་མཐོང་སྟེ། རང་གི་ལུགས་བཞག་ན་སྐྱོན་སྤོང་ཡེ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་དབང་ཕྱུག་དང་ཡོད་མེད་འདྲ་བར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་དབུ་མ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དགག་པའང་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དབུ་མ་པ་ལ་ཁས་ལེན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པས་ནི་དབུ་མ་ཞེས་པ་གང་དང་ལྡན་ན་དབུ་མ་པར་འཇོག་པ་ཁས་བླང་དགོས་པས། དོན་དམ་པར་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་རྟོགས་པ་འདོད་དགོས་པས་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་དེ་གཉིས་ཀྱི་ལྡོག་ཕྱོགས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདོད་པའི་སྨྲ་བ་ངན་པ་བཀག་ནས་བཞག་དགོས་པས། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་དང་། རང་གིས་རྟོགས་པ་ལྟར་གཞན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་དབུ་མ་པའི་ངག་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་ཀླན་ཀ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ ལུགས་འདི་ནི་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་མཁས་པ་དབུ་མ་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ལུགས་རང་གིས་འཇོག་མ་ཤེས་ནའང་། དེ་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་མི་གདབ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རིགས་པ་ཁས་བླངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་ངན་གྱི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པ་ལ་ཁོངས་གཟོ་བའི་བློ་གྲོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དབུ་མ་པའི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་ནས་འགལ་འདུ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་ཡི་བསྙོན་འདིངས་པ་ལ་རེ་བར་མི་བྱའོ། །ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་ཅིང་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་འགལ་བར་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་པ་དང་། རང་གི་ཕྱོགས་རགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་དང་འགལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་བླུན་པས་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དག་མ་མཐོང་བ། ཁྱོད་ནི་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ནི། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་གསུངས་པའི་དབུ་མ་པའི་ལུགས་དོན་དམ་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚད་མ་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ལམ་ནས་འོངས་པའི་རྣམ་གཞག་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་པས་ཆེས་དག་ཅིང་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་བཞག་པས་ཆོག་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་དབུ་མ་པ་ལ་རང་གི་ལུགས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་ན།
Chinese
因为没有很好地认识到，所以当用遮止自性的理证来遮止对方时，反过来遮止时，也会同样适用于自己的宗派，可见，如果坚持自己的宗派，却完全不知道如何避免过失，那么轮回和涅槃的一切缘起，就都变得像自在天和有无一样了。因此，这是对中观派的诽谤，而且非常低劣，对此的驳斥以前已经讲过很多了。以中观派有无承认来分析，就必须承认具备什么才被安立为中观派，因此，必须想要证悟胜义中连微尘许也不成立，世俗中一切如幻的缘起之义，所以有应该承认的。而且，也必须遮止并安立与那二者相违背的、认为胜义中存在而世俗中不存在的恶劣说法。因此，有证悟遮破和安立之义的量，并且为了指示自己所证悟的、如实无谬的宗派，以及因为对这些进行辨别安立时，反驳者们也没有任何与法相符的责难，所以此宗派是最为清净的。这样一来，即使自己不善于安立贤善中观派的无过失宗派，也不要诽谤说没有，仅仅是承认缘起之理，就能断除一切恶见之网，对于那些具有辨别智慧的人来说，应该对中观派的宗派进行辨别安立，使其远离一切矛盾，不要寄希望于狡辩。在《明句论》中也说：“这样，我们的宗派最为清净，并且与一切安立都不相违地存在，而自己的宗派粗糙且非常接近，充满过失，对于那些与这些相违背的极其愚蠢的人来说，没有看到过失和功德是如何存在的，你就是自己的过失。”等等，如前所引，所说的中观派的宗派，是从确定胜义谛的量和世俗谛的量的途径而来的安立，因为无可挑剔，所以最为清净，并且应该确信，安立一切轮回和涅槃的安立就足够了。如果不是这样，那么说中观派没有自己的宗派，如果无可挑剔的话，
English
Because it is not well recognized, when the reasoning that refutes self-nature is used to refute the other party, when refuting back, it will also apply to one's own school in the same way. It can be seen that if one insists on one's own school but does not know how to avoid faults at all, then all the dependent origination of samsara and nirvana will become like Ishvara and existence and non-existence. Therefore, this is a slander against the Madhyamaka school and is very inferior, and this refutation has been discussed many times before. By analyzing whether the Madhyamaka school has acceptance or not, it must be admitted that one must accept what one is qualified with to be established as a Madhyamaka. Therefore, one must want to realize that not even a particle is established in the ultimate truth, and that everything in the conventional truth is like an illusion of dependent origination, so there is something to be accepted. Moreover, it is also necessary to refute and establish the evil statement that contradicts those two, which is to believe that it exists in the ultimate truth and does not exist in the conventional truth. Therefore, there is a valid cognition that realizes the meaning of refutation and establishment, and in order to indicate one's own realized, truthful and unerring school, and because when these are distinguished and established, the opponents do not have any accusations that are in accordance with the Dharma, so this school is the most pure. In this way, even if one is not good at establishing the faultless school of the wise Madhyamaka, one should not slander that it does not exist, but merely admitting the reason of dependent origination can cut off all the nets of evil views. For those who have the wisdom to discern, they should distinguish and establish the school of the Madhyamaka, making it free from all contradictions, and should not rely on sophistry. In the Clear Words, it is also said: "In this way, our school is the most pure and exists without contradicting all establishments, and one's own school is rough and very close, full of faults, and for those who are extremely foolish who contradict these, they have not seen how faults and merits exist, you are your own faults." Etc., as quoted before, the school of the Madhyamaka that is said, is the establishment that comes from the path of the valid cognition that determines the ultimate truth and the valid cognition of the conventional truth, because it is impeccable, it is the most pure, and one should be convinced that it is enough to establish all the establishments of samsara and nirvana. If it is not like this, then saying that the Madhyamaka does not have its own school, if it is impeccable,
Tibetan
ཚིག་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྫུན་གྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་ཡང་སུན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འབྱིན་པར་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ཐམས་ཅད་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁས་ལེན་མེད་ པར་སྨྲས་པ་ལ་ཁས་ལེན་ཡོད་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་སྐྱོན་དགལ་དུ་མེད་དེ་ཅི་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་རྫུན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལའང་ཚིག་ཐམས་ཅད་རྫུན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པས་ཚིག་དེ་ཉིད་བདེན་ཚིག་ཡིན་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་པས། རང་ཚིག་གི་འགལ་བ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་བདག་འགའ་དངོས་པོར་འགྲུབ་འགྱུར་ན། །སེམས་ལྟར་གྲུབ་དངོས་བརྗོད་དུ་མེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་གནས་མ་བུ་པས་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྫས་ཡོད་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཡང་། རྫས་ཡོད་ཡིན་ན་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་སྨྲ་དགོས་ཀྱི། དེ་དག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མི་འཐད་ཅེས་སུན་འབྱིན་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲས་པ་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་རུང་དུ་བརྗོད་དུ་ཡོད་དགོས་སོ།།ཞེས་པའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་བཏབ་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་ཅེས་སྨྲ་ན་ཕུང་པོ་དང༌དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་འགལ་བས་དེ་དག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་མི་འཐད་པས་དཔྱད་པ་དེ་འཇུག་གོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། ཅི་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན་ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་པའང་ཞེ་བས་སྨྲ་མི་རུང་བར་ཀུན་ནས་མཚུངས་སོ། །ཁོ་བོ་ལ་ནོར་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་ནོར་མེད་པའི་ནོར་དེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་པ་དང༌། ཁོ་བོ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱང་མཚུངས་སོ་ཟེར་བ་ནི། ཕྱོགས་སྔ་མ་མ༌གོ་བར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཁས་ལེན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཁས་ལེན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞིག་སྨྲས་སྙམ་ན། ཁས་ལེན་མེད་དོ་ཞེས་ཞེ་བས་སྨྲ་བ་དེས་ཁས་ལེན་མེད་པར་ཁས་བླང་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་པས། རང་ཚིག་གི་བསལ་བ་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེ་འདྲ་བ་དེ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་མིན་ན་ནི་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལ་སོགས་པའི་ལུང་དྲངས་ནས་བསྒྲུབ་པ་འགལ་ཞིང་། ཟླ་གྲགས་ཀྱི་ལུགས་སུ་ཡང་བཞག་ཏུ་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་པ་གཞན་གྱི་ལུགས་སུའང་མི་རུང་བས་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ
Chinese
凡所说之语，皆为虚妄之语。对于此，亦将无法提出丝毫反驳，因一切理由皆相同之故。若对无承诺之语作有承诺之辩论，则不可行。因此，无法强加过失，亦不能说因未作任何承诺之故。若如是，则说一切语皆虚妄时，亦无法对说一切语皆虚妄之语本身是否为真实之语作辩论。因此，无法指出自语之矛盾。入中论云：‘若谓有我实物成，如心成实不可说。’如是，正量部主张不可说蕴与我为一或为异之实有我时，亦无法反驳说，若为实有，则应说与蕴为一或为异，不可说彼等是不合理的。因我等回答说，对我等所说之不可说为彼或为异之实有我，作应可说为彼或为异之辩论是不可行的，故已足够。若说，若说人为实有，则与蕴及彼或异相违，因此，不可说彼等是不合理的，故该辩论是适用的。则若不作任何承诺，则亦同样不能以沉默来说无承诺。若说我说无财，则请给我那无财之财。若我说我无承诺，则说那无承诺本身即是承诺，此二者亦是相同的。此乃未理解前者而说。如此，我等不说无承诺本身即是承诺。那么，会说什么呢？心想，以沉默说无承诺，乃显示必须承诺无承诺，因此，无法避免自语之矛盾。若汝所说之语非中观宗之理，则引用圣父子等之教证来成立是相违的，亦不能安立为月称之宗派，于其他佛教徒之宗派中亦不容许，故将成为此法之外道。中观
English
Whatever is said is a false statement. There will be no way to refute this, because all the reasons are the same. If one argues about having a commitment when speaking without a commitment, it is not feasible. Therefore, one cannot impose a fault, nor can one say that because no commitment has been made. If so, when saying that all words are false, one cannot argue whether the statement that all words are false is true. Therefore, one cannot point out the contradiction of one's own words. The Introduction says: 'If one claims that the self is established as a real entity, like the mind, it cannot be said to be established as real.' Thus, when the Sthavira school claims that the self, which cannot be said to be either one with or different from the aggregates, exists as a real entity, one cannot refute it by saying that if it is real, it should be said to be either one with or different from the aggregates, and it is unreasonable to say that it cannot be said to be those. Because we can answer that it is sufficient to say that it is not feasible to argue that what we say is a real self that cannot be said to be that or different, it should be possible to say that it is that or different. If one says that if one says that a person exists as a real entity, it is contradictory to say that it is not the same as or different from the aggregates, therefore, it is unreasonable to say that it cannot be said to be those, so that argument applies. Then, if one does not make any commitment, it is equally impossible to say that there is no commitment in silence. If one says that I have no wealth, then please give me that wealth without wealth. If I say that I have no commitment, then saying that the absence of commitment itself is a commitment, these two are also the same. This is speaking without understanding the former. Thus, we do not say that the absence of commitment itself is a commitment. So, what would one say? Thinking that speaking of no commitment in silence shows that one must commit to no commitment, therefore, one cannot avoid the contradiction of one's own words. If what you say is not in accordance with the Madhyamaka school, then it is contradictory to establish it by quoting the scriptures of the Holy Father and Sons, and it cannot be established as the school of Chandrakirti, nor is it allowed in the schools of other Buddhists, so it will become an outsider to this Dharma. Madhyamaka