Tibetan
་པར་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་དེ་རང་རྒྱུད་པའི་མདོ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའམ། དེ་བཞིན་དུ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་རྣམས་ནས་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་སྣང་ངོ་། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། གནས་པའམ་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་མེད་དམ། །དམན་པའམ་མཉམ་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་སྙད་དབང་གིས། །གསུངས་ཀྱི་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། བདག་དང་བདག་གིར་ཡོད་ཅེས་པ། །འདི་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། གང་གི་ས་བོན་བརྫུན་པ་དེའི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་དང༌། དེ་བཞིན་སྒྱུ་འདྲའི་འཇིག་རྟེན་ལ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཉིད་སྣང་ཡང༌། །དམ་པའི་དོན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། །འཇིག་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དོན་དམ་པ་དང་བདེན་པ་དང་ཡང་དག་པ་དགག་བྱ་ལ་སྦྱར་ནས་གསུངས་པ་མང་ལ། དེ་དག་མ་སྦྱར་བའི་ཚེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །བུད་དྷ་པཱ་ལི་ ཏ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་གིས་བུམ་པ་ཡོད་དོ་སབ་མ་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བུམ་པ་ཆག་གོ་སབ་མ་ཚིག་གོ་ཞེས་དེ་དག་མི་རྟག་པར་ཡང་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་བསམ་པ་བརྩམ་པ་དེའི་ཚེ་ནི་བུམ་པ་དང་སབ་མ་དག་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མི་འཐད་ན་དེ་དག་ཆག་པ་དང་ཚིག་པ་ལྟ་འཐད་པར་ག་ལ་འགྱུར། གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བགྲེས་སོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་མི་རྟག་པར་ཡང་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དོན་དམ་པ་བསམ་པ་དེའི་ཚེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་མི་འཐད་ན་བགྲེས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལྟ་འཐད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བ་ཙམ་འགོག་པ་མིན་པར་གསུངས་ཏེ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྣམ་པ་གང་དུ་གཟུགས་བརྙན་དམིགས་པ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་བརྫུན་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་དམིགས་བཞིན་པ་དེ་མ་སྐྱེས་པར་ཁོ་བོ་ཅག་མི་སྨྲའོ། །འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་གང་དུ་དེ་འབྱུང་བ་མེད་པར་རྣམ་པར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་དུ་དེ་མ་སྐྱེས་པར་སྨྲའོ། །དེ་བདག་ཉི
Chinese
那么，是否说《入中论》的解释中所说的是自续部的经？同样，在究竟意义的经中，附加胜义的差别的情况似乎非常多。《七十空性论》中也说：“住或生灭有无，劣或等或有差别，佛以世间名言力，说非以真实力。”又，《宝鬘论》中说：“说有我与我所，此非胜义谛。”又，“其种子虚假，彼之生岂有真实？”又，“如是幻化的世间，虽现生与灭，然胜义中，生与灭实无有。”像这样，很多地方都将胜义、真实和正确附加在所破之上来说明。即使不附加这些，也附加了没有以自性、自体和自相成立的差别，这种情况也非常多。佛护论师也说：“诸佛说正法，真实依二谛，世间世俗谛，及胜义谛。”因此，对于世间的世俗谛，说瓶子存在、沙玛存在，同样也说瓶子破了、沙玛烧了，也说这些是无常的。当开始思考这些的时候，如果瓶子和沙玛依靠而安立是不合理的，那么它们破和烧怎么会合理呢？另外，如来也以世间的世俗谛的力量，说如来老了，如来入灭了，也说这些是无常的。当思考胜义谛的时候，如果如来本身都不合理，那么老和入灭又怎么会合理呢？这样说道。论师月称也说，遮止的是真实的生，而不是仅仅遮止生。在《六十正理论释》中说：“对于以何种方式缘起而生的影像，仅仅是虚假的，我们不说它没有生。然而，在何处安立它没有生，就在那里说它没有生。那自性
English
So, is what is said in the commentary on the Entering the Middle Way said to be the sutra of the Svatantrika school? Similarly, it seems that there are very many instances in the sutras of definitive meaning where the distinction of ultimate meaning is added. In the Seventy Stanzas on Emptiness, it also says: "Whether abiding or arising, ceasing, existing, or not, inferior, equal, or distinguished, the Buddha speaks by the power of worldly convention, not by the power of truth." Also, in the Ratnavali, it says: "To say 'I' and 'mine' exist, this is not the ultimate truth." Also, "If its seed is false, how can its arising be true?" Also, "Likewise, in the illusory world, although arising and ceasing appear, in the ultimate sense, arising and ceasing do not exist." Like this, there are many places where ultimate truth, truth, and correctness are added to what is to be refuted to explain. Even when these are not added, the distinction of not being established by its own essence, own nature, and own characteristics is added very often. Buddhapalita also said: "The Buddhas teach the Dharma, truly relying on two truths, the worldly conventional truth, and the truth of ultimate meaning." Therefore, for the worldly conventional truth, saying that a pot exists, a sabma exists, similarly, it is also said that the pot is broken, the sabma is burned, and it is also said that these are impermanent. When one begins to think about these, if it is unreasonable for the pot and sabma to be established in dependence, then how can it be reasonable for them to be broken and burned? Furthermore, the Tathagata also says, by the power of worldly conventional truth, that the Tathagata is old, the Tathagata has passed away, and it is also said that these are impermanent. When thinking about the ultimate truth, if the Tathagata himself is unreasonable, then how can old age and passing away be reasonable? So it is said. Acharya Chandrakirti also said that what is being negated is true arising, not merely negating arising. In the Commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning, it says: "In whatever way an image arises in dependence on conditions, which is merely false, we do not say that it has not arisen. However, in whatever place it is established that it does not arise, there we say that it has not arisen. That nature