Tibetan
་འཛིན་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གང་ཟག་རང་བཞིན་ཡོད་པ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་གསུངས་པས། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དུ་འདོད་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་འཇིག་ལྟས་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་འཇིག་ལྟའི་བདག་འཛིན་ལ་ཇི་འདྲ་ཞིག་དགོས་སྙམ་ན། འཇིག་ལྟ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ལ་མང་པོས་བཀུར་བའི་སྡེ་པ་འགའ་ཞིག༌གིས་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྟར་ངེས་པ་མི་སྣང་ཡང༌། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ནི། འཇུག་པར་ཕུང་པོ་དམིགས་པ་ཡིན་པ་བཀག་ཅིང་འགྲེལ་པར་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་དམིགས་པར་གསུངས་པས། ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པར་མི་བྱེད་ཀྱི༌གང་ཟག་ཙམ་ཞིག་དམིགས་པའོ། །དེ་ཡང་ངའོ་སྙམ་པའི་འཛིན་པ་སྐྱེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ཅིག་དགོས་པས་རྒྱུད་གཞན་གྱི་གང་ཟག་ནི་དམིགས་ པ་མ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ང་དང་ང་ཡི་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པ། ཞེས་གསུངས་པས། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པ་མིན་གྱི། ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །ཡང་འཇུག་འགྲེལ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཁོ་ན་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བདག་གི་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་སྤོང་བར་འགྱུར་བས། ཞེས་དམིགས་པར་གྱུར་པའི་བདག་དེའི་བདག་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པས་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བར་གསུངས་པས་ཤེས་རབ་དེའི་ལྡོག་ཕྱོགས་འཛིན་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ཡིན་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའོ། །ང་ཡིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་ཡང་དེས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ང་དང་ངའིའོ་སྙམ་དུ་མི་འཛིན་པའི་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་ལ་བདག་ཏུ་བཞག་པ་དང་ངའོ་སྙམ་པ་ཙམ་གྱི་བློའི་ཡུལ་ལ་བདག་ཏུ་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་པས་མི་འགོག་གོ །དེས་ནི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་པ་མི་འགོག་པར་སྟོན་གྱི། དེའི་རྣམ་པའི་འཛིན་སྟངས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་ ང་ཡིན་པས་དེ་མི་འགོག་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་སྒྲ་མི་འགོག་ཀྱང་དེའི་ཞེན་ཡུལ་སྒྲ་རྟག་པ་འགོག་པ་མི་འགལ
Chinese
执着是如前所说，认为有自性的人是人我。因此，必须承许为人我执。然而，执着人我不遍于坏聚见。那么，坏聚见的我执需要怎样呢？对于坏聚见遍计的我执，虽然不一定像某些受到很多人尊敬的宗派执着蕴为我那样。但是，对于坏聚见俱生，在《入行论》中遮止了以蕴为对境，并且在注释中说以依于名言安立的我为对境。因此，不是以蕴为对境，而是仅仅以人作为对境。而且，需要成为生起“我”之执着的基础的人，因此，其他相续的人不是对境。对于那个对境，以何种方式执着呢？《入行论释》中说：“对于坏聚见，就是进入到如我与我的念头那样的状态。”因此，不是仅仅执着为以自相成立的自性有，而是需要执着为“我”的想法。又，《入行论释》中说：“唯一应当断除的是坏聚见，而且，那也是从通达我的无我性而断除。”因此，通过了悟作为对境的那个我的无我性，即无自性，以与执着方式相违的方式来断除，因此需要执着那个智慧的相违品。那也是执着人以自己的体性而成立，因此是执着为以自相成立的我。执着我的坏聚见也应由此类推而知。不执着为我与我的，执着人实有，这是迷于人我的无明，因此不会变成烦恼。这样一来，在以自己的体性成立的自性上安立为我，以及仅仅以“我”的想法作为心识的对境而执着为我，在这二者中，前者是理智的破斥对象，后者是名言中允许的，因此不遮破。因此，这表明不遮破俱生坏聚见的对境，但是，它的执着方式是以自己的体性成立的我，因此不是不遮破它。例如，执着声常的对境声不遮破，但是遮破它的耽著境声常，这并不矛盾。
English
Attachment is, as previously stated, considering a person with inherent existence as the self of a person. Therefore, it must be accepted as the attachment to the self of a person. However, attachment to the self of a person does not pervade the view of the aggregates. So, what kind of attachment to the self is needed for the view of the aggregates? For the conceptually imputed view of the aggregates, although it is not necessarily like some sects revered by many who hold the aggregates as the self. However, for the innate view of the aggregates, in the "Entering the Middle Way," it is prohibited to take the aggregates as the object, and in the commentary, it is said that the self imputed based on convention is taken as the object. Therefore, it is not taking the aggregates as the object, but merely taking a person as the object. Moreover, it is necessary to have a person who is the basis for the arising of the attachment of "I," so a person from another continuum is not the object. What is the manner of attachment to that object? The commentary on "Entering the Middle Way" says, "For the view of the aggregates, it is entering into a state such as the thought of 'I' and 'mine.'" Therefore, it is not merely attaching to inherent existence established by its own character, but it is necessary to have an attachment of the thought of "I." Also, the commentary on "Entering the Middle Way" says, "Only the view of the aggregates should be abandoned, and that is abandoned from understanding the selflessness of the self." Therefore, by realizing the selflessness of that self, which is the object, i.e., the lack of inherent existence, it is abandoned in a way that contradicts the manner of attachment, so it is necessary to attach to the opposite of that wisdom. That is also attaching to a person as established by their own entity, so it is attaching to the "I" established by its own character. The view of the aggregates that attaches to "mine" should also be understood by analogy. Holding a person as substantially existent without holding them as "I" and "mine" is ignorance that is deluded about the self of a person, so it will not become an affliction. Thus, between establishing as the self mere inherent existence established by its own entity and taking the object of the mind of merely the thought of "I" as the self, the former is the object of refutation by reasoning, while the latter is accepted in convention, so it is not refuted. Therefore, this shows that it does not refute the object of the innate view of the aggregates, but its manner of attachment is the "I" established by its own entity, so it is not that it does not refute it. For example, the object of the attachment to sound as permanent, sound, is not refuted, but it is not contradictory to refute its object of clinging, sound as permanent.