Tibetan
ར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་གཏི་མུག་དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་སྒྲོ་འདོགས་པའི་བློ་ནི་འདིར་མ་རིག་པ་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོས་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ། ཉོན་ མོངས་པ་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། འཁོར་བར་འཇུག་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགགས་པ་ལས་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། སྲིད་པའི་ས་བོན་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ཡུལ་རྣམས་དེ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བས་ཆགས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྲིད་པའི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྡོག་པ་ལས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་གི །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་བདེན་འཛིན་ཞེས་པའང་ཡིན་ཏེ། ལུས་ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །གཏི་མུག་བཅོམ་པས་བཅོམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པའི་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གཏི་མུག་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་བདེན་པར་རྟོག་པ་ལས་རྨོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དངོས་པོ་བདེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོར་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ན། འཇུག་པ་དང་ཚིག་གསལ་དུ་འཇིག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བཤད་པ་མི་འཐད་དེ། གཙོ་བོའི་རྒྱུ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་རིག་པ་དང་འཇིག་ལྟའི་བཞེད་ཚུལ་སློབ་ དཔོན་གཞན་གྱི་བཞེད་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པས། འདིར་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་བཞེད་པ་ནི། དབུ་མ་པ་གཞན་རྣམས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བཞེད་པའི་དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ནི་མ་རིག་པར་བཞེད་ལ། དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཞེད་དེ། སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་བཤད་ཅིང༌། འཇུག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། འདིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལྟ་བ་ལ་རྨོངས་པར་བྱེད་པས་ན་གཏི་མུག་སྟེ། མ་རིག༌པ་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ། རང་བཞིན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པ
Chinese
是诸佛所说。那么，愚痴是什么样的呢？认为内外诸法以自性成立，执著于此种自性的心，即是此处的无明。在《四百论》的注释中说：‘识以事物自身的体性特别地执著，由于烦恼性的无知，对事物具有贪著，并且成为进入轮回的种子，当一切都止息时，轮回便会止息。’为了说明这一点而说：‘存在的种子是识，诸境是它的行境。若见境无我，存在的种子便会止息。’如前所说，以不见境的自性，贪著之因的识，成为存在的种子，当一切都止息时，声闻、独觉以及获得不生法忍的菩萨们，轮回便会止息。’这样说了。那也就是所谓的‘真执’。如身体对身体的支配一样，愚痴遍在于一切，因此，一切烦恼也都是因愚痴被摧毁而被摧毁的。’在《四百论》的注释中说：‘愚痴是因为对它们如何真实地思虑而产生的迷惑，因此，它会强烈地执著事物真实的自性。’如此，如果无明是轮回的根本，那么在《入行论》和《明句论》中说我见是轮回的根本就不合理了，因为没有两个主要的因。如果这样问，关于无明和我见的观点，其他论师的观点已经在中士道的章节中讲过了。这里，论师月称的观点是：其他中观派认为的所知障，即执著事物为真实，这被认为是无明。而且，这也被认为是烦恼性的无明。如前所引，《四百论》的注释中说它是烦恼性的，而且在《入行论》的注释中也说：‘因为这使众生对事物如何存在的见解感到迷惑，所以是愚痴。’无明执著事物本不存在的自性，遮蔽了对自性的见解。
English
So say the Buddhas. Now, what is this ignorance like? The mind that clings to the belief that inner and outer phenomena are established by their own characteristics, and imputes such a nature, is ignorance here. In the commentary on the Four Hundred, it says: 'Consciousness particularly clings to the nature of things themselves. Due to the ignorance of afflictions, it is attached to things and becomes the seed for entering samsara. When all of this ceases, samsara will cease.' To explain this, it is said: 'The seed of existence is consciousness, and objects are its field of activity. If one sees the selflessness of objects, the seed of existence will cease.' As explained before, by seeing the lack of inherent nature in objects, the cause of attachment, consciousness, which has become the seed of existence, when all of this ceases, samsara will cease for the Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas who have attained forbearance of the unborn Dharma.' So it is said. That is also called 'truth-grasping.' 'Just as the body has dominion over the body, ignorance pervades all. Therefore, all afflictions are destroyed by destroying ignorance.' In the commentary on the Four Hundred, it says: 'Ignorance is confusion arising from contemplating how things are truly. Therefore, it strongly clings to the true nature of things.' Thus, if ignorance is the root of samsara, then it is not reasonable to say in the Engaging in the Bodhisattva Deeds and the Clear Words that the view of self is the root of samsara, because there are not two main causes. If you ask this, the views on ignorance and the view of self, the views of other teachers have already been explained in the section on the intermediate being. Here, the view of the teacher Chandrakirti is: what other Madhyamikas consider to be the obscuration of knowledge, namely, clinging to things as true, is considered to be ignorance. Moreover, this is also considered to be afflictive ignorance. As quoted earlier, the commentary on the Four Hundred says that it is afflictive, and in the commentary on the Engaging in the Bodhisattva Deeds, it also says: 'Because this confuses beings about the view of how things exist, it is ignorance.' Ignorance clings to the non-existent nature of things, obscuring the view of self.
Tibetan
འི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་ན་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གིས་ཡོངས་སུ་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་པོར་བཤད་པས་ན་ཉོན་མོངས་ཡིན་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གང་ལ་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོའི་མ་རིག་པ་འདི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པ་ལ་འཇིག་ལྟ་ཡང་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི་མ་རིག་པ་སྤྱི་དང་འཇིག་ལྟ་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་མ་རིག་པ་ནི་རིག་པའི་བཟློག་ཕྱོགས་ཡིན་ལ་རིག་པའང་གང་རུང་རུང་ལ་མི་བྱ་ཡི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་ནི་ཤེས་རབ་དེ་མེད་པ་ཙམ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་ཙམ་ལ་མི་རུང་བས་དེའི་འགལ་ཟླ་འཛིན་པའོ། །དེ་ནི་ བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་གཉིས་ཡིན་པས། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་དང་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་གཉིས་ཀ་མ་རིག༌པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ལྟ་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་བསྟན་པ་ན་མ་རིག་པ་རྩ་བར་མ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ཅེས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་རྨོངས་པའི་རྒྱུར་བསྟན་པ་ན། མ་རིག་པའི་ནང་ཚན་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འགྲོ་ཚུལ་སྟོན་པས་ན། འཇིག་ལྟ་མ་རིག་པ་ལས་གཞན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་བསྟན་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་དེ་ལྟར་བཤད་མི་ཤེས་ན་འཁོར་བའི་རྩ་བ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་འགལ་བ་སྤང་ཤིན་ཏུ་དཀའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མ་རིག་པ་ངོས་འཛིན་ལུགས་དེ་ནི་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད༌པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་དངོས་རྣམས། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོག་པ་གང༌། །དེ་ནི་སྟོན་པས་མ་རིག་གསུངས། །དེ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འབྱུང༌། །ཡང་དག་མཐོང་ཕྱིར་དངོས་སྟོང་པར། །ལེགས་ཤེས་མ་རིག་མི་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་མ་རིག་འགག་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་འགག །ཅེས་གསུངས་ཤིང༌། རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་ཉེར་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང༌། མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀུན་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགགས་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་ པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་
Chinese
的自性是世俗谛。 就像这样，被有支所完全包含的，具有烦恼的无明的力量，安立了世俗的谛。 如是宣说了十二缘起的第一支，所以是烦恼而不是所知障。 那么，所知障是对什么而说的呢？ 这将在下面显示。 因此，十二支的第一个无明是轮回的根本，而坏聚见也被说是轮回的根本，这是因为无明是总的，而坏聚见是别的，所以没有矛盾。 那么，无明是智慧的相反，而智慧也不是随随便便的，而是证悟无我的真如的智慧。 它的相反，仅仅是没有那个智慧，或者仅仅是不同于那个智慧是不行的，所以是执着于它的对立面。 那就是 执着于我，那也有法我执着和人我执着两种。 因此，法我执和人我执都是无明。 因此，当坏聚见被显示为所有其他烦恼的根本时，并不是没有显示无明为根本。 “只要有对蕴的执着，就有对它的我执。” 这样，显示了对法我的愚昧的无明，是人我愚昧的因。 无明中的两种成为因果的方式，所以，坏聚见被显示为不同于无明的所有烦恼的根本，是没有矛盾的。 如果不了解论师的意趣那样解释，那么要消除所说的轮回的两个根本的矛盾是非常困难的。 像那样的无明认识方式，是圣者龙树的观点。 在《七十空性论》中说：“从因和缘所生的事物，对于它们的如实分别，就是导师所说的无明，从中产生十二支。 为了如实见到事物是空性的缘故，如果善知，无明就不会产生，那就是无明的止息，因此十二支止息。” 这样说了。 在《中论》的第二十六品中也说：“如果无明止息，那么诸行就不会产生。 无明止息，是因为以智慧 修习那个真如。
English
whose nature is conventional truth. Thus, by the power of ignorance, which is afflicted and completely encompassed by the limbs of existence, the conventional truth is established. As it is explained as the first limb of the twelve links of dependent origination, it is an affliction and not an obscuration of knowledge. So, what is the obscuration of knowledge for? This will be shown below. Therefore, this first ignorance of the twelve limbs is the root of samsara, and the view of the perishable is also said to be the root of samsara, because ignorance is general and the view of the perishable is specific, so there is no contradiction. So, ignorance is the opposite of wisdom, and wisdom is not just any kind of wisdom, but the wisdom that realizes the selflessness of reality. Its opposite is not just the absence of that wisdom, or just something different from that wisdom, so it is holding onto its opposite. That is attaching to self, and there are two types of that: attachment to the self of phenomena and attachment to the self of person. Therefore, both attachment to the self of phenomena and attachment to the self of person are ignorance. Therefore, when the view of the perishable is shown to be the root of all other afflictions, it is not that ignorance is not shown to be the root. "As long as there is attachment to the aggregates, there is attachment to self in it." Thus, it is shown that the ignorance of being deluded about the self of phenomena is the cause of being deluded about the self of person. The way the two categories of ignorance become cause and effect shows that there is no contradiction in the view of the perishable being shown as the root of all afflictions other than ignorance. If one does not know how to explain the Teacher's intention in that way, it is very difficult to resolve the contradiction of the two roots of samsara being explained. That kind of way of identifying ignorance is the view of the Protector Nagarjuna. In the Seventy Stanzas on Emptiness, it says: "Whatever is truly conceived of things born from causes and conditions, that is what the Teacher called ignorance, from which the twelve limbs arise. Because of truly seeing that things are empty, if one knows well, ignorance will not arise, that is the cessation of ignorance, therefore the twelve limbs cease." Thus it is said. In the twenty-sixth chapter of the Root Wisdom, it also says: "If ignorance ceases, then all actions will not arise. The cessation of ignorance is because with wisdom meditating on that reality."