Tibetan
ན་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཇི་ལྟར་མ་སྐྱེས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ན། འོན་ཏེ་བརྟེན་ནས་སྐྱེའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཀྱེ་མ་ཀྱི་ཧུད་རྣ་བ་དང་སྙིང་མེད་པས་ཀྱང་བརྒལ་བར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་དཀའ་བ་ཞིག་བབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གང་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེའི་ཚེ་རྒོལ་བའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་གསུངས་པས་ཁྱད་པར་དེ་དག་ཕྱེད་པ་གཅེས་སོ། །མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་རྐང་པ་དང་པོས། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །ཞེས་གསུངས་ནས་མ་སྐྱེས་ལུགས་སྟོན་པ་ནི་རྐང་པ་གཉིས་པས། དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་ བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་མི་ཤེས་ཤིང་ཚིག་དེ་དག་ཐོས་པ་འགའ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནས་མ་སྐྱེས་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ནས་མ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱི་འགལ་འདུ་འབའ་ཞིག་སྨྲ་བའི་སྨྲ་ཁམ་གང་ཆེ་ལ་ལྟ་བ་མཐོ་བར་བྱེད་པར་སྣང་ངོ་། །ཚིག་གསལ་དུ་དྲངས་པའི་ལང་གཤེགས་ལས་ཀྱང༌། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཞེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་བ་སོགས་འགོག་པ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་གྱི་ལན་ཡང་དོན་གྱིས་སོང་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་དམིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའི་ལན་ནི་འོག་ནས་སྟོན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སུན་འབྱིན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་གི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རང་གིས་ཕ་རོལ་པོ་ལ་དགག་པ་ཇི་ལྟར་བྱས་པའི་དཔྱད་པ་དེ་དག་སུན་འབྱིན་བྱེད་ལའང་ལྷག་མ་མེད་པར་འཇུག་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པས། ཁྱེད་ཅག་གིས་བཀོད་པ་ནི་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་གི་མཐར་ཐུག་
Chinese
因为事物不会以自性来观察，因为凡是依靠而生的，就像影像一样，不是自性生的缘故。如果凡是依靠而生的，那不就是生吗？那怎么能用未生的词语来表达呢？如果说是未生，那就不能说是依靠而生了。因此，如果说因为彼此相违而不合理，那么，唉呀，真是可悲，即使是聋子和没有心的人也能驳倒这种说法，这真是我们遇到的难题啊！当我们说凡是依靠而生的，就像影像一样，不是自性生的时候，反驳者哪里还有机会呢？这样说，所以区分这些差别是很重要的。在《请问无热恼经》中也说：凡是因缘所生者，彼即非生。于彼无有生之自性。凡是依赖因缘者，彼即说为空。谁知空性者，彼即为谨慎。第一句说：因缘所生者，彼即非生。这样说了之后，显示未生的方式是第二句：于彼无有生之自性。这是对所破的差别，即不是自性生。不了解这一点，听到这些话的有些人，只是说生就是非生，依靠就是非依靠，似乎以说这种矛盾的话语为多者，就认为见解高超。在《明句论》中引用的《楞伽经》中也说：大慧，考虑到不是自性生，我说一切法都是未生的。这样非常清楚地说了。对于遮止生等，是否加上胜义的差别，答案实际上已经包含了。但是，对于这一点特别区分的回答，将在下面说明。那些辩驳，所有那些辩驳都表明，对于无自性，不能驳倒安立因果等的方式。一般来说，辩驳的最终目的，就是自己如何对他人进行破斥的那些论证，也会毫无遗漏地施加在辩驳者身上。所以，你们的陈述只是貌似辩驳的最终结果。
English
Because things are not observed by their own nature, because whatever is born dependently, like an image, is not born of its own nature. If whatever is born dependently, is that not just birth? How can it be expressed by the term unborn? If it is said to be unborn, then it should not be said to be born dependently. Therefore, if it is said that this is unreasonable because they contradict each other, then, alas, how sad, even the deaf and the heartless can refute this statement, this is truly a difficult problem for us! When we say that whatever is born dependently, like an image, is not born of its own nature, where is the opportunity for the opponent to argue? Thus it is said, so it is important to distinguish these differences. In the Sutra Requested by Non-Afflicted also says: Whatever is born from conditions, that is unborn. In it, there is no nature of birth. Whatever depends on conditions, that is said to be empty. Whoever knows emptiness, that is mindful. The first verse says: Whatever is born from conditions, that is unborn. Having said this, the way to show the unborn is the second verse: In it, there is no nature of birth. This is the distinction of what is to be refuted, that is, not born of its own nature. Not understanding this, some who hear these words only say that birth is non-birth, dependence is non-dependence, and it seems that those who say such contradictory words are considered to have superior views. In the Lankavatara Sutra quoted in the Clear Words, it also says: Great Wisdom, considering that it is not born of its own nature, I said that all dharmas are unborn. It is said very clearly like this. Regarding whether or not to add the distinction of ultimate truth to the negation of birth, etc., the answer is actually already included. However, the answer that specifically distinguishes this point will be explained below. Those refutations, all those refutations show that for selflessness, the way of establishing cause and effect, etc., cannot be refuted. In general, the ultimate purpose of refutation is that the arguments of how one refutes others are also applied to the refuter without exception. Therefore, your statement is only the ultimate result of seeming refutation.
Tibetan
པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་གནོད་མི་གནོད་ལ་སོགས་པའི་བརྟག་པ་བྱས་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཇི་ལྟར་འགོག་པ་བཞིན། ཕྱིར་ལ་བཟློག་ནས་དེ་ལྟར་སུན་འབྱིན་པའི་རིགས་པའང་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པས། དེ་ལ་དཔྱད་པ་དེ་དག་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ མེད་པས་དཔྱད་པ་དེ་དག་མི་འཇུག་གོ་སྙམ་ན། འདིས་སྐྱོན་དེ་དག་སྤོང་མི་ནུས་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་གང་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་སྐབས་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་མུ་བཞི་ག་འགོག་པ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་བར་བསྟན་པ་ནི། དབུ་མའི་གཞུང་རྣམས་ནས་དངོས་པོའམ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་མུ་བཞི་ཐམས་ཅད་བཀག་ལ། དེར་མ་འདུས་པའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་པས་རིགས་པས་ཐམས་ཅད་འགོག་གོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་གཉིས་ལས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་གང་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱང་འགོག་ལ། དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འགོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་པའང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དངོས་མེད་དུ་འདོད་ན་ནི་དེ་འདྲ་བའི་དངོས་མེད་ཀྱང་འགོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་དེ་འདྲ་བའི་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཆར་ཡང་འགོག་ལ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའང་འགོག་པས་མུ་བཞི་འགོག་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་རྒྱུ་མེད་པར་མུ་བཞི་ཀ་འགོག་ན་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་འགོག་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཀག་ནས། སླར་ཡང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའང་མ་ཡིན་ཞེས་བཀག་ན་ནི་ཁས་བླངས་དངོས་སུ་འགལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བསྙོན་ན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྱོན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་རྩོད་དོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་རང་གི་ངོ་ བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ནམ་བདག་བཀག་པ་ན་རང་བཞིན་ནམ་བདག་མེད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་ལ། ཤེས་རབ་དེའི་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཡང་འགོག་ན་ནི་དབུ་མ་པའི་ལྟ་བ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་སུན་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་སུན་འབྱིན་པར་འདོད་པ་དེ་ལ་འདི་འདྲི་བར་བྱ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་བྱས་པས་སུན་འ
Chinese
这是因为，就像通过理智来观察有无妨害等，从而阻止他方一样，也要反过来遮止以同样方式进行驳斥的理智。如果你们承认色等存在，所以那些考察才适用；如果我们没有自己的宗派，所以那些考察不适用，这样想的话，这是无法避免那些过失的，这将在以应成派和自续派哪一个来确定的场合中阐述。第四，证明了遮止事物有无等的四句都不足以成为妨害。中观的论典中，遮止了事物或自性存在、不存在、二者皆是、二者皆非的四句，并且没有不包含于其中的法，所以如果认为理性能遮止一切，这是如前所说，对于事物有两种，其中以自性成立的事物，无论你们认为存在于二谛中的哪一个，都要遮止；而对于能起作用的事物，则不是在名言中遮止。对于事物不存在，如果认为对于无为法等，存在以自性成立的不存在，那么也要遮止这样的不存在。同样，也要遮止这样的事物有无二者，也要遮止非二者，因为也要遮止以自性成立的非二者，所以对于遮止四句的方式，都要像这样理解。如果不加区分地遮止四句，在遮止事物存在和事物不存在时，遮止说“不是那二者”，之后又遮止说“非二者也不是”，那就是直接违背了承诺，如果辩解说即使那样也没有过失，那我们就不和疯子争论了。此外，在蕴上遮止了以自性成立的自性或我时，会生起认为没有自性或我的智慧，如果遮止了那个智慧的对境——无自性，那就是驳斥中观派的观点，因为驳斥了证悟诸法无自性的智慧的对境。对于想要驳斥有无二者的人，应该这样询问：对于蕴上确定没有自性的智慧的对境——无自性，是通过什么方式驳斥的呢？
English
This is because, just as one prevents others' positions by examining whether or not there is harm from reasoning, one must also refute the reasoning that refutes in that way by turning it back. If you admit that form and so on exist, so those examinations apply; if we do not have our own tenets, so those examinations do not apply, if you think this way, this is unable to avoid those faults, which will be explained in the context of determining which of the consequentialist and autonomous schools establishes it. Fourth, it is shown that refuting all four possibilities of existence, non-existence, etc., is not valid as a refutation. In the Madhyamaka texts, all four possibilities of existence or inherent existence, non-existence, both, and neither are refuted, and since there is no phenomenon that is not included in them, if you think that reasoning refutes everything, this is as previously explained, there are two kinds of things, among which things that are established by their own nature are refuted regardless of which of the two truths you think they exist in; and things that can perform a function are not refuted conventionally. As for non-existence, if you think that for the unconditioned and so on, there is non-existence established by its own nature, then such non-existence is also refuted. Similarly, both existence and non-existence of such things are also refuted, and neither is also refuted, because neither established by its own nature is also refuted, so the way to refute all four possibilities should be understood in that way. If you refute all four possibilities without making such distinctions, when refuting existence and non-existence, after refuting by saying "it is not those two," and then refuting again by saying "neither is not," then it is a direct contradiction of the commitment, and if you argue that there is no fault even if that is the case, then we will not argue with madmen. Furthermore, when inherent existence or self established by its own nature is refuted on the aggregates, wisdom arises thinking that there is no inherent existence or self, and if you refute the object of that wisdom—non-inherent existence—then that is refuting the view of the Madhyamikas, because it is refuting the object of the wisdom that realizes that all phenomena are without inherent existence. To those who want to refute both existence and non-existence, this should be asked: How is the object of the wisdom that ascertains that there is no inherent existence on the aggregates—non-inherent existence—refuted?