Tibetan
་བྱེད་པས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལོག་པའི་ལྟ་བ་རྣམས་ནོར་ན་ནོར་མཉམ་དང་མ་ནོར་ན་མ་ནོར་བ་མཉམ་པོར་སོང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་འདྲ་བ་ལ་རིང་དུ་གོམས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཉེ་རུ་མི་འགྲོ་བར་མ་ཟད་རིང་དུ་འགྲོ་སྟེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལུགས་ལ་རུང་བའི་རྟེན་འབྱུང་གི་ལམ་དང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། མི་ཤེས་གཉིད་ཀྱིས་རབ་བསྐྱོད་མུ་སྟེགས་ཅན། །རྣམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་བཏགས་པ་དང༌། །སྒྱུ་མ་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ལ་བཏགས་པ་གང༌། །དེ་དག་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་མིན་ཉིད། །ཅེས་མུ་སྟེགས་པའི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་རྣམས་རང་གི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་པའི་ ཤེས་པ་ལ་གྲགས་པ་ཡིན་པ་དང་། ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་དོན་དེ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལའམ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གནོད་པ་མི་འབབ་པ་ཞིག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་ནི་མེད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་གང་ལའང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། སྣང་བའི་དོན་དེ་བློ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་དོན་གྱི་ཡིན་ཚུལ་ལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་མི་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་མ་བརྟགས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ལ་མ་དཔྱད་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཡི། བརྟག་པ་ཡེ་མི་བྱེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའམ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ལྟར་འཇུག་གི །ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་དཔྱད་ནས་འཇུག་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བའང་ཡིན་པས་འདི་འདྲའི་ཤེས་པ་ནི་གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་ཐམས་ཅད་ལ་འོང་བས་ཇི་འདྲ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་འདུག་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་གྲགས་པའམ་མ་དཔྱད་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཡི། གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པར་མི་བཟུང་ངོ་། །གྲུབ་མཐས་བློ་བསྒྱུར་བ་ལའང་། ཇི་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་གྲགས
Chinese
因为这样做，正见和邪见混淆，如果错了，就和没错的一样，产生了颠倒的见解。因此，即使长久习惯于此，也丝毫不会接近正见，反而会越来越远，因为轮回和涅槃的缘起安立，都与自己宗派所认可的缘起之道极其相违。因此，《入中论》中说：“不识睡眠所扰外道徒，彼等所计我体如实性，幻事阳焰等上所计度，彼等世间亦无况真实。”意思是说，外道不共许的观点，以及如前所引，自宗派中主张实有者不共许的观点，在自己的世俗中也是不存在的。下面将解释这段话的含义。那么，所谓世俗中存在和不存在，是通过什么方式来确立的呢？我认为，如果世俗的 识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思）所认知，并且所认知的意义没有被其他世俗的量（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思）所损害，也没有被如实辨别实相或自性有无的理智所损害，那么就认为是世俗中存在的；与此相反的，就认为是不存在的。其中，世俗的识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思），仅仅是随顺于任何法显现的方式，而并不思考显现的意义仅仅是在心中如此显现，还是在事物本身的性质上也是如此成立，这种未经考察的识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思）就是。它被称为未经考察的识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思），但并不是完全不进行考察。这是因为世间人或世俗的识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思）是按照显现和流传的方式来接受的，而不是在考察事物本来的面目之后才接受的，所以也被称为世间的流传。因此，这种识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思）无论是否被宗派所改变，都会产生，无论存在于什么样的相续中，都被称为世间的流传或未经考察的识（梵文，天城体，罗马音，汉语字面意思），而不会认为它仅仅存在于没有被宗派改变的世间人的相续中。即使是被宗派改变的人，也一样会按照世俗的流传
English
Because of this, right view and wrong view are confused, and if it is wrong, it is the same as not being wrong, resulting in a great upside-down view. Therefore, even if one is accustomed to this for a long time, one will not get even a little closer to the right view, but will go further and further away, because the establishment of the dependent origination of samsara and nirvana is extremely contradictory to the path of dependent origination that is acceptable to one's own school. Therefore, in the "Entering the Middle Way," it says: "The non-Buddhist, disturbed by the sleep of ignorance, imagines self as it is, and whatever is imagined on illusions, mirages, etc., is not even in the world, let alone in reality." This means that the non-common views of the non-Buddhists, and as quoted earlier, the non-common views of those in one's own school who assert substantiality, do not even exist in one's own conventional truth. Now, let's explain the meaning of this passage. So, how is it determined whether something exists or does not exist in conventional truth? I think that if it is known by the conventional consciousness, and the meaning of what is known is not harmed by other conventional valid cognitions, and it is not subject to harm by the reasoning that correctly examines whether reality or self-nature exists or not, then it is considered to exist in conventional truth; the opposite of this is considered not to exist. Among them, the conventional consciousness is merely following whatever appears in any phenomenon, and does not consider whether the meaning of the appearance is merely appearing in the mind in that way, or whether it is established in the nature of the thing itself. This kind of consciousness that engages without examination is what it is. It is called unexamined consciousness, but it is not that it does not examine at all. This is because worldly people or conventional consciousness accept things according to how they appear and are known, and not after examining the true nature of things, so it is also called worldly knowledge. Therefore, this kind of consciousness arises whether or not one's mind has been changed by a philosophical system, and no matter what kind of continuum it exists in, it is called worldly knowledge or unexamined consciousness, and it is not considered to exist only in the continuum of worldly people whose minds have not been changed by a philosophical system. Even for those whose minds have been changed by a philosophical system, they still follow the worldly knowledge.
Tibetan
་པ་ལྟར་རམ་འོན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་གནས་སམ་ཞེས་དཔྱོད་པའི་བློ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ག་ལ་དགོས། དེས་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ གྲགས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒན་པོ་གྲུབ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལ་འདྲི་བ་མ་ཡིན་གྱི། རྒོལ་ཕྱི་རྒོལ་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མ་དཔྱད་པའི་བློའི་འཇུག་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་འདུག་བལྟས་པས་ཆོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་དེ་ལ་གྲགས་པ་ནི་སྣང་བའམ་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །ལས་འབྲས་དང་ས་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་པ་ལ༌མ་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ཡིན་ཚུལ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་མི་དཔྱོད་པའི་ཤེས་པ་རང་ག་བ་ལའང་སྣང་བ་ཡིན་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ནི། དཔེར་ན། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ན་ཡིན་ལུགས་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་བློས་བཟུང་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། དེས་བཟུང་བའི་དོན་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་གནོད་པ་མི་འབབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་པའི་དོན་རྣམས་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་དགོས་ཀྱང་། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་ཤེས་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་གནོད་པ་ངེས་པར་དགོས་ཀྱི། རིགས་པ་དེས་ཡོད་པར་གྲུབ་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་པའི་དོན་ཡིན་པར་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་མི་གནོད་པ་དང་དེས་གྲུབ་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བཟུང་ནས། ཐ་སྙད་དུ་དགེ་སྡིག་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་དང༌། དབང་ ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བ་གཉིས་ཡིན་ན་ཡིན་མཉམ་དང་མིན་ན་མིན་མཉམ་དུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་གི་གནས་མེད་དེ། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོས་བདེ་སྡུག་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་མི་དགེས་བདེ་སྡུག་བསྐྱེད་པ་གཉིས་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པར་མཚུངས་ཀྱང༌། རིགས་པས་གནོད་མི་གནོད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཆ་མེད་དང་བདག་དང་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ན་དེ་འདྲ་བའི་ར
Chinese
即使有许多辨别“是像那样，还是就那样安住”的心，又何必有辨别其所有知识如何存在的心呢？因此，世间的名声如何，不是只问世间不执着于宗派的老人，看看攻辩者和被攻辩者的相续中未经观察的心是如何运作的就可以了。对于那个知识来说，名声是成为安立显现或体验之名称的基础的那些。即使业果和地道等一般人不知道的事物，在通过听闻和体验等成为对境时，对于其存在的方式，不辨别是如何存在的知识，也会显现，所以没有不是世间名声的过失。以名言量受到其他妨害，例如，将绳子误以为是蛇，将阳焰误以为是水，虽然是以不辨别其存在方式的心来执取的，但是，由于名言量妨害了其所执取的意义，所以那些在名言中也是不存在的。以如实辨别自性有无的理智不造成妨害，是因为安立为名言的事物，必须以名言量来成立，但是，如实辨别自性有无的理智的知识，则必须在任何情况下都不造成妨害。如果以理智成立，那就是以自性成立，所以与成为名言的意义相违。因此，将理智不造成妨害和以理智成立二者执为一体，在名言中，从善恶产生苦乐，以及从自在和主宰产生苦乐，如果二者都是，则同为是，如果不是，则同为不是，没有产生这种邪分别之处。自在和主宰产生苦乐，以及善与不善产生苦乐，二者虽然在以如实辨别自性有无的理智不成立上相同，但是，以理智妨害与不妨害在任何情况下都不相同。对此，自他宗派中，由于说有实事者们的主张不共同，所以遍计所执的无分执取和补特伽罗、主宰和自在等，在他们进行安立时，是那样的。
English
Even if there are many minds that discern "is it like that, or does it abide just like that," why is there a need for a mind that discerns how all its knowledge exists? Therefore, how worldly fame is, is not only asking the old people in the world who are not attached to sectarianism, it is enough to see how the minds that have not been examined in the continuum of the attacker and the attacked operate. For that knowledge, fame is all those that become the basis for establishing the name of appearance or experience. Even if things like karma and its effects and the grounds and paths are not known to ordinary people, when they become objects through hearing and experience, etc., the knowledge that does not discern how they exist will also appear, so there is no fault of not being worldly fame. Nominal validity is harmed by others, for example, when a rope is mistaken for a snake, and a mirage is mistaken for water, although it is grasped by a mind that does not discern how it exists, however, because nominal validity harms the meaning it grasps, those are also non-existent in name. The reason why the reasoning that correctly distinguishes the existence or non-existence of self-nature does not cause harm is that the things that are established as names must be established by nominal validity, but the knowledge of the reasoning that correctly distinguishes the existence or non-existence of self-nature must not cause harm in any way. If it is established by reason, then it is established by its own nature, so it is contradictory to being a nominal meaning. Therefore, taking non-harm by reason and establishment by it as one, in name, happiness and suffering arise from virtue and non-virtue, and happiness and suffering arise from power and mastery, if both are, then they are the same, if not, then they are the same, there is no place for such wrong discrimination. The fact that power and mastery create happiness and suffering, and that virtue and non-virtue create happiness and suffering, although the two are the same in that they are not established by the reasoning that correctly distinguishes the existence or non-existence of self-nature, however, the harm and non-harm by reasoning are not the same in any way. In this regard, among the self and other schools, because the assertions of those who speak of real things are not common, the completely imputed partless grasping and the self, the master, and the power, etc., when they establish them, are like that.