Tibetan
རྙན་དང་བྲག་ཆ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་བརྫུན་ཡང་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་སྣང་ལ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་དང་སེམས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་བདེན་པར་སྣང་སྟེ། རང་བཞིན་ནི་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་སྣང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དང་གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བརྫུན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་པ་དང་གཟུགས་བརྙན་སོགས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མི་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་མི་འཐད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ན་ལན་ཅི་ཡོད། དེ་གཉིས་ག་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བར་འདྲ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྫུན་པར་རྟོགས་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་མི་འཇོག་ལ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་བརྫུན་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འཇོག་གོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟར་ཡུལ་དེ་གཉིས་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བདེན་བརྫུན་འཐད་པ་བཞིན་དུ། ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་འཁྲུལ་བ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་དུ་འཁྲུལ་སའི་ཐ་སྙད་དང་ཤེས་པ་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བཞག་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ ན་འགལ་བ་ཡིན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དེ་གཉིས་ནི་སོ་སོ་བ་ཡིན་པས་ཅི་ཞིག་འགལ། འདི་ལྟར་གཟུགས་སོགས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རིགས་པས་འགོག་པ་ནི། དོན་དམ་དུ་མི་རུང་བས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་དགོས་ལ། དེ་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་ངོ་དེར་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་རང་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ནི་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་མི་ལ་ལ་ཡོད་མི་ལ་ལ་མེད་ཅེས་པ་བཞིན་ཏེ། ལ་ལ་ཞེས་པའི་ཚིག་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་ཡོད་པའི་ལ་ལ་དང་མེད་པའི་ལ་ལ་གཉིས་དོན་གཅིག་ལ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་རང་དགའ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འཇོག་གི་དབུ་མ་པས་མ་འཁྲུལ་བར་མི་འདོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པས་དེ་དག་འཁྲུལ་པར་འཇོག་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་ཡུལ་བརྫུན་པ་འཇོག་པ་མི་འགལ་ཏེ། ཡུལ་བདེན་པ་འཇོག་ན་ནི་ཡུལ་ཅན་འཁྲུལ་པས་འཇོག་པར་འདོད་པ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད་པས་ན་ཐ་སྙད་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་པའང་མི་འགལ་ཏེ། མ་རིག་རང་བཞིན་སྒྲིབ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མ་རིག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དེའི་ངོར་བདེན་པ་དང་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་འགོག་པ་གང་གི་ངོར་བཞག་པའི་ཀུན་རྫོབ་པ་དེའི་ངོར་བརྫུན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བརྫུན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་བརྫུན་པར་རྟོགས་པ་ལ་བྱ་ཡི། ཐ་སྙད་དུ་བརྫུན་པ་ཡིན་པ་ཙམ་ལ་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དབུ་མ་པས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ལུགས་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མང་པོ་ཞིག་འཇོག་པ་དང༌། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་འདོད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་བཏགས་པའི་དོན་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་འགོག་ཚུལ་འདི་དག་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྲིད་མཐར་སྣང་ངོ་། །འདི་ལྟར་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་འགོག་པ་ན་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་དགག་དགོས་ལ། རང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་ལའང་རྟོག་ལྡན་གྱིས་ཁས་ལེན་མི་ལེན་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་མེད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ལ་ལྟོས་སོ་སྙམ་ནས་རིགས་པས་དཔྱད་པ་ན་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་དང༌། དངོས་པོ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བརྟགས་པ་གཉིས་རིགས་པས་གནོད་ན་གནོད་མཉམ་དང་མི་གནོད་ན་མི་གནོད་མཉམ་དུ་སོང་ནས། དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདོད་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའང་མེད་པར་ཁས་བླང་དགོས་པ་དང༌། དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་གཉིས་མཚུངས་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་གང་ལའང་རང་གི་ལུགས་ཀྱིས་འདི་ཡིན་དང་འདི་མིན་གྱི་ངོས་བཟུང་ངམ་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་བྱར་མི་རུང་བ་ལ་དབུ་མའི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་རྙེད་པར་རློམ་ཞིང་དེ་འདྲ་བའི་གོ་བ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པར་འཇོག་པ་ལ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་དོན་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་སྣང་ངོ་། །འདི་འདྲ་བ་འདི་དག་ནི་མཁས་པ་མགུ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་དུ་མི་སྣང་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་མ་ཟིན་པར་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་པར
Chinese
像回声和倒影等少许事物，对于具有无明的人们来说是显现的，而蓝色等色法以及心和感觉等少许事物，则显现为真实的。然而，自性对于具有无明的人们来说，在任何情况下都不会显现。因此，在世俗谛中也是虚假的那些事物，就不是世俗谛的真谛。如果有人说，将蓝色等视为世俗谛的真谛，而将影像等不视为世俗谛的真谛，这种区别是不合理的，那么该如何回答呢？虽然这两者都同样显现在名言识中，但影像等事物，仅仅通过世间识就能认识到是虚假的，因此不被认为是世间的世俗谛。而蓝色等事物，虽然是虚假的，但世间识无法理解其虚假性，因此被认为是世间的世俗谛。如果这样认为，就像对于这两个境，依赖于名言识而成立真假一样，对于这两个有境，也依赖于名言识而成立颠倒与不颠倒。如果说，依赖于名言识而不颠倒，那么就与名言中的错乱相违背，那么，依赖于哪个名言和识，而安立为不颠倒的名言识，如果这两个名言识是同一个，那么就相违背，但这两个名言是各自不同的，有什么相违背的呢？像这样，以理智遮止色法等以自性成立的自性，由于在胜义中是不允许的，因此必须在名言中进行。在这样的名言识面前，根识是错乱的。而在除此之外的名言识自许者面前，则不是错乱的，因此不相违背。例如，在世间名言中，有的人有，有的人没有，虽然“有的人”这个词是同一个，但有的人的有和没有的人的没有，并不被认为是同一个意思。而且，不颠倒，是依赖于世间识自许者而安立的，中观派并不认为是不颠倒的，正如所说“从世间本身就是真实的”等等。因此，中观派认为这些是错乱的，即使这样，安立境是虚假的也不相违背，如果安立境是真实的，那么就
English
Echoes and reflections, and such things, appear to those who possess ignorance. Blue and other colors, as well as mind and feelings, and such things, appear to be true. However, the nature of reality does not appear in any way to those who possess ignorance. Therefore, whatever is false even in conventional truth is not the truth of conventional truth. If one were to say that it is unreasonable to consider blue and other colors as conventional truths while not considering images and the like as conventional truths, what would be the answer? Although both appear similarly to conceptual consciousness, images and the like are recognized as false by worldly consciousness itself, and therefore are not considered worldly conventional truths. Blue and other colors, although false, cannot be understood as false by worldly consciousness, and therefore are considered worldly conventional truths. If one thinks in this way, just as the truth or falsity of those two objects is established in relation to conceptual consciousness, so too the correctness or incorrectness of the two subjects is established in relation to conceptual consciousness. If one says that being non-erroneous depends on conceptual consciousness, then it contradicts being mistaken in convention. If the conceptual consciousness that is relied upon to establish non-erroneousness and the conceptual consciousness that is mistaken in convention are the same, then there is a contradiction. But if those two conventions are different, what contradiction is there? In this way, the refutation by reasoning of the inherent existence of forms and so on is not permissible in ultimate truth and must be done in convention. In the face of such a conceptual consciousness, sense consciousnesses are mistaken. But in the face of other self-proclaimed conceptual consciousnesses, they are not mistaken, and therefore there is no contradiction. For example, in worldly convention, it is like saying that some people have and some people do not have. Although the word "some" is the same, the "some" who have and the "some" who do not have are not considered to have the same meaning. Furthermore, being non-erroneous is established in relation to self-proclaimed worldly consciousness, and the Madhyamikas do not consider it to be non-erroneous, as it is said, "It is true from the world itself," and so on. Therefore, the Madhyamikas consider these to be mistaken, and even so, there is no contradiction in establishing the object as false. If the object were established as true, then...
Chinese
认为以错乱之心安立是相违的。名言中，因为认为一切法如幻，所以在名言中是虚假的，但安立为世俗谛也不相违，因为“无明自性障蔽故，是世俗。”如是所说的无明世俗谛的面前，真理和诸法以自性成立的遮破，是在何者面前安立的世俗，在那面前虚假二者不相违之故。世俗中也是虚假，那不是世俗谛。如是所说是对于名言量的虚假认知而说的，仅仅是名言中的虚假是不行的。如是中观派在名言中，以自己的宗派安立轮回涅槃的众多分别，以及实事师们以自己不共的意愿所安立的诸法，这些名言中存在的遮破方式非常困难，因此如实了知二谛的安立似乎难能可贵。像这样，遮破实事师的意愿在世俗中存在时，需要通过理性的观察来进行破斥，而自己承认世俗中生灭等存在时，具分别者是否承认则取决于有无能立。而且，这也要依赖于跟随理性，因此当以理性进行观察时，自己所承认的世俗，以及实事师们所假立的二者，如果理性有所损害，则损害相同，如果无损，则无损相同。如果认为自在和主宰等在名言中不存在，则也必须承认色等也不存在，如果这些在名言中存在，则也必须承认自在等也存在，这两者是相同的。对于任何法，都不能以自己的宗派来确定这是什么，这不是什么，或者进行承认，认为在中观中获得了那个真如，并且认为与那种理解相符，不执着任何事物而安住，想要修习清净见解的意义的人似乎非常多。这些这样的人，似乎不是让智者满意的话语，如前所说，因为没有确定理性的破斥对象，所以以遮破自性的理性来摧毁所有的名言安立。
English
It is contradictory to think that establishing with a confused mind is contradictory. In conventional terms, since all dharmas are considered to be like illusions, they are false in conventional terms, but it is not contradictory to establish them as relative truth. Because "ignorance obscures its own nature, it is conventional." In front of the conventional truth of ignorance mentioned above, the negation of the establishment of truth and all dharmas by their own nature, the two falsities in front of the conventionality established in front of whom are not contradictory. That falsehood is also false in the conventional, that is not the conventional truth. It is said that it is for the false cognition of the nominal quantity, and it is not enough to be false only in the nominal. In this way, the Madhyamikas establish many distinctions of samsara and nirvana in their own tradition in name only, and the ways of preventing the existence of the dharmas established by the realists with their own uncommon wishes in name only are very difficult, so it seems extremely rare to understand the establishment of the two truths without error. In this way, when negating the wishes of the realists to exist in the conventional, it is necessary to refute them through rational observation, and when one admits that birth and death etc. exist in the conventional, whether or not the discriminator admits it depends on the existence or non-existence of proof. Moreover, this also depends on following reason, so when reasoning and observing, the conventionality that one has admitted, and the two fabricated by the realists, if reason is harmed, then the harm is the same, and if there is no harm, then the non-harm is the same. If it is thought that freedom and mastery etc. do not exist in name only, then it must also be admitted that form etc. do not exist, and if these exist in name only, then it must also be admitted that freedom etc. also exist, and these two are seen to be the same. For any dharma, one cannot determine or admit what this is and what this is not according to one's own tradition, and one thinks that one has attained that suchness in Madhyamaka, and one thinks that one is in accordance with that kind of understanding, and one wants to cultivate the meaning of pure view by dwelling without clinging to anything. These kinds of people do not seem to be words that please the wise, as mentioned before, because the object of rational refutation has not been determined, the reason for negating self-nature destroys all nominal establishments.