Tibetan
་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་དབང་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གསུངས་ཤིང༌། ཤེས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་བཏགས་པ་བ་དང་ཡུལ་རྣམས་མངོན་སུམ་མཚན་ཉིད་པར་བཞེད་པས། སློབ་དཔོན་འདི་དང་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་གཉིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཞེད་པར་འདྲ་ཡང་དབང་པོ་དང་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་མི་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །སྔར་དབང་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་ལ་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པས་ན། སློབ་དཔོན་འདི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་འདི་དག་འཁྲུལ་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ ནའང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚད་མར་མི་འཐད་པ་མེད་དེ། དེ་རྣམས་འཁྲུལ་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་མེད་པ་ནི། རང་བཞིན་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་ཤེས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གཏན་མི་འགྲུབ་པས་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་དང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ནི་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་ཟླ་བ་གཉིས་དང་བྱད་བཞིན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་འགྲུབ་པས་ན། དེ་དག་དང་སྔ་མ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཡང་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རིགས་པའི་ཤེས་པ་དང་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྲུལ་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། བྱད་བཞིན་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་དོན་མེད་པ་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་དོན་ཡང་མེད་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པ་ལྟར། བྱད་བཞིན་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའང་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཐ་སྙད་པའི་བློ་རང་དགའ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་གི་ཁྱད་པར་མེད་དོ་སྙམ་ན། འོ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དང་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་གཉིས་ཀ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདྲ་ལ། གཟུགས་སོགས་དང་གཟུགས་བརྙན་སོགས་གཉིས་ཀ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདྲ་བ་ལ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་གཟུགས་བ
Chinese
依赖而安立的是名言识的所依，同样，境也是依赖而安立的，被说是名言识的对境。诸识是显现安立者，境是显现自性者，这样认为。因此，这位论师和论师善护二者在外境的观点上相同，但在根和境的安立方式上似乎不同。之前在遮破根识在自相上是量的时候，说：“因为在其他形态存在的事物显现为其他形态。”因此，根的识对于色声等显现为以自相成立，但如显现般的自相在名言中也没有，所以，这位论师认为这些在名言中也是错乱的。即使如此，根的诸识在名言中对于色声等境安立为量也没有不合理之处，因为将这些安立为错乱的理由是，如显现般的以自相成立的意义不存在，这是以辨别自性有无的理智识成立的，名言的量根本不能成立，因此相对于名言识来说不是错乱。二月显现和影像等显现的识，因为如显现般的意义，二月和面容等不存在，所以仅凭名言的量，无需依赖理智识就能成立，因此，这些和之前的那些，安立为真实和虚妄的世俗的差别也是合理的。假设即使可以有依赖理智识和名言的量来认识错乱的差别，但如面容等显现的意义不存在一样，显现为自相的意义也不存在，如同以自性空性的色等存在一样，以面容等空性的影像等也存在。因此，对于这些，即使依赖名言的自以为是的意识，也没有颠倒和不颠倒的差别，如果这样想，那么以自相成立的本体和如面容般显现的意义，二者在名言中都是不存在的，色等和影像等二者在名言中都是存在的。 《入行论释》中说：“依赖而生的是色。”
English
That which is established in dependence is the basis of conceptual consciousness, and similarly, objects are also established in dependence, and are said to be the objects of conceptual consciousness. The consciousnesses are the manifest establishers, and the objects are considered to be the manifest characteristics. Therefore, this teacher and the teacher Sthiramati are similar in their view of external objects, but it seems that the way they establish the sense faculties and objects is different. Previously, when refuting that sense consciousness is valid in its own characteristics, it was said, "Because things that exist in other forms appear in other forms." Therefore, the consciousness of the senses appears to be established by its own characteristics, such as form and sound, but since there is no such thing as its own characteristics in terms of appearance, this teacher considers these to be mistaken even in terms of convention. Even so, there is no reason why the consciousnesses of the senses should not be considered valid in terms of convention for establishing objects such as form and sound, because the reason for establishing these as mistaken is that there is no such thing as an object established by its own characteristics as it appears. This is established by the wisdom of reasoning that examines whether or not there is inherent existence, but it cannot be established by conventional validity, so it is not mistaken in relation to conventional consciousness. The consciousnesses that appear as two moons and reflections, etc., are established without relying on reasoning consciousness, but only by conventional validity, because the meaning of the appearance, such as two moons and faces, does not exist. Therefore, it is also reasonable to distinguish between true and false conventionalities in these and the former. Even if there is a difference in realizing delusion based on reasoning consciousness and conventional validity, just as the meaning that appears as a face, etc., does not exist, the meaning that appears as its own characteristic also does not exist, and just as form, etc., that is empty of its own characteristic exists, so does the reflection, etc., that is empty of a face, etc. Therefore, even if we rely on the self-satisfied mind of convention, there is no difference between being inverted and not inverted. If you think so, then both the entity established by its own characteristics and the meaning that appears like a face are equally non-existent in convention, and both form, etc., and reflection, etc., are equally existent in convention. The Commentary on Entering the Middle Way says, "Form arises in dependence."