Tibetan
། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག །ཅེས་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་དང་ཡུལ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་གཉིས་གཉིས་སུ་བཞག་གོ །དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྒྱུ་ནང་ན་ཡོད་པ་ནི། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་རབ་རིབ་དང་མིག་སེར་ལ་སོགས་པ་དང་དཱ་དྷུ་ར་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པའི་རྐྱེན་ནང་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཏིལ་མར་དང་ཆུ་དང་མེ་ལོང་དང་ཕུག་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ཡུལ་དང་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། དབང་པོ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དབང་པོ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནང་ན་ཡོད་པ་དག་མེད་པར་གཟུགས་བརྙན་དང་བྲག་ཆ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མིག་འཕྲུལ་མཁན་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱར་བའི་སྔགས་དང་སྨན་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་བྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་དག་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་དག་སྟེ། ཞེས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་དང་ གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་སློད་པའི་རྒྱུར་གསུངས་ཏེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་སློད་པའི་རྒྱུ་གཉིད་ལ་སོགས་པའང་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མ་རིག་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་མོད་ཀྱང་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་གནོད་པ་ནི་འདིར་གནོད་པའི་རྒྱུར་མི་བཟུང་ངོ་། །གལ་ཏེ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་འཁྲུལ་རྒྱུ་གཞན་གྱི་གནོད་པ་མེད་པ་འདི་དག་ཐ་སྙད་དུ་མ་འཁྲུལ་ན་འདི་དག་ལ་སྣང་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་འདི་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་པར་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་དེ་དག་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚད་མར་མི་འཐད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་སོགས་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ནི། གཟུགས་སོགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་བརྟགས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ན། ཀུན་བརྟགས་ལ་འདོགས་བྱེད་དང་བཏགས་པ་གཉིས་ཀྱི་བརྟག་པ་བྱས་ནས་ངོ་བོ་དང་ཁྱ
Chinese
从世间本身遣除而安立。 所谓名言的意识和对境，依赖于名言的意识本身，而安立为颠倒与不颠倒两种。 损害感官的因存在于内部的是，如《入行论释》中所说：“其中，眼花和黄疸等，以及服用曼陀罗花等，是损害感官的因存在于内部。” 如是所说。 存在于外部的是，同样在《入行论释》中说：“芝麻油、水、镜子和洞穴等，以及所说的声音等，以及太阳的光芒，在特殊的时间和地点靠近等，是损害感官的因存在于外部。 它们在感官受到内部损害的情况下，会成为执持影像、回声和海市蜃楼为水等的因。 同样，也要了解魔术师等精心调配的咒语和药物等。” 损害意的是那些，以及不如实建立的宗派等，以及相似的推理等。 也就是说，恶劣的宗派和 相似的论证，被说是减弱意的意识之因。 睡眠等也是减弱意的因，如梦等。 因此，无明执着的对境，如以下将要阐述的那样，即使在名言中也不存在，但被无明蒙蔽的损害，在这里不被认为是损害之因。 如果五种感官的意识，没有其他导致错乱的损害，在名言中不颠倒，那么这些显现的自相在名言中必须存在。 但这并非这位论师所认可的。 因此，必须承认是错乱的，如果这样，这些意识在名言中安立为色声等的量是不合理的，因为在名言中对色等是错乱的。 可以这样说，对于此，论师善显说，在名言中，色等具有以自相成立的自性。 当唯识宗遮破遍计所执没有以自相成立的自性，因此是自性空时，对遍计所执进行能诠和所诠二者的观察，然后是自性和
English
It is established by removing it from the world itself. That is, conceptual consciousness and objects, relying on the conceptual consciousness itself, are established as two types: inverted and non-inverted. The cause of harm to the senses that exists internally is, as stated in the Commentary on the Entrance [to the Middle Way]: "Among them, blurred vision and jaundice, etc., and eating Datura flowers, etc., are the causes of harm to the senses that exist internally." As it is said. What exists externally is, in the same [commentary]: "Sesame oil, water, mirrors, and caves, etc., as well as the sounds that are spoken, etc., and the sun's rays, being close in particular times and places, etc., are the causes of harm to the senses that exist externally. When the senses are harmed internally, they become the cause of grasping images, echoes, and mirages as water, etc. Similarly, it should also be understood that mantras and medicines, etc., that are carefully prepared by magicians, etc." What harms the mind are those, as well as schools of thought that are not established truthfully, etc., and similar inferences, etc. That is to say, bad schools of thought and Arguments that appear to be valid are said to be the cause of weakening the mind's consciousness. Sleep, etc., is also a cause of weakening the mind, such as dreams, etc. Therefore, the object of ignorance's clinging, as will be explained below, does not exist even in name, but the harm obscured by ignorance is not considered a cause of harm here. If the five sense consciousnesses, without other harm that causes confusion, are not inverted in name, then the self-characteristics that appear to them must exist in name. But this is not what this teacher approves of. Therefore, it must be admitted that it is confused, and if so, it is unreasonable for these consciousnesses to be established as the measure of form, sound, etc., in name, because they are confused about form, etc., in name. It can be said that, for this, the teacher Legdenjey says that in name, form, etc., has a nature that is established by its own characteristics. When the Mind-Only school refutes that the completely imputed does not have a nature that is established by its own characteristics, and therefore is empty of nature, it examines both the designator and the designated of the completely imputed, and then the nature and
Tibetan
ད་པར་དུ་འདོགས་པའི་སྒྲ་དང་བློ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདོད་ན། གཞན་དབང་གི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཀག་པས་ན་གཞན་དབང་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རབ་བྱེད་ཉེར་ལྔ་པའི་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེ་ལས། འདིར་གལ་ཏེ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་དང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི། དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་དང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས། འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཡིད་ལ་བརྗོད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེ་ན་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་གྱི་དབང་གི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན་པས་མི་རུང་བར་སྟོན་ཏེ། ཞེས་སྒྲ་དང་བློས་བསྡུས་པའི་གཞན་དབང་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་ན་སྐུར་འདེབས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། སེམས་ཙམ་པས་དེ་མེད་པ་དེ་ཀུན་བརྟགས་ལ་འདོད་ཀྱི། གཞན་དབང་ལ་མཚན་ཉིད་དེ་ཡོད་པས་རང་བཞིན་ཡོད་ལ། འོན་ཀྱང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བས་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་དགོངས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དགོངས་པ་ཅན་དུ་གསུངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ནི་མདོ་དེས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ པ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས་དབུ་མའི་ལམ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཁོ་ན་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཞན་དབང་ལ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པས་དེ་མེད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་གཞན་དབང་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པས་དེས་སྐུར་འདེབས་སེལ་བས་དབུ་མའི་དོན་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། སློབ་དཔོན་འདི་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་བཞེད་པའོ། །འཇུག་འགྲེལ་དུ་
Chinese
如果现在认为施加名称的声音和智慧在名言中没有自己的自性，那将变成诽谤他性之事物。因为这样遮止，所以很明显，他性在名言中被认为是具有由自己的自性所成立的体性。就像《般若灯论》第二十五品中所说： “如果有人说，在此，所谓的色，在心中所说和在语言中所说的遍计所执的体性是不存在的，那就是诽谤事物，因为诽谤了心中所说和语言中所说。”观世音寂护论师在该论的解释中说：“这表明瑜伽行者说遍计所执的体性是以自性无自性的方式无自性的。如果有人说，在此，所谓的色，在体性和差别上，心中所说分别和语言中所说施加名称的体性，是以自性无自性的方式无自性的，那是不允许的，因为在世俗中这是诽谤他性之事物。”因此，如果认为声音和智慧所概括的他性，在名言中是自性无自性的，那就是诽谤。其中，自性无自性的自性就是自己的自性或自性。唯识宗认为，不存在的那个是遍计所执，而他性具有那个自性，因此具有自性。然而，由于是从他而生，所以没有从自而生的体性，因此被称为无自性。经义释中也同样解释，并说一切法都是具有无自性的密意而说的。对此，莲花戒论师认为，该经表明了三种无自性的密意，因此为了极好地显示远离二边的中观之道，而将它作为唯一定义的意义来建立宗义。因此，他认为，在胜义中，在他性上虚构的体性是遍计所执，因此它是不存在的，而在名言中，他性具有自己的自性，因此它消除了诽谤，从而显示了中观的意义。这位论师也认为，在名言中是具有自己的自性的。《入行论释》中
English
If one now asserts that the sound and wisdom that apply names do not have their own nature in name, it would become a slander of other-dependent things. Because of this prohibition, it is clear that other-dependence is considered to have a nature established by its own nature in name. As it is said in the twenty-fifth chapter of the Prajñāpradīpa: "If someone says that here, the so-called form, the nature of the completely imputed that is spoken in the mind and spoken in words, does not exist, then it is a slander of things, because it is a slander of what is spoken in the mind and spoken in words." In the commentary on this, Avalokiteśvara Rakṣita says, "This shows that the Yogācāras say that the nature of the completely imputed is non-existent by the very nature of non-self-nature. If someone says that here, the so-called form, in terms of nature and difference, the nature of the mental imputation of distinctions and the application of names spoken in words, is non-existent by the very nature of non-self-nature, then it is not permissible, because in conventional truth it is a slander of other-dependent things." Therefore, if one thinks that other-dependence, which is summarized by sound and wisdom, is self-natureless in name, it is said to be slander. Among them, the characteristic of self-naturelessness is one's own characteristic or nature. The Mind-Only school thinks that the non-existent is the completely imputed, but other-dependence has that characteristic, so it has self-nature. However, since it arises from others, it does not have the nature of arising from itself, so it is called non-self-nature. The Sutra Interpretation also explains it in the same way, and says that all dharmas are spoken with the intention of being self-natureless. On this, Kamalaśīla thinks that the sutra shows the intention of the three self-naturelessnesses, so in order to perfectly show the Middle Way that is free from the two extremes, he establishes it as the only definitive meaning to establish the doctrine. Therefore, he thinks that in ultimate truth, the imputed nature on other-dependence is the completely imputed, so it is non-existent, and in name, other-dependence has its own nature, so it eliminates slander, thereby showing the meaning of the Middle Way. This teacher also thinks that in name it has its own nature. In the Commentary on the Entrance