Tibetan
་གྱིས་ཟློག་པར་བྱེད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་པའི་རྒན་རབས་ལྟར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ལུགས་ལས་ཉམས་པ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ལས་ཉམས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་འགོག་གི །ཀུན་རྫོབ་མི་འགོག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་བཅུག་ནས་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་འཇིག་པ་ལ་བདེན་གཉིས་འཇོག་པ་ལ་མི་མཁས་པར་གསུངས་པས། ཀུན་རྫོབ་པའི་གཟུགས་སོགས་རིགས་པས་ འགོག་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འདིའི་དགོངས་པ་གཏན་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་དབུ་མ་པར་མ་ཟད་རང་སྡེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བྱེད་པའི་འཕགས་ཡུལ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ལ། གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ཁོའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་འགལ་འདུ་བསྒྲིགས་པ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། ཁོ་རང་གིས་རྣམ་གཞག་བྱས་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་རྣམས་སུན་འབྱིན་པར་འདོད་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྟགས་ནས་འགོག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་མི་འདོད་ཀྱི། ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན། ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འཐད་སྙམ་ན། འདིས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་གི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསམ་པ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བའང་ཚད་མར་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་དང༌། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི། །འཇིག་རྟེན་དེ་ཉིད་མཐོང་བས་འཕགས་གཞན་གྱིས། །ཅི་དགོས་འཕགས་ པའི་ལམ་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །བླུན་པོ་ཚད་མར་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་ཕྱི་འགྲེལ་དུ། མིག་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་ལམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྒྲིམ་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གནོད
Chinese
能遮遣，如世间老者般，你唯能遮遣世间法中的衰败，而非世俗谛。如是说，仅遮止于世俗谛中衰败的宗派论者，而非遮止世俗谛。如是宣说，且于彼处施加理性的观察，因世俗谛者于坏灭时，不善于安立二谛。故以理遮止世俗谛之色等，绝非是此论师之意趣。总而言之，不仅是中观派，而且是自宗安立二谛之相的印度圣地的宗派论者们的观点，虽然他人于他的二谛安立上安立有矛盾，但他自己所安立的二谛中，以胜义谛方面的理证，欲破斥世俗谛诸法，则一个也没有，我等如是说。第二，以正量成立与否而观察后遮止，不能破斥，即是，承许色等，并非不欲以正量不成立，而是以正量成立。那么，如何应理“一切世间非正量”之语？此乃遮止世间之眼等识，于彼如是性为正量，而非遮止于一切境为正量。如是于入行论释中亦云：“如是，于思择彼如是性时，唯圣者乃为正量，非圣者则否。若欲宣说世间之损害，于分别彼如是性时，亦承许世间之见为正量，则应如是。若世间为正量，则以世间彼见，其他圣者何需？圣者之道有何用？愚者亦非是理智之正量。”如是宣说。其外释中云：若仅以眼等能决定彼如是性，则为通达圣者道，于持戒、闻法、思维、禅修等之勤奋，若成无果，则亦非如是。是故，一切世间非正量，因此，于彼时世间有害。
English
can refute, like an elder in the world, you can only refute the decline in worldly dharma, not conventional truth. Thus it is said, only refuting the proponents of the declining school in conventional truth, not refuting conventional truth. Thus it is said, and applying rational observation there, because conventional truth practitioners are not good at establishing the two truths when they are destroyed. Therefore, refuting the form and so on of conventional truth with reason is definitely not the intention of this teacher. In short, not only the Madhyamaka school, but also the proponents of the Indian holy land who establish the aspect of the two truths of their own school, although others establish contradictions in his establishment of the two truths, he himself establishes the two truths, using the reason of the ultimate truth to refute the phenomena of conventional truth, there is not one, we say so. Second, after examining whether it is established by valid cognition, it cannot be refuted by refutation, that is, accepting form and so on, it is not that it is not desired to be established by valid cognition, but it is established by valid cognition. Then, how should the saying "all worlds are not valid cognition" be justified? This is to prevent the consciousness of the eyes and so on of the world from being valid cognition in that suchness, not to prevent it from being valid cognition in all realms. Thus, in the commentary on Entering the Middle Way, it is also said: "Thus, when thinking about that suchness, only the saints are valid cognition, and the non-saints are not. If you want to declare the harm of the world, and you also accept the world's view as valid cognition when distinguishing that suchness, then it should be so. If the world is valid cognition, then with the world's view, what do other saints need? What is the use of the saint's path? Fools are also not the valid cognition of reason." Thus it is said. In its outer commentary, it is said: If only the eyes and so on can determine that suchness, then in order to understand the path of the saints, diligence in precepts, listening to the Dharma, thinking, meditation, etc., if it becomes fruitless, then it is also not so. Therefore, all worlds are not valid cognition, therefore, the world is harmful at that time.
Tibetan
་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ཞེས་སོགས་དྲངས་པས་ན། ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་གི་ཡུལ་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་འབྲེལ་མེད་དུའང་འགྱུར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་དག་ཐ་སྙད་པའི་དོན་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཕགས་ལམ་བཙལ་མི་དགོས་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་ན་ནི། མིག་གི་ཤེས་པས་གཟུགས་ཤེས་ན་སྒྲ་ཉན་པ་ལ་རྣ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཞེས་པ་དང་འདྲ་ལ། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་བལྟ་བའི་ཕྱིར་དུ་འཕགས་ལམ་འཚོལ་བ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཟེར་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་འདོད་པས་དེས། མི་འདོད་པ་ཅི་ཞིག་བསྒྲུབ། འོ་ན་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གང་ཡང་འདིས་དབང་ པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གཞན་ཚད་མ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་བ་ཞིག་གོ །མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མཐོང་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་གསུངས་སོ། །གང་ཞིག་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་བསླུ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བརྟག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཚད་མ་ཡིན་པ་སྤྱིར་བཀག༌པ་ཇི་ལྟར་དྲང་སྙམ་ན། འདི་ནི། མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ཚད་མ་མིན། །ཞེས་སོགས་དང་མི་འདྲ་བར་དོགས་པའི་གནས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མིག་གི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་དང་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ནི་རྟོག་གེ་པའི་འདོད་པ་བཀག་པ་ཡིན་པས། ཐོག་མར་དེའི་འདོད་ལུགས་བརྗོད་ན། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྟོག་གེ་པ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དོན་ལ་གཏན་མ་བྱང་བའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་ལྟར་ཇེ་དང་པོ་ཁོ་ན་ནས་སྦྱང་བར་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱའོ།
Chinese
如是宣说。在《六十正理论释》中也成立了，视彼等为实有，并非是见彼性。因此，薄伽梵说：“眼耳鼻非量。”等。因此，遮止了在特殊境上的真实性，而在其他境上则不然，这显得非常清楚。如果不这样做，就会变得毫无关联。如果有人说，如果这些眼等识在世俗谛的色声等境上是量，那么为了观看真如，就不需要寻找圣道了，这就像如果眼识能知色，那么听声音时耳朵就变得无用一样。如果说为了观看色声等而寻找圣道变得无意义，那么这正是我们所希望的，通过这种方式，又能证明什么不希望的呢？那么，《四百论释》中说：“如果有人认为此根识是现量，并将其理解为其他量，那也是非常不相关的。如果无欺骗的识在世间被认为是量，那么薄伽梵也说过，识是因缘和合的，因此是虚假的、欺骗性的，如幻觉一般。凡是虚假的、欺骗性的，如幻觉一般的，就不是无欺骗的，因为在以其他方式存在的事物上显现为其他方式。这样一来，就不应该认为是量，因为这样所有的识都将变成量。”如果有人问，如何理解普遍遮止眼等识是量的说法呢？这与“眼耳鼻非量”等不同，是极易产生疑惑的地方，因此需要详细解释。因此，遮止眼识等是现量和量，是为了遮止顺世外道的观点。首先，要说明他们的观点。《四百论释》中说：“因为顺世外道不精通世间法，所以像年幼的孩子一样，必须从一开始就进行学习，因此为了说明这一点，应该驳斥和考察你的现量是什么。”
English
Thus it is said. It is also established in the commentary on the "Sixty Stanzas on Reasoning" that seeing them as existent is not seeing that very nature. Therefore, the Blessed One said, "Eyes, ears, and noses are not valid cognitions." etc. Therefore, it is very clear that it is a negation of being a valid cognition on that particular object, but not on other objects. If this is not done, it will become irrelevant. If someone says that if these consciousnesses of the eye, etc., are valid cognitions on the objects of conventional truth, such as form and sound, then there is no need to seek the noble path in order to see the suchness, it is like saying that if the eye consciousness knows form, then the ear becomes useless for hearing sound. If it is said that seeking the noble path for seeing form, sound, etc., becomes meaningless, then this is exactly what we want, so what undesirable thing can be proven by this? Then, in the commentary on the "Four Hundred Stanzas" it says: "If someone assumes that this sense consciousness is direct perception and understands it as another valid cognition, that is also very irrelevant. If non-deceptive consciousness is seen as a valid cognition in the world, then the Blessed One has also said that consciousness is conditioned, therefore it is false, deceptive, and like an illusion. Whatever is false, deceptive, and like an illusion is not non-deceptive, because it appears in a different way on an object that exists in a different way. In that case, it should not be considered a valid cognition, because then all consciousnesses would become valid cognitions." If someone asks how to understand the general negation that eye, etc., consciousnesses are valid cognitions, this is very different from "Eyes, ears, and noses are not valid cognitions," etc., and is a very likely place for doubt, so it needs to be explained in detail. Therefore, the negation that eye consciousness, etc., are direct perception and valid cognition is to negate the assertion of the Lokayata. First, their assertion should be stated. In the commentary on the "Four Hundred Stanzas" it says: "Because the Lokayata is not proficient in worldly matters, they must be trained from the very beginning like young children, so in order to explain this, one should refute and examine what your direct perception is."