Tibetan
།སྨྲས་ པ། ཤེས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག །གང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །རྟོག་པའང་ཅི་ཞིག །གང་དོན་ལ་མིང་དང་རིགས་སུ་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་ཞུགས་པའི་འདུ་ཤེས་གཡེར་པོ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་པས་དབང་པོའི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་ལྔ་ཀས་རང་མཚན་འཇལ་བས་ན་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གི་གཞལ་བྱ་ཡིན་པས། དེ་དག་ཚད་མར་འགྲོ་ས་ཡང་ཡུལ་ལྔ་པོ་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་མི་བཞེད་པས་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་རང་མཚན་ལ་ཚད་མར་ག་ལ་བཞེད། དེས་ན་འདིར་དེ་དག་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ནི་དེ་རྣམས་ཡུལ་ལྔའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚད་མར་འདོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ལ། འགོག་ཚུལ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་རྣམས་བརྫུན་པ་བསླུ་བར་གསུངས་པ་དེས་འགེགས་སོ། །དེ་ཡང་བསླུ་བར་གསུངས་པས་མི་བསླུ་བ་བཀག་ནས་ཚད་མ་ཡིན་པ་འགོག་སྟེ། མི་བསླུ་བ་ནི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་བསླུ་ལུགས་གང་ཡིན་ སྙམ་ན། རྣམ་པ་གཞན་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བ། ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་རྣམས་ལ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡུལ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བས་ན་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། མདོར་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ཡུལ་ལྔའི་རང་མཚན་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལྔའི་རང་མཚན་སྣང་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ལྔ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བཞིན་དུ་རང་མཚན་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཟླ་གཉིས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་བཞིན་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འདི་ལ་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་ནི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་ན་དེ་དག་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པས། ཡུལ་ལྔའི་རང་མཚན་ལ་མངོན་སུམ་ཚད་མར་མ་སོང་ན་ཡུལ་ལྔ་ལ་ཚད་མར་འགྲོ་ས
Chinese
说： 知识是现量。什么样的知识？即离于分别的知识。什么是分别？即对于事物，以名和种类特别地附加虚构的意识，与此相离的缘故，五根的识，因为只缘取境的自相不可言说之分，所以用现量的词语来表达。如是说。离于分别且不欺骗的知识，被认为是现量。其中，不欺骗是指如实地执持境的自相，因此五根识的现量衡量自相，所以色、声等的自相是这五种现量的所量。因此，它们成为量的地方也是这五个境的自相。这位论师如将要阐述的那样，自性成立或者自相成立，即使在名言中也不承认，那么根识怎么会承认自相为量呢？因此，这里遮止它们是量，就是遮止它们被认为是五境的自相之量。遮止的方式是：世尊说诸识是虚假的、欺骗的，以此遮止。又因为说欺骗，所以遮止不欺骗，从而遮止是量，因为不欺骗是量的特征。那么，欺骗的方式是什么呢？认为在另一种状态中存在的事物显现为另一种状态。这就是所说的，对于根识来说，色声等五境在没有以自相成立的情况下，显现为自相，因此它们不是自相之量。总之，根识不是五境自相之量，因为相对于五境自相的显现而欺骗，即五境在自性空的情况下显现为自相。例如，就像显现二月的知识一样，这样认为。对此，有实物论者认为，如果色声等没有成立为自相的自性，那么它们就被认为是完全空无作用的无实物。如果五境的自相没有成为现量，那么五境成为量的地方
English
It is said: Knowledge is direct perception. What kind of knowledge? That which is free from conceptualization. What is conceptualization? It is the flickering consciousness that engages in particularly superimposing names and categories onto objects. Because it is free from that, the five sense consciousnesses, because they only apprehend the inexpressible particular characteristics of objects, are expressed by the term "direct perception." As it is said. Knowledge that is free from conceptualization and non-deceptive is considered to be direct perception. Among these, non-deceptive means apprehending the particular characteristics of objects as they exist. Therefore, the five direct perceptions of sense consciousness measure the particular characteristics, so the particular characteristics of forms, sounds, etc., are the objects to be measured by these five direct perceptions. Therefore, the place where they become valid cognition is also the particular characteristics of these five objects. This teacher, as will be explained, does not even accept self-established nature or particularly established nature in conventional terms, so how could the sense consciousnesses accept particular characteristics as valid cognition? Therefore, here, negating that they are valid cognition is negating that they are considered valid cognition of the particular characteristics of the five objects. The way of negating is: The Blessed One said that the consciousnesses are false and deceptive, and this negates it. Furthermore, because it is said to be deceptive, it negates non-deceptive, thereby negating being valid cognition, because non-deceptive is the characteristic of valid cognition. So, what is the way of deceiving? It is thinking that things that exist in one way appear in another way. This is what is said, for the sense consciousnesses, the five objects such as forms and sounds appear as their own characteristics even though they are not established by their own characteristics, so they are not valid cognition of their own characteristics. In short, the sense consciousnesses are not valid cognition of the particular characteristics of the five objects, because they deceive in relation to the appearance of the particular characteristics of the five objects, that is, the five objects appear as their own characteristics while being empty of their own characteristics. For example, it is thought to be like the knowledge that perceives two moons. To this, proponents of inherent existence argue that if forms, sounds, etc., do not have a nature established as their own characteristics, then they are considered to be non-entities devoid of all functional capacity. If the particular characteristics of the five objects do not become direct valid cognition, then the place where the five objects become valid cognition
Tibetan
་མེད་ལ། ཡུལ་ལྔ་ལ་ཚད་མར་སོང་ནའང་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚད་མར་འགྲོ་བར་འདོད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་བདེན་པར་འགྱུར་བས་ཡུལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚད་མ་ལ་རང་མཚན་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་དགོས་ཀྱང་། ཡུལ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚད་མ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཚད་མར་སོང་བ་མི་དགོས་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་མཐོང་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་བསལ་བ་རིགས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཁོ་ན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ དང་། དེས་དམིགས་པའི་དོན་ཡང་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་མཚན་ལ་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཀག་པས་ཚད་མ་ཙམ་ཁེགས་མི་དགོས་པས་ན་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཚད་མ་སྤྱིར་འགོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་བསླུ་བའི་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཚད་མ་ཉིད་དུ་མཐོང་ན་ཞེས་གསུངས་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཚད་མ་བཞི་ལས་འཇིག་རྟེན་གྱིས་དོན་རྟོགས་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་དང་ལུང་དང་ཉེར་འཇལ་གྱི་ཚད་མའི་རྣམ་གཞག་མཛད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་གི །ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལྟོས་ནས་བཞག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགོག་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མ་དག་ཡོད་ན་གཞལ་བྱའི་དོན་དག་ཏུ་འགྱུར་ལ། གཞལ་བྱའི་དོན་དག་ཡོད་ན་ཚད་མ་དག་ཏུ་འགྱུར་གྱི། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་གནོད་པ་མེད་ན། མ་རིག་པས་བསླད་པའི་དབང་གིས་དབང་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཡུལ་འཛིན་པར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་པས་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་མི་གནོད་དོ། །འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། མཐོང་བ་བརྫུན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་འདོད་དེ། །དབང་པོ་གསལ་དང་དབང་པོ་སྐྱོན་ལྡན་ནོ། །སྐྱོན་ལྡན་ དབང་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། །དབང་པོ་ལེགས་གྱུར་ཤེས་ལྟོས་ལོག་པར་འདོད། །གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་དྲུག་རྣམས་ཀྱིས། །བཟུང་བ་གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རྟོགས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལས་བདེན་ཡིན་ལྷག་མ་ནི
Chinese
没有。即使对五种境成为量，也希望对它的自相成为量。这位论师认为，如果自相或自性成立，就会成为真实，因此，对于安立境真实成立的量，需要成为自相的量。然而，境是虚假的，因此，对于安立它的量，不需要成为自相的量。如《四百论》的注释中所说：“以世俗的见解排除见彼性，也不合理，因为，那只是世俗的量，并且，它所缘的义也是虚假的欺骗性的法。”因此，因为遮止了成为自相的量，所以不必仅仅遮止量，因此，对于世俗的识，并非普遍遮止量。如果不是这样，那么“不欺骗的识在世间被视为量”的说法就不合理了，因为对于任何世俗的识，量都被遮止了。并且，《释论》中也说：“因此，这样从四量中，世间安立了通达义。”这与建立现量、比量、圣教量和譬喻量的体系相违背。遮止了量和所量以自性成立，不遮止量和所量观待而安立的缘起。那里面说：“那些也是互相观待而成立的，如果存在量，则成为所量的义，如果存在所量的义，则成为量，量和所量二者不是以自性成立的。”如是说。因此，如果没有被眼翳等内外错乱因所染污的损害，那么，由于无明染污的缘故，眼识等显现执持无自性却有自性的境的错乱，不会损害世俗的正见。入行论中也说：“所见虚假亦分二，根识明利及根毁。根毁识者于明利，识视倒见如是许。无损六根所取境，世间所了即是实，余皆
English
There is not. Even if it becomes valid for the five objects, it is desired to become valid for its own characteristics. This teacher believes that if self-characteristics or essence are established, it will become true. Therefore, for the valid means of establishing the truth of objects, it is necessary to become valid for self-characteristics. However, since objects are false, it is not necessary to become valid for self-characteristics for the valid means of establishing them. As stated in the commentary on the Four Hundred Verses: "It is not reasonable to eliminate the view of thatness with the view of the world, because that is only the valid means of the world, and the meaning it aims at is also the false, deceptive Dharma." Therefore, because the validity of being self-characterized is prevented, it is not necessary to merely prevent validity. Therefore, for the knowledge of conventional truth, it is not a general prevention of validity. If it is not like this, then the statement that "non-deceptive knowledge is seen as valid in the world" is not reasonable, because validity is prevented for all conventional knowledge. And in the Clear Words, it is also said: "Therefore, in this way, from the four valid means, the world establishes the understanding of meaning." This contradicts the establishment of the system of direct perception, inference, scripture, and analogy. The establishment of validity and the object to be measured by their own nature is prevented, but the dependent arising of validity and the object to be measured in relation to each other is not prevented. It says in that very text: "Those are also established by mutual dependence. If there is validity, then it becomes the meaning of the object to be measured. If there is the meaning of the object to be measured, then it becomes validity. Validity and the object to be measured are not established by their own nature." Thus it is said. Therefore, if there is no harm of being contaminated by the causes of internal and external confusion such as cataracts, then, due to the influence of ignorance, the delusion of the sense consciousness and so on appearing to grasp objects that are without self-nature but appear to have self-nature does not harm the correct view of conventional truth. The Entering the Middle Way also says: "False seeing is also considered to be of two types: clear sense organs and defective sense organs. The knowledge of those with defective sense organs is considered to be reversed in relation to the knowledge of those with good sense organs. Whatever is grasped by the six undamaged sense organs is understood by the world, and that which is true from the world itself is the remainder.