Tibetan
སྟན་ནོ། །དེ་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ལས་འབྲས་སོགས་མེད་དོ་ཞེས་མི་སྨྲ་ཞེས་པས་ནི་མེད་པར་ སྨྲ་བ་སེལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལས་འབྲས་སོགས་མེད་པར་འདོད་ན་མེད་པ་པར་འགྱུར་བ་ལས་ཁོ་བོ་ནི་དེ་མི་འདོད་ཅེས་པའོ། །འོ་ན་ཅི་སྨྲས་ཞེས་འདྲི་བ་ལ། ལས་འབྲས་སོགས་འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་འཇོག་པའམ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པས་ཉེས་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་མི་སྨྲ་ཡི། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲའོ་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་སྔར་བཀོད་པའི་སྐྱོན་རང་བཞིན་མེད་ན་རྒྱུ་འབྲས་མི་འཐད་པ་ད་དུང་སྤོང་མི་ནུས་ཞེས་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་རྩོད་པ་སྟེ། ཁོའི་ལུགས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཁྱད་མེད་པས་དེ་ལྟར་རྩོད་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་རྣམས་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལ་མི་རུང་བ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་དེ་དག་རུང་བར་གསུངས་སོ། །བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། བདག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཁྱོད་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ཅི་སྨྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བའོ། །ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གང་ཞིག་ཅེ་ན། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་དང་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྤྲུལ་པ་དང་རྨི་ལམ་དང་མཚུངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་དོན་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པའི་དོན་ནོ། །ཞེས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་ པས་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་སེལ་ཚུལ་བསྟན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་བཤད་པས་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་ལ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་དུ་བསྟན་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ནི་རང་བཞིན་ལ་བྱེད་པ་དང་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་ལས། དངོས་པོ་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ་ལ། དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་ནི་དོན་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་སེལ་བ་ན་རང་བཞིན་བཀག་ཅིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་ཅི་འདས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་མེད་དམ། མེད་དོ་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སུ་སྨྲ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་ནི་ངེས་ན། དྲན་པ་ཞེས་བྱ་ལོག་པ་ཡི། །དོན་ལ་ལོག་པ་ཁོ་ན་འབྱུང༌། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་དམིགས་པ་ནི་འདས་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི་དེའི་དྲན་པ་དེ་ཡོད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཞིག་ན། གང་གི་ཚེ་འདས་པའི་དངོས་པོ་དེ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་དྲན་པའང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་བོ། །ལོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་ ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་ལོག་པའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་སུ་འཛིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡེ་མེད་ཀྱང་མིན་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའང་མིན་པ་དང་། ལོག་པའམ་རྫུན་པའི་དོན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་མིན་པར་གསུངས་པས། ཆོས་འདི་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པར་འདོད་ན་དངོས་པོར་སྨྲ་བའམ་ཡོད་པའི་མཐར་ལྟུང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའམ་ཡོད་སྨྲ་བ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པས་སྟོང་པའི་དངོས་མེད་དུ་འདོད་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བའམ་མེད་མཐར་ལྟུང་བ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་པས་མེད་མཐར་ལྟུང་བ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་དང་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་ཁྱད་མ་ཕྱེད་པར་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐར་ལྟུང་བ་འགེགས་པ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་མེད་པར་མི་སྨྲ་ཡི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡོད་པར་མི་སྨྲ་ཡི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ཙམ་ལ་རེ་བས་ནི་འགལ་འདུ་ཤ་སྟག་སྨྲ་ཞིང་དབུ་མའི་དོན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ཤོད་དེ། གཞན་ལ་དགག་པ་བྱེད་པའི་ཚེ༌ན་རང་བཞིན་ཡོད་མེད
Chinese
是故。其中我等不说没有业果等，这是为了遣除说没有，如果认为没有业果等，就会变成没有者，所以我等不这样认为。如果问那么说什么呢？回答说，安立或者认为这些业果等没有自性，这样说就是为了遣除说有。没有自性，做与被做不合理，所以过失就在那里，这是说，即使你说我不说没有，我说没有自性，但仍然不能舍弃先前所说的过失，即如果没有自性，因果不合理，这是说有事物者进行辩论。按照他的观点，没有自性和没有二者没有差别，所以这样辩论。对此的回答是，因产生果等的作用，对于有自性者是不允许的，只有对于没有自性者，这些才是允许的。在《四百论》的注释中也说：我不是说没有事物，因为我说缘起。难道你是说事物者吗？不是的，因为我正是说缘起者。你说什么呢？我说缘起。那么缘起的含义是什么呢？是无自性的含义，也就是没有自性产生的含义，以及如幻术、阳焰、影像、乾闼婆城、化身、梦境等相似的具有自性的果产生的含义，以及空性和无我的含义。这样，认为缘起，就显示了遣除说事物有无二边的情形。其中，缘起的含义解释为没有自性产生，这是为了遣除说事物有。而将如幻术等相似的果产生显示为缘起的含义，这是为了遣除说事物没有。因此，事物有两种用法，一种是指自性，一种是指能起作用。说事物有的人所说的事物，是指自性成立的事物。说事物没有的人所说的事物，是指能起作用的事物。在遣除这二者时，遮止了自性，并且如幻术般。
English
Therefore. Among them, we do not say that there is no karma and result, etc., which is to eliminate saying that there is nothing. If one thinks that there is no karma and result, etc., one will become a nihilist, so we do not think so. If asked what do you say then? The answer is, establishing or thinking that these karma and results, etc., have no self-nature, saying this is to eliminate saying that there is existence. Without self-nature, doing and being done are not reasonable, so the fault is there, which means that even if you say that I do not say that there is nothing, I say that there is no self-nature, but still cannot abandon the previously mentioned fault, that is, if there is no self-nature, cause and effect are not reasonable, this is the argument of those who say that there are things. According to his point of view, there is no difference between no self-nature and nothing, so he argues in this way. The answer to this is that the function of cause producing effect, etc., is not allowed for those who have self-nature, only for those who have no self-nature, these are allowed. In the commentary on the Four Hundred Verses, it is also said: I do not say that there is no thing, because I say dependent arising. Are you a person who says that there are things? No, because I am precisely the one who says dependent arising. What do you say? I say dependent arising. Then what is the meaning of dependent arising? It is the meaning of no self-nature, that is, the meaning of not being produced by self-nature, and the meaning of the production of fruits with self-nature similar to illusions, mirages, images, Gandharva cities, emanations, dreams, etc., and the meaning of emptiness and selflessness. In this way, thinking of dependent arising, it shows the situation of eliminating saying the two extremes of existence and non-existence of things. Among them, the meaning of dependent arising is explained as not being produced by self-nature, which is to eliminate saying that things exist. And showing the production of fruits similar to illusions, etc., as the meaning of dependent arising, this is to eliminate saying that things do not exist. Therefore, things have two usages, one refers to self-nature, and the other refers to the ability to function. The thing said by those who say that things exist refers to the thing that is established by self-nature. The thing said by those who say that things do not exist refers to the thing that can function. When eliminating these two, self-nature is prevented, and it is like an illusion.
Chinese
是为了显示如是的因果。此外，《四百论》的注释中说：难道没有对已逝之境的记忆吗？谁会那样说没有呢？我们不是要否定缘起。如果如其存在那样确定，那么所谓的记忆就是虚妄的，在意义上只有虚妄才会产生。学派本身这样安立。因此，记忆的对境是过去的事物。如果以自性存在，那么它的记忆缘于存在的意义，如果以自性成立，那么当过去的事物没有自性时，缘于它的记忆也没有自性。因此，可以成立它是虚妄的。所谓的虚妄，与无自性以及缘起并非其他意义，事物不存在的意义并非虚妄的意义。过去的事物并非在任何方面都不存在，因为它是可以被记忆的，并且因为能见到它的果。也不是以自性存在，因为会成为常恒，并且会成为真实执着。这样，过去等等这些，也不是完全没有，也不是以自性成立，虚妄或虚假的意义是缘起的意义，而不是事物不存在的意义。如果认为这些法以自性成立，那就是在说事物，或者堕入有边的极端。仅仅说它们存在，并不是在说事物，或者说有。同样，如果认为内外的事物是空无作用能力的无事物，那就是在说事物不存在，或者堕入无边的极端。说了它们没有自性，并不会堕入无边的极端。这样，如果没有区分完全不存在和没有自性，以及以自性成立和仅仅存在之间的差别，而要遮止堕入有无的极端，他们会说：我们不说不存在，但不是存在。我们不说存在，但不是不存在。仅仅依靠言说，只会说出矛盾，并且丝毫也不讲述中观的意义。在驳斥其他观点时，自性有无
English
This is to show that such cause and effect exist. Furthermore, in the commentary on the Four Hundred, it says: "Is there no memory of past objects?" Who would say that there is not? We are not negating dependent arising. If it is ascertained as it exists, then what is called memory is false, and only falsehood arises in meaning. The school itself establishes it in this way. Therefore, the object of memory is past things. If it exists by its own nature, then its memory is based on the meaning of existence, and if it is established by its own nature, then when the past thing has no self-nature, the memory based on it also has no self-nature. Therefore, it can be established that it is false. The so-called falsehood is not different in meaning from selflessness and dependent arising, and the meaning of the non-existence of things is not the meaning of falsehood. Past things do not not exist in any way, because they can be remembered, and because their fruit can be seen. Nor do they exist by their own nature, because it would lead to permanence, and it would lead to real grasping. Thus, these past things, etc., are neither completely non-existent nor established by their own nature, and the meaning of falsehood or falsity is the meaning of dependent arising, not the meaning of the non-existence of things. If one thinks that these dharmas are established by their own nature, then one is speaking of things, or falling into the extreme of existence. Merely saying that they exist is not speaking of things, or saying that they exist. Similarly, if one thinks that inner and outer things are non-things empty of the power to perform functions, then one is speaking of the non-existence of things, or falling into the extreme of non-existence. Saying that they have no self-nature does not lead to the extreme of non-existence. Thus, if one does not distinguish between complete non-existence and lack of self-nature, and between being established by one's own nature and merely existing, and wants to prevent falling into the extremes of existence and non-existence, they will say: "We do not say that it does not exist, but it is not existence." "We do not say that it exists, but it is not non-existence." Relying only on speech, one only speaks of contradictions, and does not speak of the meaning of the Middle Way at all. When refuting other views, the existence or non-existence of self-nature