Tibetan
ས་པར་བཀྲལ་བའི་ཕྲ་བའི་གནས། རྟེན་འབྲེལ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ངེས་པ་སྟེར་ལུགས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཆར་ཚུལ་ལ་གཞན་གྱིས་བཀྲི་བར་མི་ནུས་པའི་ངེས་པ་དྲང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལུགས་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བཀག་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ལྟར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུགས། ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་བྱར་མེད་པ་དང༌། རྣམ་གཞག་དེ་མི་བྱར་མི་རུང་བས་བཅིངས་གྲོལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཇོག་པས་ངེས་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁས་བླང་དགོས་པ་ལ། ཁྱེད་ཅག་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་ བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་ན་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེས་ན་བཅིངས་གྲོལ་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་འགོག་པ་ལ་དོན་དམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་མི་དགོས་པས་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བཅིངས་གྲོལ་དང་འབྱུང་འཇིག་སོགས་བཞག་པས་ཆོག་པ་ཇི་ལྟར་མ་བཀག་པ་སོམས་ཤིག །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ནི། བཅིངས་གྲོལ་སོགས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་ལ། ཁོ་བོས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་དེ་དག་འདོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་བཞེད་པ་ནི། ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པར་ཁྱེད་ཀྱང་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུའང་རང་བཞིན་དེ་དགག་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་བཅིངས་གྲོལ་སོགས་ཀྱང་འགོག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུའང་བཅིངས་གྲོལ་སོགས་བཀག་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །མདོར་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་བཅིངས་གྲོལ་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་འགལ་བར་འདོད་ན། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་བདེན་པ་གཉིས་གང་དུའང་མི་རུང་བས་དབུ་མ་པའི་ཁྱད་ཆོས་གཅིག་པུ་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་འགལ་བར་མི་འདོད་ན་ནི་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་སྦྱར་མི་དགོས་པར་སྐྱེ་འགག་དང་བཅིངས་གྲོལ་སོགས་འགོག་པར་འདོད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་མེད་ དོ། །དེས་ན་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་རྒྱུ་འབྲས་འགོག་ན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་འབྱུང་འཇིག་སོགས་མི་རུང་བར་འདོད་པ་ཡིན་པས་དེ་ལྟ་ན། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང
Chinese
應當明確闡釋精微之處。 應當對於依賴緣起而確立無自性的方式，以及自性空之事物如何顯現為因果，給予他人無法駁斥的定解。 第二，闡述此宗如何遮破彼宗之理： 如是，聖者龍樹之宗，諸法毫無以自體成立之自性，若以自性成立，則輪涅一切建立皆無作用，由於彼建立不可無作用，故安立繫縛解脫等一切建立，故必須承許無自性。 汝等若謂事物無以自體成立之自性，則有何其他？ 故遮止繫縛解脫及生滅等，不需加入勝義等差別，乃以遮止自性之理而遮止。 若如是說，於無自性上安立繫縛解脫及生滅等即可，如何未遮止，請善思之。 若謂論師之意乃繫縛解脫等輪涅之建立皆為世俗諦，我亦於世俗諦中許彼等，故無過失。 則此非正理，如是月稱論師之意乃於世俗諦中，諸法亦無以自體成立之自性，汝亦許之。 如是，以遮止自性之理，於世俗諦中亦須遮止彼自性，且以遮止自性之理，亦欲遮止繫縛解脫等，故於世俗諦中亦遮止繫縛解脫等，極為明顯。 總之，若謂無自性與繫縛解脫及生滅等相違，則自性空之空性上，一切輪涅之建立皆不容許，於二諦中皆不容許，故汝已遮止中觀師之唯一特點。 若不欲彼等相違，則以遮止自性之理，對於所遮止之法不需加入任何差別，而欲遮止生滅及繫縛解脫等，亦無任何如實之理由。 是故，若以遮止自性之理而遮止因果，則謂於無自性上不容許生滅等，若如是，若此等一切皆空
English
It is necessary to clearly explain the subtle points. One should provide others with an irrefutable understanding of how to establish the absence of inherent existence based on dependent origination, and how things that are empty of inherent existence appear as cause and effect. Second, to explain how this system refutes that system: Thus, the system of the noble Nagarjuna holds that phenomena do not have even a particle of inherent existence established by their own entity, and if they were established by inherent existence, all the establishments of samsara and nirvana would be without purpose. Because those establishments cannot be without purpose, all establishments such as bondage and liberation are posited, so it is necessary to accept the absence of inherent existence. If you say that things do not have inherent existence established by their own entity, then what else is there? Therefore, to refute bondage, liberation, and arising and ceasing, it is not necessary to add distinctions such as ultimate truth, but it is refuted by the reasoning that refutes inherent existence. If you say that, consider how it is not refuted when bondage, liberation, and arising and destruction are established on the absence of inherent existence. If you think that the teacher's intention is that the establishments of samsara and nirvana, such as bondage and liberation, are all conventional truths, and I also accept them as conventional truths, then there is no fault. That is not correct reasoning, because the intention of the teacher Chandrakirti is that even in conventional truth, phenomena do not have inherent existence established by their own entity, and you also accept that. Thus, by the reasoning that refutes inherent existence, that inherent existence must also be refuted in conventional truth, and because you also want to refute bondage and liberation by the reasoning that refutes inherent existence, it is very clear that bondage and liberation are also refuted in conventional truth. In short, if you think that the absence of inherent existence contradicts bondage, liberation, and arising and ceasing, then all the establishments of samsara and nirvana are not permissible on emptiness that is empty of inherent existence, and they are not permissible in either of the two truths, so you have refuted the unique characteristic of the Madhyamikas. If you do not want them to contradict, then by the reasoning that refutes inherent existence, it is not necessary to add any distinctions to the object to be refuted, and there is no valid reason to want to refute arising and ceasing and bondage and liberation. Therefore, if you refute cause and effect by the reasoning that refutes inherent existence, then you are saying that arising and destruction are not permissible on the absence of inherent existence, and if that is the case, if all these are empty
Tibetan
་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། །ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་རབ་བྱེད་ཉེར་བཞི་པ་ནས་དངོས་སྨྲའི་རྩོད་པ་བཀོད་པ་དང༌། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཀུན་ལ་ཡོད་མིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད། །རང་བཞིན་ལྡོག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་རྩོད་ཟློག་ནས་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་རྩོད་པ་བཀོད་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་མི་སྟོང་གཉིས་ཀ་ལ་འབྱུང་འཇིག་སོགས་མི་རུང་བ། ཁོ་བོ་ཅག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་མི་སྟོང་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་གཞུང་གི་དོན་དུ་གཏན་མི་རུང་སྟེ། འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་ལས། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འབྱུང་འཇིག་སོགས་མི་འཐད་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་མ་ཟད་བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཤིང༌། རྩ་བར་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ལ་དེ་དག་རུང་བ་དང་མི་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ལ་མི་རུང་བར་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་སྟོང་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ། །ཚོགས་ལ་ལྟོས་རྣམས་མ་གྲགས་པ་ཡང་མིན། །ཇི་ལྟར་དེར་ནི་གཟུགས་བརྙན་སོགས་སྟོང་ལས། །ཤེས་པ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་ པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ན་ཡང༌། །སྟོང་ཉིད་དག་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བཅིངས་གྲོལ་སོགས་རིགས་པས་འགོག་ན་དོན་དམ་དུ་དགག་པ་བྱེད་པ་མི་རུང་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགག་དགོས་ལ། དེའི་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་དེ་འདྲ་བའི་དབུ་མ་པ་དེ་ནི་སྔོན་མེད་པ་ཞིག་གོ །གསུམ་པ་དེ་ལ་དབུ་མ་པས་ལན་ཇི་ལྟར་བཏབ་པ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བར་རྩོད་པ་འདི་ལ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི། དབུ་མ་པས་ཕར་ལ་འཕང་རྒྱུའི་སྐྱོན་ཚུར་ལ་འཕངས་པ་ཡིན་པས་བཟློག་ནས་སྐྱོན་འཕེན་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་ཉེར་བཞི་པ་ལས། ཁྱོད་ནི་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ནི། །ང་ལ་སྐྱོན་དུ་སྒྱུར་བྱེད་པ། །རྟ་ལ་མངོན་པར་ཞོན་བཞིན་དུ། །རྟ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་ལས། །ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཀུན། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟ་འོ། །ཞེས་དང༌། གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད།
Chinese
那，没有产生也没有毁灭。如果四圣谛，在你那里不存在，那就太过分了。像这样，第二十四品中记载了有实宗的辩论。如果一切事物的自性都不存在于一切事物中，那么你的话语也没有自性，不能改变自性。这样反驳后，记载了有实宗的辩论，这一点非常清楚，没有任何区别。如果自性空与不空两者都不允许产生和毁灭等，我们既不承认自性空也不承认自性不空，所以没有过失，如果这样想，那在经论的意义上是绝对不行的。《释论·明句论》中说：我们没有产生和毁灭等不合理的过失，而且四谛等是合理的，这样进行了论证。根本颂中也清楚地分开说明了，自性空的一方允许这些，不空的一方不允许这些。还有，《入中论》中也说：事物是空性的，如影像等，依赖于聚合，也不是不为人所知。就像在那里，影像等从空性中，产生了知识的形象一样。同样，一切事物即使是空性的，也能从空性中产生。因此，如果用理智来否定束缚和解脱等，就不能在胜义谛中进行否定，必须在世俗谛中进行否定。那时，如果连名言中也否定一切轮回和涅槃的体系，那么那样的中观派是前所未有的。第三，中观派如何回答呢？如果事物自性是空性的，就不能安立轮回和涅槃的因果，对于这个辩论，圣者龙树认为：中观派把对方要抛过来的过失又抛了回去，所以认为应该反过来抛出过失。如《中论》第二十四品中说：你是把自己的过失，转变成我的过失的人，就像明明骑在马上，却忘记了马一样。如果你们认为诸法是从自性中产生的，那么你们认为一切事物都是没有因缘的。还有，如果这一切都不是空性的，就没有产生，也没有毁灭。
English
Then, there is no arising and no destruction. If the Four Noble Truths do not exist for you, that would be too much. Like this, the twenty-fourth chapter records the debate of the Realist school. If the self-nature of all things does not exist in all things, then your words also have no self-nature and cannot change self-nature. After refuting in this way, the debate of the Realist school is recorded, which is very clear and without any difference. If both self-nature emptiness and non-emptiness do not allow arising and destruction, and we do not admit either self-nature emptiness or non-emptiness, so there is no fault, if you think like that, then it is absolutely not acceptable in the meaning of the scriptures. The commentary "Clear Words" says: We do not have the fault of arising and destruction being unreasonable, and the Four Truths etc. are reasonable, and this has been proven. The root verses also clearly separate and explain that the side of self-nature emptiness allows these, and the side of non-emptiness does not allow these. Also, the "Entering the Middle Way" says: Things are empty, like images etc., dependent on aggregates, and are not unknown either. Just as there, from emptiness, images etc., the appearance of knowledge arises. Similarly, even if all things are empty, they can arise from emptiness. Therefore, if you use reason to negate bondage and liberation etc., you cannot negate in the ultimate truth, you must negate in the conventional truth. At that time, if you negate all the systems of samsara and nirvana even in name, then such a Madhyamika is unprecedented. Third, how did the Madhyamika answer? If things are empty of self-nature, then the cause and effect of samsara and nirvana cannot be established. Regarding this debate, the venerable Nagarjuna believed that the Madhyamika threw back the fault that the other party was going to throw over, so he believed that the fault should be thrown back. As the twenty-fourth chapter of the "Root Wisdom" says: You are the one who turns your own faults into my faults, just like forgetting the horse while clearly riding on it. If you think that all dharmas arise from self-nature, then you think that all things are without cause and conditions. Also, if all of this is not empty, there is no arising and no destruction.