Tibetan
གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། དེ་ལྟ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འཆད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངའི་ཚིག་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བུམ་པ་དང་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྦྲང་རྩི་དང་ཆུ་དང་འོ་ཐུག་འཛིན་པ་དང་ལེན་པ་དང་གྲང་བ་དང་རླུང་དང་ཉི་མ་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པར་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ངའི་ཚིག་ཀྱང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ཚིག་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་འགོག་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པ་དང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ན་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚིག་གིས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་གཉིས་གཞི་མཐུན་དུ་འདུ་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བླ་ན་མེད་པར་འགྲོ་བ་འདི་ནི་མཁས་པ་དབུ་མ་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཡི། བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་བརྟེན་ནས་འགག་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པར་བཟུང་ནས། རང་བཞིན་འགོག་པའི་རིགས་པས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བཀག་ན་ནི་ལྷ་བདུད་དུ་བབས་པ་ལྟར་གྱུར་ནས་དབུ་མའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྙེད་པའི་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ངེས་པ་དྲངས་པ་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ངེས་པ་དྲང༌ས་མེད་པར་གཞན་ངོ་སོགས་ལ་སྐྱེལ་དགོས་ཤིང༌། རྒྱུ་འབྲས་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་ངེས་པ་ལེགས་པར་དྲངས་པ་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱིས་ངེས་པ་དྲང༌ས་མེད་པར་སོང་ནས། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ལེན་པ་སྐད་བྱེད་ན། ད་དུང་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ལ། ལྟ་བ་རྙེད་པའི་རྒྱུར་ ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་བསྲུང་བ་གཞིར་བཞག་ནས་ཚོགས་བསག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བའི་སྒོ་དུ་མ་ལ་འབད་པ་དང་མཁས་པ་བསྟེན་ནས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྣང་སྟོང་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པ་གཉིས་ཚོགས་དེ་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་སོང་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་ལ་དགོངས་ནས། རྩ་ཤེའི་རབ་བྱེད་ཉེར་བཞི་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཞན་པས་ཆོས་འདི་ཡི། །གཏིང་རྟོགས་དཀའ་བར་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་ལས། །རབ་ཏུ་ལོག་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། རེ་ཞིག་ལུས་འདི་མི་གཙང་ཉིད། །རགས་ཤིང་མངོན་སུམ་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །རྟག་ཏུ་སྣང་བའང་གང་གི་ཚེ། །སེམས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ། །དེ་ཚེ་དམ་ཆོས་གནས་མེད་པ། །ཕྲ་ཟབ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ། །ཟབ་མོ་དེ་ཀོ་ཇི་ལྟ་བུར། །སེམས་ལ་བདེ་བླག་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཆོས་འདི་ཟབ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་ཡིས། །ཤེས་པར་དཀའ་བར་ཐུགས་ཆུད་དེ། །དེས་ན་ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་ནས། །ཆོས་བསྟན་པ་ལས་ལོག་པར་གྱུར། །ཞེས་བསྟན་བཅོས་དང་གསུང་རབ་རྣམས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་གཞུང་ཚད་ལྡན་ཁ་ཅིག་ནས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཡན་ལག་དང་གཅིག་ཐ་དད་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་གསུངས་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་ནས། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མཆུ་དང་མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཡན་ལག་གང་ཡིན་དཔྱད་པ་ན་དེ་དག་གང་རུང་དུའང་མ་རྙེད་པ་ན་བུམ་པ་མི་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ངེས་ པ་འདྲེན་ལ། དེ་ནས་དཔྱོད་མཁན་ལའང་དེ་ལྟར་དཔྱད་པ་ན་དཔྱོད་མཁན་ཡང་མི་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དཔྱོད་མཁན་མི་རྙེད་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་སུ་ཞིག་གིས་ཤེས་སྙམ་ནས། ཡོད་པའང་མ་ཡིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་གྱི་རིགས་པ་ལྟར་སྣང་རེས་ངེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་དྲངས་པ་ལ་ལྟ་བ་རྙེད་པར་འཇོག་ན་འདི་སླ་ཤོས་ཅིག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ནི་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དབུ་མའི་གཞུང་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་དུ་གསུངས་པ་མཁས་པ་དབུ་མ་པའི་ཁྱད་ཆོས། ཁྱད་པར་དུ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལྷག་མ་མ་ལུ
Chinese
如果事物以自性存在，那么即使没有因和缘也会存在。但事实并非如此，因此是无自性的。因此，被称为空性。同样，我的话语也是依缘而生的，因此是无自性的。正因为是无自性的，所以被称为空性是合理的。如同瓶子和布匹等是依缘而生的，因此自性是空性，但它们能够盛装蜂蜜、水和牛奶，能够取用，能够遮挡寒冷、风和阳光一样。我的话语也是依缘而生的，因此是无自性的，但它能够很好地论证事物的无自性。因此，如果有人说：“你的话语本身就是无自性的，因此否定一切事物的自性是不合理的。”这是不行的。也就是说，如果以自性成立，就不依赖因缘；如果依赖因缘，就遍及无自性，这是随行和随返的关系。无自性的话语能够进行破立的活动，这一点已经非常清楚地说明了。更不用说依赖因缘而生起和灭尽的杂染和清净的法，以及依缘和无自性二者在同一基础上汇合了。像这样的依缘本身就是证悟无自性的无上理由，这应当被认为是唯有中观派智者的特点。如果认为依赖生起和依赖灭尽的事物必然以自性成立，并用否定自性的理证来否定生起和灭尽的依缘，那就如同天神堕落成魔鬼一样，会成为如实证悟中观之义的巨大障碍。这样一来，如果得出诸法丝毫也不存在以自性成立的自性的定解，那么因果关系就必须依赖他宗等，而无法得出自宗的定解。如果对因果关系很好地得出自宗的定解，那么对无自性就无法得出自宗的定解了。因此，就出现了所谓的对无自性取意
English
If things existed by their own nature, then they would exist even without causes and conditions. But that is not the case, therefore they are without inherent existence. Therefore, it is explained as emptiness. Similarly, my words also arise dependently, therefore they are without inherent existence. Since they are without inherent existence, it is reasonable to call them emptiness. Just as pots and cloths, etc., arise dependently and are therefore empty of inherent existence, yet they are able to hold honey, water, and milk, and are able to take, and are able to protect from cold, wind, and sun, so too, my words arise dependently and are therefore without inherent existence, yet they are able to thoroughly establish the non-inherent existence of things. Therefore, it is not right to say, "Since your words themselves are without inherent existence, it is not reasonable to negate the inherent existence of all things." That is to say, if something is established by its own nature, it does not depend on causes and conditions; if it depends on causes and conditions, it is pervaded by non-inherent existence, which is a relationship of following and reversing. It has been very clearly stated that words without inherent existence are able to perform the activities of negation and affirmation. What need is there to say that the defiled and purified dharmas that arise and cease in dependence on causes and conditions, and the two, dependent arising and non-inherent existence, converge on the same basis? Such dependent arising itself is the supreme reason for realizing non-inherent existence, and this should be known as the special characteristic of only the Madhyamika scholars. If one assumes that arising dependently and ceasing dependently are necessarily established by their own essence, and then negates dependent arising of arising and ceasing with reasoning that negates inherent existence, then it is like a god falling into a demon, and it becomes a great obstacle to truly realizing the meaning of Madhyamika. In this way, if one draws the conclusion that there is not even a particle of inherent existence in phenomena that is established by its own essence, then the relationship of cause and effect must be transferred to others' tenets, etc., without being able to draw a conclusion from one's own tenet. If one draws a conclusion from one's own tenet well on cause and effect, then one will not be able to draw a conclusion from one's own tenet on non-inherent existence. Therefore, there arises what is called taking the meaning of non-inherent existence.
Chinese
那么，要知道还没有找到中观的见解。为了获得见解，要以守护所承诺的清净戒律为基础，努力积聚资粮和净除业障的多种方法，亲近智者，精勤于听闻和思考。像这样，将显现和空性引向确定的两种集合，仅仅走向有边和无边，考虑到中观的见解非常难以获得。《根本慧论》第二十四品中说：“因此弱劣者，知此法甚深，难解故佛陀，心不欲说法。”又《宝鬘论》中也说：“暂且此身不净性，粗且显现行境者，恒常显现于何时，非住于心即彼时，彼时胜法无住处，微细甚深非显现，彼甚深者如何能，轻易入于心耶？此法甚深故，众生难知佛了知，是故佛陀成佛后，不欲说法而退转。”经论和圣典中都说非常难以证悟。如果不是这样，一些合格的论典中说，用瓶子等与自己的支分是一还是他来分析的道理来确定无自性，如果误解了其中的意义。分析瓶子等，看哪个是嘴巴和颈部等自己的支分，结果发现哪个都不是瓶子，于是就确定没有瓶子了。然后，对于分析者也这样分析，结果也会确定分析者也不存在了。那时，如果找不到分析者，谁会认为没有瓶子等呢？于是就像说既不是有也不是无一样，像这种看似道理的道理，如果将错误的确定引向歧途，就认为找到了见解，这似乎是最容易的。因此，具有智慧的人们，应该从究竟意义的圣典和其释论的中观论典中，将空性的意义说成是缘起意义，这是智者中观派的特点。特别是佛护论师和圣天论师完全没有遗漏地阐释了圣父子（龙树菩萨和圣天论师）的意趣。
English
Then, know that you have not yet found the view of Madhyamaka. In order to obtain the view, one should take as a basis the pure precepts that have been vowed to be kept, strive in various ways to accumulate merit and purify obscurations, rely on the wise, and diligently engage in listening and thinking. Like this, the two collections that lead to certainty about appearance and emptiness, merely going to the extremes of existence and non-existence, considering that the view of Madhyamaka is very difficult to obtain. In the twenty-fourth chapter of the Root Wisdom Treatise, it says: "Therefore, the Buddha, knowing that this Dharma is difficult to understand for the weak, turned away from teaching the Dharma." And also in the Precious Garland, it says: "For a while, this body is impure, coarse and an object of manifest experience, when it always appears, it does not abide in the mind, at that time the holy Dharma has no place to abide, subtle and profound, not manifest, how can that profound one easily enter the mind? Because this Dharma is profound, beings find it difficult to understand, the Buddha understood, therefore the Buddha, after becoming enlightened, turned away from teaching the Dharma." The scriptures and treatises say that it is very difficult to realize. If it is not like that, some qualified treatises say that the absence of inherent existence is determined by the reasoning that analyzes whether a vase and so on are one or different from their own parts, if one misunderstands the meaning of that. Analyzing the vase and so on, looking at which is the mouth and neck and so on, which are its own parts, and finding that none of them are the vase, then one becomes certain that there is no vase. Then, analyzing the analyzer in the same way, one will become certain that the analyzer also does not exist. At that time, if the analyzer cannot be found, who would think that there is no vase and so on? So, like saying that it is neither existent nor non-existent, like this kind of reasoning that seems like reasoning, if one leads the wrong certainty astray, and thinks that one has found the view, this seems to be the easiest. Therefore, those who have intelligence should say that the meaning of emptiness is the meaning of dependent arising from the definitive scriptures and the Madhyamaka treatises that explain their meaning, which is the characteristic of the wise Madhyamikas. In particular, the teachers Buddhapalita and Chandrakirti completely and without omission explained the intention of the holy father and sons (Nagarjuna and Aryadeva).