Tibetan
ད་གཅིག་སྟེ། རྒྱུ་དུག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་ལུས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་རང་བཞིན་ནི་བདག་གིས་བགྱིས་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དངོས་སུ་རང་གིས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཞུགས་པ་དང་གཞན་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་དང་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ལ་ཡི་རང་བའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་བསྡུས་པ་ནི། ཅི་མཆིས་པ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་དྲན་ནས་སྔ་མ་ལ་འགྱོད་ཅིང་ཕྱི་མ་ལ་བསྡམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བཤགས་ན་སྔར་བྱས་འཕེལ་བ་འཆད་ཅིང་ཕྱི་མ་རྣམས་འཕྲོ་འཆད་དོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་ཡན་ལག་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གང་ཟག་ལྔ་པོ་དེའི་དགེ་བའི་ཕན་ཡོན་དྲན་ནས་དབུལ་པོས་གཏེར་རྙེད་པ་ལྟར་དགའ་བ་བསྒོམ་པའོ། །ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའི་ཡན་ལག་ནི། གང་རྣམས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ་མ་ཆགས་ཤིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཁྱེན་པ་བརྙེས་ནས་རིང་དུ་མ་ལོན་པ་རྣམས་ལ་ལུས་ ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་སྤྲུལ་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་བསྐུལ་མ་གདབ་བོ། །སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེས་བྱང་ཆུབ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བཏོན་ནས་བཤད་པ་མཛད་དོ། །གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཡན་ལག་ནི། མྱ་ངན་འདའ་སྟོན་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་སྟོན་པ་རྣམས་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཕུགས་སུ་ཕན་པ་དང་གནས་སྐབས་སུ་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞིང་ཁམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་བསྐལ་པར་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར་བཞུགས་པར་ལུས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་བོ། །བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་ནི། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་དེ། གོང་གི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་དགེ་བས་མཚོན་ནས་དགེ་རྩ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འདུན་པ་དྲག་པོས་བསྔོས་པས་ནམ་ཡང་མི་འཛད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚིག་དེ་དག་གི་དོན་གོ་བར་བྱས་ལ་ཡིད་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་དལ་བུས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་བྱས་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འཛིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་བསྐུལ་བ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་ཡི་རང་དང་ལྔ་ནི་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས་གསོག་པ་ཡིན་ལ། བཤགས་པ་ནི་འགལ་རྐྱེན་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་དང་ཡི་རང་གི་ཕྱོགས་གཅིག་རང་གི་དགེ་བ་བྱས་པ་ལ་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་ནི་རང་གི་དགེ་བ་སྤེལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བསྔོ་བས་ནི་བསགས་པ་དང་སྦྱངས་པ་དང་སྤེལ་བའི་ དགེ་བ་རྣམས་ཉུང་ངུ་ཡང་ཆེས་མང་བར་སྤེལ་བ་དང་གནས་སྐབས་སུ་འབྲས་བུ་ཕྱུང་སྟེ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བསྡུ་ན་བསག་པ་དང་སྦྱང་བ་དང་སྤེལ་ཞིང་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ་གསུམ་དུ་འདུའོ། །དེ་ནས་དམིགས་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས་མཎྜལ་ཕུལ་ཏེ། བཤེས་གཉེན་ལ་མ་གུས་པ་ནས་བདག་གཉིས་སུ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བར་གྱི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་སྣ་མཐའ་དག་མྱུར་དུ་འགག་པ་དང༌། བཤེས་གཉེན་ལ་གུས་པ་ནས་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བར་གྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བློ་སྣ་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། ཕྱི་དང་ནང་གི་བར་ཆད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ། ཞེས་ལན་མང་དུ་འདུན་པ་དྲག་པོས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །དངོས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་སྐྱོང་ཚུལ་དང༌། སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་ཞེས་གྲགས་པ་སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏོད་པའི་དམིགས་རྣམ་སྐྱོང་བ་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་སེམས་རང་གི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ལ། སེམས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པས་ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་སེམས་འདི་རང་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བར་བྱས་ནས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་འདོད་དུ་བཀོལ་དུ་རུང་བར་ བྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ཟིན་ཟིན་ནས་དམིགས་པ་ལ་བསྐྱངས་ན་རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་དགེ་བའི་དམིགས་པ་གྲངས་འདི་ཙམ་དང་གོ་རིམ་འདི་བཞིན་བཏང་སྙམ་ནས་བཏང་ཡང་འགྲོར་མི་ཉན་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་བཀོལ་དུ་རུང་བའི་གེགས་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཞིང༌། དང་པོ་ནས་ལང་དུ་སོང་བས་ཚེ་ཧྲིལ་པོའི་དགེ་སྦྱོང་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྲོའོ། །དེས་ན་ཐོག་མར་གང་བསྐྱང་བར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་ངེས་བྱ། དེ་ནས་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་གཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་དྲག་པོ་འགའ་ཞིག་བཏང་ལ། ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་དེ་ལས་ལྷག་ཆད་མེད་པར་དྲན་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པར་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ནི། དང་པོར་བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་འཐོབ་པ་སོགས་དང༌། མ་བསྟེན་པའི་ཉེས་དམིགས་འདི་དང་ཕྱི་མར་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པ་སོགས་བསམ། དེ་ནས་བླ་མའི་སྐྱོན་རྟོག་པའི་བློ་ཡེ་མ་ཤོར་བར་བྱ་སྙམ་པའི་སྡོམ་སེམས་མང་དུ་བཏང་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་ར
Chinese
复次，依靠三毒，以基身等三者，自性即是我所造作，也就是亲自参与造作，或教唆他人造作，或随喜他人所作。所有这些总的来说，就是“所有存在”。忆念这些过患，对过去所作生起后悔之心，对未来生起防护之心，以至诚之心忏悔，则能止息过去所作的增长，并能断除未来的延续。随喜支分，即“十方诸佛”这一偈颂。忆念这五种人的功德利益，如贫者得宝般修习欢喜。劝请转法轮支分，即“于诸方所”这一偈颂。于十方刹土中，现证菩提，获得无执无碍之智慧，对于新近成佛者，化现如是之身，劝请说法。学匠智军已宣说现证菩提。祈请住世支分，即“诸有欲示”这一偈颂。于十方刹土中，示现涅槃之相者，为了究竟利益众生，暂时安乐众生之故，于如尘沙数之劫中，不入涅槃，化现无数之身而作祈请。回向支分，即“所有礼赞”这一偈颂。以包括以上六支分之善根在内的一切善根，与一切有情共同，以强烈的意愿回向圆满菩提之因，则永不穷尽。如是通达这些词句之义，不向他处散乱，如所教示般如理行持，则能积聚无量福德资粮。如是，礼敬、供养、劝请、祈请、随喜这五者，是顺缘，是积聚资粮；忏悔是违缘，是净治罪障；随喜之一部分，即对自身所作之善生起欢喜，也能增长自身的善根。回向则能使积累、净治、增长之善根不减少。
English
Furthermore, relying on the three poisons, with the three bases such as the body, the nature is what I have done, that is, personally participating in the creation, or instigating others to create, or rejoicing in what others have done. All of these, in general, are "all that exists." Remembering these faults, generating a sense of regret for what has been done in the past, and generating a sense of protection for the future, confessing with a sincere heart, then one can stop the growth of what has been done in the past, and can cut off the continuation of the future. The branch of rejoicing is the verse "The Buddhas of the ten directions." Remembering the merits and benefits of these five types of people, cultivate joy like a poor person finding treasure. The branch of requesting to turn the wheel of Dharma is the verse "In all places." In the ten directions of the Buddha-fields, manifesting enlightenment, obtaining unobstructed wisdom, for those who have recently become Buddhas, manifesting such bodies, requesting them to teach the Dharma. The scholar Yeshe De has declared the manifestation of enlightenment. The branch of requesting to remain in the world is the verse "Those who wish to show." In the ten directions of the Buddha-fields, those who show the aspect of Nirvana, for the ultimate benefit of sentient beings, and for the temporary happiness of sentient beings, for as many kalpas as there are dust particles in the Buddha-fields, without entering Nirvana, manifesting countless bodies and making requests. The branch of dedication is the verse "All praise." With all the roots of virtue, including the merits of the above six branches, shared with all sentient beings, with a strong intention to dedicate them as the cause of perfect enlightenment, then it will never be exhausted. Thus, understanding the meaning of these words, not being distracted elsewhere, practicing as instructed, one can accumulate immeasurable merit. Thus, prostration, offering, requesting, praying, and rejoicing are the five favorable conditions for accumulating merit; confession is an unfavorable condition for purifying obstacles; one aspect of rejoicing, that is, generating joy for the good one has done, can also increase one's own roots of virtue. Dedication can ensure that the accumulated, purified, and increased roots of virtue do not diminish.
Chinese
又更加增多地发展，并且暂时取出果实而成为耗尽的那些，也令其永远不耗尽，总而言之，归纳起来就是积累、净治、发展且令不耗尽这三者。之后，清晰地观想，献上曼扎，祈请从不恭敬善知识到执著二取为实有之间的颠倒错乱之心念全部迅速止息，从恭敬善知识到证悟无我的真如之间的未颠倒错乱之心念全部轻易生起，外和内的所有障碍全部寂灭，祈请加持。如此多次以强烈的意乐作祈请。正行如何修习分二： общей сложности и конкретные методы. 首先是，所谓的“修”，就是将心一次又一次地安住在善的对境上，修习这种对境的行相，这从无始以来，心就成了自己的主宰，而自己却不能主宰心，心也总是倾向于烦恼等障碍，从而产生一切过患，因此要让这颗心成为自己的主宰，从而能够随心所欲地运用在善的对境上，这正是修习的目的。而且，如果随随便便地安住在对境上修习，即使自己想要按照自己的意愿，设定修习多少数量的善的对境，以及按照什么样的顺序进行，也无法如愿以偿，这样就会成为随心所欲地运用在善的对境上的巨大障碍。如果一开始就放任自流，那么一辈子的修行都会变得有缺陷。因此，首先要确定所要修习的对境的数量和顺序，然后下定决心，绝不偏离已经确定的内容，并且在忆念、正念的摄持下，不增不减地进行修习。此时的修习方法是：首先思维依止的利益，如迅速成佛等，以及不依止的过患，如在此生和来世产生痛苦等。然后，为了不生起观察上师过失的心，要多次发起防护之心，并且守护戒律、禅定和智慧。
English
And also develop it even more, and those that temporarily bear fruit and become exhausted, also make them never exhausted. In short, it can be summarized as accumulating, purifying, developing, and making inexhaustible, these three. Then, visualize clearly and offer the mandala. Pray that all the reversed and mistaken thoughts, from disrespecting the spiritual friend to clinging to the duality of self, may quickly cease. Pray that all the non-reversed and correct thoughts, from respecting the spiritual friend to realizing the selflessness of reality, may easily arise. Pray that all external and internal obstacles may be pacified and blessed. Make such prayers many times with strong aspiration. How to practice the main part is divided into two: general methods and specific methods for this occasion. First, what is called "meditation" is repeatedly focusing the mind on a virtuous object, cultivating this aspect of the object. From beginningless time, the mind has been its own master, and one has not been able to master the mind. The mind also tends towards afflictions and other obscurations, thereby creating all faults. Therefore, the purpose of practice is to make this mind one's own master, so that it can be used as desired on virtuous objects. Moreover, if one casually settles on an object and practices, even if one wants to set a certain number of virtuous objects to practice according to one's own wishes, and in what order to proceed, it will not be possible to fulfill one's wishes. This will become a great obstacle to using virtuous objects as desired. If one lets go from the beginning, the virtuous practice of a lifetime will become flawed. Therefore, first determine the number and order of the objects to be practiced. Then, make a strong determination not to deviate from what has been determined, and practice with mindfulness and awareness, without adding or subtracting from what has been determined. The method of practice for this occasion is as follows: First, contemplate the benefits of relying on a spiritual friend, such as quickly attaining Buddhahood, and the faults of not relying on one, such as generating suffering in this life and the next. Then, in order not to arise the mind of observing the faults of the lama, generate the mind of restraint many times, and guard the ethics, samadhi, and wisdom.