Tibetan
་ཟག་ཡེ་མེད་དུ་བཟུང་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་དྲང་དོན་དུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་བའང་འཐད་པར་མི་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟར་གསུང་བ་པོའི་སྟོན་པས་སྐྱེ་བ་སོགས་འགོག་པ་ན་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བའི་ ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དུ་མ་སྣང་ལ། ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་གཅིག་བྱུང་ན། མ་བྱུང་བའི་སྐབས་སུ་ཡང་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་ཡིན་པས་སྦྱར་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ཆོས་དེའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་དེ་ངེས་དོན་མིན་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བའི་སྤྱི་ཁེགས་པས་ཁྱད་པར་ཚིག་ཀྱང་ཁེགས་དགོས་པས་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་བཞག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མདོའམ་བསྟན་བཅོས་དེའི་སྤྱིའི་ལུགས་གོང་འོག་ཏུ་སྨོས་པ་མི་སྦྱོར་བར་ཚིག་ཅུང་ཟད་རེའི་ངོ་གདོང་གི་བསྟན་ཚོད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་དུ་མི་རུང་བས་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ཡིན་པ་མི་འཇིག་ལ། ཚིག་དེའི་བསྟན་ཚོད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཟུང་དུ་རུང་བས་ཀྱང་དྲང་དོན་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་སོགས་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྟོན་པའི་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྲེལ་བའི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་བྱུང་སྙམ་ན། འདི་ལ་འཕགས་པ་ལྷ་ནི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དང་ཞི་བ་འཚོ་ལ་སོགས་པའི་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་བར་ཚད་མར་མཛད་པས། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀ་དབུ་མ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཁུངས་ཡིན་པས་སྔ་རབས་པ་ རྣམས་དེ་གཉིས་ལ་གཞུང་ཕྱི་མོའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་དང༌། གཞན་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་སྔ་རབས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐ་སྙད་འཇོག་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མིང་བཏགས་པའི་དབུ་མ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་འདོད་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པའོ། །དོན་དམ་འདོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་མིང་བཏགས་པའང་གཉིས་ཏེ། སྣང་སྟོང་གཉིས་ཚོགས་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པ་སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པ་དང་སྣང་བ་ལ་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པར་སྨྲ་བའོ། །དེ་
Chinese
必须完全按照字面意思来理解。如果不是这样，就会变成不符合字面意思，从而变成不了义，这种说法也是不合理的。因为那样说的人，在佛陀遮止生等的时候，没有出现很多结合了胜义差别的了义经部。如果出现了一个差别结合，那么在没有出现的时候，也因为是共同的法而必须结合。而且，那也是那个法的真如，因此那样宣说怎么会变成不了义呢？如果不是那样，因为生的总相被遮止，差别词也必须被遮止，因此那样宣说的了义经本身也无法安立。因此，不能不结合经或论典的整体思路和上下文，而只按照个别词语的表面意思来理解，这样了义的圣典就不会被破坏。要知道，即使可以按照字面意思来理解那个词语的表面意思，也不会变成不了义。第二，龙树的意趣是如何解释的呢？像这样，对于宣说一切法都没有自性生和灭等的般若经等圣典，如何才能不颠倒地解释龙树的意趣呢？对此，圣天被导师佛护、清辨、月称和寂护等大中观派也像导师一样视为量士夫。父子二者是其他中观派的来源，因此古代的人们称他们为根本中观派，而称其他人为有宗派的中观派。其中，一些古代的善知识说：从安立名言的方式来命名的中观派有两种：名言上认为外境存在的是经部行中观派，名言上认为外境不存在的是瑜伽行中观派。从胜义的观点来命名的也有两种：认为显空双运是胜义谛的是幻化宗，认为仅仅是断除了显现的戏论才是胜义谛的是无住宗。
English
It is necessary to take it completely literally. If it is not like that, it will become not in accordance with the literal meaning, and thus become provisional, which is also unreasonable. Because when the Buddha, who said that, prevents birth and so on, there are not many definitive sutra sections that combine the difference of ultimate meaning. If one difference combination occurs, then even when it does not occur, it must be combined because it is a common dharma. Moreover, that is the suchness of that dharma, so how can such a statement become provisional? If it is not like that, because the general characteristic of birth is prevented, the difference word must also be prevented, so the definitive sutra itself that states that cannot be established. Therefore, one cannot understand the sutra or treatise by not combining the overall thought and context mentioned above and below, but only according to the superficial meaning of individual words, so the definitive scripture will not be destroyed. One should know that even if one can understand the superficial meaning of that word literally, it will not become provisional. Second, how did the way of explaining Nagarjuna's intention come about? Like this, how can one explain Nagarjuna's intention without reversing the Prajnaparamita Sutra and other scriptures that state that all dharmas have no self-nature of birth and cessation, etc.? Regarding this, Aryadeva was also regarded as a valid person like the teacher by the great Madhyamikas such as the teacher Buddhapalita, Bhavaviveka, Chandrakirti, and Shantarakshita. The two, father and son, are the source of other Madhyamikas, so ancient people called them the fundamental Madhyamikas, and called others the partisan Madhyamikas. Among them, some ancient virtuous friends say: There are two types of Madhyamikas named from the way of establishing conventions: those who believe that external objects exist in conventions are the Sutra-follower Madhyamikas, and those who believe that external objects do not exist in conventions are the Yoga-follower Madhyamikas. There are also two types named from the viewpoint of ultimate meaning: those who believe that the union of appearance and emptiness is the ultimate truth are the Illusion School, and those who believe that merely cutting off the proliferation of appearance is the ultimate truth are the Non-abiding School.
Tibetan
གཉིས་ཀྱི་སྔ་མ་ནི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོ་དང་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་འདོད་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྒྱ་གར་བའི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ཀྱང་འདོད་དོ། །སྤྱིར་དབུ་མ་པར་ཁས་འཆེ་བའི་རྒྱ་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་འགའ་རེ་དེ་ལྟར་དུ་འདོད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་ཡི། ཕྲ་མོ་རྣམས་སུ་ཞིག་གིས་བཤད་པར་ནུས། གཞན་ཡང་དོན་དམ་འདོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་གཉིས་སུ་བཞག་པ་ནི་རྨོངས་པ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་གོ་ཞེས་ལོ་ཙཱ༌བ་ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་གསུང་བ་ནི་ཤིན༌ཏུ་ལེགས་ཏེ། དེ་དག་གི་འདོད་པ་ནི་ རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་གཞལ་བའི་དོན་ཙམ་དོན་དམ་བདེན་པར་འདོད་པར་སྣང་ལ། རིགས་ཤེས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་མཐུན་པས་དོན་དམ་ཞེས་བཏགས་པར་དབུ་མ་རྒྱན་དང་སྣང་བ་གཉིས་ཀ་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རིགས་པས་སྤྲོས་པ་བཅད་པའི་དོན་དེ་ཙམ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་མི་བཞེད་པས་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྡེ་ན་རེ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལས་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཚུལ་གསལ་བར་མ་མཛད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ལུགས་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་པའི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་མེད་པ་དང་དོན་དམ་པར་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་སྟོན་པའི་དབུ་མའི་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཞིག་མཛད་པས་དབུ་མ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བྱུང་ཞིང༌།སྔ་མ་ལ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་པ་དང་ཕྱི་མ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་བཏགས་སོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་བྱུང་བའི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་མངོན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པར་བཞེད་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་དང་སྒོ་མི་བསྟུན་པས་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱར་མི་རུང་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མཐུན་པར་འདོད་པའང་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་ཕྱི་དར་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་དབུ་མ་པ་ལ་ཐལ་ འགྱུར་བ་དང་རང་རྒྱུད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ནི་ཚིག་གསལ་དང་མཐུན་པས་རང་བཟོར་མི་བསམ་མོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཕྱི་རོལ་འདོ
Chinese
二者中的前者，认为是寂护论师和莲花戒等。如幻和无有自性的说法，也有一些印度论师赞同。总的来说，虽有一些自称是中观的汉藏论师这样认为，但应当确定追随龙树论师的中观大论师们的宗规是如何的。谁能在细微之处进行解说呢？此外，大译师洛丹西饶说，从胜义谛的观点上分为两种，是产生迷惑的奇特分类，这说得非常对。因为他们的观点似乎是，仅仅以理智推理所衡量的事物才是胜义谛的真理。由于理智所衡量的事物与胜义谛真理相符，所以才被命名为胜义谛，中观庄严论和光明论中都这样说过。其他的中观大论师们并不认为仅仅是用理智断除戏论的事物就是胜义谛的真理，所以是不正确的。对此，益西德论师说：圣父子论师在撰写中观论著时，并没有明确阐述外境存在与否的道理。之后，善护论师驳斥了唯识宗的观点，并确立了世俗中外境存在的宗规。之后，寂护论师依据瑜伽行派的论典，创立了一种不同的中观宗规，即在世俗中否定外境，而在胜义中宣称心无自性，因此中观派分为两种。前者被称为随经部行中观派，后者被称为随瑜伽行中观派。这样解释，事情的发生顺序就显而易见了。然而，月称论师虽然认为世俗中外境存在，但由于不与其他宗派的观点相一致，因此不能被称为随经部行派。同样，认为与毗婆沙宗相一致也是极不合理的。雪域的后弘期学者们对中观派使用应成派和自续派这两个术语，这与《显句论》相符，因此不认为是自创的。因此，在世俗中否定外境
English
The former of the two is considered to be the master Śāntarakṣita and Kamalaśīla, etc. Some Indian masters also accept the terms such as illusion and non-abiding. In general, although some Chinese and Tibetan masters who claim to be Madhyamikas think so, it should be determined what the tradition of the great Madhyamikas who follow the master Nāgārjuna is like. Who can explain in detail? In addition, the great translator Lodan Sherab said that dividing into two from the point of view of ultimate truth is a strange classification that creates confusion, which is very good. Because their view seems to be that only what is measured by rational knowledge and inference is considered the ultimate truth. Since what is measured by rational knowledge is in accordance with the ultimate truth, it is named ultimate truth, as stated in both the Madhyamakālaṃkāra and the Ālokamālā. Other great Madhyamikas do not consider that merely cutting off elaboration with reason is the ultimate truth, so it is not correct. On this, the master Yeshe De said: The noble father and son masters did not clearly explain the existence or non-existence of external objects in their Madhyamaka treatises. After that, the master Legden 'byed refuted the doctrine of only consciousness and established the tradition of the existence of external objects in conventional truth. Then, the master Śāntarakṣita, based on the treatises of Yogācāra, created a different Madhyamaka tradition that denies external objects in conventional truth and teaches that the mind has no nature in ultimate truth, so the Madhyamaka school was divided into two types. The former is called the Sutra-following Madhyamaka and the latter is called the Yoga-following Madhyamaka. This explanation shows the order in which things happened. However, although the master Candrakīrti believes that external objects exist in conventional truth, he cannot be called a Sutra-following school because he does not agree with the views of other philosophical schools. Similarly, it is also very unreasonable to think that it is in agreement with the Vaibhāṣika school. The later scholars of Tibet use the terms Prāsaṅgika and Svātantrika for the Madhyamaka school, which is in accordance with the Prasannapadā, so it is not considered self-made. Therefore, denying external objects in conventional truth