Tibetan
་། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་མེད་པས་འཁོར་བ་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྒལ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྔར་དྲངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་གསུང་རབ་ནས་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་བྱས་ནས་དེ་ལ་ཟབ་མོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱས་པས་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བ་དང༌། ངས་དེ་ལ་དགོངས་ནས་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ནི་རྒ་ཤི་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་སྟོན་པ་རང་གིས་རང་གི་དགོངས་པ་བླངས་ནས་གསལ་བར་བཤད་དེ། གཞན་ལས་ཐོས་པ་ནི་གཞན་ལས་བདག་མེད་འཆད་པ་ཐོས་པའོ། །དེས་ན་ཕྱི་ནས་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་ལ་བདག་མེད་པའི་དོན་ཉན་པའི་ཐོས་བསམ་མ་བྱས་པར་ནང་ནས་སྐྱེའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དུ་གཞན་ལས་ཐོས་པ་ནི་ཞེས་སོགས་གསུངས་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །སྤྱིར་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ནི་ལ་ལས་དངོས་སུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན། དངོས་སུ་མི་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱང་བརྒྱུད་ནས་དེ་ལ་གཞོལ་ཞིང་འབབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཤེས་ པའི་སྣང་བ་མ་བྱུང་བར་དུ་རྨོངས་པའི་མུན་པ་མི་ལྡོག་ཅིང༌། བྱུང་ན་ལྡོག་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་དག་པར་མི་འགྱུར་ལ་རྨོངས་པའི་མུན་པའང་མི་ལྡོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདག་མེད་པའི་དོན་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་བཙལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཤེས་རབ་གདོན་མི་ཟ་བར་བཙལ་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས། དེ་ནས་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ་སྟེ། མངོན་སུམ་དུའམ་བརྒྱུད་པས་དེ་ཁོ་ན་མངོན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཁོ་ན་ཤེས་ན་སྣང་བ་བྱུང་བས་མུན་པ་བསལ་བ་བཞིན་དུ་ལྟ་བའི་དྲ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ནི་ཡེ་ཤེས་དག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། སྒྲིབ་པའི་མུན་པའང་སེལ་བར་མི་འགྱུར་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ལེགས་པར་བསྒོམས་ན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར། ཤེས་རབ་ཁོ་ནས་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་གིས་ཞི་གནས་ལ་གནས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ནི་ཆོག་པར་འཛིན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཞེས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཡང་ཕར་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པས་ རྟོགས་པར་མི་ནུས་པས་བསམ་གཏན་ཙམ་ལ་ཤེར་ཕྱིན་དུ་མ་འཁྲུལ་བར་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་གིས་འཛིན་པ་ལགས། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་འཛིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པ་བསྒོམ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་མི་གནས་ན་བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་ལ་དད་པ་ཐེག་ཆེན་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ང་མི་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་བསྟེན་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་དང༌། བསྒོམས་པས་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ནི། གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་པའི་མཁས་པ་བསྟེན་ནས་དྲི་མ་མེད་པའི་གཞུང་ལུགས་མཉན་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུའི་ཚོགས་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་ཕུ་ཐག་ཆོད་པའི་ལྟ་བ་མེད་ན་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་ལྟ་བའང་དྲང་དོན་ལ་མི་རྟོན་ངེས་དོན་ལ་རྟོན་པ་ཞིག་གིས་བཙལ་དགོས་པས་དྲང་ངེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ ཤེས་ནས་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་དགོས་ལ། འདི་ཡང་ཚད་མར་གྱུར་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་དགོངས་པ་བཀྲལ་བའི་བསྟན་བཅོས་ལ༌མ་བརྟེན་ན་དམུས་ལོང་ལོང་ཁྲིད་མེད་པར་ཉམ་ང་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་བས་དགོངས་འགྲེལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཟབ་མོའི་དོན་འགྲེལ་བར་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ལུང་བསྟན་པའི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་ས་གསུམ་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དེ་ཡིན་པས། དེའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་གསུམ། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་
Chinese
因为没有无我的见解，所以无法从轮回中稍微超出。同样，如前引用的《菩萨藏》中所说，不了解经中所说的真如，仅仅满足于三摩地，并以其为甚深之义的修行道而生起慢心，因此无法从轮回中解脱。我考虑到这一点，所以开示说，听闻他人之语将从老死中解脱。这是导师自己领会自己的意旨后明确阐述的。听闻他人之语，即是听闻他人讲解无我。因此，为了遮止不从外面听闻依止善知识听闻无我的意义，却认为是从内心生起的想法，所以才说“听闻他人之语”等等，这是毫无疑问的。一般来说，诸佛的全部经典，有些直接宣说真如，不直接宣说的，也都是通过间接的方式趋向和归于真如。在没有生起了知真如的显现之前，愚昧的黑暗不会退去，生起则会退去，因此仅仅是心一境性的寂止，不会使智慧清净，愚昧的黑暗也不会退去。因此，应当寻求确定真如无我之义的智慧，毫无疑问地必须寻求智慧。如《修次第中篇》所说：“此后，在成就寂止之后，应当修习胜观，应当这样思维：世尊的一切教言都说得很好，无论是直接还是间接地，都是为了显明真如，并且是趋向于真如的。如果了知真如，就像显现生起而消除黑暗一样，将脱离一切见网。仅仅是寂止不会使智慧清净，也不会消除遮蔽的黑暗。如果以智慧善加修习真如，智慧将完全清净，将证悟真如，唯有智慧才能彻底断除遮蔽。因此，我应当安住于寂止，并且以智慧完全寻求真如。不应当仅仅以寂止为满足。那么，真如是怎样的呢？胜义谛中，一切事物都是人我和法我二者空性的自性。”
English
Because without the view of selflessness, one cannot even slightly transcend samsara. Similarly, as stated in the previously cited Bodhisattva Pitaka, without understanding the suchness explained in the scriptures, merely being content with samadhi and taking it as the path to meditate on profound meaning, one develops pride and thus cannot be liberated from samsara. Considering this, I taught that hearing from others will liberate one from old age and death. This is the Teacher himself clearly explaining his own intention. Hearing from others means hearing others explain selflessness. Therefore, to prevent the idea that one does not need to listen to the meaning of selflessness from a virtuous friend externally, but thinks it arises from within, it is said, "Hearing from others," and so on. There is no doubt about this. In general, all the scriptures of the Buddhas, some directly teach suchness, and those that do not directly teach it also tend and lead to suchness through indirect means. Until the appearance of knowing suchness arises, the darkness of ignorance will not recede. If it arises, it will recede. Therefore, mere calm abiding with one-pointedness of mind will not purify wisdom, nor will the darkness of ignorance recede. Therefore, one should seek the wisdom that ascertains the meaning of suchness, the selflessness. Without doubt, one must seek wisdom. As the Middle Stages of Meditation says: "After achieving calm abiding, one should cultivate insight, and one should think thus: All the teachings of the Bhagavan are well spoken, either directly or indirectly, they reveal suchness and lead to suchness. If one knows suchness, just as the appearance arises and dispels darkness, one will be free from all nets of views. Mere calm abiding will not purify wisdom, nor will it dispel the darkness of obscurations. If one cultivates suchness well with wisdom, wisdom will become completely pure, one will realize suchness, and only wisdom will completely abandon obscurations. Therefore, I should abide in calm abiding and completely seek suchness with wisdom. One should not be content with mere calm abiding. What is suchness like? In ultimate truth, all phenomena are emptiness of the two selves, the self of person and the self of phenomena."
Chinese
是故，此空性亦由诸度之般若度所证悟，禅定等不能证悟，故不应误认仅是禅定为般若度，而应生起智慧。如《解深密经》云：“世尊，菩萨以何般若波罗蜜多证知诸法之自性不存在？”观世音自在！以般若波罗蜜多证知之。如是等。考虑到此，如前所引，于《大乘信修经》中亦云：“若无智慧，菩萨众对大乘之信心，无论如何修持大乘，我皆不言其必能生起。”如是宣说。如是，第二、修习胜观之理有四：亲近胜观之顺缘，胜观之详细分类，修习胜观之方式，以及修习后胜观成就之标准。第一、亲近胜观之顺缘：亲近精通经论要义而不颠倒之智者，听闻无垢之论典，以闻思之智慧生起证悟真如之见解，此乃胜观之因，不可或缺。若无决断实相之见解，则不可能生起证悟如所有性之胜观。如是之见解，亦应以不依赖不了义、依赖了义者寻求，故应了知了义与不了义之差别，通达了义经论之义。此亦若不依赖已成定量之大车开道者所释之论典，则如盲人无引导者般，将步入险境，故应依赖不颠倒之释论。应依赖何者之释论耶？谓依佛薄伽梵亲自开示，阐释远离有无等一切边之甚深义，且于诸多经续中皆极明显授记之圣者龙树，此于三界广为人知者。故应依彼之论典，寻求证悟空性之见解。此有三：确定不了义与了义之经论，龙树之意
English
Therefore, this very emptiness is realized by the Prajnaparamita among the perfections, but not by Samadhi and others. Therefore, one should not mistake mere Samadhi for Prajnaparamita, but should generate wisdom. As the Sandhinirmocana Sutra says: "Bhagavan, with which Prajnaparamita does a Bodhisattva realize that the nature of all dharmas does not exist?" Avalokiteshvara! It is realized by the Prajnaparamita. " Thus and so on. Considering this, as quoted earlier, in the Mahayana Shraddha Samgraha Sutra it is also said: "If there is no wisdom, I will not say that the Bodhisattvas' faith in the Mahayana will necessarily arise, no matter how they practice the Mahayana." Thus it is said. Thus, secondly, there are four ways to train in Vipassana: Relying on the accumulation of Vipassana, the detailed classification of Vipassana, the way to cultivate Vipassana, and the standard of achieving Vipassana through cultivation. First, relying on the accumulation of Vipassana: Relying on a wise person who knows the essence of the scriptures without reversing them, listening to the immaculate treatises, and generating a view that realizes Suchness with the wisdom of hearing and thinking is indispensable for the accumulation of causes of Vipassana. If there is no view that is decisive on the meaning of reality, then it is impossible for the realization of Vipassana that realizes reality to arise. Such a view must also be sought by relying on the definitive meaning rather than the provisional meaning, so one must know the difference between the definitive and provisional meanings and understand the meaning of the definitive scriptures. If one does not rely on the treatises explained by a great chariot-opener who has become a standard, it is like a blind person without a guide, and one will go in a dangerous direction, so one should rely on the non-reversed commentary. What kind of commentary should one rely on? It is the noble Nagarjuna, who is widely known in the three realms, who was prophesied very clearly in many sutras and tantras to explain the profound meaning of the essence taught by the Buddha Bhagavan himself, which is free from all extremes of existence and non-existence. Therefore, one should rely on his treatises to seek a view that realizes emptiness. This has three parts: identifying the provisional and definitive scriptures, Nagarjuna's intention