Tibetan
ཡིན་པས། དེ་ཙམ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མི་སྤོང་བས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་བྱུང་བས་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ས་བོན་ཤིན་ཏུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མདོ་སྡེ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་དག་ནི་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱང༌། །དེ་ནི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་འཇིག་མི་བྱེད། །དེ་ནི་ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཞིང་རབ་འཁྲུག་སྟེ། །ལྷག་སྤྱོད་ཀྱིས་ནི་ཏིང་འཛིན་འདིར་བསྒོམས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱང་། ཞེས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་མི་རྟོག་པ་དང་གསལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་བསྒོམས་ཀྱང་བདག་འཛིན་སྤོང་མི་ནུས་པ་ནི། དེ་ནི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་འཇིག་མི་བྱེད། །ཅེས་པའོ། །བདག་འཛིན་མ་སྤངས་པས་ད་གདོད་ཡང་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ཕྱིར་ཡང་རབ་ཏུ་འཁྲུག །ཅེས་པའོ། །འོ་ན་ཇི་འདྲ་ཞིག་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་འཐོབ་སྙམ་ན། ལུང་དེའི་མཇུག་དེ་མ་ཐག་ཉིད་དུ་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར། གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །ཅེས་སོགས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་གོ་བའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་དང༌། སོ་སོར་དེ་བརྟགས་གལ་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། །ཞེས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་ནས་ལྟ་བ་དེ་སྐྱོང་ཞིང་བསྒོམ་པ་ནི། དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་རྒྱུ། །ཞེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའམ་ཐར་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །འོ་ན་དེ་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་འཐོབ་པ་ལྟར། དེ་མེད་པར་གཞན་ཞིག་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཐར་པ་འཐོབ་བམ་སྙམ་ན། རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེས་ནི་ཞིར་མི་འགྱུར། །ཞེས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལམ་བསྒོམས་ ཀྱང་དེ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་ཉོན་མོངས་ཞི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བདག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་བྱེད་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་འདི་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་དུའང༌། ཧྭ་ཤང་ལ་གནོད་བྱེད་དུ་དྲངས་པས་འདི་ལ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་ཏེ། མུ་སྟེགས་ཀྱི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ལའང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང
Chinese
因此，仅仅习惯于此，也无法像他们那样舍弃烦恼的种子，因此无法从轮回中解脱。正如《修次第初篇》中所说：如此将心专注于所缘之后，应当以智慧进行辨析。如此，当生起了知的显现时，就能彻底舍弃普遍愚昧的种子。如果不是这样，就像外道一样，仅仅通过禅定也无法舍弃烦恼。如经部中所说：世间诸人修禅定，然彼不坏我所执，彼为烦恼复炽盛，以增上行于此修。正如所说的那样。如是说。其中“修禅定”是指之前所说的具有不分别和明晰等特点的禅定。“修习此禅定也无法舍弃我执”即是“然彼不坏我所执”。因为没有舍弃我执，所以现在又会生起烦恼，即是“彼为烦恼复炽盛”。那么，修习什么才能获得解脱呢？正如之前所引用的，那部经的结尾紧接着说：若于诸法各别观无我。等等。如果对无我的法进行分别观察，从而生起理解无我之义的智慧，并且，若于各别观已修，即是说，在获得了无我的见解之后，守护和修习那个见解，那么，彼即涅槃胜果因，即是说，那就是获得涅槃或解脱之果的因。如是说。那么，就像修习它能获得解脱一样，不修习它而修习其他的也能获得解脱吗？任何异因皆不能寂灭，即是说，修习与此不同的道路，如果没有它，痛苦和烦恼也不会寂灭。因此，无我的智慧是断除轮回根本的唯一方法，这一点已经非常清楚地显示出来。在《中观修次第》中，也引用它来反驳和尚，因此必须对此获得定解。因为外道的仙人们也具有禅定和神通等诸多功德，
English
Therefore, merely becoming accustomed to this, one cannot abandon the seeds of afflictions like them, and therefore one cannot be liberated from samsara. As it is said in the first chapter of the Stages of Meditation: Having thus stabilized the mind on the object, one should analyze with wisdom. Thus, when the appearance of knowing arises, the seeds of universal ignorance will be completely abandoned. If it is not so, like the non-Buddhists, one will not be able to abandon afflictions merely through samadhi. As it is said in the Sutra: Although worldly people meditate on samadhi, they do not destroy the concept of self. That is because afflictions are very turbulent, and they meditate on samadhi here with superior conduct. It is like what is said. Thus it is said. Among them, "meditating on samadhi" refers to the samadhi with the characteristics of non-discrimination and clarity, etc., as mentioned earlier. "Even if one meditates on it, one cannot abandon self-grasping" is "they do not destroy the concept of self." Because self-grasping has not been abandoned, afflictions will arise again, which is "afflictions are very turbulent." So, what kind of meditation will lead to liberation? As quoted earlier, the end of that sutra immediately says: If one separately contemplates the selflessness of phenomena. And so on. If one separately observes the selfless phenomena and generates the wisdom that understands the meaning of selflessness, and if one cultivates and meditates on that separate observation, that is, after obtaining the view of selflessness, then, that is the cause of obtaining the fruit of nirvana, that is, the cause of obtaining the fruit of nirvana or liberation. Thus it is said. So, just as one can attain liberation by meditating on it, can one attain liberation by meditating on something else without it? Any other cause cannot be pacified, that is, if one cultivates a path different from this, suffering and afflictions will not be pacified without it. Therefore, the wisdom of selflessness is the only method to cut the root of samsara, which has been very clearly shown. In the Stages of Madhyamaka Meditation, it is also quoted to refute the Heshang, so one must gain certainty about this. Because the ascetics of non-Buddhists also have many qualities such as samadhi and clairvoyance,