Tibetan
དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ནི་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ཀྱང༌། དེ་ཙམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བར་མ་ཟད་དེ་དག་གིས་ཀྱང་འཁོར་བར་འཆིང་བས། ཞི་གནས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་མི་བྱ་བར་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ལྷག་མཐོང་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་བར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གཞི་བསྒྲུབ་ལུགས་རྣམས་རྒྱས་པར་མ་ཤེས་ནའང༌། སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་སམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་བསྒྲུབ་ལུགས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་སེམས་འཇོག་ཚུལ་དགུ་གསུངས་པ་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་དུ་བཀོད་པ་སྔར་དྲངས་པ་དང༌། དེའི་དགོངས་པ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་བཀྲལ་བ་དང༌། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་བྱང་ས་དང་མངོན་པ་གོང་མ་དང་ གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་ཤིང༌། བསྡུ་བ་ལས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཉན་ས་ལ་ཞལ་འཕངས་མཛད་པ་ལྟར། ཉན་ས་ན་རྒྱས་པར་བཀྲལ་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་ཏུ་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དབུས་མཐའ་ནས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་ཚུལ་དང་བཅས་པས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་ལུགས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྣམས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཏེ་རང་བཟོ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་ཙམ་རེ་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། འདི་རྣམས་བསམ་གཏན་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་མིང་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་ལ། ཁ་ཅིག་ལ་སྔོན་གཞུང་ཆེ་བ་ལ་སྦྱངས་པའི་དུས་སུ་ཚིག་ཙམ་ཡོད་ཀྱང༌དོན་ལེགས་པར་མ་གོ་བས། ཕྱིས་ཉམས་ལེན་གྱི་ཚེ་དགོས་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས་རྩིས་མེད་དུ་དོར་ཏེ་བསྐྱངས་པས། གོ་བ་ལེགས་པར་དམིགས་མ་ཕྱེད་པའི་རྟགས་སུ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུར་རུང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རེ་ཐོབ་པ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འཛིན་པར་སྣང་ལ། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་མོང་བ་སེམས་དགུ་པ་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་ན། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་བྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། མཉམ་རྗེས་འདྲེས་ནས་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འདོད་པ་མང་ངོ་། །སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པ་ལེགས་པར་རྙེད་ན་ནི། དམིགས་མེད་དང༌མཚན་མེད་དང་ངེས་དོན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་སྙན་སྙན་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ མི་འཁྲུལ་བར། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་དོན་གང་དུ་སོང་ཤེས་ནས་ལམ་གྱི་གོལ་ས་དང་མ་གོལ་ས་ཤེས་པར་འགྱུར་བས། གཞུང་ཚད་ལྡན་དེ་དག་ནས་གསུངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ལ
Chinese
而且五种神通是外道和佛教徒所共有的，所以即使获得了这种特殊的禅定，不仅不能从中解脱轮回，反而会被它们束缚在轮回中。因此，不要满足于仅仅修习止，而要寻求观的智慧，即对无我的个别分析。即使没有完全理解如何修习第一禅等正行，也必须清楚地了解先前所说的止或作意之修习方法。在甚深的般若波罗蜜多经等经典中，讲述了九种住心的方法，这些方法被编排在《中观修次第》中，如前所述。其含义在《经庄严论》中进行了解释。圣者无著在《瑜伽师地论》、《摄抉择分》和《上法论》中对此进行了总结。正如《摄抉择分》将止观二者归于《声闻地》一样，《声闻地》中对此进行了详细的解释。这些内容的含义在《中观修次第》和《般若波罗蜜多教授》中有所阐述。此外，从中边分别论中，通过舍弃八种懈怠和五种过失的方法，讲述了修习止的方法。必须对这些要点进行仔细研究，并了解其中所揭示的内容，避免自作主张。因为有些禅修者甚至连这些名字都没有听说过，而有些禅修者虽然在早期学习大型经论时接触过这些词语，但由于没有完全理解其含义，所以在后来的实修中，他们认为这些是不必要的，并将其抛弃。作为没有正确区分目标之标志，当他们获得某种可以与止相提并论的禅定时，他们似乎认为这是空性的禅定。如果他们获得了内外道共同的第九住心，他们就认为自己已经完成了无上瑜伽的圆满次第。许多人将止观混淆，并认为自己拥有不间断的无分别智慧。如果对先前所说的内容有很好的理解，就不会被诸如无相、无相和胜义谛禅修等悦耳的名称所迷惑。通过了解禅定的意义，就能知道自己在道上的正确与否。因此，有必要了解那些可靠的经论中所说的禅定修习次第。
English
Moreover, the five superknowledges are common to both non-Buddhists and Buddhists, so even if one attains such a special samadhi, one will not be liberated from samsara by that alone; rather, one will be bound to samsara by them. Therefore, one should not be content with merely practicing shamatha, but should seek the wisdom of vipashyana, which is the individual analysis of selflessness. Even if one does not fully understand how to practice the actual practices of the first dhyana and so forth, one must clearly understand the method of practicing shamatha or mindfulness, which was previously explained. In the profound sutras such as the Prajnaparamita Sutras, the nine ways of settling the mind are taught, which are arranged in the Madhyamaka-krama, as previously mentioned. Their meaning is explained in the Sutra-alamkara. The noble Asanga summarized this in the Yogacarabhumi, the Samgrahavastu, and the Uttaratanatra. Just as the Samgrahavastu assigns both shamatha and vipashyana to the Shravakabhumi, the Shravakabhumi explains this in detail. The meaning of these is explained in the Madhyamaka-krama and the Prajnaparamita-upadesha. Furthermore, from the Madhyantavibhaga, the method of abandoning the eight laxities and the five faults is taught, which explains the method of practicing shamatha. One must carefully examine these essential points and understand what is revealed therein, avoiding self-fabrication. For some meditators, these names are not even heard, while others, although they have encountered these words during their early studies of large treatises, have not fully understood their meaning, so in their later practice, they consider these to be unnecessary and discard them. As a sign of not having properly distinguished the object, when they attain some samadhi that can be compared to shamatha, they seem to think that this is the samadhi of emptiness. If they attain the ninth stage of mind, which is common to both internal and external paths, they think that they have completed the complete stage of Anuttarayoga Tantra. Many people confuse samatha and vipashyana and think that they have an uninterrupted stream of non-conceptual wisdom. If one has a good understanding of what was previously said, one will not be confused by pleasant names such as aimless, signless, and definitive meaning meditation. By understanding the meaning of the samadhi, one will know whether one is on the right or wrong path. Therefore, it is necessary to understand the stages of practice of samadhi as taught in those reliable treatises.
Tibetan
་མཁས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མདོ་དང་དགོངས་འགྲེལ་བསྟན་བཅོས་ཆེན་མོ་ལས། །ལེགས་གསུངས་ཏིང་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ནི། །རྗོད་བྱེད་བརླིང་བས་བློ་གྲོས་ཆུང་རྣམས་ཀྱིས། །ཇི་བཞིན་མ་རྟོགས་རང་གི་བློ་ཡི་སྐྱོན། །གཞན་ལ་བསྒོས་པས་གཞུང་བཟང་དེ་དག་ལ། །མི་རྟོག་སྐྱོང་བའི་གདམས་པ་མེད་སྙམ་ནས། །ཡོད་པའི་གཞུང་དུ་མ་བཙལ་མེད་པའི་སར། །འབད་པ་དུ་མས་ཚོལ་ཞིང་རྙེད་པར་སེམས། །དེ་འདྲས་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ནང་པ་ཡི། །ཏིང་འཛིན་རྣམས་ཀྱང་ཕྱེད་པར་མི་འགྱུར་ན། །ཐེག་པ་མཆོག་དང་ཐེག་པ་དམན་པ་དང༌། །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ། །ཇི་བཞིན་ཕྱེད་པར་འགྱུར་བ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཚུལ་དེ་མཐོང་ནས་གཞུང་ལུགས་ཆེན་མོ་ཡི། །ཏིང་འཛིན་སྐྱོང་ཚུལ་གོ་སླའི་ངག་གིས་བཤད། །གཞུང་ལུགས་ཆེ་ལ་ལོ་མང་སྦྱངས་པ་ཡི། །གྲོགས་དག་རང་གི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །དོར་ནས་གཞན་གྱི་མཆིང་བུ་མ་ལེན་པར། །རང་ལ་རིན་ཆེན་ཡོད་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཁྱེད་ཀྱིས་སྦྱངས་པའི་གཞུང་ལས་གདམས་པའི་དོན། །ལོགས་སུ་མེད་པ་གཟིགས་ནས་ཐུབ་དབང་གིས། །མང་དུ་ཐོས་པ་ནགས་ན་བདེ་འོ་ཞེས། །གསུངས་པ་དེ་ཡི་དོན་ལའང་དཔྱོད་པར་རིགས། །ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་འཇོག་པའི་ཞི་གནས་ལམ། །དང་པོར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་གྲུབ་པའི་ཚད། །ལེགས་པར་དམིགས་ ཕྱེད་གོ་བ་མ་རྙེད་ཀྱང༌། །སྙིང་རུས་ཙམ་ལ་རེ་བའི་བསམ་གཏན་པ། །དེ་དག་གིས་ཀྱང་ད་དུང་མཁས་པ་ལ། །བརྟེན་ནས་སྐྱོང་ཚུལ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པར་མཛོད། །དེ་ལྟ་མིན་ན་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ། །རེ་ཞིག་ངལ་བསོ་བྱས་ན་གནོད་པ་ཆུང༌། །དེ་ལྟར་བྱམས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི། །གཞུང་གིས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ། །བཤད་པ་འདི་ཡང་རྒྱལ་བ་ཡི། །བསྟན་པ་རིང་དུ་གནས་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པས། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དེ་ལྟར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལྟར་བཞག་པས་གར་བཞག་ཏུ་སྡོད་པའི་མི་རྟོག་པ་དང༌། དེ་ཡང་བྱིང་བ་དང་བྲལ་བའི་གསལ་བ་དང༌། ཕན་ཡོན་གྱི་ཁྱད་པར་དགའ་བདེ་དང་བཅས་པའི་ཞི་གནས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་མི་བྱ་བར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངེས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཙམ་ནི་མུ་སྟེགས་དང་ཡང་ཐུན་མོང་བ་
Chinese
应当成为智者。此处说： 经部和释论大论中， 善说禅定修习次第是， 由于言辞隐晦，智慧浅薄者们， 如实未懂是自己的智慧过失。 以告于他人，对于那些善良的论典， 认为没有不作意修持的教诲， 在存在的论典中不去寻找，在不存在的地方， 以诸多努力寻觅并认为能找到。 如此之辈对外道和内道的， 禅定等也无法分辨， 那么， 大乘和小乘， 金刚乘和波罗蜜多的， 禅定的差别是什么， 何须说能如实分辨呢？ 见到此理后，以易懂的言语讲述大论的， 禅定修持之法。 对于大论多年学习的， 朋友们，不要舍弃自己的如意宝， 不取他人的瓦砾， 请知晓自己有珍宝。 你们所学的论典中，从教诲的意义， 见到没有 अलग（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）， 释迦能仁说： 多闻于林中安乐， 对于所说之义也应作思考。 对于什么也不作意安住的止观之道， 首先修习之理和成就之量， 善妙地专注， 即使未能完全理解， 仅仅是期望精进的禅定者， 那些人也仍然要依止智者， 请如实知晓修持之法。 如果不是这样，对于胜者的教法， 暂时休息一下，损害还小。 如此慈氏无著的， 以论典修习止观之法， 讲述此理也是为了， 胜者的教法长久住世。 在 महान्त पुरुष（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 的道次第中，以学习菩萨的行持， 已经讲述了如何修习作为禅定之体的止观之理。 如此讲述完毕后，如所希望的那样，将心安住在唯一的所缘上，安住在所安住之处的不作意， 并且， 远离沉没的明分， 以及利益的差别，不应满足于具有乐受的止观， 必须生起毫不颠倒地确定那唯一真如之义的智慧，从而修习胜观， 如果不是这样，那么仅仅是禅定就与外道相同
English
Should become wise. Here it says: From the Sutras and the great commentaries, The order of accomplishing Samadhi, which is well-spoken, Because the expression is obscure, those with little wisdom, Not understanding as it is, is the fault of their own wisdom. By telling others, about those good treatises, Thinking that there is no instruction for cultivating non-conceptualization, Not seeking in the existing treatises, in the place where it does not exist, With many efforts, searching and thinking to find it. Such people, even the Samadhis of outsiders and insiders, cannot distinguish, Then, What is the difference between the Great Vehicle and the Lesser Vehicle, the Vajra Vehicle and the Paramita, What need is there to say that one can distinguish as it is? Seeing this reason, in easy words, I will explain the great treatise's, Method of cultivating Samadhi. For those friends who have studied the great treatise for many years, Do not abandon your own wish-fulfilling jewel, Do not take others' pebbles, Please know that you have a treasure. In the treatise you have studied, from the meaning of the instructions, Seeing that there is no अलग (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, literal meaning), Shakyamuni said: Much hearing is happiness in the forest, You should also contemplate the meaning of what was said. For the path of Shamatha, which is to settle without conceptualizing anything, The method of accomplishing it first and the measure of accomplishment, Focus well, Even if you do not fully understand, Meditators who only hope for diligence, Those people should still rely on the wise, Please know the method of cultivation as it is. If not, for the Victorious One's teachings, Taking a break for a while, the harm is small. Thus, Maitreya Asanga's, The method of cultivating Shamatha with treatises, Explaining this is also for, The Victorious One's teachings to remain long. In the stages of the path of a great person, by learning the conduct of a Bodhisattva, It has been explained how to train in Shamatha, which is the essence of meditation. Having explained it in this way, as you wish, by placing the mind on a single object, the non-conceptualization that abides where it abides, And, the clarity that is free from sinking, And the difference of benefits, one should not be content with Shamatha that has bliss, One must generate the wisdom that ascertains the meaning of that one and only Suchness without inversion, thereby cultivating Vipassana, If not, then mere Samadhi is common to non-Buddhists