Tibetan
ས་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་ལས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འདུ་བར་གསུངས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཁས་པར་འདོད་པས་ཞི་ལྷག་གཉིས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་དེ་བསྐྱེད་པའི་དགོས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་། གཙོ་བོའི་དགོས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་ཡིན་ལ། ལྷག་ མཐོང་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་ཞིག་སྤོང་བའི་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ནང་པ་ཐུན་མོང་བ་དང་། ནང་པའི་ཡང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐུན་མོང་བའི་ལྷག་མཐོང་ཞིག་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་གཏན་ནས་སྤོང་བའི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་མཐོང་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། སྔ་མ་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི་མེད་མི་རུང་མིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས། རྣམ་གྲོལ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ནི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ལྷག་མཐོང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་ཞིག་ཐོབ་ན་དེ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནམ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པས་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བའི་ཐར་པ་འཐོབ་པར་ནུས་ལ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་ཤིང་མ་བསྒོམས་ན་སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས་ཅི་ཡང་མེད་པ་མན་ཆད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌བསྔགས་འོས་བསྔགས་བསྟོད་ཀྱི་ལན་མི་ལྡོན་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། །སྐྱེ་བོ་གཏི་མུག་གིས་ལྡོངས་པ། །སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སོང་ནས་ ཀྱང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་འབྱུང་སྲིད་པ་བསྒྲུབ། །ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྗེས་འགྲོ་བ། །བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། །བདུད་ཀྱི་མིག་རས་བཙའ་བཞིན་དུ། །སྲིད་པ་དག་ནི་བཟློག་པར་བགྱིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཕགས་པའི་ལམ་འཐོབ་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཞི་གནས་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཅིག་ཅར་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་
Chinese
《ས་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་》中说，大乘和小乘的所有三摩地都包含在止观的三摩地中，因此想要精通三摩地，就应该精通止和观。像这样的三摩地，生起止住的作意，虽然有很多必要，但主要的必要是为了生起胜观的证悟。而且，胜观也有两种：一种是仅仅断除现行烦恼的寂静和粗猛的相，是外道和内道共同的；另一种是内道中大小乘共同的胜观，以及彻底断除烦恼种子的无我真如之相的胜观，是内道佛教徒独有的特点。前者是圆满的支分，但不是不可或缺的；后者是不可或缺的支分。因此，追求解脱的人应该生起通达无我真如的胜观。也就是说，如果获得了像前面所说的，包含在止住初禅近分的止住，即使没有获得其以上的禅定或无色界的止住，也能依靠它修习胜观，从而获得从轮回的一切束缚中解脱的解脱。如果没有证悟和修习无我真如，那么即使获得了像前面所说的止住，以及依靠它而获得的世间胜观，乃至断除了无所有处以下的所有的现行烦恼的，有顶的禅定，也无法从轮回中解脱。就像《赞叹应赞》中不回应赞叹的赞颂中所说： “不倾向于您的佛法的， 被愚痴蒙蔽的人们， 即使到达有顶， 也会产生痛苦，造作业。 追随您的教法的人们， 即使没有获得真实的禅定， 就像磨损魔鬼的眼翳一样， 也能遮止轮回。” 因此说，对于获得预流果和一来果的所有圣道来说，作为胜观所依的止住，就是前面所说的包含在止住初禅近分的止住。同样，对于顿悟的阿罗汉来说，也是前面所说的止住。
English
In the 《ས་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་》, it is said that all samādhis of the Mahāyāna and Hīnayāna are included in the samādhi of śamatha-vipassanā, therefore, if one wants to be proficient in samādhi, one should be proficient in both śamatha and vipassanā. Although there are many necessities for generating such a samādhi, the attention of śamatha, the main necessity is to generate the realization of vipassanā. Moreover, there are two types of vipassanā: one is the commonality between outsiders and insiders, which has the aspect of tranquility and violence that only eliminates manifest afflictions; the other is the vipassanā common to both the Mahāyāna and Hīnayāna of the inner path, and the vipassanā with the aspect of the non-self reality that completely eliminates the seeds of afflictions, which is a unique characteristic of Buddhist insiders. The former is a complete branch, but not indispensable; the latter is an indispensable branch. Therefore, those who seek liberation should generate vipassanā that understands the non-self reality. That is, if one obtains the śamatha contained in the preliminary stage of the first dhyāna, as mentioned earlier, even if one does not obtain the dhyāna above it or the śamatha of the formless realm, one can rely on it to practice vipassanā, thereby attaining liberation from all the bonds of saṃsāra. If one does not realize and practice the non-self reality, then even if one obtains the śamatha mentioned earlier, and the worldly vipassanā obtained by relying on it, even the peak of existence that has eliminated all manifest afflictions below the realm of nothingness, one will not be liberated from saṃsāra. As it is said in the praise that does not respond to praise in 《赞叹应赞》: “Those who do not incline to your Dharma, People blinded by ignorance, Even if they reach the peak of existence, They will still experience suffering and create karma. Those who follow your teachings, Even if they do not attain the actual dhyāna, Like wearing down the eye disease of the demon, They can still reverse saṃsāra.” Therefore, it is said that for all the noble paths of attaining the stream-enterer and once-returner, the śamatha that serves as the basis for vipassanā is the śamatha contained in the preliminary stage of the first dhyāna mentioned earlier. Similarly, for all the instantaneously enlightened arhats, it is also the śamatha mentioned earlier.
Tibetan
དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུད་ལ་སྔོན་དུ་མ་ཐོབ་ན་ཇི་ལྟ་བའམ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་དངོས་ནི་སྐྱེ་མི་སྲིད་པར་འོག་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་དེས་བསྒྲུབས་པའི་ཞི་གནས་མི་བསྐྱེད་ཀྱང་། ཞི་གནས་ཅིག་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཐོག་མར་སྐྱེ་བའི་མཚམས་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་པོའི་སྐབས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །མདོར་བསྡུ་ན་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་ཅིག་བསྐྱེད་ནས་དེ་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་མཐོང་གིས་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་ལམ་རིམ་ཅན་དུ་བགྲོད་པ་དང༌། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་ མཐོང་གིས་ཐར་པའམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལྔ་བགྲོད་དགོས་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྤྱིའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ཡིན་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་ཀྱང་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་འཐོབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་བསྒོམས་པས་ནི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། དེ་ཡིས་དེ་ནི་སྤེལ་བྱས་ནས། །འཕེལ་བ་རིང་དུ་འགྲོ་བ་ཡིས། །དངོས་གཞིའི་གནས་པ་དེས་འཐོབ་བོ། །ཞེས་སྔར་བཤད་པའི་སེམས་དགུ་པ་ཤིན་སྦྱངས་དང་བཅས་པ་ཐོབ་པ་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་སྤེལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་གཞི་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སེམས་དགུ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡིད་བྱེད་མ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་བྱེད་ཐོབ་ནས་ཉོན་མོངས་སྦྱོང་བར་འདོད་པས་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པའི་ཡིད་བྱེད་བསྒོམ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ལས་དང་པོ་པར་གསུངས་པས། མཚན་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་བསྒོམ་པས་སྔོན་དུ་ཡིད་བྱེད་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ས་ ལས། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེ
Chinese
因此，应当知晓，通过修习胜观，唯能获得阿罗汉果。如果先前没有在相续中获得上述的止观禅定，那么缘于多少或如何的胜观证悟，实际上是不可能生起的，这将在下文阐述。因此，即使是无上瑜伽的瑜伽士，即使不生起缘于粗细相的多少之胜观以及由此成就的止观，也必须生起一个止观。而最初生起的时机，是在生起次第和圆满次第二者的第一个次第中生起的。总而言之，必须先修习一个止观，然后依靠它，以缘于粗细相的胜观，次第渐进地到达有顶；并且以缘于无我之真实性的胜观，证得解脱或一切智的五道。这是由诸佛所印可的普遍教义，任何瑜伽士都不可违越。以上是关于依靠止观，次第渐进地修习更高层次道路的总述。第三，特别阐述修习世间道的方式，分为两部分：一是阐述在修习缘于粗细相的道路之前，必须获得止观；二是阐述依靠止观，如何脱离对欲望的执着。第一部分是：通过以各别自性分别智慧的方式修习缘于粗细相的道路，必须先获得上述的止观。如《经庄严论》所说：“由彼彼乃增，增长长时行，实事住彼得。”意思是说，通过先前所说的获得第九心——身心轻安，依靠它来增进禅定，从而成就实事。也就是说，从第九心开始，直到未获得作意之前，是作意的第一个阶段；获得作意之后，想要调伏烦恼，修习各别自性分别作意，则是调伏烦恼的第一个阶段。因此，修习各别自性分别智慧，必须先获得作意。如《声闻地》 中说：于此作意
English
Therefore, it should be known that only by cultivating vipassanā can one attain the state of an arhat. If one has not previously attained the samādhi of śamatha as described above in one's mindstream, then the actual realization of vipassanā that focuses on how much or how it is will not be possible to arise, as will be shown below. Therefore, even a yogi of unsurpassed yoga, even if he does not generate vipassanā that focuses on how much with the aspect of coarse and subtle, and the śamatha accomplished by it, he must generate a śamatha. And the time when it first arises is when it arises in the first stage of the two stages of the generation stage and the completion stage. In short, one must first cultivate a śamatha, and then relying on it, with vipassanā that has the aspect of coarse and subtle, one progresses in a gradual path up to the peak of existence; and with vipassanā that has the aspect of the reality of selflessness, one must traverse the five paths to liberation or omniscience. This is sealed by the general teachings of the Buddhas, and no yogi should transgress it. This is a general summary of how to progress from higher to higher paths by relying on śamatha. Third, the way to progress on the mundane path in particular is explained in two parts: first, it is explained that one must attain śamatha before progressing on the path with the aspect of coarse and subtle; and second, how to become free from attachment to desire by relying on śamatha. The first part is: by cultivating the path with the aspect of coarse and subtle through the gate of discriminating individual characteristics, one must first obtain the śamatha described above. As it says in the Ornament of the Sutras: "By it, it is increased, by increasing, it goes for a long time, by the abiding of the entity, it is attained." This means that by obtaining the ninth mind, which is accompanied by pliancy, as described above, one relies on it to increase the samādhi, thereby accomplishing the entity. That is to say, from the ninth mind onwards, until one has not obtained attention, it is the first stage of attention; after obtaining attention, wanting to purify afflictions, cultivating attention that discriminates individual characteristics is said to be the first stage of purifying afflictions. Therefore, by cultivating discriminating individual characteristics, one must first obtain attention. As it says in the Hearer's Ground: In this attention