Chinese
忆念之理是：他人提问，自己对此进行思考时，忆念所缘是如此这般的。这并非仅仅是指能够忆起上师所教授的内容，而是指心专注于所缘之后，能够持续忆念，丝毫不会散乱。一旦散乱，忆念就会立即消失。因此，当心如前安住于所缘之后，生起“如此这般专注于所缘”的想法。之后，不再重新进行思考，而是保持心念的持续不断，这就是忆念修习的关键所在。作用上的差别是：不让心从所缘上散乱到其他地方。像这样将心专注于所缘并加以调伏，经典中以调伏大象为例进行说明。例如，将不驯服的大象用许多非常坚固的绳索拴在非常牢固的树或柱子上，然后像驯象师一样进行训练，这样做是很好的。如果不这样做，就像用锋利的铁钩反复击打并加以惩罚来调伏一样。这颗像未驯服的大象一样的心，也要用忆念的绳索拴在之前所说的牢固的所缘之柱上。如果不能让它安住，就要用正知的铁钩刺它，逐渐逐渐地加以控制。《中观心髓》中说： “心如狂象难调伏， 所缘坚柱立于前， 忆念之索紧紧系， 智慧铁钩渐调伏。” 《修次第中篇》中也说：应当用忆念和正知的绳索将心象系在所缘的树上。前一个教证中说正知像铁钩，后一个教证中说像绳索，这并不矛盾。因为忆念是使心持续不断地专注于所缘的直接因素，而正知也是通过间接的方式使心专注于所缘。因为依靠正知来觉察沉没和掉举，或者正在发生的沉没和掉举，从而不让心受到它们的控制，而是安住在根本的所缘上。正如之前所引用的，世亲论师也说：忆念和正知都是使心靠近所缘的因素。经典中说依靠忆念可以成就三摩地，忆念就像绳索一样直接使心专注于所缘。
English
The way of mindfulness is: When others ask questions and you contemplate them, remember that the object of focus is like this. This does not merely mean being able to remember what the lama has taught, but rather that after the mind is placed on the object, it can be continuously remembered without the slightest distraction. If distracted, mindfulness is lost as soon as it occurs. Therefore, once the mind has been placed on the object as before, generate the thought, "I have focused on the object in this way." Then, without newly contemplating, maintain the continuity of that very mind without interruption. This is the crucial point of cultivating mindfulness. The difference in function is: to prevent the mind from wandering from the object to other things. Disciplining the mind by focusing it on the object in this way is explained with the example of taming an elephant. For example, it is good to tie an unruly elephant with many very strong ropes to a very stable tree or pillar, and then train it like an elephant trainer. If not, just as taming is done by repeatedly striking and punishing with sharp iron hooks. This mind, which is like an untamed elephant, should also be tied with the rope of mindfulness to the stable pillar of the object mentioned earlier. If it cannot be made to stay there, it should be pricked with the iron hook of awareness, and gradually brought under control. The Madhyamaka-hrdaya says: "The elephant of the mind is difficult to tame, A stable pillar of focus is placed before it, The rope of mindfulness tightly binds it, The hook of wisdom gradually subdues it." The Middle Stages of Meditation also says: The elephant of the mind should be tied to the tree of the object itself with the rope of mindfulness and awareness. The former quote says that awareness is like an iron hook, and the latter quote says that it is like a rope, but this is not contradictory. Because mindfulness is the direct factor in continuously attaching the mind to the object, and awareness also indirectly causes the mind to focus on the object. Because relying on awareness to recognize sinking and excitement, or the sinking and excitement that are occurring, thereby not allowing the mind to be controlled by them, but rather abiding on the fundamental object. As quoted earlier, Master Vasubandhu also said: Both mindfulness and awareness are factors that bring the mind close to the object. It is said in the scriptures that samadhi is achieved through reliance on mindfulness, and mindfulness, like a rope, directly focuses the mind on the object.
Tibetan
ས་པ་ལ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འདོགས་བྱེད་དུ་གསུངས་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྐྱོང་ཚུལ་ནི་དྲན་པའི་སྐྱོང་ཚུལ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་ཡང་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཅན་ཡིན་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོང་བ་ན་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་དམ་པོ་མེད་པར་ཧད་དེ་འཇོག་པ་ལ་སེམས་དྭངས་པའི་གསལ་ཆ་འོང་ཡང༌། ངེས་ཤེས་ཀྱི་ངར་ཐོན་པའི་གསལ་ཆ་མི་ཐོན་པས་དྲན་པ་སྟོབས་ཅན་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་བྱིང་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་མི་ཁེགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་ཅན་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ལྷ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་རྟེན་གཞན་མི་འཇོག་པར་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཙམ་སྐྱོང་བས་ཀྱང་སེམས་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་གདམས་ངག་དྲན་ནས་དེ་ནས་སེམས་མི་འཕྲོ་བ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ་དགོས་ལ། མ་ཡེངས་པ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་དང་དོན་གཅིག་ཡིན་པས་དྲན་པའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལས་མ་འདས་པས། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་དེས་ཀྱང་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཤུགས་ཐོན་པའི་དྲན་པ་བསྟེན་ དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བསལ་བ་ལ། བསལ་བྱའི་ལོག་རྟོག་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་དེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་འཕངས་ལེགས་པར་བསྟོད་དེ་བསྒྲིམས་ནས་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ན་བྱིང་བའི་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། རྒོད་ཤས་ཆེ་བས་གནས་ཆ་རྒྱུན་འཐུད་ཐུབ་པ་མི་འོང་བ་མཐོང་ནས། རིག་པའི་གཟེངས་ཀྱང་སྨད། ལེགས་པར་བསྒྲིམ་པ་ཡང་གློད་པས་གནས་ཆ་མྱུར་པོར་སྐྱེ་བ་མཐོང་ནས། ཐབས་དེ་ནི་གདམས་ངག་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་རྙེད་ནས། གློད་པ་རབ་ལ་སྒོམ་རབ་ཅེས་སྐད་གསངས་མཐོན་པོས་སྒྲོག་པར་སྣང་ངོ་། །འདི་ནི་བྱིང་བ་སྐྱེས་པ་དང་སྒོམ་སྐྱེས་པ་གཉིས་མ་ཕྱེད་པའི་གཏམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་དགོས་ཀྱི། སེམས་མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་བརྟན་པ་གཅིག་པུས་མི་ཆོག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་སེམས་ཉོག་ཉོག་པོར་སོང་བའི་འཐིབས་པ་ཡོད་ན་བྱིང་བ་ཡིན་ཀྱང༌། དེ་མེད་པར་སེམས་དྭངས་པའི་གསལ་ཆ་ཡོད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་རྨུགས་པ་དང་བྱིང་བ་གཉིས་མ་ཕྱེད་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་བས་འདི་རྣམས་རྒྱས་པར་འོག་ཏུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེས་ན་བསྒྲིམས་དྲགས་པའི་རིག་པ་ངར་ལྡན་དུ་བྱས་པ་ན་གསལ་ཆ་ཡོད་ཀྱང་རྒོད་ཤས་ཆེ་བས་གནས་ཆ་སྐྱེ་དཀའ་ལ། དེ་ཧ་ཅང་གློད་ནས་བསྐྱངས་པ་ན་གནས་ཆ་ཡོད་ཀྱང་བྱིང་ཤས་ཆེ་བས་ངར་ཐོ
Chinese
因此，由于说那是经常使用的，所以禅定的主要修持方法是忆念的修持方法。忆念也是具有确定性的执持方式。因此，在修持禅定时，如果没有牢固的确定性执持，只是茫然地安住，虽然会有心清澈的明分，但不会产生确定性的力量所带来的明分，因此不会产生强大的忆念。因此，即使是细微的沉没也无法克服，只会变成有缺陷的禅定。不设立佛像等其他的所缘，仅仅修持不作意的心，也要让心对任何对境都不作意地安住。忆起“不要让心散乱，不要散乱”的教言，之后不要让心散乱。不散乱也与不忘记所缘的忆念意义相同，因此没有超出忆念的修持方法。因此，那样的修习也需要依止产生确定性力量的忆念。 关于排除有缺陷的宗派，有如下需要排除的邪分别念：如前所说，赞叹觉性放任自流，努力不作意地安住时，虽然没有丝毫沉没的过失，但因为掉举成分太大，看到无法持续安住，也贬低觉性的力量，也放松了努力，看到安住迅速产生，于是确信那种方法是伟大的教言，似乎大声宣扬放松是最好的修行。这是没有区分沉没产生和修行产生的言论。因为像这样无缺陷的禅定，需要像之前所说的那样具备两种特点，仅仅是心不作意的安住稳固是不够的。如果那样的情况下，有心变得混乱的昏沉，即使那是沉没，但因为没有那种情况，有心清澈的明分，就认为那是无缺陷的禅定，那似乎是没有区分昏沉和沉没的言论，这些将在下面详细阐述。因此，如果过于努力，使觉性充满力量，虽然有明分，但因为掉举成分太大，难以产生安住；如果过于放松地修持，虽然有安住，但因为沉没成分太大，无法获得力量。
English
Therefore, since it is said that it is used regularly, the main method of cultivating samadhi is the cultivation of mindfulness. Mindfulness is also a way of holding that has certainty. Therefore, when cultivating samadhi, if there is no firm holding of certainty, and one just dwells blankly, although there will be clarity of mind, the clarity that comes from the power of certainty will not arise, and therefore powerful mindfulness will not arise. Therefore, even subtle sinking cannot be overcome, and it will only become a flawed samadhi. Without setting up other objects of focus such as deity images, just cultivating the non-conceptual mind, one should also let the mind dwell without conceptualizing anything on any object. Remembering the instruction, "Do not let the mind wander, do not be distracted," after that, one must not let the mind wander. Not being distracted is also the same meaning as mindfulness of not forgetting the object of focus, so it does not go beyond the method of cultivating mindfulness. Therefore, that kind of practice also needs to rely on the mindfulness that produces the power of certainty. Regarding eliminating the flawed sectarianism, there are the following wrong discriminations that need to be eliminated: As mentioned before, praising the awareness of letting go, and striving to dwell without conceptualizing, although there is not the slightest fault of sinking, but because the component of agitation is too large, seeing that it is impossible to continue to abide, also degrading the power of awareness, and also relaxing the effort, seeing that abiding arises quickly, then convinced that that method is a great instruction, it seems to proclaim loudly that relaxation is the best practice. This is a statement that does not distinguish between the arising of sinking and the arising of practice. Because like this flawless samadhi, it needs to have two characteristics as mentioned before, it is not enough to just have the mind's non-conceptual abiding stable. If in that kind of situation, there is a turbidity of mind that has become confused, even if that is sinking, but because there is no such situation, there is clarity of mind, then one thinks that it is a flawless samadhi, that seems to be a statement that does not distinguish between dullness and sinking, these will be explained in detail below. Therefore, if one strives too hard and makes the awareness full of power, although there is clarity, it is difficult to generate abiding because the component of agitation is too large; if one cultivates too relaxed, although there is abiding, it is impossible to obtain power because the component of sinking is too large.