Tibetan
ས་བཟུང་དགོས་ལ། དེ་ཡང་བྱུང་ཚད་ཀྱིས་སྐུའི་སྤྱི་ལ་བཟུང་ཞིང་སྐུ་དེའི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་ཆེས་གསལ་བར་སྣང་ན་དེ་ལ་བཟུང༌། དེ་མི་གསལ་བར་སོང་ན་ཡང་སྤྱི་ལ་བཟུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སེར་པོ་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་དམར་པོ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་ཁ་དོག་མ་ངེས་པ་དང༌། བཞུགས་པའི་དབྱིབས་ཅན་བསྒོམ་འདོད་པ་ལ་བཞེངས་པའི་དབྱིབས་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་དབྱིབས་མ་ངེས་པ་དང༌། གཅིག་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ལ་གཉིས་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་གྲངས་མ་ངེས་པ་དང༌། ཆེ་བ་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་ཤར་བ་ལྟ་བུའི་ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་བྱུང་ན། དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་དུ་ཡེ་མི་རུང་བས་རྩ་བའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་མེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ་དང༌། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བསལ་བ་དང༌། ཐུན་གྱི་ཚད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་གསལ་ཆའི་ངར་དང་ལྡན་པ་དང་། དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ མི་རྟོག་པའི་གནས་ཆ་དང་ལྡན་པའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག །བདེ་བ་བསྣན་ནས་གསུམ་དུ་བྱེད་ལ། གཞན་དག །དྭངས་པ་ཡང་བསྣན་ནས་བཞིར་བྱེད་ཀྱང་དྭངས་པ་ནི་ཁྱད་པར་དང་པོར་འདུས་པས་ཟུར་དུ་སྨོས་མི་དགོས་ལ། ཚོར་བ་སིམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དགའ་བདེ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་འབྱུང་ཡང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་ཞིང༌། ཐེག་པ་གསུམ་གའི་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང་ལུས་བདེ་དང་སེམས་བདེ་གང་དང་ཡང་མཚུངས་ལྡན་དུ་མི་འབྱུང་བས་འདིར་མ་བགྲངས་སོ། །གསལ་ཆའི་ངར་ཆེ་བ་ཡང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགའ་ཞིག་ལ་མེད་ཀྱང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། གཟུགས་མེད་སྤངས་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱང་སེམས་དབང་ཐོབ་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པའི་བྱང་སེམས་རྣམས་བསམ་གཏན་གྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པས་གསལ་བའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གསལ་ཆའི་ངར་ཐོན་པ་ལ་ནི་བྱིང་བས་བར་དུ་གཅོད་ལ། རྩེ་གཅིག་པའི་མི་རྟོག་པ་ལ་ནི་རྒོད་པས་བར་དུ་གཅོད་པས། བྱིང་རྒོད་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་དག་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་འོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བྱིང་རྒོད་ཕྲ་རགས་རྣམས་ལེགས་པར་ ངོས་ཟིན་པ་ཞིག་དང་ངོས་ཟིན་ནས་དེ་གཉིས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོང་ལུགས་རྣམ་དག་ཅིག་མི་ཤེས་ན། ལྷག་མཐོང་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་ཞི་གནས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་སྲིད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཚུལ་དེ་ལ་མཁས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱིང་རྒོད་ནི་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་ཡིན་ཞིང༌། འགལ་རྐྱེན་ངོས་འཛིན་པ་དང་འགོག་ཚུལ་དངོས་ནི་འོག་ཏུ་སྟོན་པས་འདིར་ནི་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་ཚུལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི། སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཆ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་སྡོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལ་ནི་སེམས་རྩ་བའི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཡེང་བར་མི་བྱེད་པའི་ཐབས་གཅིག་དང༌། གཡེངས་མ་གཡེངས་དང་གཡེང་བར་འགྱུར་མི་འགྱུར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པ་གཉིས་དགོས་པའི་དང་པོ་ནི་དྲན་པ་དང་གཉིས་པ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ནི་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། གཅིག་གིས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཉིས་པས་སེམས་འཕྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དྲན་པ་ཉམས་ནས་དམིགས་པ་བརྗེད་ན་ཡེངས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དམིགས་པ་སྟོར་བར་འགྱུར་བས་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པའི་དྲན་པ་རྩ་བ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་དེས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་ཚུལ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་དམིགས་རྟེན་གསལ་བཏབ་ནས་མ་མཐའ་ཞིག་ཤར་བྱུང་བ་ན་དེ་ཤེས་པས་ཚིར་གྱིས་བཟུང་བའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཅན་ཞིག་བསྐྱེད་ལ། སེམས་ཀྱི་འཕངས་མཐོ་བར་བྱས་ཏེ་གསར་དུ་གང་ལ་ཡང་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པའོ། །དྲན་པ་ནི་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། དྲན་པ་གང་ཞེ་ན། འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་ཀྱི་བརྗེད་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་གཡེང་བའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི། སྔར་མ་འདྲིས་པའི་ཡུལ་ལ་དྲན་པ་མི་སྐྱེ་བས་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐབས་འདིར་ནི་སྔར་ངེས་པར་བྱས་པའི་དམིགས་རྟེན་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བའོ། །རྣམ་པའམ་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། སེམས་ཀྱི་བརྗེད་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ཡུལ་དེ་སེམས་ཀྱིས་མ་བརྗེད་པའི་ཆ་སྟེ། སྐབས་འདིར་ནི་དམིགས་རྟེན་མ་བརྗེད་པའོ། །མ་བརྗེད་པའི་ཚུལ་ནི། གཞན་གྱིས་དྲིས་པ་དང་རང་གིས་དེ་ལ་རྟོག་པ་བཅུག་པ་ན་དམིགས་རྟེན་དེ་ནི་འདི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བླ་མས་བསྟན་པ་དྲན་ཐུབ་པ་ཙམ་ལ་མི་ཟེར་གྱི། སེམས་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་པ་དེ་ཐུར་རེ་དྲན་ནས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ཡེངས་པ་སྟེ། ཡེངས་ན་ནམ་དེ་བྱུང་ཙམ་གྱིས་དྲན་པ་སྟོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སེམས་དམིགས་རྟེན་ལ་སྔར་ལྟར་བཞག་ཟིན་པ་དང་འདི་ལྟར་དུ་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་སོ་སྙམ་པ་ཞིག་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་གསར་དུ་མི་རྟོག་པར་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤུགས་མ་ཆད་པར་རྒྱུན་སྐྱོང་བ་ནི་དྲན་པ་བསྟེན་ཚུལ་གྱི་གནད་དམ་པ་ ཡིན་ནོ། །བྱེད་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དམིགས་པ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་དམིགས་པ་ལ་བཏགས་ཏེ་འདུལ་བ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་དཔེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་ན། སྡོང་པོའམ་ཀ་བ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ལ་ཞགས་ཐག་ཤིན་ཏུ་སྲ་བ་དུ་མས་མི་བསྲུན་པའི་གླང་པོ་བཏགས་ཏེ་གླང་རྫིས་ཇི་ལྟར་བསླབས་པ་ལྟར་བྱེད་ན་ལེགས། མི་བྱེད་ན་ལྕགས་ཀྱུ་རྣོན་པོས་ཡང་ཡང་བཏབ་ནས་ཚར་བཅད་དེ་འདུལ་བ་ལྟར། སེམས་གླང་པོ་ཆེ་མ་དུལ་བ་དང་འདྲ་བ་འདི་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་ལ་དྲན་པའི་ཐག་པས་བཅིང་ཞིང༌། དེ་ལ་སྡོད་དུ་མ་བཏུབ་ན་ཤེས་བཞིན་གྱི་ལྕགས་ཀྱུས་གཙགས་ནས་ཁད་ཀྱིས་ཁད་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས། ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་ལོག་འགྲོ་བ། །དམིགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་ལ། །དྲན་པའི་ཐག་པས་ངེས་བཅིངས་ནས། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་རིམ་དབང་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་ཀྱང༌། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱི་ཐག་པས་ཡིད་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་དམིགས་པའི་སྡོང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་གདགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་སྔ་མ་ལས་ཤེས་བཞིན་ལྕགས་ཀྱུ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་ལ། ལུང་ཕྱི་མས་ཐག་པ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འདོགས་པ་དངོས་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ལ། ཤེས་བཞིན་ཡང་བརྒྱུད་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ དངོས་སམ་བྱིང་རྒོད་དུ་འགྱུར་བ་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དག་གི་དབང་དུ་མི་གཏོང་བར་རྩ་བའི་དམིགས་པ་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཀྱང༌། དྲན་ཤེས་གཉིས་ཀ་དམིགས་པ་ལ་ཉེ་བར་གཏོད་བྱེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་དང༌། དྲན་པ་ཐག་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་དངོས་སུ་དམིག
Chinese
需要抓住对境。也就是，按照显现的程度抓住身相的总体，如果身相的某些部分显得非常清晰，就抓住那些部分。如果身相变得不清晰，也抓住总体。那时，如果想要修习黄色，却显现出红色等不确定的颜色；想要修习坐姿，却显现出站姿等不确定的形状；想要修习一个，却显现出两个等不确定的数量；想要修习大的，却显现出非常小的等不确定的大小，那么绝对不能跟随这些，必须以根本的对境作为专注的所缘。第二，如何将心安住于此，有三点：确立无过失的方式，排除有过失的方式，以及指示一座的时量。第一点是：此处所要修习的等持，是具有两种特点的等持，即：心具有非常清晰的明分力量，以及具有专注于对境的 无分别的安住分。对此，有些人加上乐受，成为三种；另一些人加上清明，成为四种，但清明已包含在第一个特点中，所以不必单独说明。而感受寂静状态的喜乐，虽然在此处所要修习的等持的果位上会出现，但与初禅近分的等持并不相应，而且由于四禅等持被认为是三乘功德修习的殊胜所依，而四禅等持与身乐和心乐都不相应，所以此处没有列举。虽然有些被无色界所摄的等持没有大的明分力量，但如《经庄严论》中所说：“舍弃无色之禅定。”因此，除了少数获得自在的菩萨外，其余的菩萨都依靠被禅定所摄的等持来修习功德，所以说明明分的特点没有过失。像那样显现出明分力量，会被掉举所阻碍；而专注于一境的无分别，会被昏沉所阻碍。因此，昏沉和掉举是成就清净等持的障碍。
English
It is necessary to grasp the object. That is, according to the degree of appearance, grasp the general form of the body, and if some parts of the body appear very clearly, grasp those parts. If the body becomes unclear, grasp the whole. At that time, if one wants to meditate on yellow, but red appears, such as uncertain colors; if one wants to meditate on a sitting posture, but a standing posture appears, such as uncertain shapes; if one wants to meditate on one, but two appear, such as uncertain numbers; if one wants to meditate on large, but very small appears, such as uncertain sizes, then one must never follow these, but must take the fundamental object as the support of focus. Second, how to settle the mind on this has three points: establishing the faultless way, eliminating the faulty way, and indicating the duration of a session. The first point is: the samadhi to be cultivated here is one that possesses two special characteristics, namely: the mind possesses the power of very clear clarity, and it possesses the non-conceptual aspect of abiding single-pointedly on the object. Some add bliss to this, making it three; others add lucidity, making it four, but lucidity is included in the first characteristic, so it does not need to be mentioned separately. And the joy and bliss of experiencing a state of tranquility, although it arises as a result of the samadhi to be cultivated here, it is not concomitant with the samadhi included in the first dhyana's approximation, and because the fourth dhyana samadhi is said to be the supreme basis for cultivating the qualities of all three vehicles, and the fourth dhyana samadhi is not concomitant with either bodily bliss or mental bliss, it is not listed here. Although some samadhis included in the formless realm do not have great clarity, as it is said in the Ornament of the Sutras, "Abandoning the formless dhyana." Therefore, except for a few bodhisattvas who have attained mastery, the rest of the bodhisattvas rely on the samadhi included in the dhyana to cultivate qualities, so there is no fault in explaining the characteristics of clarity. The appearance of such clarity is obstructed by sinking; and the non-conceptuality of focusing on one object is obstructed by excitement. Therefore, sinking and excitement are obstacles to achieving pure samadhi.
Chinese
是成为障碍之主的原因。因此，如果不精通细微和粗大的沉掉和掉举，并且不了解阻止这二者的如理如法的等持修法，更不用说胜观，就连止观也不可能生起，因此，致力于等持的智者们应该精通此理。沉掉和掉举是成就止观的违缘。认识违缘和阻止违缘的实际方法将在下文阐述，此处将讲述生起成就止观的顺缘——等持的方法。此处所说的等持，是心专注于所缘的方面，而且必须是持续安住于所缘。对此，需要两种方法：一是心不散乱于根本所缘的方法，二是如实了知是否散乱以及是否会散乱。第一种方法是正念，第二种方法是正知。《经庄严论》的注释中说：正念和正知是使心靠近（所缘）的，一个使心不从所缘散开，第二个则彻底了知心是否散开。如是说。如果正念减弱而忘记所缘，就会散乱，并立即失去所缘，因此，不忘所缘的正念是根本。正念使心靠近所缘的方法是： 如前所述，在清晰地确定所缘后，至少生起一个显现，然后以了知它的方式，产生一种紧紧抓住的强有力执持方式，并且提高心的警觉性，不作任何新的思辨而安住。关于正念，《摄类学》中说：何为正念？即对于串习的事物，心不忘失，具有不散乱的作用。如是宣说了具有三种特点。其中，所缘境的特点是：对于先前不熟悉的事物，不会生起正念，因此说“对于串习的事物”。此处指的是先前确定的所缘的显现。显现或执持方式的特点是：心不忘失，即心不忘记该境，此处指的是不忘记所缘。不
English
That is the reason why it becomes the main obstacle. Therefore, if one does not master the subtle and coarse dullness and excitement, and does not know the pure way of cultivating samadhi that prevents these two, let alone vipassana, even shamatha cannot arise. Therefore, wise people who are dedicated to samadhi should be proficient in this method. Dullness and excitement are obstacles to the accomplishment of shamatha. The actual methods of recognizing and preventing obstacles will be explained below. Here, we will explain how to generate samadhi, which is a favorable condition for the accomplishment of shamatha. Here, samadhi is the aspect of the mind being one-pointedly focused on the object of focus, and it must be a continuous dwelling on the object. For this, two methods are needed: one is the method of not distracting the mind from the fundamental object of focus, and the other is to know whether or not one is distracted and whether or not one will be distracted. The first method is mindfulness, and the second is awareness. The commentary on the Ornament of the Sutras says: Mindfulness and awareness are what bring (the mind) close (to the object of focus), one prevents the mind from scattering from the object of focus, and the second thoroughly knows whether the mind is scattering. Thus it is said. If mindfulness weakens and the object of focus is forgotten, one will be distracted and immediately lose the object of focus. Therefore, mindfulness of not forgetting the object of focus is the root. The way that mindfulness brings the mind close to the object of focus is: As mentioned earlier, after clearly establishing the object of focus, at least one appearance arises, and then, by knowing it, a strong grasping manner of holding tightly is generated, and the alertness of the mind is raised, and one abides without making any new speculations. Regarding mindfulness, the Compendium of Topics says: What is mindfulness? It is the mind's non-forgetfulness of a familiar object, having the function of non-distraction. Thus, it is said to have three characteristics. Among them, the characteristic of the object of focus is: mindfulness does not arise for an object that was not previously familiar, therefore it is said "for a familiar object." Here, it refers to the appearance of the previously determined object of focus. The characteristic of the appearance or the manner of holding is: the mind's non-forgetfulness, that is, the aspect of the mind not forgetting that object, here it refers to not forgetting the object of focus. Not