Tibetan
འོ། །ང་རྒྱལ་སྤྱད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱད་པ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དབུགས་རྔུབ་པ་དང་དབུགས་འབྱུང་བ་དྲན་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཉན་ས་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་གང་ཟག་གང་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་ང་རྒྱལ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤྱད་པ་དེ་དག་གིས་ནི། རེ་ཞིག་དང་པོ་ཁོ་ནར་སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་ལ་སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ་སྟེ། དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་གནས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་དག་གི་དམིགས་པ་དེ་ཡང་སོ་སོར་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་ན་དེ་དག་གིས་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དམིགས་པ་དེས་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ངེས་པར་དམིགས་པ་དེ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བའི་གང་ཟག་ཡིན་ན་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པ་དེ་དག་ལས་གང་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ལ་སེམས་བཟུང་བས་ཆོག་གི །ངེས་པ་ཅན་མི་དགོས་ཏེ། ཉན་ས་ལས། ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པ་དེས་ནི་སེམས་གནས་པ་ཉི་ཚེ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་གང་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་ཡི། སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆ་མཉམ་པར་ སྤྱད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བའང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་སོགས་ལྔ་ཤས་ཆེ་བ་ནི། སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཆགས་སོགས་ལྔ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན༌གོམས་པར་བྱས༌ལན་མང་དུ་བྱས་པས་ཆགས་སོགས་ལྔའི་ཡུལ་ཆུང་ངུ་ལའང་ཆགས་སོགས་ལྔ་དྲག་པོ་དང་རྒྱུན་རིང་སྐྱེ་བའོ། །ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པ་ནི། སྐྱེ་བ་སྔ་མ་རྣམས་སུ་ཆགས་སོགས་ཀུན་ཏུ་མ་བསྟེན༌གོམས་པར་མ་བྱས༌ལན་མང་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་མ་བལྟས༌སུན་མ་ཕྱུང་བས་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལ་ཆགས་སོགས་ཤས་ཆེན་པོ་དང་རྒྱུན་རིང་མི་སྐྱེ་ཡང་ཆགས་སོགས་ལྔ་མི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བ་ནི། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཆགས་སོགས་ཀུན་ཏུ་བསྟེན་པ་སོགས་མ་བྱས་ཤིང་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟ་བ་སོགས་བྱས་པས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཆེན་པོ་དང་མང་པོ་དང་ལྷག་པ་ལ་ཆགས་སོགས་བུལ་བར་སྐྱེ་ལ་ཡུལ་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ལ་གཏན་མི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཡང་ཆགས་སོགས་ལྔ་ཤས་ཆེ་བས་ནི་ཡུན་རིང་པོ་དང་། ཆ་མཉམ་པར་སྤྱད་པས་ནི་ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་པོ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་བས་ནི་མྱུར་བ་མྱུར་བར་སེམས་གནས་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །མཁས་པའི་དམིགས་པ་ལ་གང་ཟག་གང་གིས་བརྩོན་པའང༌། ནམ་གྲུས་ཞུས་པ་ལས། ནམ་གྲུ། གལ་ཏེ་དགེ་སློང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའམ་བདག་དང་སེམས་ཅན་དང་སྲོག་དང་སྐྱེ་བ་པོ་དང་གསོ་བ་དང་གང་ཟག་གི་དངོས་པོ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཁམས་ལ་མཁས་པ་ལའོ། །རྐྱེན་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་ལའོ། །མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། དམིགས་པ་འདི་ལྔ་ཀས་གཙོ་བོར་རྨོངས་པ་ཟློག་པར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་ལ་གང་ཟག་གང་གིས་སེམས་གཏོད་པའང༌། མདོ་དེ་ཉིད་ལས། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ཉིད་ལའོ། །གཟུགས་རྣམས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་འབྲལ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་རགས་པ་ཉིད་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞི་བ་ཉིད་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལས་སེམས་སྐྱོ་བར་འདོད་ཅིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་བདེན་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་བདེན་པ་ཀུན་འབྱུང་དང་བདེན་པ་འགོག་པ་དང་བདེན་པ་ལམ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་གཏོད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དམིགས་པ་འདི་རྣམས་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་དཔྱད་སྒོམ་བྱེད་པ་དང་ཞི་གནས་ཀྱིས་འཇོག་སྒོམ་བྱེད་པ་གཉིས་ཀའི་དམིགས་པར་འགྲོ་བས་ཞི་གནས་ཁོ་ནའི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ ཀྱང༌། ཁ་ཅིག་ནི་ཞི་གནས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་པའི་དམིགས་པར་རུང་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་ཞི་གནས་གྲུབ་ཟིན་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བྱེད་པའི་དམིགས་པར་འགྱུར་བས་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ནི། གང་ལ་སེམས་བཟུང་བའི་གཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་རྟེན་སྔར་བཤད་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་རྣམ་པ་བློ་ལ་སྣང་བ་དེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཉན་ས་ལས། གཟུགས་བརྙན་དེ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་ཀྱང་བྱ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་མ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་ཡུལ་དང་
Chinese
哦！如果是有我慢习气的人，就应将心专注于界的分别。又说，如果只是有分别念习气的人，就应将心专注于忆念呼吸，这样，就能将心专注于随顺的目标。经中这样说到。在《声闻地》中也说：对于那些贪欲、嗔恚、愚痴、我慢和分别念习气深重的人，首先应该修习对治这些习气的所缘境，以便净化这些习气。之后，才能领悟心的止住，并且这些所缘境也会变得清晰明确。因此，这些人必须努力修习这些所缘境。经中这样说到，所以必须努力修习这些所缘境。如果是平等习气和烦恼轻微的人，那么从前面所说的那些所缘境中，选择自己喜欢的，心安住于其上就可以了，不一定非要确定某个所缘境。因为《声闻地》中说：对于平等习气的人来说，为了获得暂时的心止住，应该努力修习自己喜欢的所缘境，而不是为了净化习气。平等习气是这样，烦恼轻微的人也应该这样理解。经中这样说到。其中，贪等五毒习气深重的人，是因为前世经常串习贪等五毒，多次熏染，所以即使面对微小的贪等五毒的对境，也会生起强烈而持久的贪等五毒。平等串习的人，是因为前世没有经常串习贪等，没有多次熏染，也没有将这些视为过患而加以厌恶，所以面对这些对境，虽然不会生起强烈而持久的贪等，但也不是完全不生起贪等五毒。烦恼轻微的人，是因为在其他世中没有串习贪等，并且视其为过患而加以厌恶，所以面对巨大、众多和过分的贪等对境，才会迟缓地生起贪等，而面对中等和微小的对境，则根本不会生起贪等。因此，贪等五毒习气深重的人，需要很长时间才能平息；平等串习的人，则不需要太长时间；而烦恼轻微的人，则很快就能平息。
English
O! If one is accustomed to pride, then one should focus the mind on the distinctions of the elements. It is also said, if one is only accustomed to conceptual thoughts, then one should focus the mind on mindfulness of breathing in and breathing out. In this way, one can focus the mind on a suitable object. This is what is said in the scriptures. Also, in the Śrāvakabhūmi, it is said: For those individuals who are heavily influenced by attachment, hatred, ignorance, pride, and conceptual thoughts, one should first purify these habits by practicing with objects that counteract these habits. After that, one will realize the abiding of the mind, and these objects will also become clear and distinct. Therefore, these individuals must diligently practice with these objects. As it is said in the scriptures, one must diligently practice with these objects. If one is of equal habituation and has few afflictions, then it is sufficient to hold the mind on whichever of the previously mentioned objects one finds pleasing. It is not necessary to be definitive, because in the Śrāvakabhūmi it says: For those with equal habituation, one should strive for whatever one finds pleasing for the sake of temporary abiding of the mind, but not for the sake of purifying habits. Just as equal habituation is, so too should one understand those with few afflictions. This is what is said. Among these, those with strong tendencies towards the five poisons, such as attachment, are those who in previous lives have always cultivated and become accustomed to the five poisons, and have done so repeatedly. Therefore, even towards small objects of the five poisons, strong and lasting five poisons arise. Those who practice equally are those who in previous lives have not always cultivated or become accustomed to attachment and so on, nor have they done so repeatedly, but they have also not regarded them as faults or rejected them. Therefore, although strong and lasting attachment and so on do not arise towards their objects, it is not that the five poisons such as attachment do not arise at all. Those with few afflictions are those who in other lives have not cultivated attachment and so on, and have regarded them as faults and rejected them. Therefore, towards large, numerous, and excessive objects of attachment and so on, attachment and so on arise slowly, but towards medium and small objects, they do not arise at all. Therefore, those with strong tendencies towards the five poisons, such as attachment, take a long time [to subside]; those with equal practice do not take too long; and those with few afflictions subside quickly.
Chinese
便能了知心已安住。再者，何人以精进于通达之所缘？如那伽友所请问。那伽友！若有比丘瑜伽士、瑜伽行者，对于一切行之自相完全愚昧，或对于我、有情、命、生者、滋养者、补特伽罗之体性完全愚昧，则应将心专注于善巧蕴。若对于因完全愚昧，则应专注于善巧界。若对于缘完全愚昧，则应专注于善巧处。若对于无常、痛苦、无我完全愚昧，则应专注于善巧缘起，以及处与非处。如是所说，此五种所缘主要能遣除愚昧。再者，何人以心专注于清净烦恼之所缘？经中说：若欲远离欲界之贪欲，则应专注于诸欲之粗相，以及诸色之寂静相。若欲远离诸色之贪欲，则应专注于诸色之粗相，以及无色之寂静相。若欲厌离一切坏聚见且欲解脱，则应专注于苦谛、集谛、灭谛、道谛。如是说。这些所缘，无论是以上观作观察修，还是以止住作安住修，都可作为二者的所缘，并非仅仅是止住所缘。然而，有些可作为新修止住之所缘，有些则可作为已成就止住而使其成为殊胜之所缘，因此是在止住所缘的场合中宣说的。所示所缘之异名者：心所执持之所依，等持之所缘，即前述所缘之影像或相貌于心中显现，其名称之异名者，如《声闻地》所说：彼影像亦名为影像，亦名为等持之相，以及等持之行境之境，以及
English
Then one will realize that the mind has settled. Furthermore, who strives with the object of mastery? As asked by Nāgamitra. Nāgamitra! If a bhikkhu yogi, a practitioner of yoga, is completely ignorant of the self-characteristics of all phenomena, or completely ignorant of the nature of self, sentient beings, life, birth-giver, nourisher, and person, then he should focus his mind on the skillful aggregates. If he is completely ignorant of the cause, then he should focus on the skillful realms. If he is completely ignorant of the condition, then he should focus on the skillful sources. If he is completely ignorant of impermanence, suffering, and selflessness, then he should focus on the skillful dependent origination, and on what is and is not the place. As it is said, these five objects mainly dispel ignorance. Furthermore, who focuses the mind on the object of purifying afflictions? The sutra says: If one wishes to be separated from desire in the desire realm, then one should focus on the coarse nature of desires and the peaceful nature of forms. If one wishes to be separated from desire from forms, then one should focus on the coarse nature of forms and the peaceful nature of formless realms. If one wishes to be disgusted with all aggregates of destruction and wishes to be liberated, then one should focus on the truth of suffering, the truth of origin, the truth of cessation, and the truth of the path. So it is said. These objects can be used as objects for both analytical meditation with higher vision and settling meditation with calm abiding, so they are not just objects for calm abiding. However, some can be used as objects for newly cultivating calm abiding, and some can be used as objects for making calm abiding, which has already been achieved, special, so they are explained in the context of calm abiding objects. Showing the different names of the object: The basis on which the mind is held, the object of samadhi, the image or appearance of the aforementioned objects appearing in the mind, the different names of that name, as stated in the Śrāvakabhūmi: That image is also called image, also called the sign of samadhi, and the object of the realm of samadhi, and