Tibetan
་བློ་ལ་ཤར་བ་ལ་སེམས་འཛིན་པའོ། །མཛའ་བོ་དང་དགྲ་བོ་དང་བར་མ་གསུམ་ལ་དམིགས་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ས་པའི་ཕན་བདེ་སྒྲུབ་པའི་བསམ་པ་ནི་བྱམས་པ་སྟེ། བྱམས་པའི་འཛིན་སྟངས་དེའི་སྒོ་ནས་སེམས་དམིགས་པ་དེ་དག་ལ་འཛིན་པ་ལ་བྱམས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་ལ་བྱམས་པར་གསུངས་པའོ། །རྟེན་འབྲེལ་ལ་དམིགས་པ་ནི། དུས་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་དག་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ལས་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་པོ་མེད་པའི་དོན་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་ཏེ་སེམས་འཛིན་པའོ། །ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་དམིགས་པ་ནི། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་དང་ནམ་མཁའ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དྲུག་གི་ཆ་རྣམས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་འཛིན་པའོ། །དབུགས་འབྱུང་རྔུབ༌ལ་དམིགས་པ་ནི། རླུང་ཕྱི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བགྲང་བ་དང་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བར་དམིགས་པའོ། །མཁས་པའི་དམིགས་པའང་ལྔ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སོགས་ལྔ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །ཁམས་ནི་ མིག་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་ཁམས་དེ་རྣམས་རང་རང་གི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཤེས་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དང་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དུ་ཤེས་པའོ། །རྟེན་འབྲེལ་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་དེ་དག་ལ་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའོ། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ནི་དགེ་བ་ལས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་བ་འབྱུང་བ་གནས་ཡིན་ལ། མི་དགེ་བ་ལས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་འོང་འབྱུང་བ་གནས་མིན་པ་སོགས་ཡིན་ལ་དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་པའོ། །འདི་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་མཁས་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཏེ་ཁྱད་པར་ནི་འདིས་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གང་དུ་ངེས་པའི་འཛིན་སྟངས་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་འཛིན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་
Chinese
是于心中显现而执持心。以慈爱为缘，缘于亲友、仇敌和中立者三者，平等安住，生起利益安乐的意念，即是慈爱。以慈爱的执持方式，执持心于彼等所缘，即称为缘慈爱，即是对所缘和能缘二者都称为慈爱。缘起为缘，缘于三时所生的缘起之法，仅仅依赖于法，仅仅生起法的果报，除此之外，没有作者和受果者，如是缘彼义而执持心。缘界差别，即是分别地、水、火、风、空、识六界之分，缘彼等而执持心。缘出入息，即是以计数和观察的方式，缘于气息出入，使心不向外散乱。智者的所缘也有五种，即是善巧于蕴、界、处、缘起、处非处。其中，蕴即是色蕴等五蕴，善巧于彼，即是了知蕴外无我及我所。界即是眼等十八界，善巧于彼，即是了知彼等诸界从各自种子所生的因缘。处即是眼等十二处，善巧于彼，即是了知内六处是六识之主的因缘，外六处是所缘的因缘，无间灭意是等无间缘。缘起即是十二支，善巧于彼，即是了知彼等为无常、痛苦、无我。处非处即是善业生可爱异熟是处，不善业生可爱异熟非处等，善巧于彼，即是如是了知。此是善巧缘起的差别，差别在于此能了知不相似之因。此等作为止住的所缘时，即是以蕴等彼等任何一处决定的执持方式来执持心。烦恼
English
It is to hold the mind on what appears in the mind. Taking loving-kindness as the object, focusing on the three—friends, enemies, and neutrals—remaining in equanimity, and generating the thought of accomplishing benefit and happiness is loving-kindness. By the manner of holding loving-kindness, holding the mind on those objects is called focusing on loving-kindness, which means both the object and the subject are called loving-kindness. Focusing on dependent origination means relying solely on the phenomena of dependent origination arising in the three times, and only the result of the phenomena arises. Other than that, there is no agent or experiencer of the result. Thus, focusing on that meaning and holding the mind. Focusing on the distinction of elements means separately distinguishing the parts of the six elements—earth, water, fire, wind, space, and consciousness—and holding the mind by focusing on them. Focusing on breathing in and out means focusing on the breath going in and out by counting and observing, so that the mind does not wander elsewhere. The objects of the wise are also five: being skilled in the aggregates, elements, sources, dependent origination, and what is and is not. Among them, the aggregates are the five aggregates, such as the form aggregate. Being skilled in them means knowing that there is no self or what belongs to self apart from the aggregates. The elements are the eighteen elements, such as the eye. Being skilled in them means knowing the causal conditions of those elements arising from their respective seeds. The sources are the twelve sources, such as the eye. Being skilled in them means knowing that the six internal sources are the causal conditions of the six consciousnesses, the six external sources are the causal conditions of the objects, and the immediately ceased mind is the immediately preceding condition. Dependent origination is the twelve links. Being skilled in it means knowing that they are impermanent, suffering, and without self. What is and is not means that the maturation of virtue is a pleasant result, which is what is; the maturation of non-virtue is a pleasant result, which is not what is, and so on. Being skilled in them means knowing it as such. This is a distinction of being skilled in dependent origination, the difference being that it enables one to know dissimilar causes. When these are taken as objects of calm abiding, it means holding the mind by a single manner of holding that is definite in any of those, such as the aggregates. Afflictions
Tibetan
པར་སྦྱོང་བ་ནི། ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་ཉམས་སྨོད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དང་ས་བོན་རྩད་ནས་སྤོང་བ་སྟེ། དང་པོའི་དམིགས་པ་ནི། འདོད་པའི་ས་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་གྱི་ས་འོག་མའི་རགས་པ་དང་གོང་མའི་ཞི་བ་ཡིན་ལ། གཉིས་པའི་དམིགས་པ་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གོ །འདི་དག་ཀྱང་ ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་མི་དཔྱོད་པར་ཡུལ་དེ་དག་གི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་ངེས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་སེམས་འཛིན་པའོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པ་ལས་དམིགས་པ་གསུམ་གསུངས་ཏེ། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་དང་འབབ་པ་དང་བབ་པའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ་དང༌། ཇི་ཙམ་གྱིས་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་དམིགས་པ་དང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སེམས་འཇོག་པའོ། །ཕུང་པོ་སོགས་ལ་འཇོག་ཚུལ་ནི། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ལྔར་འདུ་ལུགས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ནས་དེ་དག་གི་ནང་དུ་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ཟིན་པ་དང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་འཛིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ་གོམས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་ལྟར་སྡུད་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ནའང་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཕྲོ་བར་དམིགས་པ་ལ་སེམས་སྡུད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མན་ངག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དུ་འདུ་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེར་བསྡུས་ཟིན་པ་དང་སེམས་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི། འཆད་པ་ལྟར་ཆགས་སོགས་ལྷག་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་སོགས་ལྡོག་སླ་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པར་སླ་བས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ལ། མཁས་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་དེ་དག་ ལས་མ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པས་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་བཟང་ཞིང༌། ཉོན་མོངས་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་རྣམས་ནི། ཉོན་མོངས་སྤྱིའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་བས་དོན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ནི། དམིགས་པ་སྔ་མ་དེ་དག་ལས་ཟུར་ན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་པས། གང་དག་རྡེའུ་དང་ཤིང་བུ་སོགས་ལ་དམིགས་རྟེན་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་
Chinese
至于修习，仅仅是使烦恼的种子衰损，以及彻底断除种子。第一种所缘是：从欲界到无所有处之间的下地粗重和上地寂静。第二种所缘是：四谛的无常等十六种行相。这些也 在修习止观时，不作分别，只是在这些对境的显现上，以任何一种心之确定的方式来执持心。在《修习次第中篇》中讲了三种所缘：将所有十二部经典都归于真如，并安住于此；以及缘于能概括诸法的蕴等，以及缘于所见所闻的佛像。缘于蕴等的方式是：首先要知道一切有为法都可归纳为五蕴，然后依次将它们归纳进去，并缘于此而执持心。就像习惯于分别，就会生起分别的智慧一样，如果习惯于归纳，也不会散乱于其他对境，从而生起将心专注于所缘的禅定。这是阿毗达磨的口诀。同样，要知道一切法都可归纳为界和处，并将它们归纳于此而执持心。其中，对治行相的所缘是：如前所说，对于特别对治贪等烦恼的行相，贪等烦恼容易止息，并且依靠它容易获得禅定，因此是特殊的所缘。而智者的所缘是：通过遮止这些法 之外的补特伽罗我，与生起证悟无我的胜观相顺应，因此是非常好的止观所缘。而调伏烦恼的所缘是：因为能成为所有烦恼的对治，所以意义重大。周遍的所缘是：并不在之前的所缘之外。因此，必须依靠具有特殊必要的止观所缘来成就禅定。所以，那些以石子和木片等作为所缘而成就禅定，并不是禅定所缘的正确安立。
English
As for practicing, it is merely to weaken the seeds of afflictions, and to completely abandon the seeds. The first object of focus is: the coarse of the lower realms and the peaceful of the higher realms, from the desire realm to the realm of nothingness. The second object of focus is: the sixteen aspects such as impermanence of the four truths. These also When practicing calm abiding, one does not discriminate, but simply holds the mind in whatever way one is certain of the appearance of these objects. In the Middle Stages of Meditation, three objects of focus are taught: to gather all twelve parts of the scriptures into Suchness and abide in it; and to focus on the aggregates, etc., which summarize the dharmas, and to focus on the image of the Buddha seen and heard. The way to focus on the aggregates, etc., is: first to know that all conditioned phenomena can be summarized into the five aggregates, and then to gradually summarize them into them, and to hold the mind by focusing on them. Just as one becomes accustomed to distinguishing, one will generate discriminating wisdom, so if one becomes accustomed to summarizing, one will not be distracted to other objects, and thus generate the samadhi of focusing the mind on the object. This is the oral instruction of Abhidharma. Similarly, one should know that all dharmas can be summarized into realms and sources, and hold the mind by summarizing them into them. Among them, the objects of focus for purifying the aspects are: as explained before, for the aspects that especially counteract afflictions such as attachment, attachment and other afflictions are easily stopped, and it is easy to attain samadhi by relying on it, so it is a special object of focus. The objects of focus for the wise are: by preventing the self of the person other than these dharmas, it is in accordance with the arising of insight that realizes no-self, so it is a very good object of focus for calm abiding. And the objects of focus for taming afflictions are: because it can become the antidote to all afflictions, it is of great significance. The pervasive object of focus is: it is not separate from the previous objects of focus. Therefore, one must rely on the calm abiding object of focus that has special necessity to accomplish samadhi. Therefore, those who accomplish samadhi by using pebbles and pieces of wood, etc., as objects of focus are not the correct establishment of the object of focus for samadhi.