Tibetan
མ་ནུས་པ་དགོས་སོ། །དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་རྒྱུན་ལྡན་པ་དགོས་སོ། །དེའི་རྒྱུར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་ཡིད་འཕྲོག་པའི་དད་པ་བརྟན་པོ་དགོས་པས་ཐོག་མར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་སེམས་པའི་དད་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་དག་གི་གོ་རིམ་ནི་ཉམས་སུ་བླངས་ནས་བལྟས་ན་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ངེས་པས་གནད་དམ་པར་བཟུང་ སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གནས་ནི་འདུན་པ་སྟེ་རྩོལ་བའི་གནས་སོ། །གནས་པ་ནི་རྩོལ་བའམ་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །འདུན་པའི་རྒྱུ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་ཡིད་ཆེས་པའི་དད་པའོ། །རྩོལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའོ། །འདིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནི། ཞི་གནས་གྲུབ་ན་སེམས་ལ་དགའ་བ་དང་ལུས་ལ་བདེ་བ་རྒྱས་པས་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་རྙེད་པས་སེམས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་གང་འདོད་དུ་བཀོལ་དུ་རུང་བ་དང༌། རང་དབང་མེད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ལ་གཡེང་བ་ཞི་བས་ཉེས་སྤྱོད་མང་པོ་མི་འབྱུང་ཞིང་དགེ་བ་གང་བྱེད་སྟོབས་ཆེ་བ་དང་། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བསྒྲུབ་ནུས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བས་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མྱུར་དུ་གཅོད་ནུས་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གང་བསམས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་བསྒོམ་སྟེ། འདི་སྐྱེས་ན་ནང་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་བསྐུལ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་སླ་ཞིང་ཐོབ་ཟིན་ནས་ཀྱང་ཡང་ཡང་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པས་ཉམས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་ བ་དང༌། དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམིགས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང༌། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དམིགས་པ་དངོས་བསྟན་པ་དང༌། གང་ཟག་གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་དང༌། དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པའི་དམིགས་པ་བཞི་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་དང༌། སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་དང༌། མཁས་པའི་དམིགས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་
Chinese
这是必须的。为了生起它，需要持续不断的强烈愿望去追求禅定。其原因是需要见到禅定的功德而心生欢喜的坚定信心，所以首先要反复修习思念禅定功德的信心。如果通过实践来观察这些次第，就会非常清楚地明白，所以要牢记要点。 《中边分别论》中说：“处所和安住于彼，因和果即是。”这里所说的处所是愿望，即努力的处所。安住是努力或精进。愿望的因是对功德生起信心的信心。努力的果是极度调柔。这里要修习的禅定功德是：如果成就了止观，心中喜悦和身体安乐增长，因此能安住在现法乐住中；由于获得身心极度调柔，心能随意运用在任何善的对境上；由于无有自主地散乱于颠倒的境，恶行不会发生，所做的善事力量强大；依靠止观，能够成就神通等功德；特别是依靠它，能生起如实了知的毗钵舍那的证悟，因此能迅速斩断轮回的根本等功德，无论想到什么，都会增长修习禅定的热情，要知道这些并进行修习。如果生起这个，内心会不断催促修习禅定，因此容易获得禅定，即使已经获得，也会反复修习，因此难以退失。 第二，有两个方面：确定心安住的基础——所缘境，以及如何将心安住于此的方法。第一，有两个方面：一般性地安立所缘境，以及确定当下应取的所缘境。第一，有三个方面：直接指示所缘境，指示何人应缘何境，以及指示所缘境的种类。第一是：薄伽梵说了瑜伽士的四种所缘境，即：如是周遍的所缘境，修习清净的所缘境，有智者的所缘境，以及清净烦恼
English
That is necessary. To generate it, one needs a strong and constant desire to pursue samadhi. The reason for this is the need for firm faith that delights the mind by seeing the merits of samadhi, so one must first repeatedly meditate on the faith of thinking about the merits of samadhi. If one observes these sequences through practice, it will become very clear, so keep the key points in mind. The Madhyāntavibhāga says: "The place and abiding therein, the cause and the effect itself." Here, the place is desire, which is the place of effort. Abiding is effort or diligence. The cause of desire is faith that trusts in merit. The result of effort is extreme suppleness. Here, the merits of samadhi to be cultivated are: if śamatha-vipassanā is accomplished, joy in the mind and happiness in the body increase, so one can abide in happiness in this life; because one obtains extreme suppleness of body and mind, the mind can be used at will on any virtuous object; because there is no involuntary distraction to inverted objects, evil deeds will not occur, and whatever good deeds are done will be powerful; relying on śamatha-vipassanā, one can accomplish the merits of clairvoyance and magical powers; especially relying on it, the realization of vipassanā that realizes things as they are arises, so one can quickly cut off the root of samsara, etc. Whatever merits one thinks of, one will increase the enthusiasm for cultivating samadhi, know these and practice them. If this arises, the mind will constantly urge the cultivation of samadhi, so it is easy to obtain samadhi, and even if one has already obtained it, one will repeatedly cultivate it, so it is difficult to lose. Secondly, there are two aspects: identifying the object of focus, which is the basis on which the mind rests, and the manner in which the mind is directed towards it. Firstly, there are two aspects: establishing the object of focus in general, and identifying the object of focus that is relevant to the occasion. Firstly, there are three aspects: directly indicating the object of focus, indicating who should focus on what, and indicating the types of object of focus. The first is: the Blessed One spoke of four objects of focus for yogis, namely: such pervasive objects of focus, objects of focus for practicing purification, objects of focus for the wise, and objects of focus for purifying afflictions.
Tibetan
བའི་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ལ་ནི་བཞི་ཡོད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། དངོས་པོའི་མཐའ་དང༌། དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་བརྙན་ནི་གང་ལ་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་རང་མཚན་པ་དེ་དངོས་མིན་པར་དེའི་རྣམ་པ་བློ་ལ་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་དམིགས་ནས་དཔྱོད་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཡོད་པས་རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནོ། །ཡང་དེ་ལ་དམིགས་ནས་མི་དཔྱོད་པར་སེམས་འཇོག་པའི་ཚེ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་བརྙན་དེ་དམིགས་པ་གང་གི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་སྙམ་ ན། སྤྱད་པ་རྣམ་སྦྱོང་གི་དམིགས་པ་ལྔ་དང་མཁས་པའི་དམིགས་པ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནམ་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་བྱ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་ནི་དངོས་པོའི་མཐའ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་འདི་ལས་གཞན་པ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཇི་སྙེད་པའི་དངོས་པོའི་མཐའ་དང༌། འདི་ཁོ་ན་ལྟར་གནས་ཀྱི་གཞན་དུ་མི་གནས་སོ་ཞེས་པའི་ཇི་ལྟ་བའི་དངོས་པོའི་མཐའ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་དང་། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། བདེན་བཞིར་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཀྱི༌དེ་ཕན་ཆད་དུ་གཞན་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་ནི་དམིགས་པ་དེ་དག་གི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་རིགས་པས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་ནི་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ། དམིགས་པ་དེ་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཞི་ལྷག་གིས་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཀུན་ཏུ་བསྟེན༌གོམས་པར་བྱས༌ལན་མང་དུ་བྱས་པའི་མཐུས་རང་རང་གི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ནས་གནས་གྱུར་པའོ། །སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ནི། འདོད་ཆགས་སོགས་ལ་ཤས་ཆེར་སྤྱད་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་དམིགས་པ་སྟེ། མི་སྡུག་པ་དང་བྱམས་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་དང་དབུགས་འབྱུང་རྔུབ༌སྟེ་ལྔའོ། །དེ་ལ་མི་སྡུག་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི། སྐྲ་དང་སྤུ་ལ་སོགས་པ་སོ་དྲུག་ནི་ནང་གི་མི་སྡུག་པ་དང་། རྣམ་པར་སྔོས་པ་ལ་ སོགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མི་སྡུག་པ་སྟེ་མི་གཙང་བའི་མི་སྡུག་པའི་རྣམ་པ
Chinese
的目标。其中，普遍的目标有四种：有分别的影像、无分别的影像、事物之边际、以及需求完全成就。其中，从目标作用的角度安立的是两种影像：第一种是胜观的目标，第二种是止观的目标。影像是指，所缘的目标自相并非真实，而是它的形象显现在心中。当缘着它进行观察时，因为有观察的分别，所以是有分别的影像。又，当缘着它不进行观察而安住心时，因为没有观察的分别，所以称为无分别的影像。那么，这个影像是哪个目标的影像呢？是串习调伏的五个目标、智者的五个目标、以及调伏烦恼的两个目标的影像或形象。从所缘境的角度安立的是事物之边际，即“仅此而已，除此之外别无他物”的尽所有事物之边际，以及“唯有如此安住，不会以其他方式安住”的如所有事物之边际。其中，尽所有是指五蕴所摄的一切有为法，以及十八界和十二处所摄的一切法，以及四谛所摄的一切所知事物，都包含于其中，除此之外别无他物。如所有是指这些目标的真实性以及真如，是通过理证成立的意义。从果的角度安立的是需求完全成就，即通过止观缘着这些目标的影像，反复修习作意，多次串习，从而从各自的恶劣状态中解脱，转变为另一种状态。串习调伏是指，对于贪欲等串习较多的进行调伏的目标，即不净观、慈爱、缘起、界差别、以及呼气吸气这五种。其中，缘着不净观的目标是指，头发和体毛等三十六种是内在的不净，以及变色等是外在的不净，即不洁净的不净之相。
English
the object of. There are four kinds of pervasive objects: images with conceptualization, images without conceptualization, the limits of things, and the complete accomplishment of needs. Among them, what is established from the perspective of the objectifying agent is two images: the first is the object of insight, and the second is the object of calm abiding. An image is when the self-characterizing object of what is being focused on is not real, but its appearance appears in the mind. When one contemplates it, there is conceptualization of contemplation, so it is an image with conceptualization. Also, when one focuses on it and does not contemplate it, but places the mind, it is called an image without conceptualization because there is no contemplation of contemplation. So, what object is that image an image of? It is an image or aspect of the five objects of practice and purification, the five objects of the wise, and the two objects of purifying afflictions. What is established from the perspective of the object to be focused on is the limit of things, that is, the limit of all things as many as there are, saying, "This is all there is, and there is nothing else besides this," and the limit of things as they are, saying, "It exists only in this way, and does not exist in any other way." Among them, as many as there are includes all conditioned phenomena gathered in the five aggregates, and all phenomena gathered in the eighteen elements and twelve sources, and all knowable things gathered in the four truths, and there is nothing else beyond that. As it is, it is the meaning of the reality and suchness of those objects, established by reasoning. What is established from the perspective of the result is the complete accomplishment of needs, that is, by relying on and familiarizing oneself with the mental activity of focusing on the images of those objects with calm abiding and insight, and by repeatedly practicing it, one is separated from one's own bad states and transformed into another state. Practice and purification is the object of purifying what is mostly practiced with desire and so on, that is, the five: ugliness, love, dependent arising, division of elements, and breathing in and out. Among them, focusing on the object of ugliness is that the thirty-six such as hair and body hair are internal ugliness, and discoloration and so on are external ugliness, that is, the aspect of unclean ugliness.