Tibetan
འི་ལུས་ཤིན་ཏུ་ངལ་བར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་དེ་མུ་སྟེགས་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དག་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་གྱིས་སྤྱོད་ལམ་དེས་འདུག་པ་མཐོང་ན་ཤིན་ཏུ་དང་བ་སྐྱེ་བ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་དེ་སངས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གནང་ཞིང་བསྟེན་པ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྔ་མཐོང་ནས་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་གནས་པར་གསུངས་སོ། །ལུས་དྲང་པོར་བསྲང་བ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་མི་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐོག་མར་ལུས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་བརྒྱད་དང་ཁྱད་པར་དུ་རླུང་ཆམ་ལ་དབབ་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ ཉིད་བཤད་པ་ནི། ལམ་རིམ་ཕལ་མོ་ཆེར་དབུས་མཐའ་ནས་གསུངས་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་ལ། དགེ་བཤེས་ལག་སོར་བ་ནས་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་རྣམས་ལས་དེའི་སྟེང་དུ་ཉན་ས་ནས་བཤད་པའི་སྟོབས་དྲུག་དང་ཡིད་བྱེད་བཞི་དང་སེམས་དགུས་བསྒྲུབ་དགོས་པར་བཤད་ཅིང༌། མཁས་པ་ཡོན་ཏན་གྲགས་ཀྱིས་ནི། སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིར་བསྡུས་པ་དང༌། ཉེས་པ་དྲུག་དང་དེའི་གཉེན་པོ་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་འདི་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་ཡིན་པར། མདོ་སྡེ་དུ་མ་དང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་དབུས་མཐའ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ས་སྡེ་དང་དབུ་མ་སྒོམ་རིམ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཐབས་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་མཐུན་པར་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་ལ་གནས་པས་ཐབས་འདི་དག་གིས་འབད་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ངེས་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེང་སང་བསམ་གཏན་གྱི་མན་ངག་ཟབ་པར་གྲགས་པ་དག་ལ་ཐབས་འདི་དག་གི་མིང་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་དང་མི་ལྡན་པ་དང་ཐབས་འདི་དག་མེད་པར་ནི་ཡུན་རིང་པོར་འབད་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པར་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་རང་གི་ལམ་རིམ་ལས་འཆད་དེ། འདི་ནི་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྙེད་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ཚུལ་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་ཐོགས་ མེད་ཀྱིས་ས་སྡེ་ལྔར་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཉམས་ལེན་སྟོན་པའི་གཞུང་ནི་དེ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་སོ། །དེར་ཡང་གཞུང་གཅིག་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཞུང་གཞན་དུ་རྒྱས་པར་མི་འཆད་པས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་ཤེས་དགོས་པར་གསུངས་པས་ཉན་ས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དང་དབུས་མཐར་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་དང་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་གསུངས་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོ་དང་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་དང་ཤཱནྟི་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་མང་དུ་མཛད་དེ། ལྷ་སྐུ་དང་ཐིག་ལེ་དང་ཡི་གེ་སོགས་ལ་དམིགས་པའི་དམིགས་པ་མི་འདྲ་བ་མ་གཏོགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱིའི་ཁོག་རྣམས་ནི་སྔར་གྱི་གཞུང་ཆེན་མོ་དེ་དག་ནས་བཤད་པ་དང་སྔགས་ནས་བཤད་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མཐུན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཉེས་པ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་དང་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་སེལ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ནི་མདོ་སྡེའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཤེས་པ་ཉིན་མོའི་སྐར་མ་ལྟར་སྣང་བས་རང་གི་བློ་སྐྱོན་གྱི་དྲི་མ་གཞུང་དེ་དག་ལ་བཀལ་ནས་དེ་རྣམས་ཕྱིའི་གོ་རྒྱ་གཅོད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་སྙིང་པོའི་དོན་སྟོན་པའི་གདམས་ངག་ཟུར་དུ་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་དེ་དག་ནས་བཤད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་ལ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་སྣང་ངོ་། ། གདམས་ངག་འདི་ནི་དབུ་ཞབས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཐམས་ཅད་གཞུང་ཆེན་མོ་རྣམས་ནས་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ལ་རྩིགས་སུ་བྱེད་པས་འདིར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསྒྲུབ་ཚུལ་རྣམས་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་བླངས་ཏེ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པ་ལ་གཏད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་མི་སྤྲོ་ཞིང་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་དགའ་བའི་ལེ་ལོ་འགོག་མ་ནུས་ན། དང་པོ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར་ཞིང་། ལན་ཅིག་ཐོབ་ཀྱང་རྒྱུན་འཐུད་མི་ནུས་པས་མྱུར་དུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ལེ་ལོ་འགོག་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་སེམས་དགའ་བདེས་རྒྱས་པའི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཐོབ་ན་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་སྐྱོ་དུབ་མི་འབྱུང་བས་ལེ་ལོ་ལྡོག་གོ །དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཤིན་སྦྱངས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་རྩོ
Chinese
身体不会感到非常疲劳，而且这种行为与外道和外来的辩论者不同，别人看到这种行为的姿势会非常高兴，这种行为是佛和佛的声闻弟子们允许和遵循的。看到这五个原因后，（佛）说要结跏趺坐。身体正直是为了不昏沉和睡眠。因此，首先要像前面所说的那样，完成身体的八种行为，特别是降伏风。关于禅修的次第，大多数道次第都说要通过从《中边分别论》中所说的避免五种过失的八种作意来修习止观。从格西拉索瓦传承下来的诀窍中说，在此基础上，还需要通过《声闻地》中所说的六力、四作意和九心来修习。贤者功德称则将安住心的方法归纳为四种作意，并将六种过失及其对治的八种作意视为所有三摩地的方法。许多经部、《经庄严论》、《中边分别论》、圣无著的《瑜伽师地论》和《中观修次第》三论等所有开示禅定的方法都一致这样说。首先，安住于三摩地的行列，通过这些方法努力，必定会获得三摩地。现在，在那些被称为甚深禅定诀窍的法门中，甚至连这些方法的名字都看不到。自己的道次第中解释说，不具备三摩地的行列，没有这些方法，即使长期努力，也不会成就三摩地。这似乎是获得了对各大论典中修习三摩地的方法的完全确定的说法。总的来说，圣无著在《瑜伽师地论》五事中详细阐述了三乘道次第的引导方法，因此，开示实修的论典非常广博。其中，在一个论典中详细阐述的内容，在另一个论典中不详细阐述，因此，止观二者需要从《决择摄受品》中的《声闻地》中了解，因此《声闻地》非常重要。
English
The body will not feel very tired, and this behavior is different from that of outsiders and external debaters, and others will be very happy to see this behavior. This behavior is permitted and followed by the Buddha and the Buddha's Shravaka disciples. After seeing these five reasons, (the Buddha) said to sit in the lotus position. Keeping the body upright is to avoid drowsiness and sleep. Therefore, first, one must accomplish the eight behaviors of the body, especially subduing the wind, as mentioned earlier. Regarding the order of meditation, most Lamrims say that Shamatha should be practiced through the eight applications that avoid the five faults mentioned in the Madhyantavibhāga. From the instructions transmitted from Geshe Lhasorwa, it is said that on this basis, it is also necessary to practice through the six powers, four mental engagements, and nine minds mentioned in the Śrāvakabhūmi. The wise Yönten Drak summarized the method of abiding in the mind into four mental engagements, and regarded the six faults and their remedies, the eight applications, as the method of all Samādhis. Many Sutras, the Sutra Ornament, the Madhyantavibhāga, the Yogācārabhūmi of the Holy Asanga, and the three stages of Madhyamaka meditation, etc., all the methods that teach meditation say this in unison. First, by abiding in the ranks of Samādhi, by striving with these methods, Samādhi will surely be attained. Nowadays, even the names of these methods are not seen in those teachings that are known as profound meditation instructions. One's own Lamrim explains that without possessing the ranks of Samādhi and without these methods, even if one strives for a long time, Samādhi will not be accomplished. This seems to be a statement that has gained complete certainty about the methods of practicing Samādhi in the major treatises. In general, the Holy Asanga elaborated on the methods of guiding the stages of the three vehicles in the five sections of the Yogācārabhūmi, so the treatises that teach practice are very extensive. Among them, what is elaborated in one treatise is not elaborated in another, so both Shamatha and Vipassanā need to be understood from the Śrāvakabhūmi in the chapter on Determination and Synthesis, so the Śrāvakabhūmi is very important.
Chinese
是这样的。至尊弥勒也说了《经庄严论》和《辨中边论》中安住心的九种方法和断除的八种作意。追随这些，狮子贤论师、莲花戒论师、寂天论师等印度智者也做了许多修习三摩地的次第。除了观修本尊身、明点、字等不同的所缘之外，三摩地的总体框架与之前的大论典和密续中所说的非常一致。特别是三摩地的五种过失等缺点以及如何消除这些缺点的方法，在经部的方面显得非常详尽。然而，能够从大论典中进行实修的人就像白天的星星一样稀少，他们将自己智慧的污点归咎于这些论典，认为这些论典只是为了扩大外在的知识面，而真正揭示精要意义的窍诀另有存在，因此在修习这些论典中所说的三摩地次第时，似乎也不会产生如何实修的疑问。 这个窍诀以大小乘的所有实修都源于大论典为依据，因此这里也将从大论典中摘取三摩地的修习方法进行阐述。这有两方面：一是生起无过失的三摩地的方法；二是依此生起心安住的次第。第一方面有三点：一是心专注于所缘之前应该怎么做；二是专注于所缘之时应该怎么做；三是专注于所缘之后应该怎么做。第一点是：如果不能阻止不乐于修习三摩地，反而喜欢其违品的懈怠，那么一开始就不能让他进入三摩地，即使获得一次，也无法持续下去，很快就会退失。因此，首先阻止懈怠至关重要。对此，如果获得身心充满喜悦的轻安，那么日夜都勤于行善，不会感到厌倦，从而可以阻止懈怠。为了生起轻安，需要持续不断地精进于生起轻安之因的三摩地。
English
It is so. The venerable Maitreya also spoke of the nine methods of abiding the mind and the eight mental activities of abandonment in the Ornament of the Sutras and the Distinguishing the Middle from the Extremes. Following these, the Indian scholars such as Master Simhabhadra, Kamalashila, and Shantipa also made many stages of cultivating samadhi. Except for the different objects of focus on deity bodies, bindus, and letters, the general framework of samadhi is very consistent with what is said in the previous great treatises and tantras. In particular, the faults of samadhi, such as the five faults, and the methods of how to eliminate these faults, seem very detailed in the sutra aspect. However, those who can practice from the great treatises are as rare as stars in the daytime. They attribute the stains of their own intelligence to these treatises, thinking that these treatises are only to expand external knowledge, and that the essential meaning of the pith instructions exists separately. Therefore, when practicing the stages of cultivating samadhi mentioned in these treatises, it seems that there will be no doubt as to how to practice. This pith instruction relies on the fact that all the practices of the beginning and end come from the great treatises. Therefore, here too, the methods of cultivating samadhi will be taken from the great treatises and explained. There are two aspects to this: one is the method of generating flawless samadhi; the other is the stages of generating mind abiding based on it. The first aspect has three points: first, what should be done before the mind is focused on the object; second, what should be done when focusing on the object; and third, what should be done after focusing on the object. The first point is: if one cannot prevent laziness, which is not happy to practice samadhi but likes its opposite, then one should not be allowed to enter samadhi from the beginning. Even if one obtains it once, one cannot continue it and will quickly degenerate. Therefore, it is crucial to prevent laziness at the beginning. For this, if one obtains the bliss of body and mind filled with joy, then one will be diligent in virtue day and night and will not feel tired, thus preventing laziness. To generate pliancy, one needs to continuously exert effort in the samadhi that is the cause of generating pliancy.