Tibetan
་ཡུལ། །ལེགས་པར་རྙེད་དང་གནས་བཟང་དང༌། །ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་བཟང་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་ནི། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོའམ་མང་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི། ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ངན་ངོན་ཙམ་རྙེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་པའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི། ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ངན་པ་དང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་རྣམས་དང་ཧ་ཅང་འདྲིས་བཤེས་བྱེད་པ་དང་སྨན་བྱེད་པ་དང་སྐར་མ་བརྩི་བ་སོགས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། སོ་ཐར་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་བསླབ་བྱའི་གཞི་མི་འདྲལ་བ་དང་། བག་མེད་པས་རལ་ནའང་སྐྱེན་པར་འགྱོད་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་པའོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ལ་གསོད་པ་དང་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པ་ཚེ་འདིའི་ཉེས་དམིགས་དང་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་སོགས་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་ནས་སམ། ཡང་ན་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་མི་རྟག་པ་སྟེ། ངེས་པར་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བདག་རིང་པོར་མི་ ཐོགས་པར་འབྲལ་བར་འགྱུར་ན། བདག་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ལྷག་པར་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསྒོམས་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི་སྒོམ་རིམ་བར་པའི་དགོངས་པ་ལྟར་བཤད་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི༌ས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་དྲུག་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཟང་པོ་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེས་ཟིན་པ་མི་ཉམས་པར་གནས་པ་དང་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་གནད་བསྡུས་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་དང་འདོད་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟ་བ་དང་མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། རང་ཅག་མན་ངག་ཁོ་ནས་ལན་སྙམ་ཡིན། མན་ངག་ཁོ་ན་བཙལ་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེར་མི་འདོད་པ་དེ་ཚོགས་ལ་གནས་པ་མེད་པས་ལན་པ་ཡིན་གསུང་སྟེ། ཚོགས་ནི་སྔར་བཤད་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་བཞི་ནི་ལྔ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཚོགས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། ཞི་གནས་ནི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ལ་མི་བལྟ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ལེགས་པར་གནས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་དུ་ལེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་གྱུར་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་བོ། །དེ་བས་ན་འཕགས་པ་
Chinese
。 善于寻觅，住所好，地好，友伴好，具备瑜伽安乐的用具。 如是说。 减少欲求是说，对于法衣等好或多的东西，没有特别的贪执。 知足是说，对于法衣等稍微差一点的获得，也总是知足。 完全断绝诸多事务是说，对于买卖等恶劣的事务，以及与在家众和出家众过于亲密交往，以及行医和占星等完全断绝。 戒律清净是说，对于别解脱和菩萨的两种律仪，连同自性罪在内，不毁坏任何应学的根本，即使因放逸而破损，也迅速以后悔之心如法地恢复。 完全断绝欲求等分别念是说，对于诸欲，观修杀害和束缚等今生的过患，以及堕入恶趣等来世的过患，或者观修轮回的万事万物，无论悦意不悦意，都是坏灭之法，无常，必定会与它们和自己长久分离，那么自己对于它们还有什么可贪执的呢？如此观修，从而断绝一切欲求的分别念。 这些是按照《修次第中篇》的观点所说的，详细的可以从声闻地中了解。 这样的六法是新产生良好禅定，以及已产生的禅定不退失，并且更上一层楼的因缘的要点概括，特别是戒律清净和视欲求为过患，以及住在适宜的地方是主要的。 格西仲敦巴说：我们以为仅仅依靠口诀就足够了，仅仅寻求口诀却无法生起禅定，这是因为没有住在顺缘之中。 顺缘就是之前所说的六法等。 此外，前四度是第五度禅定的顺缘，如《修次第初篇》所说：为了获得寂止，不贪求利养等欲妙，善住于戒律，具有安忍痛苦等的性格，发起精进，则迅速成就。 因此，圣者
English
. Being good at finding, having a good residence, good land, good friends, and possessing the means for yogic bliss. Thus it is said. Reducing desires means not having excessive attachment to good or many things such as Dharma robes. Being content means always being content with obtaining Dharma robes and other things that are just barely adequate. Completely abandoning many activities means completely abandoning evil activities such as trading, being overly familiar with householders and renunciates, practicing medicine, and astrology. Pure morality means not breaking any of the fundamental precepts of both the Pratimoksha and Bodhisattva vows, including those that are naturally sinful, and even if they are broken due to carelessness, quickly restoring them according to the Dharma with remorse. Completely abandoning thoughts of desire and so on means contemplating the faults of this life, such as killing and bondage, and the faults of future lives, such as falling into the lower realms, or contemplating that all things in samsara, whether pleasant or unpleasant, are impermanent and subject to destruction, and that one will inevitably be separated from them and oneself before long, so what is there to be attached to? Contemplate in this way, and thereby abandon all thoughts of desire. These are explained according to the view of the Intermediate Stages of Meditation. For more details, one should learn from the Hearer's Grounds. Such six dharmas are the key points of the causes and conditions for newly arising good samadhi, for the samadhi that has already arisen not to decline, and for it to increase from above. In particular, pure morality, seeing desire as a fault, and dwelling in a suitable place are the most important. Geshe Tonpa said: We think that relying solely on oral instructions is enough. The reason why samadhi does not arise from seeking only oral instructions is because one does not dwell in conducive conditions. Conducive conditions are the six dharmas mentioned earlier and so on. Furthermore, the first four perfections are the conducive conditions for the fifth perfection, Dhyana, as stated in the First Stages of Meditation: In order to attain tranquility, one does not crave for gain and other desirable objects, dwells well in morality, has the character of enduring suffering and so on, and if one exerts effort, one will quickly achieve it. Therefore, the noble one
Tibetan
དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་མ་གོང་མའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །ལམ་སྒྲོན་ལས་ཀྱང༌། ཞི་གནས་ཡན་ལག་རྣམ་ཉམས་པས། །རབ་ཏུ་འབད་དེ་བསྒོམས་བྱས་ཀྱང༌། །ལོ་ནི་སྟོང་ཕྲག་དག་གིས་ཀྱང༌། །ཏིང་འཛིན་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙིང་ཐག་པ་ནས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གམ་ཚོགས་ཉན་ས་ནས་གསུངས་པའི་བཅུ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་གཞིའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་སྦྱོར་བའི་ཆོས་དྲུག་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིང་དུ་བསྒོམ་ཞིང་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱང་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཇི་འདྲ་བས་བསྒོམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒོམ་རིམ་བར་པ་དང་ཐ་མ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྟན་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པོ་བདེ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ཆོས་བརྒྱད་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྐང་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ལྟ་བུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའམ་ཡང་ན་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པའང་རུང་སྟེ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །མིག་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་མི་དབྱེ་ཧ་ཅང་ཡང་མི་ཟུམ་པར་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་དོ། །ལུས་ནི་ཧ་ཅང་ཡང་རྒྱབ་ཏུ་མི་དགྱེ་ཧ་ཅང་ཡང་མདུན་དུ་མི་དགུ་བར་དྲང་པོར་བསྲངས་ལ་དྲན་པ་ནང་དུ་བཞག་སྟེ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཕྲག་པ་ནི་ཐད་ཀར་མཉམ་པར་ བཞག་གོ །མགོ་ནི་མི་མཐོ་མི་དམའ་ཞིང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མ་ཡོ་བར་བཞག་སྟེ་སྣ་ནས་ལྟེ་བར་དྲང་པོར་བཞག་གོ །སོ་དང་མཆུ་ནི་རང་ལུགས་སུ་ཐ་མལ་པར་བཞག་གོ །ལྕེ་ནི་ཡ་སོའི་དྲུང་དུ་གཞར་རོ། །དབུགས་ནི་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་སྒྲ་ཅན་དང་རྔམས་པ་དང་རྒོད༌བག་ཅན་དུ་མི་བཏང་གི །ཅི་ནས་ཀྱང་ཕར་རྒྱུ་ཚུར་རྒྱུ་མི་ཚོར་བར་དལ་བུ་དལ་བུས་འབད་པ་མེད་པར་འཇུག་པ་དེ་ལྟར་བྱའོ། །ཉན་སར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུའམ་རྩྭ་བཏིང་བའི་སྟེང་དུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་འདུག་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ལྔ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལེགས་པར་བསྒྲིམས་ན་སྤྱོད་ལམ་དེ་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་མྱུར་བ་མྱུར་བར་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། འདུག་པས་དུས་ཡུན་རིང་པོ་འདའ་བར་བྱེད་ནུས་ཤིང་སྤྱོད་ལམ་དེས་དེ
Chinese
《དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ།》（解深密经）等中也说布施等是后者后者的因。如是说。《道次第灯论》中也说：“止住支分若亏损，纵然勤奋作修习，纵经千百俱胝年，等持亦终不成就。”如是说。因此，想要从内心深处修成止观的等持的人们，对于止住的支分或者说从《声闻地》中所说的十三种等，努力非常重要。依靠于此，修习止住之理有二：加行和正行。第一，以前所说的加行六法，特别是要长久修习菩提心，并且作为它的支分，也要修习士夫小、中等的共同所缘的体性。第二有二：以什么样的身体行为来修习，以及宣说修习的次第。第一，如《修次中篇》和《修次下篇》中所说，在非常柔软舒适的垫子上，身体的行为要具备八法。其中，腿的姿势是像至尊遍照佛（རྣམ་པར་སྣང་མཛད།）的跏趺坐一样，完全的跏趺坐或者半跏趺坐都可以。眼睛不要睁得太大，也不要闭得太紧，要注视鼻尖。身体不要向后仰得太厉害，也不要向前弯得太厉害，要正直地伸直，并将正念放在心中而坐。肩膀要平直地放平。头不要太高也不要太低，并且不要偏向一方，要放正，从鼻子到肚脐要正直。牙齿和嘴唇要自然地保持平常的样子。舌头要抵住上牙龈。呼吸不要发出声音，不要粗重，也不要急促。无论如何，要做到感觉不到气息的出入，缓慢而无力地进入。在《声闻地》中，佛陀允许坐在椅子或小凳子上，或者坐在铺着草的地上，结跏趺坐，有五个理由：如果身体调整得好，那么这种行为非常适合产生修习，因此会迅速地产生修习；坐着能够度过很长的时间，并且这种行为能够
English
It is also stated in the Samdhinirmocana Sutra and others that generosity and so on are the cause of the subsequent ones. It is said. The Lamp for the Path also says: "If the limbs of calm abiding are deficient, even if one strives to meditate diligently, even after thousands of years, samadhi will not be achieved." It is said. Therefore, those who wish to cultivate the samadhi of calm abiding and insight from the depths of their hearts, it is very important to strive for the limbs or collections of calm abiding, such as the thirteen mentioned in the Hearer's Ground. Based on this, there are two ways to cultivate calm abiding: preparation and actual practice. The first is to cultivate the mind of enlightenment for a long time, especially the six preparatory dharmas mentioned earlier, and as a part of it, to purify the nature of the common objects of focus for small and medium-sized individuals. The second has two aspects: how to cultivate with the conduct of the body, and explaining the order of cultivation itself. The first is that, as stated in the Middle and Lower Stages of Meditation, one should have the eight qualities of physical conduct on a very soft and comfortable cushion. Among them, the legs should be in the full lotus position, like that of the Lord Vairochana, or half lotus position, as appropriate. The eyes should not be opened too wide or closed too much, but focused on the tip of the nose. The body should not be bent too far back or too far forward, but straightened upright, and one should sit with mindfulness placed within. The shoulders should be placed straight and level. The head should not be too high or too low, and should not be tilted to one side, but placed straight, with the nose aligned with the navel. The teeth and lips should be kept naturally in their normal position. The tongue should be placed against the root of the upper teeth. The breath should not be emitted with sound, force, or agitation as it flows in and out. In any case, one should not feel the breath going in and out, but allow it to enter slowly and effortlessly. In the Hearer's Ground, the Buddha allowed sitting in the lotus position on a chair, a stool, or on grass, for five reasons: if the body is well-arranged, then that conduct is very conducive to the arising of cultivation, so cultivation arises quickly; sitting allows one to spend a long time, and that conduct